«Η αξια του καλλιτεχνη ειναι στο live»

Με σύμμαχο την πανσέληνο και τη ζεστή καλοκαιρινή νύχτα ο Κύπριος ερμηνευτής έδωσε χρώμα στο βράδυ του Σαββάτου με μια παράσταση-έκπληξη που εντυπωσίασε τους θαυμαστές του. Ήρθε για δεύτερη φορά στην πόλη μας και μας χάρισε στιγμές μοναδικές σε μια συναυλία εκ βάθους ψυχής.

Από πολύ νωρίς άρχισε να συγκεντρώνεται ο κόσμος έξω από το Εθνικό Στάδιο. Ενώ η συναυλία είχε προγραμματιστεί για τις 9.30μ.μ., πολύς νεαρόκοσμος βρισκόταν ήδη εκεί από τις 7.30 και αδημονούσε να απολαύσει το νέο και ταλαντούχο ερμηνευτή. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη συναυλία παρακολούθησαν διάφορες ηλικιακές ομάδες, που απόλαυσαν εξίσου τη βραδιά σιγοτραγουδώντας γνωστά τραγούδια του ίδιου, αλλά και άλλων καλλιτεχνών, τα οποία ερμήνευσε με τη ζεστή φωνή του.

Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης παρουσίασε στο κοινό τα δύο καινούργια τραγούδια του «Μόνος μου» και «Αν μου τηλεφωνούσες», τα οποία συμπεριλαμβάνονται μαζί με άλλα τρία remix στο νέο του single, όπως επίσης και τραγούδια-επιτυχίες από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές του «Κρυφό φιλί», «Παράξενη γιορτή» και «Άγγιγμα Ψυχής». Στο πρόγραμμα που παρουσίασε ερμήνευσε και τραγούδια καταξιωμένων καλλιτεχνών στο μουσικό στερέωμα, όπως του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, του Πάνου και Χάρη Κατσιμίχα αλλά και από το ξένο ρεπερτόριο, όπως το «Sweet Dreams». Σ’ αυτό το μουσικό ταξίδι είχε συνοδοιπόρο του την Δέσποινα Ολυμπίου, μία νεαρή και ταλαντούχα τραγουδίστρια με χαρισματική φωνή, η οποία τραγούδησε κομμάτια του έντεχνου ρεπερτορίου των Πυξ Λαξ, της Χαρούλας Αλεξίου, του Μανόλη Φάμελλου και της Άλκηστης Πρωτοψάλτη.

Εμείς τον συναντήσαμε φέτος για δεύτερη χρονιά, μας δέχτηκε με μεγάλη χαρά και άρχισε να μας ξεδιπλώνει τις εμπειρίες που απέκτησε κατά τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε και τις επιτυχίες που είχε, οι οποίες του δίνουν δύναμη να συνεχίσει. Ενας νέος που ακολουθεί ανοδική πορεία και που κατάφερε να κατακτήσει από την πρώτη στιγμή τους πάντες με τη μεστή νοσταλγική φωνή του. Μια πορεία ανοδική που δεν σηκώνει αμφισβήτηση, αλλά καταδεικνύει καλλιτέχνη καλά εφοδιασμένο με βασικές αρετές και αξίες που τον κρατάνε αναλλοίωτο μπροστά στα φώτα της επιτυχίας.

Στον λίγο χρόνο που είχαμε στη διάθεσή μας, λίγο πριν αρχίσει η συναυλία, μιλήσαμε για την επιτυχημένη του πορεία, τα βραβεία που απέσπασε πρόσφατα, για τις εξελίξεις στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κύπρο, αλλά και για τα σχέδια του.

Ο λόγος όμως στον ίδιο…

ΠτΘ: Μιχάλη, ακολουθείς μία πορεία ανοδική τα τελευταία τρία με τέσσερα χρόνια και συνεχίζεται. Δε διστάζεις, τολμάς και ρισκάρεις. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έκανες πολλά τα οποία πολλοί θα ζήλευαν. Τελικά η επιτυχία αντιμετωπίζεται δύσκολα; Σε φοβίζει;

Μ.Χ.: Δε μπορώ να πω ότι με φοβίζει. Απλά με προβληματίζει όσον αφορά στη συνέχεια. Αν θέλω δηλαδή να συνεχίσω να είμαι το ίδιο αποτελεσματικός και πλήρης στη δουλειά μου, θα πρέπει να κάνω σωστά βήματα και να είμαι αρκετά ψύχραιμος για να κάνω τις σωστές επιλογές.

