Εργαστηρι Εγκληματολογικων Επιστημων ΔΠΘ

Την Τετάρτη στο Θρακικό Ωδείο Κομοτηνής πραγματοποιήθηκε η δεύτερη ενότητα των εκδηλώσεων του Εργαστηρίου Εγκληματολογικών Επιστημών, που λαμβάνουν χώρα με αφορμή τα 40 χρόνια του ΔΠΘ και του Εργαστηρίου. Λόγω της έλλειψης ενημέρωσης πάνω σε ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας το εργαστήρι αποφάσισε τη διοργάνωση αυτών των εκδηλώσεων συζητήσεων, έχοντας σκοπό την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού με άμεση και απλή προσέγγιση χωρίς δυσνόητες για το κοινό νομικές έννοιες. Η δεύτερη αυτή ενότητα για την ενδοοικογενειακή βία ήταν αφιερωμένη στο παιδί και άλλες ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Οι άλλες ευάλωτες ομάδες είναι αρκετές, όπως οι υπερήλικες, οι έγκυες γυναίκες, οι ανάπηροι σωματικά ή πνευματικά, οι ψυχικά ασθενείς μέσα στην οικογένεια.

 

Αθανασία Συκιώτου, επίκουρη καθηγήτρια Εγκληματολογίας Νομικής ΔΠΘ «Ο σωματικός σωφρονισμός των παιδιών δεν είναι δικαίωμα των γονέων αλλά έγκλημα»

 

Η επίκουρη καθηγήτρια Εγκληματολογίας Νομικής ΔΠΘ κ. Αθανασία Συκιώτου, η οποία ανέλαβε το συντονισμό της εκδήλωσης επεσήμανε για τα φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας ότι «είναι πάρα πολλά τα θέματα και κάποια από αυτά δεν έχουν αναλυθεί καν, όπως είναι αυτά των υπερηλίκων και των αναπήρων. Φυσικά και είναι ένα ζήτημα που αφορά στην ελληνική οικογένεια. Από ό,τι έχει διαπιστωθεί από τις μελέτες που έχουν διεξαχθεί κατά προσέγγιση φαίνεται ότι 1 στις 3 οικογένειες φαίνεται να έχουν προβλήματα ενδοοικογενειακής βίας είτε με παιδιά είτε με γυναίκες είτε με υπερήλικες. Είναι ένα ζήτημα το οποίο το βλέπουμε γύρω μας έστω κι αν δεν έχει μελετηθεί σε βάθος. Αυτό που πρέπει να γνωρίσει ο κόσμος είναι ότι οι συμπεριφορές αυτές δεν αποτελούν οικογενειακό ζήτημα αλλά είναι ένα ζήτημα που αφορά σε όλους μας. Είναι έγκλημα και μέσα σε αυτό συμπεριλαμβάνει πια ο νομοθέτης ρητώς και το σωματικό σωφρονισμό των παιδιών, δηλαδή τα χαστούκια ή το τράβηγμα αφτιών και μαλλιών. Αυτές οι συμπεριφορές είναι εγκλήματα. Δεν είναι δικαιώματα των γονέων και αυτό πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος».

 

Η βία στην παιδική ηλικία προκαλεί σημαντικά προβλήματα

Μια, επίσης, πολύ σημαντική αναφορά που έκανε η καθηγήτρια ήταν ότι η κακοποίηση στα παιδιά δημιουργεί σύμφωνα με τους ψυχιάτρους σοβαρότατες βλάβες, ιδιαίτερα αν υπάρχει συστηματική κακοποίηση των παιδιών μέχρι τα πέντε τους χρόνια. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα οι βλάβες που θα δημιουργηθούν να είναι μη αναστρέψιμες, ακόμα δε και αν το παιδί δε δέχεται άμεσα προς το πρόσωπό του τη βία αλλά απλώς παρακολουθεί σκηνές βίας, παραδοχές τις οποίες η ελληνική κοινωνία δεν έχει συζητήσει επαρκώς.

 

Η ενδοοικογενειακή βία αυτεπαγγέλτως διωκόμενο έγκλημα

Η κ. Συκιώτου πληροφόρησε το κοινό ότι πλέον τα εγκλήματα βίας, ακόμα και τα πλημμελήματα κι όχι μόνο τα κακουργήματα, είναι αυτεπαγγέλτως διωκόμενα. Αυτεπαγγέλτως διωκόμενο είναι το έγκλημα στο οποίο η ενέργεια των αρχών είναι υποχρεωτική από τη στιγμή που θα λάβουν γνώση, ανεξάρτητα από το αν το ίδιο θύμα καταγγείλει ή κάποιος άλλος που έχει γνώση γι’ αυτό το ζήτημα. Δε χρειάζεται δηλαδή πλέον η καταγγελία από το ίδιο το θύμα. «Δεν υπάρχουν ικανοποιητικές δομές, αλλά μπορεί κάποιος να αποταθεί κατευθείαν στην αστυνομία, να αποταθεί με κάποιο τηλέφωνο χωρίς χρέωση στο συνήγορο του παιδιού, είτε σε τοπικές δομές, όπως τα παιδικά χωριά SOS», διαπιστώνει η ίδια.

