«Τα Αρωματικα Φυτα εχουν δυναμικη, αρκει να υπαρχει διαθεση για δουλεια»

Ο Κώστας Παπάζογλου είναι γεωπόνος ο οποίος δραστηριοποιείται στην Κομοτηνή σαν μελετητής και σύμβουλος στην βιολογική γεωργία. Δραστηριοποιείται επίσης και στην καλλιέργεια αρωματικών φυτών, μια καλλιέργεια που έχει μέλλον για όποιον επιθυμεί να ασχοληθεί σοβαρά και να έχει ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Αυτό που αποκομίσαμε από την συζήτηση μαζί του, είναι ο νέος τρόπος σκέψης που πρέπει να διαθέτει ο καθένας μας σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάμε, όχι μόνο λόγω της κρίσης, αλλά και της λανθασμένης μας συμπεριφοράς όλα αυτά τα χρόνια, ιδιαίτερα απέναντι σε ένα ευαίσθητο τομέα, όπως είναι αυτός της καλλιέργειας της γης. Ο κ. Παπάζογλου θεωρεί ότι η γη αποτελεί πολύ σημαντικό κεφάλαιο για τους αγρότες, ανακαλύπτει δυστυχώς ότι οι ίδιοι οι αγρότες δεν καταλαβαίνουν την δύναμη που έχουν στα χέρια τους. Είναι επίσης μέλος του Τοπικού Συμφώνου Ποιότητας, το οποίο θεωρεί ότι μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία, αρκεί οι συμμετέχοντες σε αυτό να μάθουν να λειτουργούν ομαδικά.

ΠτΘ: Ποια είναι η εικόνα της βιολογικής καλλιέργειας ειδικά στη Ροδόπη;
Κ.Π.: Δεν έχει καλλιεργηθεί η συνείδηση όσον αφορά τα βιολογικά προϊόντα, ειδικά εδώ στη Ροδόπη και σε επίπεδο καλλιεργητών, αλλά και σε επίπεδο καταναλωτών. Τώρα τελευταία μόνο κάποιοι καταναλωτές ψάχνουν, κυρίως μέσα από το ίντερνετ, για βιολογικά προϊόντα.

Οι αγρότες αυτή τη στιγμή έχουν χάσει την πίστη στον εαυτό τους και στο κεφάλαιό τους

ΠτΘ: Οι παραγωγοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η βιολογική καλλιέργεια έχει μέλλον;
Κ.Π.: Δυστυχώς στους παραγωγούς υπάρχει τεράστιο έλλειμμα παιδείας και ενημέρωσης, καλλιεργούν με τον τρόπο που έχουν μάθει από τους γονείς τους. Επικρατεί γενικά ημιμάθεια. Δυστυχώς η καθημερινότητα είναι δύσκολη και οι παραγωγοί έχουν καταλήξει στο να μην παίρνουν πρωτοβουλίες, παρότι διαθέτουν ένα πολύ μεγάλο κεφάλαιο, που είναι η γη, δεν ψάχνουν τις ανάγκες της αγοράς, ώστε να καταλήξουν στην κατάλληλη καλλιέργεια. Οι αγρότες αυτή τη στιγμή άγονται και φέρονται από εμπόρους και μεταποιητές, δυστυχώς έχουν χάσει την πίστη στον εαυτό τους και το κεφάλαιό τους που είναι η γη.

