Πυξιδα πολιτισμου απο τη Θρακη στην Αθηνα

Σε πυρήνα αξιοποίησης των πολιτιστικών δυνάμεων του τόπου μας μετατρέπεται η «Μουσική Πυξίδα», το στούντιο ηχογράφησης του Γιάννη και Γιώργου Παγκοζίδη στη Μαρώνεια. Το συγκεκριμένο στούντιο έχουν επισκεφθεί πολλοί καλλιτέχνες και έχουν ηχογραφήσει στο ζεστό κι αμιγώς επαγγελματικό του χώρο μεγάλοι ερμηνευτές του παραδοσιακού τραγουδιού και όχι μόνο. Πριν από λίγες ημέρες, και συγκεκριμένα στις 24 και 25 Μαρτίου, η «Μουσική Πυξίδα» φιλοξένησε έναν μεγάλο σύγχρονο καλλιτέχνη, τον Παντελή Θαλασσινό. Ο Παντελής Θαλασσινός βρέθηκε στο στούντιο στη Μαρώνεια για την ενορχήστρωση ενός τραγουδιού από το νέο του δίσκο, που θα κυκλοφορήσει σύντομα. Μια τέτοια κίνηση σημαίνει ότι υπάρχουν δυνάμεις στον τόπο οι οποίες χρειάζεται να αναδεικνύονται, αλλά και το συγκεκριμένο στούντιο μπορεί να συντελέσει στην πολιτιστική αναβάθμιση της περιοχής, ως αληθινή πυξίδα πολιτισμού.

«Η γνωριμία με τον Παντελή Θαλασσινό προέκυψε τελευταία, μέσω ενός κοινού φίλου, του Γιώργου Καρυώτη, ο οποίος είναι Κομοτηναίος και στενός συνεργάτης του Θαλασσινού, ηχολήπτης του εδώ και πολλά χρόνια. Αυτός γνωρίζει τις δραστηριότητές μας και επειδή στα σχέδιά τους ήταν η σύνθεση ενός τραγουδιού που να θυμίζει κάτι από τη Θράκη στον τελευταίο του δίσκο, ήθελε ο ίδιος να έχει το χρώμα της Θράκης και πρότεινε στον Θαλασσινό να έρθουν εδώ και να ηχογραφήσουν το κομμάτι. Εξάλλου, το συνηθίζει να επιλέγει χρώματα από την ελληνική παραδοσιακή μουσική ο Θαλασσινός. Χρησιμοποιεί στοιχεία αρκετά συνδυασμένα σύγχρονα και παλιά», αναφέρει για τη συνεργασία ο Γιώργος Παγκοζίδης.

«Το συγκεκριμένο κομμάτι δεν το είχε ολοκληρώσει μέσα του, γιατί ήθελε να πάρει τα χρώματα και τη μυρωδιά της περιοχής μας. Όταν ήρθε δήλωσε ότι το κομμάτι είναι αυτό, αλλά θα ήταν δεκτές και οποιεσδήποτε προτάσεις. Ουσιαστικά δηλαδή το κομμάτι φτιάχτηκε εδώ. Ο ίδιος είχε στο μυαλό του ένα σκαρίφημα και το έκτισε βάσει των δικών μας απόψεων και αυτό για εμάς είναι σημαντικό. Γιατί στη δισκογραφία καλούν τους μουσικούς και τους λένε θέλουμε αυτό το πράγμα. Υπάρχουν σκαριφήματα σε παρτιτούρες ή υποδεικνύουν με το στόμα ότι θα γίνει αυτό το πράγμα. Εδώ έγινε το αντίθετο. Και αυτό γιατί γνώριζε και εκτιμούσε ότι αυτό που έχει να πάρει από εμάς είναι το χρώμα και η ικανότητα που έχουμε στη θρακιώτική μουσική», συμπληρώνει ο Γιάννης Παγκοζίδης.

Το τραγούδι έχει ρυθμό θρακιώτικο, γκάιντα, κρουστά θρακιώτικα, τουμπελέκι, βιολιά, ήχους που είναι γνώριμοι στα αυτιά των Θρακιωτών. Και ο στίχος είναι παραδοσιακός, φιλικός, είναι στίχος που αναδύεται από τον τρόπο που δούλευαν οι παραδοσιακοί στιχουργοί, έχει στοιχεία από τη φύση, τα πουλιά…

