Μιχαλης Κατρανιτσιωτης, ασφαλιστικος συμβουλος ζωης- υπευθυνος γραφειου Κομοτηνης MetLife Alico «Ο ρολος της ιδιωτικης ασφαλισης ειναι να συμπληρωνει την κρατικη»

Καλεσμένος στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» του ραδιοφώνου του Παρατηρητή ήταν στην αρχή της εβδομάδας ο κ. Μιχάλης Κατρανιτσιώτης, ασφαλιστικός σύμβουλος ζωής και υπεύθυνος του γραφείου Κομοτηνής της “MetLife Alico”, με τον οποίο η Νατάσσα Βαφειάδου και ο Θωμάς Σταμούλης, που βρέθηκε εκτάκτως στο στούντιο, ανέλυσαν τους λόγους για τους οποίους κατέρρευσε η κρατική ασφάλιση στην Ελλάδα, τον ρόλο των ασφαλιστικών εταιρειών και των ιδιωτικών ασφαλίσεων στο τοπίο που έχει διαμορφωθεί στην χώρα, τη σχέση μεταξύ ιδιωτικής και κρατικής ασφάλισης, τις παροχές τις ιδιωτικής ασφάλισης αλλά και τους στόχους της MetLife Alico για το μέλλον.

Μιχάλης Κατρανιτσιώτης λοιπόν…

ΠτΘ: Ποια ακριβώς είναι η εικόνα στο κομμάτι των ασφαλίσεων όπως διαμορφώνεται σήμερα στη χώρα μας;
Μ.Κ.: Η αγορά σήμερα βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη κατάσταση. Προσωπικά δεν μ’ αρέσει να χρησιμοποιώ την έννοια κρίση, αλλά να χρησιμοποιώ τον όρο ιδιαίτερη κατάσταση. Υπάρχουν αρκετά θέματα ή αν θέλετε προβλήματα. Τα προβλήματα που υπάρχουν στην κρατική ασφάλιση είναι πολλά. Υπάρχει ένα πρόβλημα ρευστότητας που είναι πολύ συγκεκριμένο και αφορά σε αυτό που λέγεται κρατική υγεία, κρατική περίθαλψη. Από εκεί και πέρα είναι πολύ συγκεκριμένοι οι λόγοι για το πώς αυτά τα προβλήματα προέκυψαν στην κρατική ασφάλιση. Επιγραμματικά θα αναφερθώ σε αυτά, ξεκινώντας από το πιο πρόσφατο που αφορά στο κούρεμα των ομολόγων, το περίφημο PSΙ. Τα όποια χρήματα υπήρχαν στα ταμεία «κουρεύτηκαν» περίπου στο 50%. Δηλαδή είναι σαν να είχατε 10.000 ευρώ σε μια τράπεζα και να έγιναν 5.000, όμως οι υποχρεώσεις σας ως άτομο, ως επιχείρηση, παραμένουν 10.000. Είναι κατανοητό το πρόβλημα που αντιμετωπίζεται. Αυτό ήταν ένα πολύ βασικό. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε μια κακή διαχείριση των χρημάτων των ταμείων και η όποια διαχείριση δεν ήταν η σωστή από την άποψη ότι τις εποχές που υπήρχαν ψηλά επιτόκια δεν ήταν επενδεδυμένα όπως θα έπρεπε από τα ταμεία τα χρήματα των ασφαλισμένων. Αυτές τις εποχές τα επιτόκια είναι χαμηλά, βέβαια το καλό σε αυτή την περίπτωση είναι ότι υπάρχει ένας χαμηλός πληθωρισμός. Επίσης, ένας πάρα πολύ σημαντικός παράγοντας είναι οι λεγόμενοι πίνακες θνησιμότητας. Σήμερα που μιλάμε, με την έρευνα που έγινε το 2008, ο μέσος όρος επιβίωσης των ανθρώπων είναι στο 79,8. Αυτό το ποσοστό μεταφράζεται για τους άνδρες ότι ζουν μέχρι τα 76 χρόνια τους και για τις γυναίκες μέχρι τα 82. Αυτά τα νούμερα σήμερα, με την τελευταία έρευνα του 2012, η οποία όμως δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα, είναι μεγαλύτερα. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι όταν ξεκίνησε κάποιος να ασφαλιστεί το 1970 και του είπαν ότι θα βγει σε 35 χρόνια στη σύνταξη, άρα το 2005, υπολόγισαν τα ταμεία το ασφάλιστρο για παράδειγμα 10 ευρώ το μήνα για να πάρει σύνταξη 15 ευρώ το μήνα, αλλά υπολόγισαν ότι αυτός ο άνθρωπος θα ζήσει μέχρι τα 65 του, γιατί οι πίνακες θνησιμότητας ήταν πολύ πιο χαμηλοί. Σήμερα όμως έχουν ανεβεί και αυτά τα 15 χρόνια που ζει παραπάνω ο άνθρωπος και αυτό δεν είχε υπολογισθεί από τα ταμεία, ώστε να του εισπράξουν ασφάλιστρο αντίστοιχο.

