Νεκταριος Δαπεργολας, νεος Προεδρος ΕΛΜΕ Ροδοπης «Σε πολλους συναδελφους εχει κυριαρχησει ο φοβος»

Λίγες μόνο ημέρες μετά την ανάληψη της θέσεως του Προέδρου στο νέο Δ.Σ. της ΕΛΜΕ ο Νεκτάριος Δαπέργολας φιλοξενήθηκε στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» και στην εκπομπή «Mε το Ν και με το Β» με τους Νίκο Βαβατσικλή, Νατάσσα Βαφειάδου και Τζένη Κατσαρή- Βαφειάδου. Κατά την διάρκεια της συνέντευξής του μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στην εκπαίδευση και στα σχολεία με το κλίμα τρόμου που επιχειρείται να επαναφερθεί όχι μόνο από πλευράς υπουργείου αλλά και των διευθυντών, άσκησε δριμεία κριτική στο νομοσχέδιο για το νέο λύκειο, υποστηρίζοντας ότι θα εμμείνουν στις θέσεις τους και στην κριτική τους μέχρι την ανατροπή της κατάστασης.

«Όλοι μαζί θα δώσουμε την αντιμνημονιακή μάχη απέναντι στην ανελέητη και αντιεκπαιδευτική επίθεση»

ΠτΘ: Στις εκλογές της ΕΛΜΕ τελικά οι «παραδοσιακές» παρατάξεις καταποντίστηκαν. Οι νέες συνεργασίες είναι αυτές πλέον που δίνουν το μήνυμα…
Ν.Δ.: Βέβαια, και αυτό συνέβη κυρίως για τη ΔΑΚΕ, γιατί η ΠΑΣΚ άλλαξε προσωπείο, προσπάθησε να διασωθεί, και σε ένα μεγάλο μέρος τα κατάφερε, γιατί έχει από πίσω και μια προϊστορία ενός πελατειακού και ρουσφετολογικού συστήματος. Εμείς με εντελώς καθαρούς τρόπους αυτή τη φορά βγήκαμε πρώτη δύναμη και ήταν μια ιστορική πραγματικά νίκη. Βεβαίως αυτό δεν μας κάνει να βαυκαλιζόμαστε, ίσα ίσα είναι ένα ιδιαίτερο βάρος ευθύνης το οποίο φυσικά σκοπεύουμε να κουβαλήσουμε στις πλάτες μας και να σταθούμε επάξιοι. Απλά να πω ότι υπήρξε σύμπραξη στη σύνθεση του νέου προεδρείου με την «Αγωνιστική Συνεργασία» ουσιαστικά τη ΣΥΝΕΚ, που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ, ο Βασίλης Στεφανίδης είναι ο νέος μας γραμματέας και όλοι μαζί θα δώσουμε αυτή την αντιμνημονιακή θα έλεγα μάχη, απέναντι στη σκληρή, την ανελέητη και αντιεκπαιδευτική επίθεση, η οποία κλιμακώνεται αυτή τη στιγμή από την κυβέρνηση.

«Είμαστε ανεξάρτητοι, όχι όμως άφιλοι, άξενοι και μοναχικοί»

ΠτΘ: Εννοείτε ανεξάρτητοι από ιδεολογικές προσκολλήσεις;
Ν.Δ.: Όχι. Θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι από έξωθεν και άνωθεν κέντρα τα οποία παρεμβαίνουν στο συνδικαλισμό. Ξέρουμε ότι γενικώς τα κόμματα, τα υπάρχοντα κόμματα, και ειδικά ο δικομματισμός, έπαιζε και ακόμη παίζει ρόλο σε αυτή την ιστορία. Εμείς βεβαίως και έχουμε ιδεολογικές θέσεις και μπορώ να πω επίσης ότι ναι μεν είμαστε ανεξάρτητοι αλλά όχι άξενοι, άφιλοι, μοναχικοί, για αυτό λοιπόν, ενώ είμαστε και παραμένουμε αδέσποτο σχήμα, στην Αθήνα κεντρικά συνεργαζόμαστε με τις «Παρεμβάσεις -Συσπειρώσεις» οι οποίες είναι μια μεγάλη οικογένεια αριστερών ως επί το πλείστον παρατάξεων που όμως έχουν αυτό το αυτεξούσιο μέσα τους και το δημοκρατικό.