Όπως λένε τα δύο αδέλφια, η συνεργασία με τον Θαλασσινό ήταν καταπληκτική, «γιατί όταν αφήνεις τον άλλο ελεύθερο να σου δώσει αυτά που ξέρει, θα πάρεις τα καλύτερα. Ήταν θαυμάσιος στη συνεργασία, γιατί είχαμε όλη την ελευθερία των κινήσεων και των προτάσεων. Είναι ένας άνθρωπος σαν και εμάς και τα βρήκαμε. Πλάθαμε τη μουσική εξαιτίας και του γεγονότος ότι τρώγαμε έξω, κάναμε περιπάτους στη Μαρώνεια και του άρεσε πολύ. Σημαντικό είναι ότι στην Αθήνα στο κύκλωμα των μουσικών που αγαπούν το καλό τραγούδι, και ειδικά το παραδοσιακό τραγούδι, γνωρίζουν τους Λαλητάδες, και ο Παντελής Θαλασσινός ήξερε πολύ καλά πού πήγαινε και η εταιρεία του επίσης ήξερε πού τον στέλνει. Αμέσως γίναμε φίλοι, είναι πολύ προσιτός άνθρωπος Όταν τελειώσαμε και έφθασε στην Αθήνα μας πήρε τηλέφωνο για να πει ότι έφθασε καλά και ότι όλα ήταν καταπληκτικά. Μας ένοιωσε πολύ δικούς του.

Απαιτητικός δεν ήταν στη δουλειά του, ενώ μπορεί να είναι, αλλά εδώ ήρθε σαν μαθητής, δεν ήρθε με τη λογική της φίρμας. Μας ρωτούσε πώς βλέπαμε τα πάντα και κάναμε είκοσι ώρες για ένα κομμάτι, γιατί μεθοδικά, σκαλί – σκαλί, κτίζεται ένα ωραίο κομμάτι. Τα καλά πράγματα θέλουν συζήτηση για το πώς θα ενορχηστρωθούν, γιατί η ενορχήστρωση είναι βασικό κομμάτι. Γράφουμε ένα τραγούδι, αλλά γυμνό δεν είναι τίποτα, το στολίζουμε, το κεντάμε και τότε φαίνονται οι τεχνίτες που το κάνουν. Κι εκεί επάνω, σκαλί – σκαλί, βλέπεις αν πάει καλά ο καμβάς. Κάτι χρειάζεται, βάλε κάτι εκεί, βγάλε από εκεί και σιγά – σιγά γίνεται».

Ο Παντελής Θαλασσινός ενδιαφέρθηκε να μάθει πώς χορεύεται το τραγούδι και ο Γιάννης Παγκοζίδης ανέλαβε να του το δείξει. «Τους ενδιαφέρουν όλα, αν αυτό το κομμάτι χορευθεί στα ελληνάδικα, αν θα το παίζουν στα κλαμπ, αν θα το αντιληφθεί ο μέσος Aθηναίος, γιατί είναι δύσκολο λόγω του ότι οι θρακιώτικοι ρυθμοί είναι διαφορετικοί και λίγο δυσνόητοι. Μέχρι σήμερα έβαζε στα τραγούδια του ο Θαλασσινός τα συρτά, αλλά όλοι τα γνώριζαν, θρακιώτικο όμως συγκαθιστό λίγο δύσκολο να γνωρίζουν».

Συντελεστές σε αυτήν την προσπάθεια ο Βαγγέλης Δωρόπουλος, δάσκαλος από την Ξάνθη με καταγωγή από τη Σάλπη, που έπαιξε γκάιντα, η οποία θα ακούγεται μπροστά και δίνει το χρώμα και τον χαρακτήρα τον θρακιώτικο, ο Κυριάκος Πετράς στο βιολί, ο Θανάσης ο Μουσμουλίδης που έπαιξε λαούτο, ο Γιώργος Παγκοζίδης που έπαιξε τουμπελέκι και νταούλι και ο Γιάννης Παγκοζίδης ούτι. Η ηχογράφηση έγινε από τον Γιώργο και Γιάννη Παγκοζίδη.

Δίνοντας το στίγμα της παρουσίας του Βαγγέλη Θαλασσινού, αλλά και της ύπαρξης και προσφοράς του στούντιο, τα δύο αδέλφια τονίζουν ότι «έχει και ένα άλλο χαρακτήρα το γεγονός ότι αυτό βρίσκεται στη Μαρώνεια. Δίνουμε πνοή γιατί κινούμαστε μέσα στο χωριό, με πιθανότητες να ενεργοποιήσουμε κάποιες δυνάμεις πολιτιστικές για μία πιθανή συναυλία το καλοκαίρι, γιατί ο Θαλασσινός χρόνο παρά χρόνο διοργανώνει συναυλίες στην περιφέρεια. Όσον αφορά στην ύπαρξη του στούντιο, αν δεν ήταν επαγγελματικό και αν δεν είχε τις προϋποθέσεις για να παράγει δισκογραφία θα έπρεπε εμείς να κατέβουμε στην Αθήνα και αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο, οπότε η ύπαρξή του είναι πολύ σημαντική».

Με παντιέρα το μεράκι και τη γνώση, λοιπόν, και πυξίδα το τραγούδι και τον πολιτισμό η «Μουσική Πυξίδα» δίνει και πάλι το στίγμα του καλού ελληνικού παραδοσιακού τραγουδιού φέρνοντας τις σύγχρονες προεκτάσεις του πίσω στις ρίζες του, στην ελληνική περιφέρεια και δη στη θρακιώτικη, εδώ στον τόπο μας, στη Θράκη, στη Μαρώνεια.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.