Γιωργος Καλαντζης, Γενικος Γραμματεας Θρησκευματων, Θα προχωρησουμε προς την κατευθυνση της μισθοδοσιας των ιεροδιδασκαλων απο το ελληνικο κρατος

O επίσημος τίτλος του Γιώργου Καλαντζή αυτή τη στιγμή είναι αυτός του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων στο Υπουργείο Παιδείας. Ποιος είναι όμως ο Γιώργος Καλαντζής, τον οποίο στη Θράκη γνωρίζουν καλύτερα εκπαιδευτικοί και θρησκευτικοί κύκλοι της μειονότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το αντικείμενό του περιορίζεται στη δική μας περιοχή και στη μουσουλμανική μειονότητα. Ο Γ.Γ Γιώργος Καλαντζής με τον οποίο είχαμε την τύχη να συνομιλήσουμε, και να γνωριστούμε άρα, με αφορμή ιφτάρ που διοργανώθηκε κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού στην περιοχή μας και στο οποίο έδωσε το παρών.

Στο βιογραφικό του στο site του Υπουργείου Παιδείας διαβάζουμε ότι είναι Απόφοιτος της Ελληνογαλλικής Σχολής Πειραιά “Saint Paul”, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Τμήματος Κοινωνιολογίας του ίδιου Πανεπιστημίου, ότι μιλά Αγγλικά και Γαλλικά και ότι έχει διδακτορικό σχετικό με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Ακόμη, ότι έχει διδάξει σε πολλά πανεπιστημιακά τμήματα και ότι εξακολουθεί να διατηρεί το επιστημονικό του ενδιαφέρον για τις πολιτικές στην εκπαίδευση καθώς και για τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, αντικείμενα για τα οποία έχει συχνές δημοσιεύσεις.

Συμμετείχε επίσης ενεργά στη διαχείριση της πολιτικής, και από το 1996 έως το 1999 υπηρέτησε σε θέση ειδικού συμβούλου του Υπουργού Εξωτερικών Θ. Πάγκαλου, ενώ στις 9/10/2009 ανέλαβε Διευθυντής του Γραφείου του ιδίου, Αντιπροέδρου τότε της Κυβέρνησης. Παραιτούμενος, στις 7 Ιουλίου 2011, ανέλαβε τη θέση του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων, και μ’ αυτή του την ιδιότητα τον γνωρίσαμε και εμείς σε μια συνέντευξη-ποταμό στην οποία ξεκινήσαμε τη συζήτηση από την «Αυτόνομη Δημοκρατία της Γκιουμουλτζίνας», επικεντρώσαμε στην πολιτική του Ελευθέριου Βενιζέλου και τη Συνθήκη της Λωζάνης, συνεχίσαμε με το θέμα της ανάδειξης των μνημείων που κατέλειπε στον τόπο η οθωμανοκρατία, για να περάσουμε στη συνέχεια στο θέμα της μισθοδοσίας των ιμάμηδων από το ελληνικό κράτος, κλείνοντας τη συζήτηση με τα θέματα των «δύο» μουφτήδων, της κατάργησης της σαρίας, τον ελλείποντα ορθολογισμό αλλά και την εφιαλτική παρουσία της Χρυσής Αυγής στην ελληνική κοινωνία.

Γιώργος Καλαντζής όμως…

Στη Θράκη υπάρχει μεγάλο παρελθόν συνεργασίας του χριστιανικού πληθυσμού με τους μουσουλμάνους πολύ πριν εμφανιστεί το ελληνικό κράτος

ΠτΘ: κ. Καλαντζή το διδακτορικό σας αφορούσε στα ελληνοτουρκικά εν ευρεία εννοία, συγκεκριμένα όμως στη μουσουλμανική μειονότητα. Την πολιτική του ελληνικού κράτους απέναντί της πώς την κρίνετε;
Γ.Κ.: Το διδακτορικό μου αφορούσε στην εκπαιδευτική πολιτική του ελληνικού κράτους απέναντι στους μουσουλμάνους της Θράκης, την περίοδο 1920- 1928. Θεωρώ ότι αγνοούμε την ιστορική πλευρά του θέματος και αυτό νομίζω ότι δεν βοηθά την όλη προσπάθεια. Για παράδειγμα, παρατήρησα πριν λίγο καιρό μια έκθεση από πλευράς συγκεκριμένων παραγόντων -Τούρκων- της Ευρώπης, που έθεσαν το ζήτημα για την «Αυτόνομη Δημοκρατία της Γκιουμουλτζίνας», με τις σημαίες κ.ά. Παρατήρησα μια αντίδραση γι’ αυτό το θέμα και στο εσωτερικό της χώρας από χριστιανούς και μειονοτικούς που δεν έκαναν τον κόπο προφανώς να διαβάσουν τι ήταν αυτή η περίφημη Δημοκρατία της Γκιουμουλτζίνας. Εάν κάποιος κάνει τον κόπο να διαβάσει θα δει ότι ήταν μια προσπάθεια αυτονόμησης της περιοχής, μια κοινή προσπάθεια Ελλήνων, χριστιανών και μουσουλμάνων στην οποία μάλιστα προσέφερε μεγάλη υποστήριξη ο ελληνικός στρατός. Ο ίδιος ο Παύλος Κουντουριώτης παρέδωσε περιοχές που ήλεγχε ο ελληνικός στρατός τότε στην κοινή διοίκηση ελλήνων, χριστιανών και μουσουλμάνων της εποχής, διότι αυτοί οι δύο από κοινού – και μάλιστα στην κυβέρνηση που είχε σχηματιστεί πλειοψηφούσε το χριστιανικό στοιχείο- προσπάθησαν να αντιδράσουν στην παραχώρηση της Θράκης στη βουλγαρική κυριαρχία. Αυτό είχε γίνει, διότι η εποχή κατά την οποία οι Βούλγαροι άσκησαν κυριαρχία κατά τους Βαλκανικούς πολέμους είχε σημαδευτεί από ακραίες μορφές βίας και απέναντι στους μουσουλμάνους και απέναντι στους έλληνες πατριαρχικούς, όπως ήταν η ορολογία της εποχής. Δεν υπάρχει λοιπόν κανείς λόγος όταν κάποιος σηκώνει ζητήματα, εμείς να μην ανοίγουμε τα βιβλία της ιστορίας μας και να ξέρουμε τι έχει γίνει και να απαντήσουμε αναλόγως. Δεν υπάρχει λόγος να χαρίζουμε σε κανένα τίποτε. Στη Θράκη υπάρχει ένα μεγάλο παρελθόν συνεργασίας του χριστιανικού πληθυσμού με τους μουσουλμάνους το οποίο ξεκινά πολύ πριν εμφανιστεί το ελληνικό κράτος ως κυρίαρχο σε αυτή την περιοχή.