«Είναι απάνθρωπο και δεν μπορεί να λειτουργήσει τάξη με τριάντα παιδιά»

ΠτΘ: Τα ζητήματα της εκπαίδευσης και του εκπαιδευτικού συνδικαλισμού χρήζουν μεγάλης συζήτησης. Παλιότερα το εκπαιδευτικό κίνημα είχε θέσεις, από τις υποδομές και μέχρι τα βιβλία. Ήταν η εποχή της μετάβασης από το αυταρχικό σχολείο στο νέο σχολείο. Σήμερα οι διεκδικήσεις είναι μόνο οικονομικές. Πώς αντιλαμβάνεσθε τον συνδικαλισμό, που ως ιστορικός σαφώς και θα πιστεύετε ότι πρέπει να υφίσταται;
Ν.Δ.: Σαφώς ο συνδικαλισμός είναι ο νόμιμος τρόπος για να διεκδικήσουμε τα εργασιακά μας δικαιώματα. Απλά, όπως πολύ σωστά είπατε, ενώ ξεκίνησε με υγιείς βάσεις και ξεκίνησε να φέρει λύσεις σε ένα αυταρχικό σχολείο, εφόσον μιλάμε για τον εκπαιδευτικό συνδικαλισμό, είδαμε ότι στην πορεία εκφυλίστηκε και αυτός μέσα από την κομματοκρατία και μέσα από όλα τα συμπαρομαρτούντα και όλες τις παρενέργειες σε ένα πελατειακό σύστημα όπου κυριαρχούσε κυρίως ο διαδρομισμός και η καρεκλολαγνεία. Τα αιτήματά μας δεν είναι μόνο οικονομικά, είναι κυρίως οικονομικά, είναι η ίδια η φύση του επαγγέλματος, του λειτουργήματος θα έλεγα, που κινδυνεύει και του δημοσίου σχολείου που καταρρέει. Οπωσδήποτε χρειάζεται μια φρεσκάδα, ένας νέος αέρας και να προβάλλουμε και τις θέσεις μας τις οποίες νομίζω λίγο πολύ όλοι έχουμε και πρέπει να έχουμε για το σχολείο. Να θυμίσω ότι η τελευταία απεργία που έγινε δεν είχε κανένα κλαδικό αίτημα και αυτό είναι εντυπωσιακό. Θυμάμαι οι παλιότερες μεγάλες απεργίες, η τελευταία μεγάλη απεργία ήταν επί Αρσένη περίπου το 1998, είχε κυρίως οικονομικά αιτήματα. Τότε υπήρχε η διεκδίκηση κάποιων κλαδικών οικονομικών ζητημάτων, κάτι κέρδιζε ο κλάδος και σταματούσε, όπως συνέβαινε σε όλες στις απεργίες. Τώρα πια είναι καθαρά πολιτικό το θέμα και δεν προβάλαμε ούτε ένα κλαδικό ή οικονομικό αίτημα. Προβάλλαμε τα θέματα που αφορούσαν το Νέο λύκειο, την κατάρρευση του δημόσιου σχολείου, τα κτιριακά ζητήματα, το θέμα ότι δεν μπορεί να υπάρξει τάξη με τριάντα παιδιά, γιατί σύμφωνα με την εγκύκλιο για το νέο λύκειο οι τάξεις πρέπει να είναι 28-30 παιδιά. Είναι απάνθρωπο σύστημα αυτό, δεν μπορεί να λειτουργήσει.

