«Θελω την τεχνη μου να τη συνδεω με το συναισθημα»

Από την Κυριακή, στην αίθουσα εκθέσεων της Λέσχης Κομοτηναίων, φιλοξενούνται έργα ρεαλιστικού εξπρεσιονισμού του ζωγράφου Αντώνη Ρόδιου που τελευταία ζει και εργάζεται στην Ξάνθη. Η καταγωγή του είναι από την Κω, είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών, μαθητής του Γιάννη Μοράλη, μετεκπαιδεύτηκε στη Λυών της Γαλλίας και ασχολείται παράλληλα με τη γλυπτική, τη σκηνογραφία και τη διακόσμηση. Από το 1981 δραστηριοποιείται στο χώρο της διδασκαλίας και στην Ξάνθη παραδίδει μαθήματα για όσους προετοιμάζονται για την Σχολή Καλών Τεχνών, την αρχιτεκτονική, τη γραφιστική.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι 6 Φεβρουαρίου και λειτουργεί 11.00-2.00 το μεσημέρι και 6.00 – 10.00 το βράδυ.

ΠτΘ: Είναι η πρώτη φορά που εκθέτετε έργα σας στην Κομοτηνή. Γιατί η επιλογή της Κομοτηνής, και τι σημαίνει ρεαλιστικός εξπρεσιονισμός;

Α.Ρ.: Ο ρεαλιστικός εξπρεσιονισμός αποδίδεται με έντονα χρώματα, παραμόρφωση, δραματικότητα. Πηγάζει μέσα από τον εξπρεσιονισμό, πρωτεργάτης του οποίου είναι ο Βαν Γκογκ. Επέλεξα ως έδρα την Ξάνθη για να έχω κοντά μου και την Κομοτηνή. Στην Ξάνθη βρίσκεται το Πολυτεχνείο και διδάσκω ελεύθερο σχέδιο για επτά κλάδους: για φωτογραφία, αρχιτεκτονική, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, συντήρηση αρχαιοτήτων, μοντελίστ, γραφίστες. Ήθελα να διδάξω εξπρεσιονισμό και πληροφορήθηκα ότι έχετε μεγάλη δραστηριότητα στα πολιτιστικά στην Κομοτηνή.

Κάνω ανοιχτή πρόταση στους διευθυντές των λυκείων να έρθουν κάποιοι μαθητές σε ομάδες να συζητήσουμε για τον εξπρεσιονισμό που είναι αδικημένος αν και ακριβός. Τα «Ηλιοτρόπια» του Βαν Γκογκ είναι ο πιο ακριβός πίνακας στον κόσμο, 80 δις δολάρια. Αγοράστηκε από έναν Ιάπωνα.

ΠτΘ: κ. Ρόδιε, το κάλεσμά σας αφορά στην περίοδο που διαρκεί η έκθεση;

Α.Ρ.: Ναι. Να ακούσουμε τα ερωτήματα των παιδιών πάνω στους πίνακες. Αν μου ζητήσουν να διαθέσω κάποιες ώρες για να τους ενημερώσω θα είμαι παρών, γιατί δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο. Σε δικό μου χώρο διδάσκω μαθητές για τους προαναφερόμενους κλάδους κι επιπλέον διδάσκω ελεύθερο σχέδιο σε μια σχολή κομμωτικής.

Όταν ήρθα στην Ξάνθη είχαν την πρόθεση να κάνω αίτηση για το Πολυτεχνείο. Θα μείνω τελικά στον ιδιωτικό τομέα γιατί υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από παιδιά και μου ζητούν να τους διδάξω.

ΠτΘ: Πώς επιλέξατε την Ξάνθη;

Α.Ρ.: Μου πρότειναν φίλοι να έρθω εδώ γιατί είναι ήρεμα, το τοπίο είναι όμορφο. Επισκέφθηκα τις παραλιακές περιοχές της Ξάνθης και της Ροδόπης και εντυπωσιάστηκα. Είμαι από την Κω και δραστηριοποιήθηκα στην Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα.

Εδώ γνώρισα τις ομορφιές και κόσμο που αγαπάει την τέχνη, που όμως δεν γνωρίζει τον εξπρεσιονισμό.

ΠτΘ: Έχετε αφορμές έμπνευσης στην περιοχή μας;

Α.Ρ.: Υπάρχουν ωραίες και ποικίλες και τις γνωρίζω γιατί περπατάω πολύ. Είναι η άγρια ομορφιά του δέντρου που δεν συναντάμε στο νησί. Εκεί έχουμε θάλασσα και καλό ηλιοβασίλεμα. Την Πρωτοχρονιά γύρισα σε όλα τα βουνά με τα χιόνια και τραβούσα συνέχεια φωτογραφίες, για να δημιουργήσω έργα εμπνευσμένα από το περιβάλλον. Το τοπίο είναι άγριο και ήρεμο συνάμα. Με ενδιαφέρει ο κόσμος, η συμπεριφορά, η κουλτούρα. Έχω κάνει δύο χρόνια και ψυχολογία, γιατί θέλω την τέχνη μου να τη συνδέω με το συναίσθημα, είτε από τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι, είτε από το περιβάλλον.