Πέσαμε και στην παγίδα ενός κλασικού ηλίθιου εθνικισμού που ακόμη και σήμερα μας ταλανίζει

ΠτΘ: Χρησιμοποιείτε στο λόγο σας επιχειρήματα από την ιστορία. Σήμερα όμως οι απαντήσεις στα ζητήματα της περιοχής μας από το ελληνικό κράτος μας δεν έχουν σε πολλές περιπτώσεις λογική και δεν φαίνεται να υποστηρίζονται από παιδεία. Εξάλλου και μέσω της επιστημονικής σας έρευνας θα είδατε ότι το ελληνικό κράτος ούτε μια συγκροτημένη πολιτική είχε ποτέ προς τη μειονότητα ούτε διαχειρίζονταν αυτό το ζήτημα άτομα γνωρίζοντα με τι ασχολούνται…
Γ.Κ.: Και βεβαίως, αρκετές φορές, έπεσε και στην παγίδα ενός κλασικού ηλίθιου εθνικισμού που ακόμη και σήμερα μας ταλανίζει. Και όταν λέω ότι το ζήτημα το διαχειρίζονταν «ηλίθιοι» εννοώ άνθρωποι που στερούνταν και γνώσης και ικανότητας αντίληψης των πραγμάτων. Πολλές φορές βέβαια παρουσιάζεται κάποιος ως ηλίθιος αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα, το χρησιμοποιεί όμως στη διαπραγμάτευση για να μπορέσει να αποκτήσει ισχύ και χρήμα.

ΠτΘ: Μας εκπλήσσει η παρρησία σας και η παραδοχή σας ότι η μειονότητα, οι μειονότητες γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης…
Γ.Κ.: Αυτό είναι προφανές. Να αναφερθούμε στη Θράκη. Υπάρχει μεγάλο συμφέρον συγκεκριμένων ανθρώπων που παρουσιάζονται ως ηγέτες της μειονότητας να κρατήσουν στο περιθώριο τη μειονότητα, αμόρφωτη και, κυρίως, χωρίς καμία γνώση της ελληνικής γλώσσας.

ΠτΘ: Εκατέρωθεν η μειονότητα αντιμετωπίστηκε ως αντικείμενο εκμετάλλευσης…
Γ.Κ.: Βεβαίως, γιατί όταν μπορείς να περιχαρακώνεις ανθρώπους και να τους βάζεις σε ένα γκέτο, αυτοί είναι ελεγχόμενοι και άρα αυτός που τους ελέγχει έχει δύναμη και χρήμα, και αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Δεν ισχύει μόνο για αυτόν που βγαίνει έξω από το μαντρί ως εκπρόσωπος αυτών που έχει κρατήσει ο ίδιος μέσα στο μαντρί, ισχύει και για τον άλλο που είναι έξω, ως πλειοψηφικός ή ως πλειονοτικός και θέλει να μιλήσει. Και από αυτή την άποψη έχει συμφέρον η εξουσία να είναι και αυτός ακραίος. Τα άκρα δυστυχώς μεταξύ τους συνεργάζονται και αλληλο-εξυπηρετούνται.

Η Θράκη, όπως και η Μακεδονία, πληρώσανε τη λογική της εξορίας

ΠτΘ: Μια λοιπόν από τις βασικότερες αιτίες δυσπραγίας του μειονοτικού ήταν ότι το διαχειρίζονταν άνθρωποι χωρίς ειλικρίνεια και ανοικτούς ορίζοντες. Αυτό καταγράφεται στη διατριβή σας;
Γ.Κ.: Θα σας μιλήσω για εκείνη την εποχή. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάζει κάποιος έγγραφα της δεκαετίας του 1910 και του 1920, γιατί βλέπει ότι πολλά πράγματα δεν έχουν αλλάξει. Σας πληροφορώ ότι τότε ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε ακολουθήσει στη Θράκη και στην Μακεδονία την εξής πολιτική: Επέλεξε τους καλύτερους δημοσίους υπαλλήλους, ανθρώπους με εντυπωσιακά βιογραφικά και με πολύ καλή γνώση του τρόπου αντίληψης των πραγμάτων των εδώ πληθυσμών. Ο πρώτος κυβερνήτης στη Θράκη είναι ο Χαρίσιος Βαμβακάς, ένας άνθρωπος που ήταν βουλευτής του Οθωμανικού Κοινοβουλίου, με τεράστιες γνώσεις και καταπληκτικές ικανότητες και χάρη σε αυτόν δομήθηκε μια συμμαχία που ακόμη επηρεάζει τη σημερινή κατάσταση. Μετά το 1922 έχουμε μια ραγδαία επιδείνωση. Η Θράκη, όπως και η Μακεδονία, περνάνε στη λογική της εξορίας. Δηλαδή, το κράτος της παλιάς Ελλάδας στέλνει εκπροσώπους όπως αυτό που λέγαμε στο στρατό «βλέπεις παιδί μου πού είναι η πινέζα; Εκεί θα πας». Αυτό το πληρώσαμε ακριβά και το πληρώνουμε ακριβά ακόμη και σήμερα.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος συνέδεε το έθνος με τον πολιτισμό όχι με το αίμα

ΠτΘ: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος όταν έγινε πρωθυπουργός το 1928 και προχώρησε στη σύναψη της ελληνοτουρκικής φιλίας το 1930, μεταξύ των άλλων ανέφερε με περηφάνια ότι οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία συμβίωσαν στη Θράκη, παρά τα αρνητικά βιώματα της αιματηρής εξόδου από τις πατρογονικές τους εστίες, με τους μουσουλμάνους της περιοχής και δεν «άνοιξε ρουθούνι», γιατί τελικά η συμπεριφορά της ανεκτικότητας είναι στην πολιτισμική παράδοση των Ελλήνων. Είναι έτσι;
Γ.Κ.: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπήρξε μεγάλος για ένα πολύ απλό λόγο, ήξερε τι να κάνει τη σωστή στιγμή. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που υπέγραψε τη Συνθήκη των Σεβρών και έκανε πράξη την Μεγάλη Ελλάδα, ήταν ο άνθρωπος που υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάνης και έκανε πράξη το μεγαλύτερο σε έκταση εθνικά ομοιογενές κράτος, γιατί ήξερε κάθε εποχή τι έπρεπε να κάνει για το συμφέρον του έθνους συνολικά. Όταν δε ο Ελευθέριος Βενιζέλος μιλούσε για έθνος δεν εννοούσε μόνο τους ορθόδοξους χριστιανούς, είχε ευρύτερη αντίληψη γιατί συνέδεε το έθνος με τον πολιτισμό, όχι με το αίμα. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό και πρέπει να το έχουμε υπόψη μας όταν κάνουμε τέτοιες συζητήσεις, όπως είναι πολύ σημαντικό να έχουμε υπόψη μας την ιστορία. Θα σας πω ένα παράδειγμα από την πλευρά της μειοψηφίας, της μειονότητας στη Θράκη. Το ελληνικό κράτος έρχεται στη Θράκη το 1919 και το 1920 ασκεί κυριαρχία κανονικά. Το 1920 ξεκινά η εκστρατεία στο Σαγγάριο, στα βάθη της Ανατολίας. Έχουμε λοιπόν τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Εκείνη την εποχή ο Κεμάλ κάνει ό,τι μπορεί για να ανοίξει μέτωπα στα μετόπισθεν του ελληνικού στρατού. Μεταξύ άλλων προσπαθειών, ξοδεύει χρήματα και στέλνει ανθρώπους για να ανοίξει αντάρτικο στη Θράκη. Όμως, αυτό το αντάρτικο δεν κατάφερε ποτέ να το συστήσει. Τα μόνα προβλήματα που δημιουργήθηκαν ήταν, όταν ορισμένοι τούρκοι κομιτατζήδες που περνούσαν από τη Βουλγαρία, δημιούργησαν κάποια δευτερεύοντα επεισόδια. Άρα εδώ έχουμε απόδειξη ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης είχαν πάντα την άποψη ότι έχουν μια ιδιαίτερη θρησκευτική ταυτότητα, έχουν μια ιδιαίτερη παράδοση και όταν κάποιος αυτό το σέβεται, τον σέβονται και εκείνοι. Αυτό είναι ένα πολύτιμο δίδαγμα για όλους μας.