«Παραμένουν ακόμα κάποια κενά»

ΠτΘ: Πριν από λίγες εβδομάδες είχατε κάνει λόγο για εννιακόσιες και πλέον χαμένες ώρες εβδομαδιαίως στη Ροδόπη. Παραμένουν ίδια τα νούμερα;
Ν.Δ.: Όχι. Την προηγούμενη και αυτή την εβδομάδα ένα μεγάλο μέρος αυτών των κενών έχει καλυφθεί πλέον. Έχουν εγκριθεί κάποιες πιστώσεις και νομίζω ότι τα κενά, στην γενική παιδεία, μαθηματικών, φυσικών, βιολόγων, πλέον έχουν καλυφθεί. Βέβαια έχουν φθάσει Χριστούγεννα. Όσον αφορά στο Μουσικό έχουν καλυφθεί κάποιες ώρες καθηγητών μουσικών οργάνων, αλλά παραμένουν ακόμα κάποια κενά, λείπουν περίπου επτά μουσικοί. Στο δεύτερο ΕΠΑΛ, όπου διδάσκω, συνεχίζει να υπάρχει το τεράστιο θέμα με τις απολυμένες συναδέλφους και τα παιδιά ουσιαστικά που θα δώσουν πανελλήνιες στον τομέα βρεφοκομίας δεν διδάσκονται ούτε καν τα πανελληνίως εξεταζόμενα μαθήματα και τελειώνει και το τετράμηνο, οπότε μπαίνει ζήτημα νομιμοποίησης των πανελληνίων. Πώς θα γράψουν εξετάσεις αυτά τα παιδιά; Εμείς έχουμε φθάσει μέχρι και τον εισαγγελέα.

«Αρχισύμβουλος του κ. Αρβανιτόπουλου ο κ. Λάσκαρης»

ΠτΘ: Για να καλυφθούν κάποια κενά έφθασαν Χριστούγεννα. Επίσης τίθεται από συναδέλφους σας το θέμα της φτώχειας, των πεινασμένων παιδιών. Όταν είστε καθόλα έτοιμοι και υπάρχει απέναντι ένας κωφός τι γίνεται τότε; Να σημειώσουμε ότι ο κ. Αρβανιτόπουλος έχει ως σύμβουλο τον κ. Λάσκαρη…
Ν.Δ.: Είναι αληθές, είναι αρχισύμβουλός του και νομίζω με παρόμοια εξουσία που είχε και στο δήμο Κομοτηνής τα τελευταία δύο χρόνια, δηλαδή πολλές φορές κάνει ό,τι θέλει χωρίς να ρωτάει κανέναν. Δεν ξέρω κατά πόσο ο κ. Αρβανιτόπουλος έχει επίγνωση για αυτά που γίνονται, αλλά αυτό δηλώνει αν μη τι άλλο μία δυσλειτουργία της κυβέρνησης ή του Υπουργείου. Από εκεί και πέρα αυτό που λέτε είναι αληθές. Εμείς αισθανόμαστε πολλές φορές απελπισία. Κάνουμε ό,τι μπορούμε και υπηρεσιακά στείλαμε επιστολές και με παρεμβάσεις μέχρι και στην δικαιοσύνη καταφύγαμε που ήταν το έσχατο «όπλο», και νομίζω πολύ ακραίο να προσφεύγεις εναντίον του κράτους που είναι ο εργοδότης σου, εξαιτίας της αγωνίας μας για τα παιδιά τα οποία θα δώσουν εξετάσεις, για τους απολυμένους συναδέλφους μας και για το καταρρέον σύστημα.

«Προσπαθούμε όχι να είμαστε αφυπνισμένοι, αλλά να αφυπνίσουμε»

