Ροκ… «Σκονη, λασπη, θρυψαλα»

ΠτΘ: Αν ζητούσαμε ένα προφίλ του Δημήτρη Πουλικάκου από τον Δημήτρη Πουλικάκο;

Δημήτρης Πουλικάκος: Είναι κάτι που δεν μπορώ να το κάνω εγώ και πιστεύω κανείς για τον εαυτό του. Οι άλλοι θα πουν το ποιος είσαι…

ΠτΘ: Υπήρξα, μετάνιωσα, θα επαναλάβω…

Δ.Π.: Μετάνιωσα δεν υπάρχει. Υπήρξα , υπάρχω πόσο θα υπάρχω κανείς δεν το ξέρει! Τέλειωσα το σχολείο… Και πρόσκοπος

έχω κάνει… κατηχητικό μόνο δεν πήγα…

Έδωσα και εξετάσεις στην Πάντειο για να μη στεναχωρήσω την μανούλα μου, αλλά πήγα μόνο μια ώρα, σε ένα δίωρο μάθημα του μακαρίτη του Γιάννη Θεοδωρακόπουλου, από τους μεγάλους σύγχρονους Έλληνες φιλοσόφους, ο οποίος ήταν και οικογενειακός φίλος, αλλά δεν άντεξα. Μετά από μια ώρα σηκώθηκα, έφυγα και δεν ξαναπήγα…

ΠτΘ: Και μετά Ροκ, Μπλουζ;

Δ.Π.: Μετά… Γενικά με τη μουσική ασχολιόμουν. Μεγάλωσα με κλασσική μουσική!

ΠτΘ: Η τηλεόραση πώς μπερδεύτηκε με τη μουσική και το τραγούδι;

Δ.Π.: Η μουσική είναι μαγεία! Η τηλεόραση δυστυχώς δεν είναι μαγεία, είναι τρόπος επιβίωσης. Έχει εκφυλιστεί κι αυτή, γιατί βλέπεις, όλο με παιχνίδια και ριάλιτι ασχολείται. Αποφεύγουν τα συνεργεία, το σενάριο, ηθοποιούς, που μεγαλώνουν τα έξοδα! Με τα παιχνίδια βρίσκουν δέκα παιδάκια, τούς πίνουν το αίμα, δήθεν ότι τους προβάλλουν για ένα διάστημα (τι θα γίνουν μετά από ένα ή δύο χρόνια όλοι αυτοί, ποιος ξέρει!), αλλά τα κανάλια, οι χορηγοί και οι επινοητές όλων αυτών τα κονομάνε χοντρά!!!

ΠτΘ: Μετά από αυτά γνωρίσαμε την άποψή σας για την ελληνική τηλεόραση!… Είστε ροκ. Ζείτε σαν ροκ; Και τι σημαίνει να είσαι Έλληνας και ροκ; Συνδυάζονται αυτά τα δύο;

Δ.Π.: Είμαι ροκ, νομίζω ότι ζω σαν ροκ, αλλά το τι σημαίνει να είσαι Έλληνας και ροκ είναι μια άλλη ιστορία, που θα θέλαμε τουλάχιστον μια βδομάδα να κουβεντιάζουμε! Αν τα πούμε με δυο κουβέντες θα παρεξηγηθούν σίγουρα! Όσο για το αν συνδυάζονται… όλα συνδυάζονται με καλή θέληση!

ΠτΘ: Ο Ζορμπάς ήταν ροκ;

Δ.Π.: Κι αυτός και ο «εγγονός» του ο Παυλάκης ο Σιδηρόπουλος!