Η κουλτούρα που έχει επικρατήσει στη χώρα μας με ευθύνη όλων είναι κουλτούρα σύγκρουσης και άρνησης απέναντι σε κάθε είδους αλλαγή

ΠτΘ: Να σας ρωτήσουμε και για κάποια θέματα του Υπουργείου… Με την «Αθηνά» τι θα γίνει και με τις συρρικνώσεις τμημάτων ανώτατης εκπαίδευσης; Πιστεύετε ότι αυτό το σχέδιο τελικά θα μπορέσετε να το εφαρμόσετε;
Γ.Κ.: Θεωρώ και ελπίζω να γίνει και είμαι βέβαιος ότι ο υπουργός έχει τη διάθεση να προχωρήσει σε αυτή την κατεύθυνση, άλλωστε το έχει πει και ο ίδιος.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η κίνηση είναι ορθολογιστική;
Γ.Κ.: Νομίζω ότι, όπως και άλλα πράγματα, στην Ελλάδα, είναι εμφανές τι πρέπει να γίνει. Όλοι ξέρουμε τι πρέπει να γίνει, αλλά ξέρουμε ότι ο καθένας μας θα χάσει μικρά ή μεγαλύτερα προνόμια που έχει, οπότε περιμένουμε να φθάσει το θέμα στο μη παρέκει για να πάρουμε την απόφαση.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι θα ορθοφρονήσουμε και ότι έχουμε μέλλον ως κοινωνία;
Γ.Κ.: Μέλλον έχουμε σίγουρα. Ο ελληνισμός έχει περάσει δυσκολότερες καταστάσεις. Όταν θα έρθει η ώρα που ο υπουργός θα αρχίσει να κάνει πράξη το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν μπορεί κάθε πόλη να έχει ΑΕΙ και κάθε κωμόπολη ΤΕΙ, μόλις δηλαδή μιλήσει για συγκεκριμένα πράγματα, η τοπική κοινωνία θα είναι στους δρόμους, πάνω στα δένδρα, όπου μπορεί να είναι για να δημιουργήσει μέγα θέμα, λέγοντας ότι μας κλείνετε, μας «πεθαίνετε», μας «τελειώνετε».

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι αυτές οι οσμώσεις, και ενδεχομένως οι συγκρούσεις, είναι αυτές που θα μας πάνε στην επόμενη φάση, στο επόμενο βήμα όπου θα έχουμε μια οργανωμένη χώρα ή τελικά αυτή η προσδοκία θα διαψευστεί;
Γ.Κ.: Η κουλτούρα που έχει επικρατήσει στη χώρα μας με ευθύνη όλων, και βεβαίως με ευθύνη συγκεκριμένων πολιτικών χώρων των τελευταίων χρόνων, είναι κουλτούρα σύγκρουσης και άρνησης απέναντι σε κάθε είδους αλλαγή. Ένα παράδειγμα που το έζησα όταν ήμουν στο γραφείο του κ. Πάγκαλου, όταν ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Υπήρξε κάποιος επενδυτής που ήθελε να φτιάξει μια επένδυση με ανεμογεννήτριες σε ένα νησί του Ιουνίου. Οι ανεμογεννήτριες γίνονται σε περιοχές συγκεκριμένων προϋποθέσεων και δεν πρέπει να ενοχλούν. Οι συγκεκριμένες ήταν εκτός κατοικημένης περιοχής, ξεσηκώθηκε όμως το κοντινότερο χωριό που δεν είχε καμία επαφή με αυτές, με το επιχείρημα που διέδωσαν συγκεκριμένοι άνθρωποι συγκεκριμένου πολιτικού χώρου ότι οι ανεμογεννήτριες θα δημιουργήσουν ραδιενέργεια που θα επηρεάσουν τα μελίσσια που υπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή…

ΠτΘ: Ευελπιστείτε ότι θα διορθωθούν όλα κάποια στιγμή, και οι συμπεριφορές μας;
Γ.Κ.: Με τις συγκρούσεις, επειδή η πολιτική είναι συγκρούσεις και όχι μόνο συναινέσεις. Αργά ή γρήγορα όλοι θα καταλάβουμε ότι δεν γίνεται να έχουμε χρήματα χωρίς να παράγουμε τίποτα. Δεν γίνεται να ξεπεράσουμε την κρίση χωρίς παραγωγή, γιατί είμαστε πλούσια χώρα με πολύ ικανούς ανθρώπους και είναι ντροπή για όλους μας να μην είμαστε όχι η 21η χώρα παγκοσμίως στην ευημερία όπως ήμασταν, αλλά πολύ περισσότερο. Είμαστε λίγοι, και αφού είμαστε λίγοι, για να μπορέσουμε να σταθούμε και στην περιοχή μας και ευρύτερα, θα πρέπει να είμαστε πολύ καλοί. Μπορούμε, θα το καταλάβουμε και μόνοι μας, αφού περάσουμε όλη αυτή την διαδικασία που χρειάζεται κάποιος για να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να συνεχισθεί η παλιά κατάσταση.