ΠτΘ: Ίσως είναι από τους πιο αθώους λόγους εξαιτίας των οποίων έχουν δημιουργηθεί αυτά τα προβλήματα…
Μ.Κ.: Δεν μπορείς να ρίξεις ευθύνη για αυτό το πράγμα στα ταμεία αλλά δεν παύει να είναι ένα γεγονός. Από εκεί και πέρα ακούσθηκε και στη Βουλή την Κυριακή, αλλά ακούγεται καθημερινά, ένας στους δύο, για να μην πούμε δύο στους τρεις, δεν πληρώνουν την κρατική τους ασφάλιση γιατί δεν μπορούν, και άρα τα ταμεία δεν έχουν εισπράξεις. Το ερώτημα είναι από πού θα εισπράξουν τα ταμεία για να πληρώσουν τους συνταξιούχους. Για αυτό και κάθε μήνα λένε ότι περιμένουν να μαζέψουν για να πληρώσουν. Και ένας άλλος λόγος είναι η υγεία και αφορά στην υπερκοστολόγηση σε επίπεδο νοσοκομείων και νοσοκομειακών γιατρών, η λεγόμενη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη. Αυτοί είναι οι βασικοί λόγοι που έχουν οδηγήσει σε αυτό το σημείο την κρατική ασφάλιση, ανεξάρτητα από το πώς λέγεται το ταμείο, και υπάρχει αυτό το αποτέλεσμα το οποίο δυστυχώς είναι πολύ κακό για όλους μας.

ΠτΘ: Υπάρχει φως στο τούνελ για την κρατική ασφάλιση; Θεωρείτε ότι στο άμεσο μέλλον μπορεί να υπάρξει ένας εξορθολογισμός όλου αυτού του συστήματος και με βάση τα νέα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί;
Μ.Κ.: Γίνεται μια προσπάθεια από την πολιτεία. Το αν θα υπάρξει και πότε αποτέλεσμα σαφώς εγώ δεν είμαι αρμόδιος για να το πω, αλλά ότι μπορεί να μπει το ζήτημα σε κάποιο δρόμο, ναι, το περιμένουμε.

«Στην Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα μόνο με ιδιωτική ασφάλιση»

