Δεν πασχουμε απο ρυθμισεις, αλλα απο την αμεση και αυστηρη εφαρμογη τους

Αλλοδαποί και παράνομα απασχολούμενοι στη χώρα μας είναι συχνά τα θύματα των εργατικών ατυχημάτων στη χώρα μας, γεγονός που ήδη έχει προβληματίσει τις υπηρεσίες του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας. Αυτό, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε κατά την Ημερίδα για την Ασφάλεια και Υγιεινή στους χώρους εργασίας που οργάνωσε σήμερα το ΤΕΕ και συγκέντρωσε πλήθος ενδιαφερομένων, καθώς το θέμα απασχολεί το σύνολο των συνδικαλιστικών φορέων της χώρας, που διαπιστώνουν ότι παρόλο που η χώρα μας εδώ και δέκα χρόνια έχει προσαρμόσει τη νομοθεσία της στα αυστηρά ευρωπαϊκά δεδομένα, στην πράξη γίνονται ελάχιστα και οι εργοδότες, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, εξακολουθούν να αρνούνται τη συμμόρφωσή τους στη νομοθεσία.

Το πρόσφατο παράδειγμα του τραγικού εργατικού δυστυχήματος στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη με το θάνατο πέντε εργαζομένων, όπως υπογράμμισε ο Πρόεδρος του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Αθήνας κ. Γρηγόρης Φελώνης, επιβεβαιώνει με τραγικό τρόπο την ανάγκη επίσπευσης των ενεργειών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου.

Ο ίδιος ανέφερε ότι κάθε χρόνο περίπου 11.000 εργαζόμενοι, ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, οδηγούνται σε πρόωρη συνταξιοδότηση για λόγους υγείας, με τον χαρακτηρισμό «κοινή νόσος»! Χρησιμοποιώντας επεξεργασμένα στοιχεία του ΙΚΑ που αναφέρονται στο 1997, είπε ότι κάθε 15 λεπτά της ώρας συμβαίνει ένα εργατικό ατύχημα στη χώρα μας και κάθε τρεις ημέρες ένα θανατηφόρο, ενώ το ετήσιο κόστος των εργατικών ατυχημάτων για την εθνική οικονομία ξεπερνά τα 40 δισ δραχμές.

Η προστασία των εργαζομένων από τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες, κατέληξε ο Πρόεδρος του ΕΚΑ, παραμένει η πλέον επείγουσα πλευρά στον τομέα της απασχόλησης.

Ως προς τη συχνότητα των ατυχημάτων μεταξύ των ασφαλισμένων του ΙΚΑ, όπως τα έχει καταγράψει η Διεύθυνση Αναλογιστικών Μελετών και Στατιστικής του Ιδρύματος και τα παρουσίασε ο κ. Χρίστος Σκιαδάς, αξιοσημείωτο είναι ότι τα περισσότερα αναλογικά ατυχήματα συμβαίνουν στους άνδρες (15 στους άνδρες έναντι 5 στις γυναίκες, ανά 1.000 εργαζόμενους, σχέση ωστόσο που δικαιολογείται και από τον αριθμό των εργαζομένων γυναικών), στους νέους άνδρες (από 20 έως 24 ετών) και στις μεγαλύτερες γυναίκες (55 έως 59 ετών). Ως προς τη γεωγραφική κατανομή, τα περισσότερα ατυχήματα εμφανίζονται στη Στερεά Ελλάδα (22 ανά 1.000 εργαζόμενους), ενώ πάνω από το μέσο όρο της χώρας βρίσκονται και οι Περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας, Ηπείρου, Βορείου Αιγαίου, Νοτίου Αιγαίου και Κρήτης. Ως προς τους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας, η μεγαλύτερη συχνότητα ατυχημάτων παρατηρείται στην Αλιεία, στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, του φυσικού αερίου και νερού και στις κατασκευές. Αναλύοντας, ωστόσο, τα στοιχεία αυτά, η μεγαλύτερη συχνότητα παρατηρείται στην παραγωγή βασικών μετάλλων και προϊόντων ελαστικού-πλαστικών.