Η καλλιέργεια αρωματικών έχει δυναμική που μπορεί να αποδώσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα

ΠτΘ: Πώς βρέθηκες να ασχολείσαι με τα αρωματικά φυτά;
Κ.Π.: Από τύχη, θα έλεγα, γνώρισα τον Γιώργο Ερελιάδη, ο οποίος ασχολούνταν με την μέντα από τότε που λειτουργούσε ακόμη η «ΒΑΡΩΦΥΤ», μια επιχείρηση που συνέλεγε, αποξέραινε και εμπορευόταν την μέντα. Η ενασχόλησή μου με τα αρωματικά φυτά ήρθε μετά από έρευνα που έκανα και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι αυτού του είδους η καλλιέργεια έχει μια δυναμική, που μπορεί να αποδώσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Θέλω να το τονίσω αυτό, γιατί έχουν γραφτεί άρθρα, με εξωπραγματικά ποσά, δηλαδή έχω διαβάσει πως η ρίγανη μπορεί να αποδώσει μέχρι 1000€ το στρέμμα. Θεωρώ ότι είναι εξωπραγματικά αυτά τα ποσά, δεν γίνεται κανείς πλούσιος με την καλλιέργεια αρωματικών φυτών, αλλά είναι μια καλλιέργεια που μπορεί να δώσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα.

ΠτΘ: Υπάρχει ενδιαφέρον από τους καλλιεργητές;
Κ.Π.: Υπάρχει ενδιαφέρον, γιατί βλέπουν πια ότι με τις παραδοσιακές καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι, βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο. Τώρα πια βλέπουμε την πραγματική εικόνα των πραγμάτων. Η πραγματική εικόνα είναι ότι ο έμπορος ή ο μεταποιητής έχει ως μοναδικό μέλημά του να βρίσκει την πρώτη ύλη σε χαμηλή τιμή. Είτε αυτό είναι βαμβάκι, είτε καλαμπόκι είτε σιτάρι, είναι και καλλιέργειες τις οποίες ο παραγωγός αναγκαστικά πρέπει να πουλήσει, δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Και με αυτές τις καλλιέργειες ο παραγωγός δεν θα μπορέσει ποτέ να βγει από τον φαύλο κύκλο.

Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχει πλαίσιο που να ορίζει είδη, χαρακτηριστικά, ποικιλίες των αρωματικών φυτών

ΠτΘ: Με την καλλιέργεια αρωματικών φυτών ο παραγωγός μπορεί να βγει από τον «φαύλο κύκλο» και να αναλάβει όλη τη διαδικασία από το χωράφι στην αγορά μόνος του;
Κ.Π.: Τα αρωματικά φυτά είναι μια τεράστια κατηγορία όσον αφορά στην καλλιέργεια. Χωρίζονται σε υποκατηγορίες σε αρωματικά, φαρμακευτικά, αρωματικά, και όλα μαζί χαρακτηρίζονται αρωματικά. Δυστυχώς δεν υπάρχει κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα που να ορίζει είδη, χαρακτηριστικά, ποικιλίες. Για παράδειγμα η ρίγανη της Ροδόπης διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή. Ξεκινάμε δηλαδή χωρίς πλαίσιο που να προσδιορίζει αυτά τα φυτά. Από κει και πέρα σαν καλλιέργεια, επειδή αυτά τα φυτά είναι συγγενή με τα άγρια, δεν έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις, είναι ανθεκτικά στην ξηρασία, στις ασθένειες. Αυτομάτως καταλαβαίνετε ότι το κόστος καλλιέργειας είναι ελάχιστο. Μέχρι στιγμής γίνεται κατανοητό ότι ο καθένας μπορεί να τα καλλιεργήσει. Υπάρχουν δύο τρόποι καλλιέργειας, ο εκτατικός, όπου καλλιεργούνται μεγάλες εκτάσεις, προσδοκώντας να προμηθεύσει ένα μεγάλο συσκευαστή, ή να καλλιεργήσει μια μικρότερη έκταση και να αναλάβει ο παραγωγός μόνος του την συσκευασία και την διάθεση του προϊόντος του.
Αυτός που προτίθεται να ασχοληθεί με τα αρωματικά φυτά θα πρέπει πρωτίστως να κάνει έρευνα αγοράς. Η αγορά είναι αυτή που θα του δώσει τι στίγμα για το ποια φυτά διακινούνται και ποιο είναι το δίκτυο διακίνησής τους.