Αν κάνουμε πράγματα την ανάγκη των οποίων γνωρίζουμε, η χώρα μας το αργότερο σε μια πενταετία θα είναι κυρίαρχη σε όλη την περιοχή

ΠτΘ: Γνωρίζετε όμως ότι οι νοοτροπίες είναι το ζήτημα, αφού μεταλλάσσονται πολύ αργά. Σε πόσα χρόνια λοιπόν υποθέτετε ότι θα βγούμε από την κρίση;
Γ.Κ.: Αν οι Έλληνες αποφασίσουμε να κάνουμε συγκεκριμένα πράγματα που τα αναγνωρίζουμε μεταξύ μας, αυτή η χώρα το αργότερο σε μια πενταετία θα είναι κυρίαρχη σε όλη την περιοχή και με χαρακτηριστική άνεση. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Το Ισραήλ έχει το μέγεθος της Πελοποννήσου. Το μισό από αυτό είναι έρημος και οι Ισραηλινοί έχουν καταφέρει το υπόλοιπο μισό να παράγει τόσα αγροτικά προϊόντα ώστε να είναι παγκοσμίως από τις πρώτες χώρες στις εξαγωγές προϊόντων. Είναι δυνατόν η δική μας χώρα που έχει τον κάμπο της Θεσσαλίας, το ευλογημένο έδαφος της Κρήτης να μην είμαστε υψηλά στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων; Μπορούμε. Θα σας πω και ένα άλλο ιστορικό παράδειγμα. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος εμφανίζεται στην Ελλάδα για να εκφράσει την ανάγκη να αλλάξει η χώρα, μετά την ήττα του 1897. Το 1911 κέρδισε τα 4/5 της Βουλής. Βεβαίως, η αλλαγή ήταν εντυπωσιακή και μπορεί να εκφράστηκε μέσα σε μια νύκτα αλλά δεν έγινε εν μια νυκτί. Οι διεργασίες ήταν ήδη σε εξέλιξη. Όπως βλέπετε τις αρνητικές πλευρές της κρίσης σ’ αυτά τα παιδιά με τα ναζιστικά σύμβολα, εκ των οποίων τα περισσότερα δεν ξέρουν ιστορία, δεν ξέρουν να μιλούν ελληνικά, έτσι ακριβώς υπάρχουν και μεγάλες δυνάμεις σε αυτό το έθνος, και Έλληνες του εξωτερικού που θέλουν να δουν αυτή τη χώρα να πηγαίνει μπροστά. Αυτό θα εκφρασθεί και πολιτικά.

Εκείνοι που λυσσαλέα πολεμούν την εφαρμογή του νόμου για τη μισθοδοσία των ιεροδιδασκάλων είναι όσοι μισθοδοτούνται από το τουρκικό προξενείο

ΠτΘ: Στον τομέα σας στο Υπουργείο ποια είναι η βούληση όσον αφορά ζητήματα της Θράκης;
Γ.Κ: Η βούληση του υπουργείου είναι να συνεχισθούν πολιτικές που ήδη είναι σε εξέλιξη και αφορούν και στο ζήτημα των ιεροδιδασκάλων. Όπως ξέρετε υπάρχει ένας νόμος που προβλέπει τη μισθοδοσία από το ελληνικό κράτος των ιμάμηδων…

ΠτΘ: Θα τον θέσετε σε εφαρμογή, μια και είναι γνωστό ότι σ’ αυτή τη χώρα οι νόμοι και αν υπάρχουν δεν εφαρμόζονται…
Γ.Κ: Δυστυχώς έγιναν κάποιες αβλεψίες, όπως είναι φυσικό σε κάτι που ξεκινά. Θα προχωρήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση, διότι το ελληνικό κράτος θέλει να έχει ίδια αντιμετώπιση προς θρησκεύματα που έχουν μεγάλη και ξεχωριστή σημασία για μια συγκεκριμένη περιοχή και για το κράτος μας ευρύτερα.

ΠτΘ: Όταν ανακοινώθηκε το μέτρο της μισθοδοσίας των ιεροδιδασκάλων χαιρετίστηκε, με την έννοια ότι θα δινόταν η δυνατότητα για ευπρεπή ζωή και στους μουσουλμάνους ιερείς, στην εφαρμογή του όμως το μέτρο συνάντησε ισχυρές αντιδράσεις και από ηγετικά στελέχη της μειονότητας, και από την εντοπία, τη θρακική εκκλησία και από την αριστερά που δεν θέλει η μισθοδοσία των υπηρετούντων τις θρησκείες να γίνεται από το κράτος…
Γ.Κ.: Και τώρα θα συναντήσει.

ΠτΘ: Γιατί λέτε;
Γ.Κ.: Δεν έχουν όλες οι αντιδράσεις την ίδια αφορμή. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι είναι ζηλωτές και ακραίοι και δεν μπορούν να ανεχθούν ότι υπάρχει κάτι διαφορετικό δίπλα τους. Υπάρχουν εκείνοι που το αντιλαμβάνονται ως απειλή και εκείνοι οι οποίοι μη έχοντας ιστορική γνώση και αντιμετώπιση των πραγμάτων θεωρούν ότι αυτό είναι κάποιου είδους παραχώρηση. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που πιστεύουν ότι τέτοιου είδους κινήσεις ευνοούν την μειονότητα που «μας τρώει» τα δικά μας δικαιώματα, αν και αυτοί είναι περισσότεροι. Για τον καθένα από αυτούς υπάρχουν διαφορετικές απαντήσεις.

ΠτΘ: Το Υπουργείο το θεωρεί σωστό ως μέτρο και σε επίπεδο ισονομίας και ισοπολιτείας;
Γ.Κ.: Αυτό είναι σαφές και μάλιστα διαχρονικά. Και όχι μόνο το Υπουργείο Παιδείας, η πλειοψηφία των ανθρώπων που γνωρίζουν αυτά τα προβλήματα και τα κατανοούν, και, κυρίως, η πλειοψηφία των ανθρώπων που τα ζει και τα καταλαβαίνει. Για να μιλάμε καθαρά, ο μεγαλύτερος εχθρός αυτού του νόμου, εκείνοι που λυσσαλέα τον πολεμούν, εκείνοι που κάνουν τα πάντα για να μην εφαρμοστεί, είναι όσοι μισθοδοτούνται από το τουρκικό προξενείο. Αυτοί είναι οι πρώτοι, οι κύριοι και οι μεγαλύτεροι εχθροί του νόμου. Είναι μια σαφέστατη ένδειξη εκείνων που κάνουν εμπόριο πατριωτισμού.