 

Γιώργος Κυμπαρίδης, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης «Επιβάλλεται ίσως η θέσπιση νέου ξεχωριστού νόμου που θα αφορά στους ανηλίκους»

 

Ένας εκ των ομιλητών της εκδήλωσης ήταν και ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης κ. Γιώργος Κυμπαρίδης, ο οποίος ενημέρωσε το κοινό για το νομοθετικό πλαίσιο της ενδοοικογενειακής βίας, με το νόμο 3500/2006, ο οποίος θεσπίστηκε ακριβώς για να αντιμετωπίσει προβλήματα που υπήρχαν στη μη ύπαρξη ιδιαιτέρου νόμου με τον οποίο να προστατεύονται τα θύματα οικογενειακής βίας. Ο ίδιος, όμως, πιστεύει ότι «οι διαπιστώσεις μας μετά από την εφαρμογή του νόμου αυτού επιβάλλουν ίσως τη θέσπιση νέου ξεχωριστού νόμου που θα αφορά στους ανηλίκους, θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Το ευαίσθητο κεφάλαιο των ανηλίκων νομίζω ότι αγγίζει όλες τι τοπικές κοινωνίες και μια χώρα η οποία θέλει τουλάχιστον να παράγει πολιτισμό και να βλέπει την ελπίδα και το μέλλον της με προοπτική». 

 

«Είναι ντροπή για τη χώρα μας το ότι στο κομμάτι των ανηλίκων ένας σύλλογος κι όχι μια θεσμική δομή της πολιτείας έχει αναλάβει το κομμάτι της προστασίας των ανηλίκων»

Ο ισχύον νόμος αναθέτει στους εκπαιδευτικούς, σε σχέση με τη βία των ανηλίκων, τη νομική υποχρέωση, όταν αντιλαμβάνονται περιστατικά και καταστάσεις που τείνουν να πιστοποιήσουν ότι υπάρχει κακοποίηση ενός παιδιού να το καταγγέλλουν αμέσως στον αρμόδιο εισαγγελέα, ώστε να λαμβάνονται αμέσως τα κατάλληλα μέτρα. «Είναι ντροπή για τη χώρα μας το ότι στο κομμάτι των ανηλίκων ένας σύλλογος, όπως το Χαμόγελο του Παιδιού, και όχι μια θεσμική δομή της πολιτείας να έχει αναλάβει το κομμάτι της προστασίας των ανηλίκων. Υπάρχει ταμπού και σιωπή στην εκπαιδευτική κοινότητα. Εμείς παροτρύνουμε να σπάσει ο κόσμος τη σιωπή γιατί αυτό το ζήτημα δεν αφορά μόνο στα στενά πλαίσια της οικογένειας, αλλά αφορά σε μια κοινωνία και σε μια χώρα ολόκληρη», υπογραμμίζει ο κ. Κυμπαρίδης.

Ο πρόεδρος ακόμη τόνισε ότι στο κομμάτι των ανηλίκων δεν υπάρχει μόνο ο σύζυγος, ο οποίος χρησιμοποιεί βία, αλλά και η σύζυγος, η μητέρα, η οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει βία, φυσική και ψυχολογική, μέσα από έντονους διαπληκτισμούς μέσα στην οικογένεια. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή, η γυναίκα που ήταν το θύμα, στη θεματική της προηγούμενης εκδήλωσης, μετατρέπεται σε θύτη.

Μινέρβα Νικητοπούλου, πρόεδρος της τοπικής διοικούσας επιτροπής των Παιδικών Χωριών SOS «Τα περισσότερα παιδιά που μπαίνουν στα Παιδικά Χωριά είναι παιδιά που έχουν υποστεί οποιαδήποτε βία»

Η πρόεδρος της τοπικής διοικούσας επιτροπής των Παιδικών Χωριών SOS κ. Μινέρβα Νικητοπούλου, κοινωνική λειτουργός, αναφέρθηκε στην εκδήλωση γενικά στο κομμάτι λειτουργίας των Παιδικών Χωριών SOS και στη βία που υφίστανται τα παιδιά τα οποία προστατεύονται από προγράμματα των Χωριών. Ενώ παράλληλα αναφέρθηκε με λίγα λόγια στην προετοιμασία του Κέντρου Πρόληψης που ετοιμάζεται στην Κομοτηνή.

Η κοινωνική λειτουργός του κέντρου κ. Σουζάνα Μουρατίδου που έχει την ευθύνη συντονισμού του όλου προσωπικού μέσα στο κέντρο, αναφέρθηκε εκτενέστερα στη δημιουργία του. Η κ. Νικητοπούλου διευκρίνισε ότι «τα περισσότερα παιδιά που μπαίνουν στα Παιδικά Χωριά είναι παιδιά που έχουν υποστεί οποιαδήποτε βία. Η βία φαίνεται ότι έχει έξαρση. Από τον αριθμό των περιπτώσεων που κατευθύνονται στα Παιδικά Χωριά SOS φαίνεται ότι η βία είναι πιο εύκολο να φανεί και λόγω των συνθηκών που υπάρχουν και όταν υπάρχουν και κοινωνικοψυχολογικά στοιχεία μέσα στην οικογένεια που εντείνονται λόγω της οικονομικής δυσπραγίας.