«Το δεντρο με τις πεταλουδες» θεατρικη παρασταση απο το 4ο Δημοτικο Σχολειο Κομοτηνης

Για άλλη μια φορά το 4ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής μας εκπλήσσει ευχάριστα μέσα από τις δραστηριότητές του. Δραστηριότητες που έχουν ως στόχο να δώσουν στους μαθητές την ευκαιρία να περάσουν τα δικά τους μηνύματα μέσα από μια θεατρική παράσταση που για άλλη μια φορά έγραψε ο καθηγητής Αγγλικών, Κώστας Μαυρίδης, σε μουσική για άλλη μια φορά επίσης του Γιώργου Πάππα. Έτσι μετά το πολύ επιτυχημένο «Όσα ξέρουν τα παιδιά» η νέα θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές τους μαθητές των δύο τμημάτων της Έκτης τάξης του 4ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής «Το δέντρο με τις πεταλούδες» έρχεται να αναδείξει την εξαίρετη δουλειά που γίνεται στο σχολείο αυτό.
Με αφορμή τις παραστάσεις που θα δοθούν το προσεχές διάστημα ο συγγραφέας του έργου, Κώστας Μαυρίδης, μίλησε στον «Παρατηρητή της Θράκης» για την προσπάθεια που γίνεται στο σχολείο, για την επίδραση που ασκούν επάνω του τα παιδιά και γενικότερα για την προσφορά του θεάτρου στην παιδεία…

ΠτΘ: κ. Μαυρίδη η παράδοση καλά κρατά στο Δ΄ Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής…
Κ.Μ.: Είναι ουσιαστικά η τρίτη παράσταση που ανεβάζουμε και μάλιστα μουσικοχορευτική. Το 2008 ανεβάσαμε την θεατρική παράσταση «Το μόνο που χρειαζόμαστε αγάπη» με μουσική των Beatles, το 2010 την παράσταση «Όσα ξέρουν τα παιδιά» σε μουσική του Γιώργου Πάππα, και φέτος ξανασυνεργαζόμαστε με τον Γιώργο Πάππα και ανεβάζουμε το «Δέντρο με τις πεταλούδες».

Η σχολική βία πρόβλημα σοβαρό όχι μόνο στα σχολεία της Ελλάδας, αλλά όλου του κόσμου

ΠτΘ: Φέτος η παράστασή σας αναφέρεται στη σχολική βία, ένα επίκαιρο θέμα.
Κ.Μ.: Ναι στη σχολική βία, στο bullying, όπως ακούγεται τα τελευταία χρόνια, ένα πρόβλημα αρκετά σοβαρό στα σχολεία, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά όλου του κόσμου. Η κοινωνία των παιδιών είναι σκληρή και οι ήρωες αυτής της παράστασης, τα παιδιά, αναγκάζονται να ασχοληθούν με το θέμα αυτό, με αφορμή το γεγονός ότι ένας συμμαθητής τους, νταής, έχει χτυπήσει ένα αδύναμο παιδί. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες, πρέπει να πάρουν θέση πάνω σε αυτά που συμβαίνουν, και αναγκαστικά να συνειδητοποιήσουν κάποια πράγματα, τα οποία έχουν ως βάση την ενδοσχολική βία. Το έργο αναφέρεται όχι μόνο σε παιδιά που είναι πιο αδύναμα, αλλά και σε παιδιά που είναι από άλλες χώρες, σε παιδιά που δεν μιλούν καλά ελληνικά, ή σε παιδιά που δεν είναι καλοί μαθητές ή είναι κορίτσια.

ΠτΘ: Το έργο μεταφέρει στα παιδιά ένα πλήθος μηνυμάτων, αντιρατσιστικών, οικολογικών…
Κ.Μ.: Το έργο αφορά γενικότερα στην ιδέα της διαφορετικότητας, το πόσο δηλαδή είμαστε ανεκτικοί σε άτομα που είναι άλλης εθνικότητας, άλλης θρησκείας, άλλου φύλου. Μεταφέρει επίσης και οικολογικά μηνύματα, εφόσον τα παιδιά, με αφορμή τη διένεξη αυτή ανάμεσα σε νταή και σε αδύναμο παιδί, αποφασίζουν να καθαρίσουν την γειτονιά τους, να την εξωραΐσουν και να κάνουν ανθρώπινο τον χώρο τους.