Η ελλαδική εκκλησία, και σε τοπικό και ευρύτερο επίπεδο, δεν διακατέχεται από λογικές οπισθοδρόμησης

ΠτΘ: Την εκκλησία πώς θα την αντιμετωπίσετε;
Γ.Κ.: Πολύ συγκεκριμένα θα πω ότι κατ’ αρχήν είναι πολύ μεγάλη ευλογία για αυτή την περιοχή το ότι έχει μητροπολίτες με τέτοιες ικανότητες και με τέτοια προσωπικότητα και διαδρομή, όπως αυτοί που σήμερα διακονούν το λαό της Θράκης. Η Ορθόδοξη εκκλησία έχει πίσω της χιλιετή παρουσία και ακαταμάχητη κρίση, αλλά και ο καθένας που είναι ορθόδοξος αισθάνεται ασφαλής. Ως ορθόδοξος δε πρέπει να έχει πλήρη επίγνωση ότι αυτό το έθνος συστάθηκε για να θρησκεύεται οποιοσδήποτε ελεύθερα και αυτό θα πρέπει να μας κάνει όλους πιο ευαίσθητους σε αυτά τα ζητήματα. Η ελλαδική εκκλησία, και σε τοπικό και ευρύτερο επίπεδο, είναι εκκλησία που ακτινοβολεί, προσφέρει, αγαπά. Δεν έχει λογικές οπισθοδρόμησης, δεν φοβάται και αυτό είναι προς τιμή όλων μας και όσων είναι ορθόδοξοι.

ΠτΘ: Τελικά στόχος είναι να επιλυθεί το ζήτημα της μισθοδοσίας των μουσουλμάνων ιερέων;
Γ.Κ.: Είναι πολύ απλό. Ζουν εδώ μουσουλμάνοι, έχουν δικαίωμα, όπως και εμείς, να διευκολύνονται από την πολιτεία στην άσκηση των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων. Η ελληνική πολιτεία αγαπά όλα τα παιδιά της και τα φροντίζει. Σε αυτό το πλαίσιο είναι προφανές ότι θα επιδείξει φροντίδα και για τους μουσουλμάνους, όπως και για τους χριστιανούς. Θα έλεγα ότι κάποια θέματα, όπως η ποσόστωση στα πανεπιστήμια, ήταν μια κορυφαία πολιτική κίνηση, και πολεμήθηκε λυσσαλέα από αυτούς τους ίδιους που πολεμούν και το θέμα της μισθοδοσίας των ιμάμηδων από το ελληνικό κράτος. Το 0,5 σήμαινε ότι τα παιδιά της μειονότητας που είχαν προβλήματα, γιατί δεν ήξεραν καλά ελληνικά, μπαίνουν στο πανεπιστήμιο. Γιατί στο θέμα αυτό υπήρχε μια εκπαίδευση που δεν επέτρεπε στα παιδιά να μαθαίνουν καλά ελληνικά και μετά ζητούσε να διαγωνισθούν με όλα τα παιδιά στα ελληνικά. Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη ούτε ισότητα. Αυτό είναι ένα άθλιο σύστημα που καταδικάζει ανθρώπους στη γωνία, γιατί ακριβώς δεν ανήκουν στην ελληνόφωνη πλειονότητα. Συνεπώς πολύ καλό είναι αυτό το μέτρο και πολύ καλά έκανε η κυβέρνηση και θέσπισε ένα μέτρο θετικής διάκρισης.

Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν προβάλλουμε στην Ευρώπη το παράδειγμα των μουφτήδων της Θράκης

ΠτΘ: Υπάρχουν και άλλες πολιτικές που έχετε κατά νου;
Γ.Κ.: To θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά είναι τι γίνεται όταν κάποιος από τους μουσουλμάνους της Θράκης θέλει να γίνει ιμάμης, με ποια διαδικασία θα γίνει, σε πόσο χρόνο και αν μπορεί να γίνει εντός του ελληνικού κράτους. Αυτό το θέμα θέλουμε να συζητηθεί γιατί είναι πολύ χρήσιμο για την τοπική μουσουλμανική παράδοση που έχει τις ιδιαιτερότητές της. Εδώ και εκατό χρόνια που το ελληνικό κράτος έχει τη διοίκηση της περιοχής δεν υπήρξε από τη μουσουλμανική κοινότητα καμία ριζοσπαστική τάση όπως στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Άρα εδώ έχουμε μια παράδοση που πρέπει να αξιοποιηθεί.

ΠτΘ: Ποια μέσα παρέχει το ελληνικό κράτος για τη μόρφωση των ιερέων της μειονότητας, των ιμάμηδων και των μουφτήδων;
Γ.Κ.: Οι μουφτήδες που έχουμε αυτή τη στιγμή στη Θράκη, οι γνώσεις που έχουν, τους κάνουν πολύ σημαντικούς θρησκευτικούς εκπροσώπους γενικότερα του μουσουλμανικού κόσμου. Έχουν πολύ υψηλού επιπέδου σπουδές και αναγνώριση από τη μητέρα του Ισλάμ που είναι η Αραβία. Εμείς έχουμε αυτό το θησαυρό και ούτε τον προβάλλουμε ούτε τον αξιοποιούμε. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν προβάλλουμε στην Ευρώπη το παράδειγμα των μουφτήδων της Θράκης. Μερικές φορές, σε συναντήσεις με συναδέλφους στο εξωτερικό, με ρωτούν για το θέμα του τζαμιού της Αθήνας. Τους απαντώ δύο πράγματα. Πρώτον, ότι δεν υπήρχε ανάγκη στην Αθήνα μέχρι τώρα να γίνει και ότι εκεί που υπήρχε ανάγκη έγινε, όπως στη Ρόδο. Δεύτερον, ότι η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ θεοκρατική δύναμη, δεν πήγε σε μουσουλμανικά εδάφη, στη Βόρειο Αφρική, στη Αραβική χερσόνησο να κατακτήσει, και μετά για λόγους, που καταλαβαίνουμε πολύ καλά, να κτίσει και τζαμί στη μητρόπολη για να δείξει σεβασμό. Εμείς ειδικά με τον αραβικό κόσμο είχαμε και έχουμε άριστες σχέσεις, συνεπώς δεν είχαμε νοιώσει τύψεις για να φτιάξουμε ένα μνημείο για να το δείχνουμε και να λέμε ότι είμαστε καλοί. Τώρα που υπάρχει η ανάγκη στην Αθήνα, θα γίνει. Έχει ψηφιστεί νόμος, σχεδόν από όλα τα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου, πλην του ΛΑΟΣ.

ΠτΘ: Και σας αρέσουν οι χρόνοι που δαπανώνται από την ελληνική πολιτεία προκειμένου υλοποιηθεί κάτι; Δείτε π.χ. πόσα χρόνια κυριαρχεί χωρίς να λύνεται το θέμα του τζαμιού…
Γ.Κ.: Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που θα του αρέσουν αυτοί οι χρόνοι, όταν πιστεύει στους στόχους και στους σκοπούς.