ΠτΘ: Τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος επιλέξει να διαθέσει μόνος του το προϊόν του στην αγορά; Τι πρέπει να προσέξει;
Κ.Π.: Αν επιλέξει να καλλιεργήσει ένα φυτό που προορίζεται για αφέψημα ή για φαγητό, ρίγανη ή χαμομήλι για παράδειγμα, τότε θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός ο έλεγχος του προϊόντος πριν την συσκευασία. Εκεί απαιτείται χειρονακτική εργασία και μάλιστα πολύ προσεκτική, κάτι που δυστυχώς οι αγρότες έχουν ξεχάσει.

ΠτΘ: Προφανώς τόσο χρόνια οι αγρότες είχαν μάθει διαφορετικά…
Κ.Π.: Έτσι είναι, αλλά όταν τα πράγματα δυσκολεύουν καλούμαστε να μάθουμε να δουλεύουμε διαφορετικά.

ΠτΘ: Οι φορείς της πολιτείας βοηθούν ώστε να κατευθύνουν τους αγρότες σε πιο βιώσιμες παραγωγές;
Κ.Π.: Δυστυχώς, γίνονται προγράμματα τα οποία αφενός δεν έχουν συνέχεια, δηλαδή γίνονται για ένα χρόνο και μετά σταματούν. Δεν υπάρχει η απαιτούμενη σοβαρότητα από τους θεσμούς, τα προγράμματα που εξαγγέλλουν κατά καιρούς αποτυγχάνουν είτε γιατί αυτοί που τα σχεδιάζουν δεν έχουν επαφή με την παραγωγική διαδικασία και τις ανάγκες των παραγωγών σε κάθε περιοχή, είτε γιατί τα προγράμματα γίνονται για να απορροφηθούν κάποια κονδύλια.

Το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας έχει προοπτική, αρκεί να καταπολεμήσουμε την καχυποψία και την έλλειψη εμπιστοσύνης

ΠτΘ: Η επαφή η δική σου με το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας βλέπεις να αποδίδει καρπούς;
Κ.Π.: Είναι πολύ νωρίς ακόμη για συμπεράσματα. Είναι μια πολύ καλή πλατφόρμα. Αν καταφέρουμε να συντονιστούμε, συνεννοηθούμε και αποκτήσουμε ένα ρυθμό θα αποδώσει καρπούς, όχι μόνο σε αυτούς που συμμετέχουν, αλλά και όλη την κοινωνία. Μπορεί σαν τόπος να μην έχουμε πόλους έλξης, όπως η Κερκίνη, για παράδειγμα, που έχει Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας εδώ και πολλά χρόνια με μέλη του οποίου ήρθαμε σε επαφή. Έχουν όμως ένα πόλο έλξης που είναι η λίμνη. Εδώ δεν έχουμε αναδείξει κάποια μέρη που θα μπορούσαν να αποτελέσουν πόλο έλξης τουριστών και φυσικά από μόνο του το τοπικό σύμφωνο δεν μπορεί να αναδείξει την Μαρώνεια.

ΠτΘ: Ξεκινώντας όμως το Τοπικό Σύμφωνο Ποιότητας, έχει σαν στόχο να βοηθήσει πέρα από τους συμμετέχοντες σε αυτό και τον τόπο, έτσι δεν είναι;
Κ.Π.: Θεωρώ ότι έπρεπε να γίνει και έχει και πολύ καλές προοπτικές αρκεί να μπορέσουμε να καταπολεμήσουμε ένα πολύ κακό χαρακτηριστικό που είναι η καχυποψία και η έλλειψη εμπιστοσύνης. Και αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουμε την εμπειρία της ομαδικής δουλειάς. Ειδικά με τους παραγωγούς που έχουν το κακό προηγούμενο των συνεταιρισμών, αν θέλουμε όμως μια τέτοια προσπάθεια να πετύχει θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις διαφορές μας και να δουλέψουμε ομαδικά.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.