ΠτΘ: Ποια είναι πιο ροκ κατάσταση, η επαρχία ή η Αθήνα;

Δ.Π.: Η επαρχία, γιατί είναι πιο ζόρικα τα πράγματα! Όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση για ό,τι κάνεις χρειάζονται γνωριμίες, επαφές και ό,τι άλλο ξέρετε πολύ καλά κι εσείς… Βέβαια και στην Αθήνα είναι κάποιες φορές ζόρικα τα πράγματα, πιο απρόσωπα και οι ανθρώπινες επαφές δύσκολες…

ΠτΘ: Ποια είναι η φιλοσοφία του ροκ;

Δ.Π.: Κι εδώ χωράει πολύ συζήτηση. Ροκ είναι μποέμ, ανεξαρτησία, ελευθερία και χίλια δυο ακόμη πράγματα… Ακόμη και εσωτερική καταπίεση, την οποία πρέπει να αποτινάξεις για να είσαι σωστός ροκ…

ΠτΘ: Μπορούμε να πούμε ότι η ροκ στην Ελλάδα ανθίζει, συντηρείται, μένει στάσιμη;

Δ.Π.: Αυτή τη στιγμή είναι λίγο περίεργα τα πράγματα. Όσο η ροκ είναι σε βίο παράλληλο με τα κοινωνικά προβλήματα, ζει και βασιλεύει, όσο απομακρύνεται από αυτά, και το μόνο τους πρόβλημα είναι πώς να την «κάνουνε», παύει να είναι ροκ! Επικρατεί το «είμαστε ψώνια και θέλουμε να γίνουμε ποπ σταρ»!

ΠτΘ: Πραγματοποιείται αυτόν την καιρό μια σειρά εμφανίσεων. Την Τετάρτη ήσασταν στην Ξάνθη, Πέμπτη στην Κομοτηνή, την Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη, μετά Βόλο, Κιάτο… Τι προσφέρουν αυτές οι εμφανίσεις; Είναι ματαιοδοξία του καλλιτέχνη;

Δ.Π.: Ποιου καλλιτέχνη; Του ανθρώπου! Είναι σαν τη βιολογική ανάγκη της σωματικής επαφής! Ζητάς το άγγιγμα του κόσμου, την επαφή, τη συζήτηση, τη συνδιαλλαγή! Δεν είναι ματαιοδοξία! Αν ήμουν ματαιόδοξος θα είχα γίνει αυτό που ήθελαν οι δικοί μου, διπλωμάτης και «θα ήμουνα μια χαρά»! Βέβαια, τώρα είμαι «περισσότερο μια χαρά», γιατί ποτέ δεν ήθελα να είμαι διπλωμάτης!

Το κέρδος από αυτή τη φιλοδοξία των γονιών μου είναι ότι έμαθα πέντε έξι γλώσσες! Όλες ευρωπαϊκές, καμιά εξωτική! Θα μου άρεσε όμως να ήξερα και κάποια άλλη, εξωτική, γιατί μου αρέσει η κουλτούρα που έχει η κάθε γλώσσα, η λαογραφία, η αισθητική και η αίσθηση, που μεταφέρει…

ΠτΘ: Μετά τις εμφανίσεις σας θα βρεθείτε με φίλους στην Αθήνα. Τι θα τους λέγατε για τη Θράκη;

Δ.Π.: Η Ελλάδα μου αρέσει, είναι παράδεισος, απλώς οι άνθρωποι που και που την κάνουν να φαίνεται κόλαση. Οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να γίνουν πιο Έλληνες και όχι οι Έλληνες Ευρωπαίοι. Βέβαια, δεν μπορούν να μας μιμηθούν, γιατί πρέπει να γίνουν πιο «χύμα», και Ευρώπη και «χύμα» δεν συμβαδίζουν!

ΠτΘ: Η Αγγλία όμως έχει τα πιο «εξτριμ» συγκροτήματα.

Δ.Π.: Είναι λογικό γιατί έχει και πολύ καταπίεση. Ο εγγλέζος πιτσιρικάς καταπιέζεται πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο πιτσιρικά και βέβαια αντιδρά και πιο βίαια. Γι΄ αυτό και η παράδοση των χούλιγκαν και των σκιν χεντς και διάφορα τέτοια.

Η ώρα πέρασε και ο Πουλικάκος ανεβαίνει στη σκηνή. Ο νεαρόκοσμος τον χειροκροτεί. Εκείνος κλείνει τα μάτια και ταξιδεύει…

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.