ΠτΘ: Έχετε εμπειρία ως βαθμολογητής στις εξετάσεις. Οι μαθητές που μπαίνουν στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών δίνουν πολλές φορές γιατί είναι όνειρο ζωής, αλλά είναι σκληρός ο ανταγωνισμός.

Α.Ρ.: Στην Θεσσαλονίκη δίνουν 2.500 – 3.000 παιδιά κάθε χρόνο ενώ οι θέσεις είναι μόνο 85. Η βαθμολόγηση είναι πολύ αυστηρή, άρα χρειάζεται ένα ιδιαίτερο ταλέντο. Έχουν όμως την ευκαιρία των δεύτερων επιλογών. Δεν ζητούν χρώμα στο ελεύθερο σχέδιο, αλλά ασπρόμαυρο. Προκαλώ να μου εξηγήσει ο οποιοσδήποτε από την Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση τι ζητούν στις εξετάσεις στο ελεύθερο σχέδιο. Με το να έρθει ένας καθηγητής της δευτεροβάθμιας που έχει κάνει ένα σεμινάριο 60 ημερών – δεν φταίνε βέβαια αυτοί – και να διδάξει στα παιδιά που επιλέγουν αρχιτεκτονική, συντήρηση αρχαιοτήτων, φωτογραφία, δεν γίνεται ειδικό μάθημα στο ελεύθερο σχέδιο. Χρειάζεται σκιές σε πέντε τόνους, επικόλληση της σύνθεσης ομοιόμορφα πάνω στο χαρτί, συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία δεν τα γνωρίζουν για να προετοιμάσουν τους μαθητές.

Εμείς από την πλευρά μας εκμεταλλευόμαστε την κατάσταση και κάνουμε ιδιαίτερα μαθήματα.

ΠτΘ: Είχατε δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη. Τι σας άφησε η διδασκαλία του;

Α.Ρ.: Την περίοδο ΄73-΄78, με τα επεισόδια του Πολυτεχνείου. Είχε καταλάβει τον τρόπο που ήθελα να εκφραστώ και μου έλεγε: «Εκφράσου ελεύθερα και μην λες ποτέ ότι είναι λάθος. Δεν υπάρχει λάθος στη ζωγραφική, στην απεικόνιση ενός θέματος πάνω στον καμβά». Το ζήτημα είναι από ποια οπτική γωνία παρατηρούμε ένα έργο τέχνης. Από τον Μόραλη μου έμεινε και το μάλωμα γιατί βάζω την υπογραφή μου αριστερά. «Όχι, Αντώνη. Δεξιά πρέπει να είναι η υπογραφή του καλλιτέχνη». Επιλέγω να βάζω τον τίτλο του έργου στα δεξιά. Δίνω μεγαλύτερη έμφαση στο έργο μου παρά στην υπογραφή μου.

ΠτΘ: Για τον θεατή των έργων σας είναι έντονη η γυναικεία παρουσία, το γυμνό, όπως και οι καθρέφτες. Ποιος είναι ο συμβολισμός;

Α.Ρ.: Κυριαρχεί η αγάπη μου προς τη γυναίκα. Σε οποιοδήποτε κλάδο, όταν ένας άντρας δημιουργεί και φτάνει σε ζηλευτό σημείο, υπάρχει από πίσω του μια γυναίκα.

Αγαπάω τη γυναίκα, το γυναικείο σώμα και το εκφράζω μέσα στον εξπρεσιονισμό μου. Εκεί δίνω την ελπίδα, τη δραματικότητα αλλά και την παραμόρφωση.

Τα έργα που εκθέτω είναι των τριών τελευταίων ετών και σε αυτήν την ενότητα βρίσκεται μπροστά η γυναίκα.

ΠτΘ: Ήταν το πρώτο σας ραντεβού με την πόλη, αλλά όχι το τελευταίο;

Α.Ρ.: Θα πηγαινοέρχομαι τακτικά γιατί η πόλη σας έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη μου. Έχω επικοινωνία με τον κ. Βασίλη Κυπριανίδη, στον οποίο μετέφερα ότι μπορούμε να συνεργαστούμε και να συνδράμω στη διακόσμηση εσωτερικών ή εξωτερικών χώρων, στην πόλη μας.

ΠτΘ: κ. Ρόδιε σας ευχαριστούμε για την εδώ παρουσία σας.

Α.Ρ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.