Θυμος: Φιλος η εχθρος;

Μη βιαστείτε να απαντήσετε στο ερώτημα του τίτλου. Σκέφτομαι πολλές φορές πόσο πολύ μπορεί να μας επηρεάσει ένας καβγάς, μια άσχημη είδηση ή συζήτηση. Πόσα δυσλειτουργικά συναισθήματα παράγει μια κακή συναναστροφή, μια λάθος συνεννόηση και ακόμα χειρότερα, μια λάθος επιλογή. Ο θυμός είναι ένα από αυτά τα συναισθήματα που μπορούν να μας φτάσουν στα όριά μας. Πολλοί ειδικοί των σχέσεων, τείνουν να πιστεύουν πως, ο θυμός και η μη έκφραση ή αντιμετώπισή του, ευθύνονται ακόμη και για τη διάλυση σχέσεων.

Υπάρχουν άραγε τρόποι να διαχειριστούμε αυτό το συναίσθημα; Να το εκφράσουμε με πιο λειτουργικό τρόπο, ώστε να μη μας προκαλέσει ολέθριες και επίπονες συνέπειες;

• Αρχικά, το σημαντικότερο όλων είναι να πάρουμε το χρόνο μας. Μια καλή τεχνική είναι να απομονωθούμε από την πηγή του θυμού, να μετρήσουμε ως το 50 αργά, με κλειστά τα μάτια, προσπαθώντας να ρίξουμε ένα άσπρο πανί, σε κάθε μαύρη σκέψη. Κατά τη διάρκεια της απομόνωσής μας καλό είναι να ακολουθήσουμε και μια ακόμη τεχνική χαλάρωσης, όπως η τεχνική της σωστής αναπνοής (αργή εισπνοή από τη μύτη, κράτημα δευτερολέπτων, αργή εκπνοή από το στόμα). Προσοχή στην ποσότητα της ώρας απομόνωσης. Δεν πρέπει να είναι πάνω από 10 με 15 λεπτά, καθώς ενέχει ο κίνδυνος να προκαλέσουμε στον άλλο την ιδέα ότι είμαστε αναίσθητοι, ή ότι αποφεύγουμε δια παντός τη συζήτηση και την επίλυση του φλέγοντος ζητήματος.

• Από τη στιγμή που θα επανέλθουμε στην πηγή του «κακού», θα βοηθούσε πολύ η επιστράτευση του χιούμορ. Χρησιμοποιούμε λέξεις αστείες στη θέση των άσχημων επιθέτων χαρακτηρισμού. Αλλάζουμε τη χροιά μας και μιλάμε σαν καρτούν, κάνοντας ταυτόχρονα και αστείες μιμήσεις. Με αυτό τον τρόπο, η ένταση που έχει συσσωρευτεί, θα ξεσπάσει με αστείο τρόπο και όχι με βίαιο ή επιθετικό. Το σημείο, το οποίο χρειάζεται προσοχή είναι βέβαια, το πού θα ενταχθεί το χιούμορ. Υπάρχει πιθανότητα να αισθανθεί ο συνομιλητής μας ότι τον αγνοούμε ή ότι διακωμωδούμε την κατάσταση σε βάρος του. Έτσι, όλα τα παραπάνω πρέπει να χρησιμοποιηθούν εφόσον η πρώτη ένταση έχει αρχίσει να φεύγει, με στόχο να επαναφέρουμε την ηρεμία. Για αυτόν ακριβώς το λόγο το στάδιο του χιούμορ, αν χρησιμοποιηθεί, εισέρχεται μετά το στάδιο της απομόνωσης.

• Τέλος, το στάδιο της «πτώσης» της τσιρίδας αποδεικνύεται σωτήριο. Πολύ σημαντική τεχνική, που βοηθάει στην αποδυνάμωση του θυμού και του τσακωμού. Προσπαθούμε να κατεβάσουμε τον τόνο της φωνής, αντικαθιστώντας την τσιρίδα και την υστερία, με τόνο ψιθυρίσματος και ηρεμία.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως, ακόμα και το θυμό, μπορούμε να το μετατρέψουμε σε μια λειτουργική και παραγωγική διεργασία, μέσα από την οποία θα προκύψουν σημαντικά οφέλη, καθώς μαθαίνουμε να δουλεύουμε και να διεργαζόμαστε τα συναισθήματά μας. Τι είναι λοιπόν ο θυμός μας; Φίλος ή εχθρός;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.