Το αγχος καθε μανουλας μεσα στο διαμαντι που λεγεται μητροτητα

Έρχονται πολλές μαμάδες, με πραγματική αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους και με ρωτούν: «Είμαι άραγε καλή μαμά;», «Τι κάνω λάθος;», «Και τώρα;».. Κάπου εκεί κάθομαι και σκέφτομαι τι πραγματικά προκαλεί αυτές τις ερωτήσεις και αναζητήσεις. Βλέπω πως είναι όλα τόσο περίπλοκα και τόσο απλά συνάμα, που στη σύνδεση αυτών των εννοιών, κρύβεται η λέξη μητρότητα.

Πολλές γυναίκες αναρωτιούνται, αν ήταν πραγματικά έτοιμες να φέρουν ένα μωρό στον κόσμο. Άλλες πάλι, θεωρούν πως κανείς δεν τους «δίδαξε» τη μητρότητα. Υπάρχουν βέβαια και γυναίκες που, θεωρούν τον εαυτό τους και ικανό, αλλά και καλό στη μητρική ταυτότητα. Όλες οι μανούλες που «κρέμονται» από τα χείλη του κάθε ειδικού για να ακούσουν το πολυπόθητο: «Δε φταις εσύ», για τη ζωηράδα του παιδιού, για την εσωστρέφειά του, για την υπερκινητικότητα, για τη διάσπαση, για τον αυτισμό, για για για…, βιώνουν ένα απίστευτο άγχος μέσα τους και αυτό είναι το μόνο που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το παιδί τους και να ευθύνονται αποκλειστικά αυτές.

Θα ήθελα λοιπόν να πω πως:

1. Η κάθε μανούλα είναι ξεχωριστή, διαφορετική και μοναδική.

2. Το κάθε παιδί είναι ξεχωριστό, διαφορετικό και μοναδικό επίσης.

3. Η μανούλα δεν είναι θεός, αλλά άνθρωπος. Θεός είναι έτσι κι αλλιώς στα μάτια του παιδιού της και αυτό δεν πρέπει να περιέχει ενοχή, αλλά ευτυχία και ευλογία.

4. Αφού η μανούλα είναι άνθρωπος, δικαιούται να κάνει και λάθη και, όπως αυτή συγχωρεί τα λάθη του παιδιού της, έτσι και το παιδί της θα συγχωρέσει τα λάθη της.

5. Αυτό που μπορεί να λείψει σε κάθε παιδί, δεν είναι η τέλεια μαμά, αλλά η ήρεμη μαμά.

6. Δεν έχει νόημα το αν η κάθε μανούλα ήταν έτοιμη για να τεκνοποιήσει. Νόημα έχει που τεκνοποίησε και από εδώ και πέρα, αυτή η σκέψη πρέπει να κυριαρχεί.

7. Ακόμα και αν όλες οι πρακτικές συνθήκες σε μια οικογένεια είναι πλήρεις (οικονομική κατάσταση, δύο γονείς, βοήθεια από τρίτους κτλ), αυτό που μετράει είναι το παιδί να έχει μανούλα που να γελά.

8. Ο θησαυρός στη σχέση μανούλας και παιδιού δεν είναι η τελειότητα, αλλά η αλήθεια και η αγάπη.

9. Δεν υπάρχει σημαντικότερη έννοια για ένα παιδί από την αγάπη. Η αγάπη δίνει ζωή στο παιδί, στη μαμά και στη μεταξύ τους σχέση.

10. Αγκαλιά, βλεμματική επαφή, ποιοτικός χρόνος και αγάπη, τα θεμέλια που συγκρατούν και διατηρούν αυτή τη σχέση ζωής.

Όλα τα παραπάνω, μας δείχνουν πως σημασία δεν έχει το να είμαστε τέλειες στο ρόλο της μητρότητας, της συζύγου, της φίλης, της κόρης, της υπαλλήλου κτλ. Σημασία έχει να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, να αγαπάμε τα λάθη μας, γιατί μαθαίνουμε από αυτά και να «βουτάμε» με αισιοδοξία, πίστη και θάρρος σε κάθε αληθινή σχέση μέσα στη ζωή μας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.