Ο φόβος κινεί ή εμποδίζει να κινηθούν τα νήματα

ΠτΘ: Εκείνο που αντιλαμβάνεται κανείς διαβάζοντας το θεατρικό έργο είναι ότι όλα έχουν ως βάση το φόβο. Ζώντας στη σχολική κοινωνία γνωρίζετε πολύ καλύτερα τα δεδομένα. Ο φόβος τελικά είναι η αιτία όλων;
Κ.Μ.: Ο φόβος είναι πολύ σημαντικός, αποτελεί και κίνητρο αλλά είναι και μέσο απώθησης των δραστηριοτήτων των παιδιών. Πολλές φορές, όσο κι αν προσπαθούμε ως εκπαιδευτικοί να ενθαρρύνουμε τα παιδιά, να τους βοηθήσουμε να μιλήσουν, να εκφραστούν, αποτυγχάνουμε, γιατί είναι και θέμα οικογένειας, είναι και θέμα κοινωνικού περίγυρου. Δεν είναι όπως τα παλιότερα χρόνια ο δάσκαλος ήταν ο αυθέντης που έδινε οδηγίες και ό,τι έλεγε γινόταν. Τώρα τα παιδιά διαμορφώνονται από την τηλεόραση, από το ίντερνετ, από την αίσθηση της κοινωνικής πραγματικότητας που επικρατεί γύρω τους, όπως την αντιλαμβάνονται από τους γονείς, από τα πόσα λεφτά έχουν. Έχουν αλλάξει πολλά πράγματα στο παραδοσιακό σχολείο, αλλά ο φόβος είναι κάτι που κινεί ή εμποδίζει να κινηθούν τα νήματα και αυτό το τονίζουμε στο θεατρικό, όπου υπάρχει και τραγούδι και τα παιδιά χορεύουν καταπληκτικά οφείλω να πω.

Θέλω να δώσω στα παιδιά τη δυνατότητα να πουν ότι και εμείς είμαστε εδώ

ΠτΘ: Στην παράσταση χρησιμοποιείτε φράσεις αγγλικές ρωσικές, αλβανικές. Ποιος είναι ο στόχος;
Κ.Μ.: Πολλές φορές βλέπω παιδιά, τα οποία είναι σε μικρό ποσοστό στο σχολείο μας, να δυσκολεύονται να εκφραστούν λόγω της γλώσσας και μάλιστα κάποιες φορές να γίνονται και στόχος γιατί δεν μπορούν να εκφραστούν. Θέλω να δώσω στα παιδιά τη δυνατότητα να υψώσουν φωνή, να μιλήσουν, να πουν ότι και εμείς εδώ είμαστε. Και το κάνουν αυτό, γιατί στην ουσία υπερασπίζονται τον εαυτό τους.

ΠτΘ: Διαβάζοντας τις προσωπικές απόψεις των παιδιών σε μια εξαιρετική έκδοση που αποτελεί και το πρόγραμμα, φαίνεται ότι τα παιδιά έχουν αγκαλιάσει το θεατρικό με θέρμη.
Κ.Μ.: Τα παιδιά έγραψαν μόνα τους τις εντυπώσεις τους μέσα στην τάξη, χωρίς επίδραση από τους γονείς ή οποιονδήποτε άλλο. Τους άρεσε πολύ και αυτό έχει αξία. Σκεφθείτε ότι αν θέλω να τους επαναφέρω στην τάξη θα τους πω ότι δεν θα κάνουμε πρόβα.

Το θέατρο σαν διαδικασία «λύνει» τα παδιά

ΠτΘ: κ. Μαυρίδη είναι φανερό ότι τα παιδιά σας δίνουν έναυσμα για να γράψετε και έτσι για άλλη μια φορά έχουμε στα χέρια μας ένα εξαιρετικό θεατρικό έργο.
Κ.Μ.: Τα παιδιά είναι πάντα πηγή έμπνευσης, είναι απίστευτη πηγή έμπνευσης, ιδεών και είναι επίσης καταπληκτικό το πόσο το θέατρο σαν διαδικασία τα «λύνει», όσο κι αν δεν είναι πάντα εύκολο αυτό που γίνεται, γιατί, ξεκινώντας από τον αυθορμητισμό τους, το θέατρο απαιτεί και πειθαρχία. Παρόλα αυτά, το έχω ζήσει, ξανά και ξανά, είναι απίστευτο το πόσο απελευθερώνει τα παιδιά και τους μαθαίνει πράγματα που όσο και να τα λες μέσα στην τάξη, μέσα από ένα μάθημα, δεν μπορούν να γίνουν με τόσο εμφανή τρόπο. Θα σας πω ότι στα Αγγλικά, στο μάθημά μου, δεν κατάφερα κάποια παιδιά να τα κάνω να μιλήσουν. Στο θέατρο εκφράζονται, μιλάνε, χορεύουν, τραγουδούν και αυτό είναι φοβερό να το βλέπεις.