ΠτΘ: Πιστεύετε στην αξία της εγρηγορούσης συνειδήσεως και σε επίπεδο συνδικαλισμού; Τα καταγράφετε, τα διεκδικείτε, έχετε ένα τείχος από εκεί και πέρα, αρκεί το να είμαστε αφυπνισμένοι;
Ν.Δ.: Όχι συνεχίζουμε να διεκδικούμε και προσπαθούμε όχι να είμαστε αφυπνισμένοι, προσπαθούμε να αφυπνίσουμε, γιατί δυστυχώς πάρα πολλοί συνάδελφοί μας βρίσκονται όχι σε ύπνωση αλλά σε ένα βαρύ κλίμα ηττοπάθειας, που είναι ο φόβος. Έχει κυριαρχήσει ο φόβος, όχι μόνο γιατί έρχονται συνέχεια εγκύκλιοι από το Υπουργείο που κάνουν λόγο για παρουσιολόγιο, για ωράρια, για την αξιολόγηση, υπάρχει εγκύκλιος εκατό σελίδων που μιλά για την αξιολόγηση, αλλά χωρίς κανένα καθορισμένο κριτήριο. Λέω ευθέως ότι είμαστε υπέρ της αξιολόγησης, αλλά με διαφανή και αντικειμενικά κριτήρια, όχι να έρθει κάποιος έξωθεν που θα τον βάλει κάποια κυβέρνηση για να μας κρίνει, δεν ξέρω με ποιο είδος κριτηρίων. Πέραν όμως των εγκυκλίων που έρχονται συνεχώς, πέραν αυτού του τρόμου που έρχεται από το υπουργείο, υπάρχει και η στάση τοπικών παραγόντων και διευθυντών που πολλές φορές λειτουργούν ως βασιλικότεροι του βασιλέως. Έχουμε βγάλει πριν από δύο μήνες μια ανακοίνωση προς τις σχολικές μονάδες για το θέμα του ωραρίου, όπου ακριβώς ουσιαστικά καταφερόμαστε εναντίον των διευθυντών που μαντρώνουν και στρατωνίζουν τους συναδέλφους μας σε αυτές τις συνθήκες, ακόμα και με την απειλή της προσφυγής στη δικαιοσύνη. Θέλω να πω ότι κάποιοι διευθυντές έχουν πάψει να λειτουργούν ως συνάδελφοι.

ΠτΘ: Θα εμείνετε στην κριτική και σε αυτές τις απόψεις;
Ν.Δ.: Από την αρχή ήμασταν οξείς στην κριτική μας και θα συνεχίσουμε να είμαστε, ώστε να υπάρχει βελτίωση σε αυτό τον τομέα ακόμη και ανατροπή του συστήματος.

«Στόχος να μας οδηγήσουν σε καθεστώς πολιτικής ομηρίας, κανονικά δουλεμπόριο»

ΠτΘ: Ποιος είναι ο χειρότερος εφιάλτης που θα πρέπει να αναμένουν οι εκπαιδευτικοί στην περίπτωση που το κράτος είναι αυτιστικό; Ως εκπαιδευτικός κλάδος φθάσατε στον πάτο;
Ν.Δ.: Ασφαλώς έχουμε και άλλο δρόμο, γιατί ακούμε για νέο κύμα απολύσεων, διαθεσιμότητων. Σίγουρα μετά το νέο έτος θα έχουμε μείωση μισθού και ακούγεται για νέα αύξηση ωραρίου κατά μία ώρα και υπάρχει όλος αυτός ο φόβος σχετικά με την κατάργηση των οργανικών θέσεων. Αυτό δεν είναι σενάριο φαντασίας, εκεί αποσκοπούν. Ήδη ακούγεται έντονα ότι στόχος είναι να καταργηθούν όλες οι οργανικές θέσεις, ώστε όλους να μας απολύουν το καλοκαίρι για να γλυτώσουν τους δύο μήνες του μισθού και φυσικά για να είμαστε σε ένα καθεστώς πολιτικής ομηρίας, δηλαδή δουλεμπόριο κανονικά.