Ο εκλεγμένος μουφτής δεν είναι μουφτής αλλά πολιτικός

ΠτΘ: Τελικά με τους μουφτήδες τι θα γίνει; Έχουμε τον διορισμένο μουφτή και τον εκλεγμένο…
Γ.Κ.: Διαφωνώ πλήρως. Έχουμε τον μουφτή που διορίζεται σύμφωνα με το Ισλαμικό Δίκαιο και τον αναγνωρίζει η ελληνική πολιτεία και τον μουφτή που δεν είναι μουφτής, αλλά πολιτικός που διορίζεται και χρηματοδοτείται από το τουρκικό προξενείο και περιφέρει τον εαυτό του προσποιούμενος τον θρησκευτικό ηγέτη. Η διαφορά είναι τεράστια μεταξύ τους.

Το ζήτημα είναι να παίξουμε με όρους που προάγουν την ισότητα και το δικαίωμα του καθενός να επιλέγει ελεύθερα

ΠτΘ: Εκείνο που είναι σαφές στη Θράκη είναι ότι αυτό το ζήτημα μάλλον δεν το αναγνωρίζει κανείς, ούτε οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, ιδιαίτερα σε περιόδους εκλογών…
Γ.Κ.: Είναι αυτό που σας έλεγα πριν. Το ζήτημα να αφήνουμε ανθρώπους στο περιθώριο χωρίς να ξέρουν ελληνικά και να είναι καταπιεσμένοι δεν εξυπηρετεί μόνο αυτούς που θέλουν να είναι ηγέτες τους αλλά και άλλους. Και τα τοπικά μέσα ενημέρωσης παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτό το θέμα. Στην πολιτική πάντα υπάρχει το ζήτημα της επιλογής του εκλογικού σώματος, η ψήφος. Η βασική αρετή και συνάμα το βασικό πρόβλημα της δημοκρατίας είναι η ψήφος, όταν αυτή συνδέεται με αυτό που θα εκτελέσεις, και γι’ αυτό είναι βασική επιλογή των εδώ ανθρώπων, και της πλειοψηφίας και κυρίως της μειοψηφίας, να κρατήσουν τους μουσουλμάνους αμόρφωτους. Αυτό γίνεται, γιατί έχουμε ελεγχόμενη ψήφο. Παρουσιάζεται λοιπόν μια επίφαση δημοκρατίας, αλλά στην πραγματικότητα δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Το 0,5% ήταν βασική στρατηγική πολιτική. Θα σας πω ένα άλλο παράδειγμα. Εκτός από τα μειονοτικά υπάρχουν και τα δημόσια σχολεία. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας πηγαίνουν σε δημόσια σχολεία για να μάθουν ελληνικά και να μπουν στο πανεπιστήμιο για ένα καλύτερο μέλλον. Το κράτος πρέπει να εξασφαλίζει τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη να ευημερεί.

ΠτΘ: Θα ήμασταν ικανοποιημένοι ως περιοχή αν η ψήφος ήταν ελεύθερη και δεν παίζονταν …παιχνίδια…
Γ.Κ.: Παιχνίδια παίζονται παντού και στο Αιγάλεω που μένω, αλλά με διαφορετικό όνομα. Το ζήτημα όμως είναι να παίξουμε με όρους που προάγουν την ισότητα και το δικαίωμα του καθενός να επιλέγει ελεύθερα.

Δεν υπάρχει κανένα καταγεγραμμένο αίτημα της μουσουλμανικής κοινότητας που να ζητά κατάργηση της σαρίας

ΠτΘ: Με τη σαρία τι θα κάνετε;
Γ.Κ.: Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένα καταγεγραμμένο αίτημα της μουσουλμανικής κοινότητας που να ζητά κατάργηση της σαρίας, όπως αυτή εφαρμόζεται σήμερα. Εάν οι μουσουλμάνοι συμπολίτες μας θέλουν να καταργηθεί, μπορούν να απευθυνθούν στην ελληνική πολιτεία και αυτή θα το λάβει υπόψη της. Η ελληνική πολιτεία όμως επειδή έχει μακρά εμπειρία των πραγμάτων, έχει διαχειρισθεί το Ισλάμ με ένα τρόπο που δεν το προσβάλλει. Η ελληνική πολιτεία για παράδειγμα δεν ανέδειξε το ζήτημα που ανέκυψε στη Γαλλία, αν κάποια γυναίκα πρέπει ή όχι να φορά μαντίλα. Εμείς σεβασθήκαμε το Ισλάμ και αφήνουμε στους μουσουλμάνους να εφαρμόσουν ό,τι επιλέγουν. Όταν το αποφασίσουν η πολιτεία θα είναι εκεί, αλλά δεν πρέπει κάτι να το επιβάλλουμε εμείς.*

 

Στην ιστορία τα γεγονότα να τα αντιμετωπίζουμε ως γεγονότα και να προσπαθούμε να διαχωρίζουμε, όσο είναι δυνατόν, την κρίση μας περί αυτών

ΠτΘ: Το Υπουργείο Παιδείας έχει καταντήσει πολύπλαγκτο. Πέρασε από πολλές φάσεις και μεταξύ άλλων προσπάθησε να εισάγει μια νέα λογική στην αντιμετώπιση της ιστορίας….
Γ.Κ.: Εννοείτε τα περί του συνωστισμού;