ΠτΘ: Μουσικά βραβεία «Αρίων», άλλη μία ένδειξη αγάπης και εκτίμησης της δουλειάς σου από τον κόσμο. Αναδείχτηκες «καλύτερος έντεχνος τραγουδιστής», «καλύτερος ποπ τραγουδιστής» και με τον «καλύτερο ποπ δίσκο». Δούλεψες σκληρά, η δουλειά σου αγαπήθηκε από το κοινό και σίγουρα ήταν αναμενόμενα τα βραβεία…

Μ.Χ.: Δεν είναι καλό να λέμε ότι περιμένουμε τα βραβεία που θα πάρουμε. Ήμουν αισιόδοξος γιατί, μετά από έναν μεγάλο κύκλο, το «Κρυφό Φιλί» έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει κάποια βραβεία και τα πήρε, πιστεύω, δικαίως. Εξάλλου, δεν το αποφασίζω αυτό εγώ, αλλά ο κόσμος που αγοράζει τους δίσκους κι ακούει τα τραγούδια. Εμείς είμαστε ο τελευταίος τροχός της άμαξας σ’ αυτήν την υπόθεση. Ο κόσμος μάς ψήφισε και μάς ανέδειξε, οι άνθρωποι του ραδιοφώνου που ακούνε τη μουσική μας και την προβάλλουν. Ήμουν πολύ χαρούμενος, ήταν μία πολύ ωραία βραδιά. Ήταν αρκετός κόσμος εκεί, θα μπορούσαν βέβαια να ήταν και κάποιοι άλλοι που απουσίαζαν, αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία γιατί ο καθένας μπορεί να έχει τις δικές του υποχρεώσεις και είναι απόλυτα φυσιολογικό. Εγώ νομίζω ότι αυτή η βραδιά των μουσικών βραβείων το μόνο μειονέκτημα που έχει είναι ότι διαρκεί πολύ σε χρόνο και κουράζει ίσως τον τηλεθεατή.

ΠτΘ: Σε είδαμε να τραγουδάς και Αντώνη Ρέμο και τραγούδια άλλων ερμηνευτών από διάφορα είδη μουσικής. Θα ήθελες να δοκιμαστείς και σε άλλα μουσικά είδη;

Μ.Χ.: Δεν νομίζω ότι, κατά βάση, είναι πολύ διαφορετικά είδη μουσικής. Είναι απλά, ίσως, κάποια ελαφρώς διαφορετική αντίληψή μας. Τα τραγούδια του Αντώνη Ρέμου μου αρέσουν πάρα πολύ.

ΠτΘ: Υπάρχει εδώ και χρόνια αυτός ο διαχωρισμός των ειδών. Έχουμε το έντεχνο, το λαϊκό, το αποκαλούμενο «σκυλάδικο»… Συμφωνείς με αυτές τις ταμπέλες;

Μ.Χ.: Οι ταμπέλες φτιάχνονται από ανθρώπους που θέλουν να εξυπηρετήσουν προσωπικά τους συμφέροντα και επιπλέον για να μάθει ο κόσμος που ακούει ραδιόφωνο ότι αυτός είναι ποιοτικός κι ο άλλος μη ποιοτικός. Στην ουσία όλα αυτά είναι πράγματα που δεν τον αφορούν. Το μόνο που τον αφορά είναι αυτό που του λέει το ένστικτό του και η διαίσθησή του, το τι του λέει η καρδιά του. Εάν σου αρέσει ένα τραγούδι, σου αρέσει είτε το λέει ο Χ είτε ο Ψ, δεν έχει σημασία η ταμπέλα. Η ταμπέλα στη μουσική είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Έχουμε φακελώσει δηλαδή όλους τους ανθρώπους σ’ όλους τους τομείς και λέμε ότι αυτός ανήκει εκεί και πάει λέγοντας, χωρίς να υφίσταται αυτό. Είναι ένα ψέμα, ένα παραμύθι, το οποίο έχουν φτιάξει άνθρωποι των Μέσων που διαπλέκουν τη δουλειά τους με τη μουσική και θέλουν να πιστεύουν ότι μέσω αυτών εξυπηρετούν προσωπικά τους συμφέροντα.