«Είμαστε πολύ φιλότιμος κλάδος, παρόλη τη συκοφαντία και λασπολογία που δεχόμαστε»

ΠτΘ: Η κυβέρνηση υποθέτετε ενστερνίζεται την ιδεολογία που λέει ότι οι καθηγητές είναι τεμπέληδες, κάθονται καλοκαίρι και Χριστούγεννα, δεν κάνουν τη δουλειά τους, είναι «συνδικαλισταράδες». Τι σημαίνει όμως ωράριο, όταν συνεχίζεις να δουλεύεις στο σπίτι και για να προετοιμασθείς και για να διορθώσεις γραπτά;
Ν.Δ.: Υπάρχει μια μέτρηση από αντικειμενικούς παρατηρητές, όχι από καθηγητές, σύμφωνα με την οποία μια ώρα στην τάξη ισοδυναμεί με τρεις ώρες γραφείου. Δεν μπορούμε να δουλεύουμε οκτάωρο την ημέρα, και αυτό δεν μπορεί να το καταλάβει κάποιος που δεν έχει μπει σε τάξη, να κάνει μάθημα σε τριάντα παιδιά, σε ένα ετερόκλητο σύνολο με τριάντα ψυχές, με όλες τις ιδιαιτερότητές τους. Υπάρχει μια τάση συκοφαντίας και λασπολογίας. Υπάρχουν κάποια κρούσματα από κάποιους συναδέλφους αλλά αυτό δεν μπορεί να καθορίσει τον κανόνα, ο κανόνας είναι μάχιμοι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι προσπαθούν καθημερινά μέσα στην πράξη, χωρίς να έχουν καν τα ιδιαίτερα προσόντα, και με αυτό εννοώ ότι εγώ δεν διδάχθηκα ψυχολογία, έχουμε όμως μέσα στην τάξη πολλές φορές παιδιά με προβλήματα ψυχολογικά, οικογενειακά, κοινωνικά, αλλά με βάση την καλή μας διάθεση να είμαστε και παιδαγωγοί και φιλόλογοι και δάσκαλοι, τα κάνουμε όλα. Νομίζω ότι είμαστε πολύ φιλότιμος κλάδος, παρόλα όσα λέγονται, οι εξαιρέσεις υπάρχουν, αλλά δεν μπορούν να καθορίσουν τον κανόνα.

«Το νομοσχέδιο για το νέο λύκειο είναι επαναφορά του συστήματος των δεσμών»

ΠτΘ: Για το νέο λύκειο υπάρχει πλέον νέο νομικό πλαίσιο που στους περισσότερους δε λέει τίποτα. Εν τούτοις πιστεύετε ότι υπάρχει περίπτωση να λυθούν τα προβλήματα των υποδομών και των αναλυτικών προγραμμάτων που δεν αντιπροσωπεύουν την ανάγκη της κοινωνίας για μια πολύπλευρη μόρφωση και είναι περισσότερο υπαρκτά από όλους τους νόμους και τα νομοσχέδια;
Ν.Δ.: Αυτό δεν θα γίνει ακόμη και αν ηρωποιηθούν οι ίδιοι οι παιδαγωγοί. Το νομοσχέδιο που αφορά στο νέο λύκειο, έγινε νόμος του κράτους μια μέρα πριν τον αγιασμό χωρίς να υπάρχει προσχηματικός διάλογος έστω με τους καθηγητές. Το νομοσχέδιο είναι αντιπαιδαγωγικό, μια συρραφή από παλιά παρωχημένα συστήματα, και μάλιστα κακή συρραφή. Ουσιαστικά επαναφέρεται το σύστημα των δεσμών αλλά με χειρότερο τρόπο από αυτόν που ίσχυε. Είναι ένα σύστημα καθαρά εξετασιοκεντρικό που δεν δίνει έμφαση ούτε στην κριτική σκέψη ούτε σε συνθήκες πραγματικής μόρφωσης. Αυτό το σύστημα έτσι όπως είναι δομημένο είναι για να βγάζει ζαλισμένα κοπάδια ανθρώπινα που θα είναι μόνο για τα εργοστάσιο, το λέω ωμά, δε βγάζει ανθρώπους μορφωμένους, με κριτική σκέψη, όπως θα έπρεπε, και με γνώση πραγματική, όχι γνώσεις αποσπασματικές, γνώση με κεφαλαίο.

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου, Τζένη Κατσαρή- Βαφειάδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.