ΠτΘ: Ναι. Τελικά η ιστορία πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται;
Γ.Κ.: Η ιστορία θα είναι πάντα ένα ζήτημα πολύ ευαίσθητο και θα έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεται κάποιος την εθνική του ταυτότητα και διαδρομή. Έχει γεγονότα και κρίσεις. Τα γεγονότα είναι καλό να τα αντιμετωπίζουμε ως γεγονότα και να προσπαθούμε να διαχωρίζουμε, όσο είναι δυνατόν, την κρίση μας περί αυτών. Το Υπουργείο ως Υπουργείο δεν ασκεί πολιτική. Υπάρχει το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δηλαδή οι επιστήμονες. Τώρα λέγεται Ινστιτούτο Εθνικής Πολιτικής. Υπάρχουν οι ειδικοί επιστήμονες που προσπαθούν να προτείνουν τον καλύτερο τρόπο για να μάθουν τα παιδιά μας ιστορία. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Είναι προφανές ότι στη Μικρά Ασία, αν κάποιος δει τα γεγονότα, ήταν κάποια εκατομμύρια ελληνόφωνοι ορθόδοξοι ή και τουρκόφωνοι ορθόδοξοι χριστιανοί και δεν έμεινε ούτε ένας. Προφανώς αυτούς τους ανθρώπους δεν τους πήρε ο αέρας, ούτε συνωστίστηκαν κάπου. Χιλιάδες άνθρωποι από αυτούς έπεσαν θύματα, αυτό που σήμερα με μεγάλη άνεση θα ονομάζαμε γενοκτονία. Μάλιστα ορισμένες μέθοδοι που εφαρμόστηκαν για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας ενέπνευσαν και τους Γερμανούς στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό είναι γεγονός, το οποίο όμως πώς θα το διδάξεις σε ένα παιδί που πηγαίνει στο Δημοτικό, πώς θα το διδάξεις σε ένα παιδί που πηγαίνει στο Γυμνάσιο, πώς θα το διδάξεις σε ένα παιδί που πηγαίνει στο Λύκειο; Μπορείς να δείξεις σε ένα παιδί του Δημοτικού φωτογραφίες φρικιαστικές από αυτή την περίοδο; Είναι αντιπαιδαγωγικό. Θα πληγώσεις μια ψυχή. Θα αρνηθείς το γεγονός; Βεβαίως όχι. Στα παιδιά του Γυμνασίου και του Λυκείου θα πρέπει να πεις την αλήθεια, αλλά θα την πεις με στόχο να το κάνεις ένα άνθρωπο που θα μισεί ένα γειτονικό λαό ή θα του μάθεις ότι η γενοκτονία είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας που ποτέ δεν πρέπει να επαναληφθεί για κανένα; Αυτά είναι ζητήματα που αφορούν βαθιά τον ελληνικό πολιτισμό και τα έχει απαντήσει, για αυτό και είναι ντροπή για τον ελληνικό πολιτισμό και για το έθνος μας να βλέπουμε διάφορους, όπως η Χρυσή Αυγή, που διαστρέφει πλήρως και την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό και τον υποβιβάζει σε ένα πολιτισμό που ασχολείται με το αν κάποιος είναι σκυλί ράτσας ή όχι.

 

Ο καπιταλισμός- και αυτό είναι το δια ταύτα του οικονομικού μοντέλου παραγωγής- δεν συνδέεται πάντα με την αστική δημοκρατία

ΠτΘ: Σήμερα στο τραπέζι του διαλόγου τίθενται δύσκολα ζητήματα. Το πρώτο από αυτά είναι ότι η Χρυσή Αυγή, και γενικότερα τα φασιστικά καθεστώτα, χρησιμοποιούνται σε όλη την έκταση της Ευρώπης για να «στηρίξουν», λένε κάποιοι, αυτή τη νεοτερική δημοκρατία των ημερών της ύφεσης, της οικονομικής λιτότητας και του μνημονίου. Τελικά μήπως πράγματι οι φασίστες είναι στήριγμα της αστικής δημοκρατίας;
Γ.Κ.: Οι φασίστες ποτέ δεν ήταν στήριγμα της αστικής δημοκρατίας. Η αστική φιλελεύθερη δημοκρατία πάντα είχε δύο μεγάλους εχθρούς. Και οι δύο ανήκαν στα δύο διαφορετικά άκρα. Επαναλαμβάνω, η αστική φιλελεύθερη δημοκρατία ουδέποτε στηρίχθηκε σε αυτά, και ειδικά στη δική μας χώρα δεν υπήρξε ποτέ αριστερή δικτατορία, αντίθετα υπήρξαν πάντα ακροδεξιές. Αυτό το κατέγραψε η ιστορία μας, και μάλιστα σε σημείο να λέγεται ότι θα έρθουν οι κομμουνιστές και θα μας πάρουν τα σπίτια μας και τις κατσίκες. Για αυτό είναι χρήσιμο να έχουμε ιστορία, αν θέλουμε να έχουμε μια ζωή, όπως και τώρα με όλα τα προβλήματά της, αλλά τουλάχιστον με ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

ΠτΘ: Παρόλα αυτά η Χρυσή Αυγή είναι στη Βουλή…
Γ.Κ.: Βεβαίως, γιατί έτσι αποφάσισε ο ελληνικός λαός, ο οποίος σε αυτές τις εκλογές ψήφισε με διαφορετικά κριτήρια και οφείλουμε όλοι να κατανοήσουμε τι ψήφισε, να βρούμε τις αιτίες και να τις θεραπεύσουμε. Αυτό δεν θα γίνει με διατάγματα και εισαγγελίες και απαγορεύσεις. Αυτό θα γίνει με το διάλογο, για να φωτιστούν όλες οι πλευρές.

ΠτΘ: Μήπως αυτό δείχνει τα ελλείμματα της αστικής δημοκρατίας; Μήπως η κρίση και τα αίτιά της δεν διερμηνεύτηκαν σωστά, έτσι ώστε να μην υπάρξει καταφυγή και προσφυγή σε ένα κόμμα το οποίο δεν προσιδιάζει στον ελληνικό πολιτισμό;
Γ.Κ.: Δεν είναι η πρώτη φορά, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που η κρίση αντί να διοχετεύσει την οργή προς την αμφισβήτηση του ίδιου του συστήματος, τη διοχετεύει σε ακριβώς ανάποδο μοντέλο, διότι ο καπιταλισμός- και αυτό είναι το δια ταύτα του οικονομικού μοντέλου παραγωγής- δεν συνδέεται πάντα με την αστική δημοκρατία. Όταν τα πράγματα φθάσουν σε ακραίες καταστάσεις, όπως διδάσκει το γερμανικό παράδειγμα του μεσοπολέμου, η κυρίαρχη τάξη προτιμά να διαλύσει τη δημοκρατία για να περισώσει το ιδιοκτησιακό, θυσιάζει δηλαδή τη δημοκρατία για να διασώσει «το ιερό δισκοπότηρο» της ιδιοκτησίας. Θα έπρεπε λοιπόν αυτό να μας προβληματίσει, γιατί ιστορικά η πλειοψηφία των παραδειγμάτων όταν φθάνουν τα πράγματα σε ακραίες κρίσεις είναι προς τα εκεί, προς τα άκρα δεξιά, και όχι προς μια άλλη κατεύθυνση.

 

Ας παίξουμε με καθαρούς και ξάστερους όρους αφού τα μισόλογα μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση

ΠτΘ: Αληθεύει η πληροφόρηση ότι ήρθατε στη Θράκη για να παραβρεθείτε σε ιφτάρ;
Γ.Κ.: Όχι μόνο σε ένα. Παραβρέθηκα στο ιφτάρ που παρέθεσε το Ιεροσπουδαστήριο στην Κομοτηνή, από τα αρχαιότερα ιεροσπουδαστήρια σε όλα τα Βαλκάνια και το μοναδικό που το διευθύνουν και το ελέγχουν οι τοπικοί μουσουλμάνοι και δεν ελέγχεται από άλλα κέντρα.

