Ενας ερωτας διχως θανατο. Ενας θανατος διχως ερωτα
Πολλές φορές η βίωση του θανάτου είναι επίγεια και πολύ πιο σκληρή από τον ίδιο το θάνατο, δεν είναι παρά η ζωή που σου γνέφει πως δεν της κάνεις γιατί εσύ τη βρίζεις και τη χτυπάς, ενώ εκείνη σου φωνάζει «σ΄ αγαπώ», έτσι, για να σε πικάρει που δεν τη ζήτησες πάλι πίσω όταν την είχες ανάγκη.
Τρελά παιχνίδια του μυαλού και της ψυχής μέσα από το καλειδοσκόπιο των αισθημάτων, του έρωτα και της σκιάς. Δύο μοναξιές που δεν θέλουν να δεχτούν πως μαζί κάνουν μια ζωή, μια ονειροφαντασία που δεν θέλει να δεχτεί πως μπορεί να είναι η ίδια η αγάπη… Μια γυναίκα αληθινή, ο Βαγγέλης, η νταλίκα, ο έρωτας ενός άντρα, ένα υπόγειο και μια πρόβα, που από το σκοτάδι βγαίνει στο φως και χαράζει τη ζωή σαν λευκή κιμωλία σε μαύρο τοίχο. Ένας έρωτας δίχως θάνατο κι ένας θάνατος δίχως έρωτα.
Αυτά και άλλα, που τα αφήνουμε προς ιδίαν αναζήτησιν, στην πρωτότυπη παράσταση που ανέβασε για πρώτη φορά τη Δευτέρα το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της πόλης μας, όχι στη σκηνή του θεάτρου, αλλά στο καφέ «Ονειρία», μέσα σε ατμόσφαιρα εκπληκτικά υποβλητική, με τη μουσική να πλημμυρίζει το χώρο και τα ποιήματα του Όσκαρ Ουάιλντ να ζυμώνουν τις τέχνες σε ένα αμάλγαμα ονειρικό, που καιρό είχαμε να νιώσουμε στο πετσί μας σε αυτήν τη μικρή μας πόλη.
Εκπληκτικός ο Φιλοποίμην Ανδρεάδης, και με νέο λουκ, για τις ανάγκες του έργου ως Αμλέτος, όπως άρεσε στον φίλο του Βαγγέλη να τον αποκαλεί. Σπάσιμο της φωνής και του ερμηνευτικού κατεστημένου και ο Φιλοποίμην καθήλωσε με τη φωνή και τη σιωπή του ακόμη, για άλλη μια φορά, το κοινό που κατέκλυσε στην κυριολεξία την «Ονειρία». Κοινό κάθε ηλικίας, που τίμησε την παράσταση τόσο με τη σιγή του κατά τη διάρκειά της, όσο και με το ζεστό του χειροκρότημα μετά το τέλος της.
Αρκετά καλή και η Ελίζα Μαραγκού στο ρόλο της γυναίκας που μέσα από τη μοναξιά γεννά την αγάπη, τη φωνάζει και τη χτυπά στον τοίχο για να τη νιώσουν όλοι, μα κύρια αυτός, που τόσο κοντά και τόσο μακριά της κάθεται, στέκεται πάνω στα συντρίμμια της παλιάς του αγάπης και αρνείται τη ζωή.
Η δραματολογική επεξεργασία των κειμένων από το σκηνοθέτη της παράστασης και καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δημήτρη Παπασταμάτη ανέδειξε μια αξιόλογη παρέμβαση στο χώρο των θεατρικών δρωμένων στην πόλη της Κομοτηνής.
Λειτουργικώς επιβλητικά τα κοστούμια και το σκηνικό εν είδει μπαρ, δια χειρός Άσης Δημητρολοπούλου, εξαίσια και η μουσική, αν και η ακουστική του χώρου δεν επέτρεπε υπερβάσεις στα ντεσιμπέλ.
Νατάσα Χατζηνικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