Το θέατρο λειτουργεί βιωματικά στα παιδιά

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι το θέατρο θα έπρεπε κάποια στιγμή να μπει και ως μάθημα στο σχολείο;
Κ.Μ.: Πιστεύω ότι πρέπει. Το θέατρο υπάρχει βέβαια στα σχολεία διευρυμένου ωραρίου ως θεατρική αγωγή, αλλά ακόμη είναι σε βρεφική ηλικία, είναι μια ώρα την εβδομάδα και ουσιαστικά είναι θεατρικό παιχνίδι. Πιστεύω ότι πολλά πράγματα θα μπορούσαν να μάθουν τα παιδιά μέσα από τη θεατρική διαδικασία, γιατί το θέατρο είναι πράξη, δεν είναι μια από καθέδρας διδασκαλία πραγμάτων, είναι δράση και αυτό βοηθά τα παιδιά να το βιώσουν, δηλαδή λειτουργεί βιωματικά και η βιωματική διδασκαλία είναι ότι καλύτερο.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να δουλεύεις με παιδιά

ΠτΘ: Η Ξένια Καλογεροπούλου είπε ότι το να θεωρεί κάποιος ότι το να κάνεις θέατρο με τα παιδιά είναι εύκολο, είναι λάθος. Η δική σας άποψη;
Κ.Μ.: Δεν είναι καθόλου εύκολο να δουλεύεις με τα παιδιά. Πολλοί συνάδελφοι ρωτούν πώς θα μπορούσαν να ασχοληθούν με το θέατρο. Εγώ θα πω ότι πρέπει να είσαι δοσμένος σε αυτό που κάνεις. Είναι πέρα από το ωράριό μου, πέρα από το είμαι δάσκαλος, υπάλληλος. Είμαι εδώ, γιατί τα παιδιά με χρειάζονται και αφιερώνομαι σε αυτό. Είναι δύσκολο, γιατί τα παιδιά είναι αυθόρμητα, γιατί η τάξη είναι πολλές φορές ξένη προς τα παιδιά ως έννοια. Στον κόσμο των παιδιών βασιλεύει η αταξία η πολυχρωμία, το αυθόρμητο και αυτό τα δυσκολεύει. Όμως λατρεύουν το θέατρο. Μπορεί μετά από κάποιες πρόβες να είσαι τελείως εξαντλημένος, να νοιώθεις ότι έχεις αδειάσει, με κάποιο τρόπο όμως ξαναγεμίζεις, γιατί βλέπεις το αποτέλεσμα.

ΠτΘ: Σε μια εποχή που τα παιδιά δέχονται πάρα πολλά ερεθίσματα μπορεί το θέατρο να τα κερδίσει;
Κ.Μ.: Αρχικά να πω ότι πολλοί από τους μαθητές μου που συμμετείχαν σε προηγούμενες παραστάσεις ήδη παρακολουθούν μαθήματα θεατρικής παιδείας, είναι μέλη θεατρικών εργαστηρίων. Δεύτερον να πω ότι τα παιδιά δεν έχουν τόση επαφή με το θέατρο όση θα έπρεπε. Πού και πού γίνονται κάποιες παραστάσεις, μέσα από τα μαθήματα πρέπει να βρίσκουν καιρό για να παρακολουθήσουν το θίασο που θα έρθει εδώ. πόσο μάλλον στο να συμμετέχουν τα ίδια στο θέατρο. Το θέατρο αγαπιέται και να το βλέπει κανείς και να συμμετέχει σε αυτό σε όλες τις ηλικίες, και τα παιδιά δεν αποτελούν εξαίρεση. Θα έπρεπε να έρχονται σε περισσότερη επαφή από ό,τι έρχονται μέχρι σήμερα και μακάρι τέτοιες ευκαιρίες να τους ανοίγουν τους ορίζοντες και την όρεξη να συμμετέχουν σε θεατρικά δρώμενα.