ΠτΘ: Ποιος είναι ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης και πιθανά ο ρόλος που θα παίξει αυτή στη νέα διάρθρωση του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας;
Μ.Κ.: Η ιδιωτική ασφάλιση δεν είναι κάτι καινούργιο, υπάρχει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Χαριτολογώντας θα έλεγα ότι μια ιδιωτική ασφάλιση χρονολογείται την ίδια εποχή με τις πυραμίδες της Αιγύπτου. Υπήρχαν εργάτες που κουβαλούσαν τα υλικά για να φτιαχτούν αυτές. Τότε έφτιαξαν ένα σύστημα μεταξύ τους, σύμφωνα με το οποίο, αν κάποιος εργάτης που βοηθούσε, σκοτωνόταν, οι υπόλοιποι εργάτες θα συγκέντρωναν χρήματα, για παράδειγμα ένα μεροκάματο, θα μαζεύονταν ένα ποσό και θα το έδιναν στην οικογένειά του. Η ασφάλιση δεν είναι κάτι καινούργιο, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται επιτακτική ανάγκη, ο ρόλος της και σαφέστατα υπάρχει για να συμπληρώνει την κρατική. Είμαστε αυτοί που λέμε, μη κοιτάτε την ιδιωτική ασφάλιση άλλων χωρών, της Αμερικής, της Γερμανίας, χωρών της Ευρώπης, όπου υπάρχει μόνο η ιδιωτική ασφάλιση. Δεν θα πούμε αν είναι σωστό ή λάθος. Στην Ελλάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα μόνο με την ιδιωτική ασφάλιση. Θέλουμε το πακέτο που θα λέει, υπάρχει κρατική αλλά και ιδιωτική ασφάλιση που ουσιαστικά η μία συμπληρώνει την άλλη. Αν με ρωτήσετε ποιος είναι ο κυρίαρχος, αν η ιδιωτική είναι συμπλήρωμα της κρατικής, ή αν, όπως είναι σήμερα, η κρατική συμπληρώνει την ιδιωτική, αυτή είναι μια απάντηση που δεν μπορώ να την δώσω, ο καθένας γνωρίζει από μόνος του. Σίγουρα όμως ξέρουμε σήμερα ότι η κρατική ασφάλιση δεν έχει δυστυχώς την ικανότητα να μας φροντίσει. Το θέμα είναι τι μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς για να φροντίσει τον εαυτό του και την οικογένειά του.

«Προετοιμάζουμε τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν οικονομικούς κινδύνους»

ΠτΘ: Ποιες είναι οι συγκεκριμένες παροχές που μπορεί να καλύψει μια ιδιωτική εταιρεία και συγκεκριμένα η εταιρεία που εκπροσωπείτε, η οποία είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες;
Μ.Κ.: Και είναι εξειδικευμένη στον κλάδο της. Αυτή τη στιγμή θα μου επιτρέψετε να πω ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι, οικονομικοί όπως λέμε εμείς στη δουλειά μας, που τους γνωρίζουμε. Ο πρώτος κίνδυνος αφορά σε αυτό που λέμε ότι κάποια στιγμή θα βγούμε στη σύνταξη στην ηλικία για παράδειγμα των 65. Με μαθηματική ακρίβεια στην ηλικία αυτή κανείς δεν μπορεί να παράγει εισόδημα εκ των πραγμάτων. Υπάρχει ένα κράτος που λέει ότι θα δώσει σύνταξη. Το θέμα των συντάξεων σήμερα και το τι γίνεται με αυτές είναι τεράστιο και τα βλέπουμε, όσοι πάρουν, όποτε πάρουν και πόσα θα πάρουν. Εμείς λέμε σε αυτόν που είναι 25 χρονών ότι θα πρέπει να δουλέψει άλλα σαράντα χρόνια να φθάσει στα 65, γιατί θα χρειασθεί σύνταξη, κάτι το οποίο γνωρίζει. Το ερώτημα είναι λοιπόν τι κάνει; Το κράτος είναι αυτό που είναι. Ο ένας οικονομικός κίνδυνος είναι ότι σήμερα ένα άτομο 25 χρονών που ζει με 1000 ευρώ, για παράδειγμα, το μήνα, αύριο, επειδή όπως λέει το κράτος η Εθνική Ενιαία Σύνταξη θα είναι 360 ευρώ το μήνα, υπάρχει ένα κενό της τάξεως των 640 ευρώ. Το ερώτημα είναι αν θέλει να διατηρήσει το επίπεδο ζωής που έχει σήμερα, όποιο κι αν είναι αυτό. Εμείς έχουμε λύση συγκεκριμένη που λέει ότι αν θέλει να πάρει αυτά τα 640, τότε θα πρέπει να πληρώνει τόσα συγκεκριμένα, και θα τα πάρει με αυτό τον τρόπο, είτε με τη μορφή εφάπαξ είτε με τη μορφή ενιαίας σύνταξης είτε και εφάπαξ και σύνταξη. Αυτός είναι ένας οικονομικός κίνδυνος ο οποίος είναι γνωστός σε όλους μας σήμερα. Ο δεύτερος οικονομικός κίνδυνος, τον οποίο γνωρίζουμε επίσης, είναι ότι ένας άνθρωπος που έχει ένα παιδί είτε στην τρίτη λυκείου είτε σε κάποιο έτος στο πανεπιστήμιο χρειάζεται κάποια χρήματα το μήνα για να καλύψει είτε τα ιδιωτικά φροντιστήρια είτε τις σπουδές του. Το ερώτημα είναι ένας άνθρωπος που σήμερα το παιδί του είναι ενός έτους και μετά από είκοσι χρόνια θα χρειασθεί να σπουδάσει πώς θα καλύψει αυτά τα χρήματα; Εμείς έχουμε λύση για να προσφέρουμε, ώστε το συγκεκριμένο κεφάλαιο που θα χρειαστεί για να καλύψει τα περίπου πέντε χρόνια των σπουδών του παιδιού, να είναι έτοιμο. Σας μιλάω δηλαδή για δύο οικονομικούς κινδύνους τους οποίους γνωρίζουμε. Υπάρχει η δεύτερη κατηγορία που είναι οικονομικοί κίνδυνοι τους οποίους δεν τους ξέρουμε. Πρώτον ένα θέμα υγείας, μικρό ή μεγάλο. Το τι γίνεται στα νοσοκομεία και τις κλινικές σήμερα το ξέρουμε. Τα νούμερα πλέον είναι πολύ μεγάλα. Υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορώ να εργαστώ και επομένως να αδυνατώ να καλύψω τις υποχρεώσεις μου. Και σαφέστατα υπάρχει και αυτό που λέμε απώλεια ζωής, μπορεί μία μέρα μία οικογένεια ξαφνικά να καταστραφεί. Υπάρχει ο πατέρας ο οποίος εργάζεται και προσφέρει αυτό το εισόδημα στην οικογένεια, σκεφτείτε όμως τι θα γίνει αν δεν υπάρξει αυτό το εισόδημα. Αυτοί είναι κίνδυνοι οι οποίοι δεν ξέρεις αν θα έρθουν. Το θέμα είναι κατά πόσο ο καθένας είναι προετοιμασμένος να ανταποκριθεί σε αυτόν τον κίνδυνο. Αυτό κάνουμε εμείς.

