Τζειχουν Χαλιλ: Απο το Μουσικο Σχολειο Κομοτηνης στη Μετροπολιταν Οπερα

Ονομάζεται Τζεϊχούν Χαλίλ, είναι 17 ετών και μαθητής της δευτέρας τάξης του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής. Από τότε που θυμάται τον εαυτό του, η μουσική αποτελούσε μέρος της καθημερινότητάς του. Το πρώτο μουσικό όργανο που έπιασε στα χέρια του και άρχισε να δημιουργεί «γρατζουνώντας» τις χορδές του ήταν μια κλασική κιθάρα, την οποία απέκτησε όταν ήταν τετάρτη δημοτικού. Δύο χρόνια αργότερα, διαπιστώνοντας την ιδιαίτερη κλίση του προς τη μουσική, αποφάσισε να καθίσει στα θρανία του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής, προκειμένου να καλλιεργήσει τις δεξιότητές του και να αφιερωθεί στην αγαπημένη του τέχνη. Έκτοτε, η «βουτιά» του στον κόσμο της μουσικής, του έδωσε την ευκαιρία να αναζητήσει και να βρει κι άλλα πολύτιμα εργαλεία έκφρασης, όπως είναι το βιολί και το παραδοσιακό ελληνικό όργανο, το μπουζούκι. Το τελευταίο ήταν εκείνο που τον περασμένο Αύγουστο συνόδευσε τον Τζεϊχούν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι, στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στη Νέα Υόρκη, για να λάβει μέρος σε μια κορυφαία συναυλία αφιερωμένη στην παγκόσμια ειρήνη, στην οποία συμμετείχαν 152 νέοι από 50 διαφορετικές χώρες.

Όλα ξεκίνησαν λίγους μήνες πριν, όταν ένας φίλος του Τζεϊχούν εντόπισε στο ίντερνετ τον διαγωνισμό της Οργάνωσης «World Peace Orchestra», μιας οργάνωσης που αναζητούσε νεαρά μουσικά ταλέντα από όλο τον κόσμο για τη διοργάνωση μιας ετήσιας συναυλίας στη Νέα Υόρκη, στη Μετροπόλιταν Όπερα. Βασικός στόχος της Οργάνωσης είναι να καταδείξει πως η ενοποιητική δύναμη της μουσικής ξεπερνά όλα τα κοινωνικά και πολιτιστικά σύνορα. Ο φίλος του Τζεϊχούν αδυνατούσε να δηλώσει συμμετοχή στο διαγωνισμό, λόγω έλλειψης του απαραίτητου χρόνου, αλλά σε αυτήν την πρόκληση απάντησε θετικά ο 17χρονος μαθητής του Μουσικού Σχολείου. Μαζί με την αίτηση συμμετοχής στο διαγωνισμό, ο Τζεϊχούν έστειλε και κάποια βίντεο από προσωπικές του δουλειές και από συναυλίες στις οποίες είχε λάβει μέρος. Δύο εβδομάδες αργότερα, ως απάντηση της Οργάνωσης ήρθε η προσφορά του «εισιτηρίου» για το υπερατλαντικό συναρπαστικό ταξίδι, για ένα ταξίδι που θα πρόσφερε απερίγραπτες εμπειρίες για τον ίδιο τον μαθητή και συνάμα μια μεγάλη διάκριση της χώρας μας στο εξωτερικό.

Ο Τζεϊχούν, που μίλησε στον «ΠτΘ» για την εμπειρία του, δεν μπορούσε να κρύψει τον ενθουσιασμό για αυτά που έζησε στη Νέα Υόρκη κατά τον ένα μήνα και πλέον της εκεί παραμονής του, αλλά και την υπερηφάνειά του για το γεγονός πως κατάφερε να προβάλει την Ελλάδα σε ένα τέτοιο επίπεδο. Σημειωτέον ότι οι νέοι, που επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στη συναυλία-ύμνο στην παγκόσμια ειρήνη, για έναν περίπου μήνα πριν από τις 10 Σεπτεμβρίου, που αυτή πραγματοποιήθηκε, εκπαιδεύονταν από κορυφαίους στο είδος τους μουσικούς, ταξίδεψαν σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, ενώ συμμετείχαν και σε παράλληλες μουσικές δράσεις, κατά τις οποίες καθένας από αυτούς παρουσίαζε τη μουσική της χώρας του σε ειδικά events σε διάφορα πάρκα της Νέας Υόρκης. Βέβαια, η κορύφωση αυτής της συναρπαστικής εμπειρίας διαδρομής ήρθε στη μεγάλη συναυλία της 10ης Σεπτεμβρίου, όπου οι 152 ένωσαν τα ταλέντα τους, συνοδευόμενοι από καταξιωμένους μουσικούς, για την προώθηση της ειρήνης σε όλον τον κόσμο. Η συναυλία περιλάμβανε κλασική μουσική, αλλά και ροκ με τον δεξιοτέχνη βιολιστή Αλεξάντερ Μάρκωφ.