Οι συντελεστές της παράστασης

ΠτΘ: Ποιοι είναι οι άλλοι συντελεστές της παράστασης;
Κ.Μ.: Τα κείμενα και η σκηνοθεσία είναι δικά μου, την μουσική την έχει γράψει ο Γιώργος Πάππας, συνάδελφος και εξαιρετικός μουσικός, τα σκηνικά έχει ο εικαστικός του σχολείο Γκίβι Μιχαηλίδη, την μουσική διδασκαλία η μουσικός του σχολείου, Μαρία Κηπουρού και υπεύθυνες της παράστασης είναι οι δύο δασκάλες στα δύο τμήματα της Έκτης τάξης τα οποία και παίζουν στην παράσταση, η κ. Ξένια Αβραμίδου και η κ. Ελένη Γκοδοσίδου.

Ευχαριστίες

ΠτΘ: Ποιοι σας στήριξαν στην προσπάθειά σας αυτή;
Κ.Μ.: Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και ιδιαίτερα τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Παύλο Δαμιανίδη και τους συνεργάτες του, τον Δήμο Κομοτηνής και ιδιαίτερα το Δήμαρχο κ. Γιώργο Πετρίδη για την συμμετοχή του στα έξοδα της παράστασης, την πρόεδρο του Δ. Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Κομοτηνής, κ. Μαρία Μαλαμίδου, για την παραχώρηση της αίθουσας, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 4ου Δ. Σ. Κομοτηνής, για την εν γένει ηθική και υλική στήριξή του, τον Διευθυντή του 4ου Δ. Σ. Κομοτηνής κ. Ιωάννη Πουρνάρα, για την αμέριστη συμπαράστασή του. Για την ευγενική τους χορηγία στα έξοδα της παράστασης τους κ. Αλέξη και Ρένα Μάϊνα, τον κ. Καμπάνταη Αναστάσιο, την κ. Δαύτσιου Αριστέα, την κ. Κυριακίδου Μαγδαληνή (κατάστημα Stefanel), την κ. Αθηνά Νικολάου, τον κ. Κωσταρέλη Κωνσταντίνο (κατάστημα με παιχνίδια-δώρα), την κ. Μάντσιου Στέλλα (κατάστημα Eponymo Kid), τον κ. Αβραμίδη Ισαάκ, την κ. Παυλίδου Νίκη, την κ. Λιανουρίδου Νίκη, τον κ. Βεβένια Μιχάλη (Γυμναστήριο SENSEI), τους Αδελφούς Γκογκότση (fruit market GOGOTSIS), το Στεγνοκαθαριστήριο 5 min, το Ιχθυοπωλείο Ψάρι-Ψάρι, το Φούρνο Χατζή, το Βιβλιοπωλείο Βαφειάδης, το Βιβλιοπωλείο Δημοκρίτειο, όπως επίσης την κ. Καμπάνταη Χρύσα, για τη χορηγία των T-shirts και για τη σημαντική συμβολή της στην εύρεση χορηγών, τον κ. Τζατζανά Δημήτρη για την επιμέλεια φωτισμού και την ηχητική κάλυψη της παράστασης, την εταιρεία γραφικών τεχνών Επικοινωνία Α.Ε. για την δωρεάν εκτύπωση των αφισών. Τέλος να πω ότι η ηχογράφηση και επεξεργασία των τραγουδιών της παράστασης έγινε στη Σύγχρονη Μουσική Σχολή «Θράκες» και έπαιξαν οι μουσικοί: Κιθάρα: Γιώργος Πάππας, Πιάνο: Μαρίνος Τόκας

Κόκκινη κλωστή δεμένη

Στον κόσμο αυτόν τον ψεύτικο, καθώς λεν οι μεγάλοι
το ψάρι μα και το κακό, βρωμάει απ’ το κεφάλι
μα εμείς που είμαστε παιδιά κι ο νους μας ταξιδεύει
κάνουμε όνειρα τρελά κι η πλάση μας μαγεύει

Σα μια κλωστούλα κόκκινη, σ’ ανέμη τυλιγμένη
το παραμύθι το παλιό, ακόμα περιμένει
να ’ρθουνε μάγοι κι ήρωες, λαοί και βασιλιάδες
και να νικήσει τ’ όνειρο, μέσα απ’ τις Συμπληγάδες

Το τραγούδι από τη σελίδα 20 του προγράμματος

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.