«Ο κόσμος έχει καταλάβει ότι πρέπει να φροντίσει ο καθένας για τον εαυτό του»

ΠτΘ: Ο κόσμος κ. Κατρανιτσιώτη όμως κατανοεί ποιος είναι πλέον ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης και τα οφέλη που αυτή προσφέρει; Και σας το ρωτάω αυτό γιατί σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο κλάδος της ιδιωτικής ασφάλισης δεν έχει πληγεί έως τώρα…
Μ.Κ.: Επειδή προσωπικά είμαι αρκετά χρόνια στην δουλειά, σχεδόν εικοσιτέσσερα χρόνια, έχω εμπειρία από την αγορά όλα αυτά τα χρονιά γενικά αλλά και από την ιδιωτική ασφάλιση. Σήμερα, δεν θέλω να είμαι υπερβολικός και να πω δέκα στους δέκα που θα μιλήσεις, αλλά οι εννιά στους δέκα θέλουν να μας ακούσουν. Πλέον ο κόσμος έχει καταλάβει ότι δυστυχώς ή ευτυχώς δεν θα το κρίνω εγώ, πρέπει να φροντίσει ο καθένας για τον εαυτό του για να εξασφαλίσει τα παιδιά του, την οικογένειά του, την περιουσία του. Ο κόσμος ακούει, από κει πέρα εκεί είναι ο ρόλος του ασφαλιστικού συμβούλου για να καθίσει απέναντι στον υποψήφιο πελάτη, να συζητήσει, να δει ποια είναι τα θέματα που υπάρχουν, ποιες οι ανάγκες που υπάρχουν και ποιες οι λύσεις.