«Νοιώθαμε σα να ήμαστε φίλοι από μικροί», ήταν το πρώτο σχόλιο του Τζεϊχούν, κατά την περιγραφή της εμπειρίας που έζησε στη Νέα Υόρκη, ένα σχόλιο το οποίο καταδεικνύει πώς η μουσική μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους, καίτοι αυτοί προέρχονται από 50 διαφορετικές χώρες. Ο ίδιος δηλώνει πρόθυμος να ξανασυμμετάσχει στο διαγωνισμό της «World Peace Orchestra» την επόμενη χρονιά, κάτι το οποίο συστήνει και στους φίλους του και σε όσους αγαπάνε τη μουσική.

Προς το παρόν, όμως, επανέρχεται στην καθημερινή του πολύωρη ενασχόληση με την αγαπημένη του τέχνη. Αυτή η ενασχόληση γίνεται αφενός στο Μουσικό Σχολείο και στο συγκρότημα «ΝΟΤΑ» κ. Χρήστου Χατζόπουλου, αφετέρου δε στον ελεύθερο χρόνο του και στο προσωπικό στούντιο μουσικής που έχει δημιουργήσει στο σπίτι του. Ως συνταγή για να πάει μπροστά και να κυνηγήσει τα όνειρά του στο μέλλον, αντιμετωπίζει πρωτίστως τη σκληρή δουλειά σε καθημερινή βάση, την πολύωρη και με υπομονή εξάσκηση στα μουσικά του όργανα.

Τα είδη της μουσικής στα οποία επικεντρώνεται είναι η ροκ, αλλά και η παραδοσιακή μουσική, όχι μόνο από την Ελλάδα αλλά κι από όλον τον κόσμο. «Αυτός που κάνει μουσική», παρατηρεί, «πρέπει να προσπαθεί να πει κάτι μέσα από αυτή, να περάσει κάτι στους ανθρώπους». Επισημαίνει μάλιστα ότι «η μουσική είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο, είναι παντού, όλοι αγαπούν τη μουσική και την έχουν στην καθημερινότητά τους». Βάσει αυτού λοιπόν, παροτρύνει όλους μας να ασχοληθούμε με τη μουσική, για να ανακαλύψουμε ίσως ένα ταλέντο που έχουμε, να βγάλουμε από μέσα μας αυτό το ταλέντο.

Καταλήγοντας, δεν παραλείπει να ευχαριστήσει με θέρμη όλους εκείνους που τον έχουν στηρίξει στην προσπάθειά του, με κύριο αποδέκτη τον πατέρα του για την εμπιστοσύνη και την ώθηση που του έχει δώσει. Σε αυτά τα πολύτιμα πρόσωπα, που του έδωσαν τις βάσεις για να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω στα όνειρά του, σπεύδει να εντάξει τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, τον δάσκαλό του κ. Χρήστο Χατζόπουλο, καθώς επίσης τους καθηγητές του από το Μουσικό Σχολείο.

Ως προς το τελευταίο, είναι πραγματικά αξιέπαινο που ένα σχολείο της επαρχίας, ένα σχολείο που είναι γνωστό ότι αντιμετωπίζει πολλαπλά προβλήματα, δίχως υπαιτιότητα του προσωπικού του, αλλά της πολιτείας, κατάφερε να προβάλει για μία ακόμα φορά τη χώρα μας και μάλιστα στο εξωτερικό. Ως μαθητής αυτού του σχολείου ο Τζεϊχούν δεν παραλείπει να στείλει το δικό του μήνυμα προς όσους αποφασίζουν για τη μουσική παιδεία στη χώρα μας. «Όταν ακούει κανείς για μουσική», σημειώνει, «το αντιλαμβάνεται σα να είναι κάτι πολύ εύκολο. Όμως κι η μουσική είναι δύσκολη, όπως για παράδειγμα το να γίνεις γιατρός. Όταν μπαίνεις μέσα στη μουσική, αυτό διαπιστώνεις. Κι εγώ νόμιζα ότι είναι εύκολο, ότι είναι οι 8 νότες όπως λέμε. Αλλά μετά γίνονται όλα δύσκολα. Φέτος όμως δεν έχουμε καθηγητές μουσικής και κάτι παρόμοιο συνέβη και πέρυσι. Όταν όμως δεν κάνεις μάθημα με τον καθηγητή σου, πέφτεις στο επίπεδο, δεν μπορείς βελτιωθείς και να προχωρήσεις. Πρέπει να μας στείλουν καθηγητές, να κάνουμε ωραίες συναυλίες, να ακούγεται και πολύ η Θράκη απ’ αυτές. Τώρα είναι λίγο δύσκολο, αλλά προσπαθούμε και νομίζω ότι κάνουμε το καλύτερο δυνατό».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.