Προσληψεις στο Δημοσιο: Πρωτο προσον, η εμπειρια

Η εμπειρία-και μάλιστα όχι μόνον για ένα μέρος, αλλά για το σύνολο των θέσεων που προκηρύσσονται από έναν φορέα-αναγορεύεται σε υπ΄ αριθμόν ένα προσόν για την κατάληψη μιας θέσης στο Δημόσιο.

Σύμφωνα με τροπολογία που προωθήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, δεν ισχύει η δέσμευση, βάσει της οποίας το 35% των θέσεων που προκηρύσσονται κάθε φορά σε κάθε φορέα ,κατά κλάδο και ειδικότητα καλύπτονται από άτομα τα οποία δεν διαθέτουν εμπειρία. Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα , λοιπόν, αν η εμπειρία αναφέρεται στην προκήρυξη ως απαραίτητο τυπικό προσόν πρόσληψης, δεν ισχύει ο περιορισμός του 35% για νέους υποψηφίους και τις θέσεις καταλαμβάνουν υποψήφιοι που διαθέτουν απαραιτήτως εμπειρία. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι, εκτός από την εμπειρία στο Δημόσιο λαμβάνεται υπόψη και η εμπειρία που έχει ο υποψήφιος και στον ιδιωτικό τομέα, αρκεί βέβαια να είναι συναφής με το αντικείμενο της θέσης που διεκδικεί. Όπως είναι γνωστό, η δέσμευση του 35% τέθηκε για να αντιμετωπιστεί η ανεργία των νέων ανθρώπων που για πρώτη φορά διεκδικούν να «μπουν» στην αγορά εργασίας.

Τροποποιήσεις ενδιαφέρουσες για τους υποψηφίους υπάρχουν και σε ακόμη ένα κριτήριο, που είναι πολύ σημαντικό, αυτό της εντοπιότητας.

Έτσι, σύμφωνα με νέα τροπολογία, αν ο φορέας που προχωρεί στις προσλήψεις είναι υπηρεσία του Δημοσίου ή ακόμη και νομικό πρόσωπο που εποπτεύεται από κάποιο υπουργείο, δίνει προτεραιότητα στους δημότες δήμων ή κοινοτήτων που ανήκουν στο νομό όπου εδρεύει η συγκεκριμένη υπηρεσία και όχι στους δημότες δήμου ή κοινότητας όπου υπάρχει η υπηρεσία αυτή. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σημαντικό προβάδισμα στην πρόσληψη στο δημόσιο φορέα να έχουν οι δημότες των δήμων όλου του νομού σε σχέση με τους υποψηφίους που ανήκουν σε δήμους και κοινότητες που υπάρχουν στους υπόλοιπους νομούς της χώρας. Μέχρι τώρα αυτό που ίσχυε ήταν ότι το κριτήριο της εντοπιότητας ίσχυε μόνον για τους δημότες του δήμου ή της κοινότητας, όπου είχε την έδρα της η συγκεκριμένη υπηρεσία, γεγονός που έδιδε κατά τρόπο σκανδαλώδη προβάδισμα σε ορισμένους μόνο υποψηφίους .Όπως είναι φυσικό, τα παραπάνω δεν ισχύουν για προσλήψεις που πραγματοποιούν οι δήμοι και οι κοινότητες σε όλη την Ελλάδα, όπου προηγούνται οι συγκεκριμένοι δημότες. Τα παραπάνω ισχύουν για προσλήψεις προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, δεν αφορούν δηλαδή μόνιμο, αλλά έκτακτο και εποχικό προσωπικό.

Ακόμη μία ενδιαφέρουσα τροπολογία αφορά το χρόνο τον οποίο ένας υπάλληλος είναι υποχρεωμένος να παραμείνει σε θέσεις που χαρακτηρίζονται παραμεθόριες και προβληματικές. Η νέα τροπολογία ορίζει ότι, επειδή οι μετατάξεις υπαλλήλων στις παραμεθόριες περιοχές γίνονται σε εθελοντική βάση και αφού οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι υποβάλουν σχετικές αιτήσεις, πρέπει να έχουν σε γνώση τους όλα τα δεδομένα .Έτσι, όσοι υπέβαλαν αίτηση για μετάταξη σε υπηρεσίες του Δημοσίου , σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης παραμεθορίων περιοχών μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 2002 (που είναι ημερομηνία κατά την οποία δημοσιεύτηκε ο νέος νόμος που ορίζει δεκαετία αντί πενταετίας), δεν θα υπηρετήσουν δέκα χρόνια που πλέον προβλέπεται, αλλά πέντε χρόνια μόνον , όσο ήταν πριν από θέσπιση του νέου νόμου. Όλοι οι υπόλοιποι , αφού το δηλώσουν, πρέπει να παραμείνουν στις παραμεθόριες περιοχές 10 χρόνια , όπως ορίζει ο νέος νόμος. Βεβαίως, έντονη κριτική υπάρχει από μερίδα δημοσίων υπαλλήλων για τη διάρκεια της παραμονής σε αυτές τις περιοχές, καθώς η δεκαετία θεωρείται υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα στην υπηρεσία ενός υπαλλήλου (σχεδόν το ένα τρίτο της καριέρας του). Στην πεποίθηση αυτή συνηγορούν και ορισμένοι υπηρεσιακοί παράγοντες, οι οποίοι υπογραμμίζουν ότι η παραμονή ενός υπαλλήλου σε μια υπηρεσία 10 χρόνια δεν ευνοεί την κινητικότητα στις υπηρεσίες του Δήμου, στοιχείο απαραίτητο για μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.