Διαφοροποιημένη εμφανίζεται η εικόνα ως προς τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα. Το 76,7% (92) συνέβησαν το 1999 σε άνδρες και το 23,3% (28) σε γυναίκες. Ο μήνας Σεπτέμβριος κυριάρχησε (σ.σ. θα πρέπει να θυμήσουμε ότι τον Σεπτέμβριο του 1999 ήταν ο μήνας που σημειώθηκε ο σεισμός της Αθήνας με τα δεκάδες ανθρώπινα θύματα σε χώρους εργασίας) και ακολούθησε ο Ιούλιος. Οι εργαζόμενοι ηλικίας από 46 έως 55 ετών κυριαρχούν στα θανατηφόρα, ενώ κανένα θανατηφόρο δενσημειώθηκε σε ηλικίες μικρότερες των 17 και μεγαλύτερες των 65 ετών.

Στην Αττική (σ.σ. λόγω σεισμού) είχαμε τα περισσότερα θύματα με 67 νεκρούς και ακολούθησε η Κεντρική Μακεδονία με 20. Το 45,5% των θανάτων οφείλονται σε κρανιοεγκεφαλική κάκωση και το 15,8% σε κατάγματα, ενώ, από άποψη επαγγελματικής απασχόλησης, το 30% των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων σημειώθηκαν στον τομέα των κατασκευών.

Πάντως η Ελλάδα βρίσκεται εναρμονισμένη με την πλειοψηφία των Ευρωπαϊκών χωρών με σχετική σταθεροποίηση της συχνότητας των ατυχημάτων από το 1981 και μετά, διαπιστώνουν οι υπηρεσίες του ΙΚΑ, ενώ το αντίστροφο συμβαίνει στην Ελβετία και το Λουξεμβούργο.

Μετά από 2 χρόνια που ισχύει η υποχρέωση αναγραφής των ονομάτων του Τεχνικού Ασφαλείας και του Ιατρού Εργασίας στις καταστάσεις προσωπικού των ελληνικών επιχειρήσεων και αφού η πρόβλεψη έμεινε ανενεργή επί 16 μήνες, σήμερα η Επιθεώρηση Εργασίας δεν δέχεται την υποβολή των καταστάσεων χωρίς την αναγραφή των υπευθύνων. Συνέπεια αυτής της εξέλιξης ήταν να δημιουργηθεί έκρυθμη κατάσταση καθώς οι επιχειρήσεις εξακολουθούν να μη συμπληρώνουν σύμφωνα με το Νόμο τις καταστάσεις τους.

Αντί το υπουργείο Εργασίας να εμμείνει στην εφαρμογή της νομοθεσίας, τόνισε κατά την έναρξη της Ημερίδας ο κ. Μανώλης Δρακάκης, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ, έθεσε άκαιρα θέμα τροποποίησης της νομοθεσίας προς το ελαστικότερο, με συνέπεια να δοθεί λαβή σε εργοδοτικές οργανώσεις ή και μεμονωμένους εργοδότες να μη συμμορφώνονται προς τις υποχρεώσεις τους, αναμένοντας τυχόν απαλλαγή τους από τις υποχρεώσεις τους.

«Δεν πάσχουμε από ρυθμίσεις, αλλά από την άμεση και αυστηρή εφαρμογή τους» τόνισε ο κ. Δρακάκης, ο οποίος αναφέρθηκε και στην αποδυνάμωση σε προσωπικό της Γενικής Διεύθυνσης Συνθηκών και Υγιεινής της Εργασίας του υπουργείου Εργασίας, αλλά και στο γεγονός ότι ακόμη και εντός του υπουργείου δεν υφίστανται θεσμοί επικοινωνίας και διαβούλευσης μεταξύ της συγκεκριμένης Γενικής Διεύθυνσης και του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας.