ΠτΘ: Η σημερινή εικόνα στον χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης στην Ελλάδα πώς διαμορφώνεται;
Μ.Κ.: Σε σχέση με τις εταιρείες, όλες υπαγόμασταν στο υπουργείο Εμπορίου. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 υπαγόμαστε πλέον στην ΕΠΕΙΑ, που είναι θεσμός της Τράπεζας Ελλάδος. Οι έλεγχοι είναι πλέον πολύ πιο αυστηροί. Υπάρχει ο έλεγχος που γίνεται κάθε τρίμηνο και πρέπει όλες οι ασφαλιστικές εταιρείες να έχουν συγκεκριμένα αποθεματικά. Αν έρθει ο κρατικός θεσμός και πει πρέπει να έχεις αυτά τα χρήματα για να λειτουργήσεις και δεν τα έχεις σε κλείνει. Έτσι έγινε, δεν θέλω να μιλάω με εταιρείες…

ΠτΘ: Υπήρχαν και σκάνδαλα με ασφαλιστικές εταιρείες εδώ στην Ελλάδα.
Μ.Κ.: Υπήρχαν και σκάνδαλα. Τα γνώριζε η πολιτεία και θα έπρεπε να επιληφθεί της κατάστασης πολύ πιο νωρίς, γιατί μιλάμε για χρήματα πελατών που σου εμπιστεύονται τα χρήματά τους και πρέπει να είσαι συνεπής. Πρώτα λοιπόν το νομικό πλαίσιο. Δεύτερον υπάρχει ο δείκτης φερεγγυότητας. Αυτό έχει να κάνει πάλι με αποθεματικά. Σήμερα που μιλάμε, το κράτος λέει ότι για να λειτουργήσει μία ασφαλιστική εταιρεία θα πρέπει να έχει στην τράπεζα 55 εκατομμύρια ευρώ. Αν έχεις 54 έρχεται το κράτος και σε κλείνει.

«Υπάρχουν σημαντικές εξελίξεις στον ασφαλιστικό τομέα»

ΠτΘ: Τι σημαίνει αυτό για τους ασφαλισμένους στην εταιρεία; Θωρακίζονται τα δικαιώματά τους;
Μ.Κ.: Εξαρτάται από το τι είδους συμβόλαιο έχει κάνει. Υπάρχουν τα αποθεματικά των εταιριών, υπάρχει και το εγγυητικό κεφάλαιο, το οποίο ωστόσο αυτή τη στιγμή που μιλάμε μπορεί να καλύψει υποχρεώσεις των περίπου 3 δις ευρώ. Αν οι υποχρεώσεις είναι 3,5 δις. τι θα γίνει; Αυτή είναι μία ερώτηση που κάνουμε εμείς στο κράτος και πρέπει να επιληφθεί αυτής της κατάστασης. Όσον αφορά στον θεσμό του ασφαλιστικού συμβούλου παλαιότερα υπήρχαν πολλά θέματα με τις εταιρείες. Γινόταν ασφαλιστής όποιος ήθελε. Σήμερα τα πράγματα είναι συγκεκριμένα. Το κράτος λέει ότι για να γίνει κάποιος ασφαλιστικός σύμβουλος πρέπει να δώσει εξετάσεις στην Τράπεζα της Ελλάδος, είναι οι λεγόμενοι διαμεσολαβούντες. Υπάρχει συγκεκριμένη ύλη που πρέπει κάποιος να διαβάσει, δίνει εξετάσεις, συνήθως γίνονται δύο φορές τον χρόνο, για να πάρει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, την οποία παίρνει από το τοπικό επιμελητήριο. Από την στιγμή που θα την πάρει για να δουλεύει κάποιος ασφαλιστής είναι υποχρεωτικό από το νόμο να έχει ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο αστικής ευθύνης. Πρόκειται για πολύ σημαντικές εξελίξεις, άγνωστες για τους περισσσότερους για το πώς λειτουργεί σήμερα το σύστημα. Δεν μπορεί ο καθένας να είναι ασφαλιστής. Από εκεί και πέρα οι εταιρείες σαφέστατα είναι πιο προσεκτικές και όσον αφορά στην δική μου εταιρεία ή για το δικό μου το γραφείο υπάρχουν αυστηρά κριτήρια προεπιλογής κια στη συνέχεια επιλογής και υπάρχει ένας συγκεκριμένος κύκλος εκπαίδευσης που θα πρέπει να τον περάσει αυτός που ενδιαφέρεται να συνεργαστεί μαζί μας για να φθάσει στην αγορά, να βγει και να είναι απέναντι από τον πελάτη για να πουλήσει, για να δώσει συμβουλές. Εμείς λέμε δεν πουλάμε, κάνουμε ενημέρωση. Το αν και τι χρειάζεται το βλέπουμε με τον πελάτη απέναντι στο γραφείο, σε συγκεκριμένο ραντεβού, προσωπικό και με κανένα άλλο τρόπο.

