«Χρωματα του τοπου μας»

Οι μαθητές της Δ’ τάξης του Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Σαπών την Τρίτη 10 Ιουνίου 2003, στις 12.00 και στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου θα παρουσιάσουν την Περιβαλλοντική τους εργασία «Χρώματα του τόπου μας». Ταυτόχρονα θα παρουσιαστεί και το CD-rom που περιέχει σε multimedia μορφή την εργασία αυτή. Έχουν προσκληθεί να την παρακολουθήσουν πέρα από τους γονείς των μαθητών και εκπρόσωποι δημόσιων φορέων, εκπαιδευτικοί, κλπ. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες προσπάθειες που έγιναν από το σχολείο. Να τι μας έγραψαν οι μαθητές της Δ’ τάξης. Μια αρχή δύσκολη – ένα τέλος αισιόδοξο… Εμείς τα παιδιά της Δ’ τάξης του Διαπολιτισμικού Δημοτικού Σχολείου Σαπών δυο χρονιές τώρα ασχολούμαστε με την παράδοση μας. Αφορμή πήραμε από το μάθημα της μελέτης «Tι μας άφησαν οι παλιότεροι». Σκοπός μας ήταν να γνωρίσουμε όλοι τις ρίζες μας και την ταυτότητά μας. Ν’ αγαπήσουμε και να διατηρήσουμε τα ήθη και έθιμα του τόπου μας, που πολλά από αυτά αναβιώνουν μέχρι και σήμερα στην περιοχή μας. Έτσι είχαμε την ευ-καιρία να παρακολουθήσουμε μερικά και να γνωρίσουμε τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες των παππούδων και γιαγιάδων μας.

Αναπόσπαστο μέρος της παράδοσης μας όμως αποτελούν τα παραμύθια, τα παιχνίδια, τα τραγούδια και οι χοροί μας. Ζητήσαμε από τους μεγαλύτερους σε ηλικία να θυμηθούνε και να αφηγη-θούν τα παραμύθια με τα οποία μεγάλωσαν, τα παιχνίδια που με πολλή φα-ντασία και όρεξη έπαιζαν στους δρόμους και στις γειτονιές, καθώς και τα τραγούδια που συνόδευαν τις λύπες και τις χαρές τους. «Χρώματα του τόπου μας» είναι ο τίτλος που διαλέξαμε για την εργασία μας.

Ο τόπος μας είναι πράγματι ένα πολύχρωμο μωσαϊκό διαφορετικών πο-λιτισμών και θρησκειών. Εδώ και χρόνια στη μικρή μας πόλη συνυπάρχουν και συμβιώνουν άνθρωποι με διαφορετική καταγωγή. Σαπαίοι, Θρακιώτες, Σαρακατσάνοι, Πόντιοι, Γεωργιανοί, Ρώσοι, Αρμένιοι, Χριστιανοί και Μου-σουλμάνοι, συνθέτουν το πολύχρωμο αυτό μωσαϊκό, που με το μεράκι και προσπάθεια, καταφέραμε έστω και λίγο να το γνωρίσουμε. Μετά από δύο χρόνια συλλογικής προσπάθειας μπορούμε να σας πούμε με βεβαιότητα ότι η καταγωγή μας να είναι διαφορετική, οι συνήθειές μας όμως, ο τρόπος ζωής, τα έθιμα, οι χοροί και τα τραγούδια, τα παιχνίδια και τα παραμύθια μας έχουν πολλές ομοιότητες.

Αν μας ρωτήσετε τι μας έμεινε από όλη αυτή την προσπάθεια, θα σας απαντήσουμε ότι περάσαμε όμορφα, κάναμε εκδρομές, επισκέψεις, παίξαμε, μαλώσαμε και συμφιλιωθήκαμε, τραγουδήσαμε, ζωγραφίσαμε και το διασκε-δάσαμε πολύ. Ήρθαμε σε επαφή με τη σύγχρονη τεχνολογία, καθώς ηχογραφήσαμε πα-ραμύθια και τραγούδια στον υπολογιστή του σχολείου μας, με τη βοήθεια του διευθυντή, που με μεράκι, διάθεση και υπομονή κατέγραψε τη δουλειά μας σ’ ένα CD ROM. Το κυριότερο όμως είναι ότι γνωρίσαμε καλύτερα ο ένας τον άλλο και καταλάβαμε ότι μπορούμε να ζούμε μαζί αρμονικά παρ’ όλες τις μικρές διαφορές μας.

Οι μαθητές των τάξεων Δ1 και Δ2 παρουσιάζουν ένα από τα παραμύθια της εργασίας τους

«Ο παπάς και τα κουκιά»

(παραδοσιακό παραμύθι της Θράκης)

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας παπάς που δεν ήξερε γράμματα. Φυσικό ήταν να μην ξέρει και πότε πέφτει το Πάσχα.

Έτσι, όταν ερχόταν οι Απόκριες κι άρχιζε η νηστεία, έβαζε στη τσέπη του κουκιά και κάθε μέρα έτρωγε κι από ένα.

Όταν τελείωναν τα κουκιά καταλάβαινε πως έφτασε το Πάσχα Η παπαδιά όμως που τον έβλεπε κάθε μέρα να κάνει το ίδιο πράγμα, να τρώει κουκιά, απόρησε και τον ρώτησε:

– Μα γιατί παπά μου τρως κάθε μέρα κι από ένα κουκί;

– Ε, παπαδιά, λιγώνομαι κι εγώ και βάζω από κανένα στο στόμα μου, της απάντησε εκείνος.

Μετά απ΄ αυτό, η παπαδιά κάθε μέρα έβαζε στη τσέπη του παντελονιού του μια χούφτα κουκιά, για να μη λιγώνεται ο παπάς.

Μια μέρα που πήγε στο χωριό ο παπάς, τον ρωτάνε οι χωριανοί:

– Παπά, πότε πέφτει φέτος το Πάσχα;

– Παιδιά μου, έτσι όπως πάνε τα κουκιά, ούτε φέτος ούτε του χρόνου θα’ ρθει Πασχαλιά», απάντησε ο παπάς.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.