ΠτΘ: Μιλάτε για κέντρα. Δεν φοβάστε ότι θα παρενοχλήσετε;
Γ.Κ.: Τι να φοβηθώ; Εάν οι Γκρίζοι Λύκοι της μιας ή της άλλης πλευράς αρχίζουν και με βρίζουν, καλώς να έρθουν. Το παλιό σύστημα τελείωσε. Έχουμε αλλάξει γήπεδο. Ας παίξουμε με καθαρούς και ξάστερους όρους, αφού τα μισόλογα μας οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.

ΠτΘ: Μπορεί όμως να έρθετε σε αντιπαράθεση με τα καθεστώτα και διεστώτα της περιοχής, που δεν θέλουν την κοινωνική απελευθέρωση πληθυσμιακών της ομάδων.
Γ.Κ.: Προφανώς τα καθεστώτα στην περιοχή δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα για να ζούνε καλά από αυτή την κατάσταση που βοήθησαν να δημιουργηθεί σήμερα. Καθήκον μας δεν είναι να βοηθήσουμε να στηθούν και άλλα τείχη μεταξύ της μουσουλμανικής κοινότητας και της χριστιανικής πλειοψηφίας για να περνάνε δέκα άτομα καλύτερα. Δεν είναι αυτό το καθήκον μου.

Είναι εθνική πολιτική να επιτρέπεις ένα μνημείο των δικών μας ελλήνων μουσουλμάνων να έρχεται κάποια ξένη δύναμη και να δίνει χρήματα για να το αναστηλώσει;

 

ΠτΘ: Έχουμε στην περιοχή αξιοζήλευτα οθωμανικά μνημεία. Τα αφήσαμε όμως να παρακμάσουν…
Γ.Κ.: Θα σας δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που είναι απάντηση σε όσους με πολύ μεγάλη ευκολία δηλώνουν πατριώτες. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου ο κ.κ. Δαμασκηνός, μια εκρηκτική προσωπικότητα μετά τη λειτουργία της Μεταμορφώσεως, μου έκανε την τιμή να επισκεφθούμε μαζί τον τεκέ στη Ρούσα, ένα μνημείο με ιδιαίτερη σημασία για τους Μπεκτασήδες. Όταν πήγα, είδα από έξω μια ταμπέλα που σε άψογα τουρκικά, τα οποία δεν γνωρίζω αλλά μου τα μετέφρασαν, έγραφε ότι ανακαινίσθηκε ο χώρος με την ευγενική χορηγία της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αναρωτιέμαι αν είναι πρέπον, αν ταιριάζει στον πολιτισμό μας, αν είναι εθνική πολιτική, για να χρησιμοποιήσω αυτή την ορολογία που εμένα μου αρέσει, να επιτρέπεις ένα μουσουλμανικό μνημείο των δικών μας, ελλήνων μουσουλμάνων, να έρχεται κάποια ξένη δύναμη και να δίνει χρήματα για να το αναστηλώσει και να το αναπαλαιώσει και όχι εμείς;

ΠτΘ: Αυτό συμβαίνει όμως… Μια πραγματικότητα που είναι ντροπή και για την περιοχή και για το ελληνικό κράτος…
Γ.Κ.: Είναι ντροπή, γιατί διάφοροι ακραίοι, που, όπως είπα, όχι μόνο δεν ξέρουν ελληνικά αλλά και ιστορία, βγαίνουν και ουρλιάζουν κάνοντας καριέρα και εμπόριο πατριωτισμού, δημιουργώντας πολιτικό κόστος σε όποιον επιθυμεί να κάνει τα αυτονόητα. Αυτό γίνεται και από τις δύο πλευρές. Δηλαδή βγαίνουν τα από εδώ παλικάρια με τις σβάστικες και τα από εκεί παλικάρια με τις σβάστικες και θέλουν το ίδιο πράγμα, να μη μιλάμε μεταξύ μας, να δερνόμαστε, να υπάρχουν επεισόδια θέλουν να καταστρέφει ο ένας την περιουσία του άλλου. Έτσι ζουν. Όχι όμως. Είμαστε περισσότεροι και εμείς οφείλουμε να δώσουμε το μήνυμα και να χαράξουμε το δρόμο και όχι αυτές οι μειοψηφίες.

ΠτΘ: Δεν έχει προχωρήσει πάντως η αξιοποίηση του μεγάλου τεμένους του Βαγιαζήτ, του πρώτου ευρωπαϊκού τζαμιού στην περιοχή, έτσι ώστε μαζί με τον τεκέ της Ρούσσας και τα ερείπια της μοναστικής πολιτείας του Παπικίου όρους να μπορούσαμε να αναφερόμαστε σε μια ολοκληρωμένη διαδρομή θρησκευτικού τουρισμού. Πιστεύετε ότι θα υπάρξει τελικά επόμενη φάση;
Γ.Κ.: Σαφέστατα και όσο αφορά στο ζήτημα του τεμένους του Βαγιαζήτ το υπουργείο Πολιτισμού ήδη από πέρσι έχει εγκρίνει τέσσερα εκατομμύρια ευρώ για το έργο. Το έργο προχωρά και είναι προφανές ότι σε αυτή την οικονομική συγκυρία άλλα πράγματα που θα προχωρούσαν γρήγορα, τώρα προχωρούν αργά, γιατί υπάρχουν άλλες προτεραιότητες. Η απόφαση όμως ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ έχει λήξει, άρα είναι σαφές το πώς βλέπει η πολιτεία τα πράγματα και όχι μόνο στην περίπτωση του τεμένους του Βαγιαζήτ, αλλά και σε άλλα οθωμανικά μνημεία στην Ελλάδα, έχουμε ακολουθήσει την ίδια πολιτική. Υπάρχει μια εκπληκτική έκδοση του υπουργείου Πολιτισμού που αναδεικνύει τα μουσουλμανικά οθωμανικά μνημεία στην Ελλάδα. Με λίγα λόγια θα πω ότι δεν έχουμε κανένα λόγο ως Έλληνες, ή χριστιανοί ή μουσουλμάνοι ή οτιδήποτε άλλο θέλει να είναι κάποιος, να φοβόμαστε τον οποιοδήποτε. Είμαστε πολύ ισχυροί πολιτισμικά, έχουμε μια ιστορία που ελάχιστα έθνη έχουν, έχουμε τέτοια συνέχεια στο χρόνο, η ελληνική γλώσσα μιλιέται σε αυτές τις περιοχές- και εννοώ ευρύτερα από το ελληνικό κράτος- εδώ και χιλιετίες. Με ένα τόσο ισχυρό έθνος που έχει επιβιώσει από τέτοιου είδους τεκτονικές αλλαγές δεν είναι δυνατόν να φοβάται μια τέτοια συγκυρία. Για αυτό και πρέπει όρθιο και περήφανο, όπως του ταιριάζει, να μπορεί να διαχειρισθεί την ιστορία του και την κληρονομιά του ακόμη και εκείνη που συμβολίζει ότι κάποια στιγμή είχε πέσει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.