«Το κούρεμα των ομολόγων που έγινε στα ταμεία έγινε και στις ασφαλιστικές εταιρείες»

ΠτΘ: Η εταιρεία που εκπροσωπείτε έχει παγκόσμια παρουσία…
Μ.Κ.: Είναι μια εταιρεία η οποία λειτουργεί εδώ και περίπου 145 χρόνια, στην Ελλάδα είναι από το 1964, του χρόνου συμπληρώνει 50 χρόνια, είναι μια εταιρεία που αυτή τη στιγμή έχει 90 εκατομμύρια ασφαλισμένους σε όλο τον κόσμο, στην Ελλάδα έχει 600.000 ασφαλισμένους, και στην περιοχή μας υπάρχουν 6.000 ασφαλισμένοι.

«Η Metlife Alico Ελλάδος βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης»

ΠτΘ: Ποια είναι η στάση που κρατά η εταιρεία σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάμε ως χώρα; Ποια είναι τα σχέδιά σας, οι πρωτοβουλίες για το μέλλον και για την ανάπτυξη του κλάδου;
Μ.Κ.: Η εταιρεία τα τελευταία χρόνια έχει κάνει φοβερά βήματα ιδιαίτερα στην Ελλάδα με το λεγόμενο PSΙ. Θέλω να γενικεύσω την κουβέντα για το ποια είναι η Ελλάδα της κρίσης και κατά πόσο μας εμπιστεύονται οι ξένοι. Το κούρεμα των ομολόγων που έγινε στα ταμεία έγινε και στις ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες βάσει νόμου είναι υποχρεωμένες τα χρήματα των πελατών να τα επενδύουν σε ομόλογα. Άρα λοιπόν υποστήκαμε και εμείς κούρεμα. Όταν η τράπεζα της Ελλάδος είδε ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις εξέδωσε κάποιες ευεργετικές διατάξεις του νόμου, το κούρεμα έγινε μικρότερο. Πριν γίνει όμως αυτό, ήρθε η μητρική εταιρεία, που βρίσκεται στην Αμερική και έδωσε στην Alico Ελλάδος 546 εκατομμύρια ευρώ για να καλύψει το κενό που προήλθε μετά από το κούρεμα του PSI, πράγμα που σημαίνει ότι σαφέστατα εμπιστεύεται την Ελλάδα. H εταιρεία λειτουργεί σε 70 χώρες στον κόσμο, αυτή τη στιγμή είναι η μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία σε Αμερική, σε Χιλή, σε Μεξικό και σε Αργεντινή. Εμπιστεύθηκε την Ελλάδα και παρόλο που μπορούσε η θυγατρική εταιρεία στην Ελλάδα να κάνει χρήση των ευεργετικών διατάξεων του νόμου για το κούρεμα μας έδωσε 546 εκατομμύρια ευρώ, γεγονός που σημαίνει πολλά για εμάς. Είναι η εταιρεία η οποία έχει καθιερώσει τον θεσμό του ασφαλιστικού συμβούλου όπως σας τον ανέλυσα πριν, απέναντι στον πελάτη, προσωπική συνεργασία με τον πελάτη από το 1964 που λειτουργεί στην Ελλάδα. Όσον αφορά στα μελλοντικά μας σχέδια ως γραφείο Κομοτηνής αλλά και σε όλη τη Θράκη είμαστε σε μια φάση ανάπτυξης. Μέσα σε όλη αυτή την ιδιαίτερη κατάσταση είμαστε σε φάση ανάπτυξης και το γραφείο της Κομοτηνής και της Αλεξανδρούπολης και της Ξάνθης είμαστε σε αναζήτηση στελέχωσης συνεργατών των γραφείων μας. Είμαστε σε φάση προσωπικά και εγώ που βλέπω ανθρώπους, βιογραφικά και θέλουμε την ανάπτυξη και της Κομοτηνής και όλης της Θράκης.

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδου, Θωμάς Σταμούλης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.