ΠτΘ: Σε παλαιότερη συνέντευξή σου είχες δηλώσει ότι η ζωντανή εμφάνιση, το live είναι μία μεγάλη σχολή. Τι σου δίνουν οι περιοδείες; Σε ωριμάζουν περισσότερο καλλιτεχνικά;

Μ.Χ.: Οι περιοδείες αυτές, που κάνω τα τελευταία τρία χρόνια- συμπεριλαμβανομένης και της φετινής- είναι πολύτιμες στο να εξασκήσω τη σκηνική μου παρουσία. Η αξία του καλλιτέχνη είναι στο live, την ώρα που δημιουργεί, γιατί το στούντιο είναι κάτι που μπορεί να επαναληφθεί, να γίνει αρκετές φορές και να φτιαχτεί, είναι κάτι που το προετοιμάζεις έξι μήνες για να το παρουσιάσεις. Η δουλειά μας είναι οι ζωντανές εμφανίσεις, κάτι που το βλέπεις, όπως τώρα, κι αυτό είναι. Φαίνεται η αλήθεια και η πραγματικότητα μέσα σε δύο ώρες. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι καλλιτέχνες, όπως κι εγώ, υστερούμε πολλές φορές στο live, το οποίο είναι το δύσκολο σημείο της δουλειάς μας και πρέπει να μάθουμε να είμαστε καλύτεροι στην ζωντανή παρουσία γιατί εκεί μας βλέπει ο κόσμος και δίνουμε τον εαυτό μας.

ΠτΘ: Εσύ, πάντως, ομολογούμε πως πέτυχες και στο «πείραμα» της σύνθεσης αλλά και στην ερμηνεία των τραγουδιών σου, διπλός ο ρόλος σου. Κάτι πολύ σημαντικό για έναν καλλιτέχνη…

Μ.Χ.: Δεν ήταν «πείραμα». Γράφω από πολύ μικρός, απλά δεν είχα την τόλμη και το θάρρος να τα τραγουδήσω, ένιωθα ανασφάλεια κι ακόμη νιώθω πολλές φορές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι στρέφομαι πάντα στην αδερφή μου, η οποία ξέρει μουσική και μου δίνει καλές συμβουλές, είναι καλή ακροατής και ο καλύτερος κριτής μου. Πολλές φορές μου λέει τη γνώμη της, έχω ανασφάλεια και πάντα της στέλνω ή της βάζω στο τηλέφωνο τραγούδια μου να τα ακούσει. Νομίζω ότι τα τραγούδια που γράφω εγώ τα λέω καλύτερα, μου βγαίνουν αβίαστα, σαν νερό. Τα νιώθω και περισσότερο γιατί ξεκινούν από ΄μένα, είναι ο εαυτός μου σε νότες, η ψυχή και η διάθεση μου.

ΠτΘ: Ποια είναι τα συναισθήματα που σου δημιουργούνται την ώρα που ερμηνεύεις δικά σου τραγούδια, που εσύ έγραψες;

Μ.Χ.: Κάθε φορά που τραγουδώ κάτι που έγραψα εγώ ο ίδιος σκέφτομαι συγκεκριμένες στιγμές της ζωής μου. Μπορεί να λέω το «Αν μου τηλεφωνούσες» και να σκέφτομαι έναν χωρισμό.

ΠτΘ: Από τα τραγούδια σου πηγάζει μία μελαγχολία και είναι άκρως ερωτικά. Θα μας μιλήσεις και για το νέο cd-single που κυκλοφόρησε πρόσφατα;

Μ.Χ.: Νομίζω ότι η μαγεία του τραγουδιού βγαίνει μέσα από μια ελαφρά μελαγχολία. Το νέο single λέγεται «Μόνος μου», τα λέει όλα. Περιμένω να δω αντιδράσεις από τον κόσμο για το ομώνυμο τραγούδι, τίτλο του single, γιατί είναι κάτι παράξενο, περίεργο και απρόσμενο, ξενίζει λίγους το κλαρίνο για παράδειγμα. Το έχει γράψει η Ελένη Ζιώγα και το «Αν μου τηλεφωνούσες» είναι σε στίχους της Ελεάνας Βραχάλη. Τα άλλα δύο είναι remix και το «Πάρτι» ήταν μία περίπτωση που συμβαίνει μία φορά στο εκατομμύριο. Έγραψα ένα τραγούδι και δεν ήξερα ότι με ηχογραφούσε έξω ο ηχολήπτης, ο Κώστας Καλημέρης, και κάποια στιγμή, μετά από δύο μήνες περίπου, μου ανακοίνωσε ότι είχε τότε ανοιχτά τα μηχανήματα- όταν έπαιζα το «Πάρτι»- χωρίς να το ξέρω, κι έκανε recording. Ξαναμιξάραμε τη κασέτα και είναι ατόφιο όπως το είχα παίξει εκείνη τη φορά στο στούντιο.