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία τα οποία παρουσίασε ο ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας κ. Χρόνης Πολυχρονίου, οι έλεγχοι στις επιχειρήσεις έχουν καταστεί συστηματικοί, αλλά και αποκαλυπτικοί.

Σε ένα σύνολο 1.863 ελέγχων που έγιναν σε επιχειρήσεις που απασχολούν άνω των 50 ατόμων σε όλη τη χώρα, διαπιστώθηκε ότι οι 1.450 απασχολούν Τεχνικό Ασφαλείας (77,8%) και 1.289 που απασχολούν Γιατρό Εργασίας (69,1%).

Ως προς την μελέτη Εκτίμηση του Επαγγελματικού Κινδύνου, στην ίδια κατηγορία επιχειρήσεων, διαπιστώθηκε ότι μόλις στο 12,6% έχουν ολοκληρώσει τη μελέτη, ενώ στο 49% δεν διαθέτουν καν μελέτη και στο 38,3% δηλώνουν ότι η μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη.

Στην πραγματικότητα, είπε ο κ. Πολυχρονίου, η πραγματικότητα απέχει από τους αριθμούς, αφού σε πολλές από τις επιχειρήσεις που δηλώνουν ότι έχει ξεκινήσει η μελέτη Εκτίμησης του Επαγγελματικού Κινδύνου στην ουσία δεν έχει γίνει τίποτα, ενώ στην πλειονότητα των επιχειρήσεων που διαθέτουν μελέτη, δεν εφαρμόζουν τις υποδείξεις, άρα παραμένει «γράμμα κενό».

Ο κ. Ανδρέας Κολλάς, Γραμματέας της Επιτροπής Υγιεινής και Ασφάλειας των Εργαζομένων της ΓΣΕΕ επεσήμανε ότι παρά την ύπαρξη του θεσμικού πλαισίου, στην πράξη δεν γίνεται τίποτα. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι ο ρόλος του Τεχνικού Ασφαλείας παραμένει εισηγητικός, που σημαίνει ότι είναι στη διακριτική ευχέρεια του εργοδότη να αποδεχτεί ή όχι τις εισηγήσεις του. Σε ότι αφορά τους Ιατρούς Εργασίας, όπως είπε, δεν υπάρχει ακόμη τέτοια ειδικότητα στη χώρα μας. Με ταχύρρυθμα σεμινάρια αναλαμβάνουν κάποιοι γιατροί και αυτό το ρόλο, ενώ θα έπρεπε να υπάρχει έδρα στο Πανεπιστήμιο.

Κατά την Ημερίδα έγινε αναφορά και στις συνθήκες εργασίας όσων χειρίζονται Ηλεκτρονικούς Υπολογιστές.

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησαν φοιτητές του ΕΜΠ σε 51 επιχειρήσεις της περιοχής Αθηνών, με 594 θέσεις εργασίας, διαπιστώθηκε, όπως ανέφερε ο Επίκουρος Καθηγητής Εργονομίας του ΕΜΠ κ. Νικόλαος Μαρμαράς, ότι το 1/3 των εργαζομένων δεν μπορούν να λάβουν άνετες και υγιεινές στάσεις εργασίας (λόγω κακής τοποθέτησης των γραφείων ή χρήση ακατάλληλων καθισμάτων), ενώ σοβαρό πρόβλημα υφίσταται λόγω της αντανάκλασης των οθονών (καθώς οι πηγές φωτισμού ή η τοποθέτηση των γραφείων είναι σε λανθασμένη θέση).

Είναι σαφές ότι απαιτείται συστηματική εφαρμογή των εργονομικών αρχών και απαιτήσεων, πριν αρχίσουν τα προβλήματα να συσσωρεύονται και να γίνονται ιδιαίτερα σοβαρά για τους εργαζόμενους.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.