ΠτΘ: Κι ο καινούργιος σου δίσκος… Πότε να τον περιμένουμε;

Μ.Χ.: Αυτό το single δεν είναι προπομπός δίσκου, είναι ουσιαστικά μία προέκταση του «Κρυφού φιλιού» και απόδειξη αυτού είναι ότι τα τραγούδια αυτά υπάρχουν εκεί και δεν θα υπάρχουν στον καινούργιο δίσκο. Έχω αρχίσει να δουλεύω πριν δύο μήνες, μαζεύω σιγά-σιγά τραγούδια, έγραψα κάποια εγώ κι έχω μιλήσει με κάποιους ανθρώπους με τους οποίους θα ήθελα να συνεργαστώ και να δουλέψουμε μαζί. Είναι, όμως, πολύ πρώιμο ακόμη, δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε η ιδέα. Με την Ελεάνα Βραχάλη θα συνεργαστούμε ξανά στο νέο δίσκο, γιατί έχουμε αναπτύξει μία ιδιαίτερη σχέση και είμαστε «καλλιτεχνικό» ζευγάρι.

ΠτΘ: Πως βλέπεις τις εξελίξεις στην ιδιαίτερη πατρίδα σου, την Κύπρο, την οποία αγαπάς πολύ, μια και βρίσκονται εκεί τόσο η οικογένειά σου, όσο και οι φίλοι σου;

Μ.Χ.: Οι εξελίξεις στην Κύπρο είναι πολύ θετικές, δεν μπορώ όμως να πω με βεβαιότητα ότι το γεγονός ότι άνοιξαν τα σύνορα τελευταία είναι η αρχή της λύσης ή οποιασδήποτε άλλης θετικής εξέλιξης. Εγώ κατάφερα να επισκεφτώ με τους γονείς μου την Κερύνεια δύο φορές, εκεί όπου βρίσκεται το σπίτι της μητέρας μου. Ήταν πολύ συγκινητικό, έχει πολύ όμορφα μέρη όλη η κατεχόμενη Κύπρος κι αυτό που παρατήρησα και διαπίστωσα είναι ότι δε μας χωρίζει τίποτα με τους Τουρκοκύπριους. Κατάλαβα όταν πέρασα απέναντι ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι άνθρωποι σαν και τους Ελληνοκύπριους, ζούσαν μαζί πριν την εισβολή και μπορούν να ξαναζήσουν μαζί, δεν έχουν να μοιράσουν τίποτα, είναι ένα σώμα.

Πιστεύω ότι το μέλλον της Κύπρου δεν είναι στα χέρια της πολιτικής πλέον, αλλά στα χέρια του λαού. Αν ο λαός αποφασίσει κάποια στιγμή και γίνει μία μαζική εξέγερση με συλλογικό πνεύμα και ομοψυχία, πιστεύω ότι το πρόβλημα της Κύπρου θα λυθεί σε μία νύχτα.

ΠτΘ: Πιστεύεις ότι η μουσική μπορεί να συμβάλλει στη «γεφύρωση» της φιλίας ανάμεσα σε δύο λαούς, μπορεί να τους φέρει πιο κοντά;

Μ.Χ.: Αυτό είναι λίγο «ουτοπικό», η μουσική σίγουρα θα έρθει μετά και θα μπει στο σκηνικό μέσα σε μία ωραία ατμόσφαιρα. Η μουσική θα ενώσει τους ανθρώπους, θα τραγουδήσουν και θα χαμογελάσουν μαζί. Εκείνο που έχει όμως, μεγαλύτερη σημασία είναι να ενωθούν οι καρδιές τους και οι νοοτροπίες τους που έχουν χωρίσει εδώ και τριάντα χρόνια.

ΠτΘ: Ποια είναι τα επαγγελματικά σου σχέδια για το χειμώνα;

Μ.Χ.: Αυτό που είναι οριστικό και μπορώ να το πω, είναι ότι το χειμώνα θα είμαι στο «Vox» με τον εαυτό μου… Μόνος μου για κάποιες εμφανίσεις, από τον Νοέμβριο.

ΠτΘ: Μιχάλη σε ευχαριστούμε πολύ και καλή συνέχεια στη περιοδεία σου.

Μ.Χ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Μπάμπης Καλπάνης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.