Νικος Αγγελιδης, Προεδρος Εμπορικου και Βιομηχανικου Επιμελητηριου, «Ελαχιστες οι ελπιδες να γινει ΕΟΖ στη Θρακη»

Τιμητική διάκριση για τις υπηρεσίες που προσφέρει στα μέλη του, και γενικότερα για τη συμβολή του στην ανάπτυξη της οικονομίας της περιοχής, απένειμε η Ελληνική Εταιρία Διοικήσεως Επιχειρήσεων στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ροδόπης. Μια τιμητική διάκριση την οποία ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου κ. Νικόλαος Αγγελίδης μιλώντας στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» αφιέρωσε στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα αλλά κυρίως στην αγορά της Κομοτηνής που στήριξε αυτή τη συμμετοχή. Ο κ. Αγγελίδης κατά την διάρκεια της συνέντευξής του μίλησε για το επιχειρηματικό περιβάλλον που τόσα χρόνια λειτουργούσε στην χώρα μας και υποστήριξε την ανάγκη δημιουργίας ενός νέου υγιούς και ανταγωνιστικού, ώστε η οικονομία της χώρας να πάρει μπροστά. Μίλησε επίσης και για την ΕΟΖ και για τα πλεονεκτήματά της, αλλά εξέφρασε την απαισιοδοξία του για την πραγματοποίησή της στη Θράκη. Τέλος υποστήριξε ότι όχι μόνο δεν οδηγεί αυτή στην κινεζοποίηση των εργαζομένων αλλά οδηγεί σε δημιουργία επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας.

Οι επιχειρήσεις μέχρι σήμερα λειτουργούσαν σε λανθασμένο επιχειρηματικό περιβάλλον

ΠτΘ: κ. Αγγελίδη η αποβιομηχάνιση της Θράκης είναι τρομερή. Τελευταίο κρούσμα η εταιρεία Diana που αφήνει στην ανεργία 120 εργαζόμενους. Για ποια επιχειρηματικότητα μιλάμε και τελικά αξίζει να συζητάμε για αυτήν ή απλά να μετράμε θύματα;
Ν.Α.: Η κατάσταση είναι το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου για το οποίο φωνάζαμε εδώ και πολλά χρόνια.

ΠτΘ: Η συγκεκριμένη επιχείρηση δεν ήρθε για να πάρει επιδοτήσεις και θαλασσοδάνεια. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας λένε ότι έχουν να παίρνουν χρήματα από το κράτος, ότι τους χρωστούν την επιδότηση του 12%. Θέλω να πω ότι έχουμε εκρίζωση και παραδοσιακών δομών που στήθηκαν το 1980…
Ν.Α.: Όλα όσα λέγονται περί «στησίματος επιχειρήσεων» και «επιχειρήσεων κουφάρια» είναι συκοφαντίες. Δεν λέω ότι δεν συνέβη και αυτό αλλά, ειδικά επιχειρήσεις που είχαν στηθεί από ντόπιους επιχειρηματίες, δεν πήραν θαλασσοδάνεια, ούτε πήραν επιδοτήσεις ούτε δημιούργησαν κουφάρια. Κρίση δεν είναι όταν φεύγουν από την αγορά επιχειρήσεις που ούτως ή άλλως δεν μπορούσαν να σταθούν σε υγιές περιβάλλον. Η κρίση υπάρχει όταν αγγίζει τον πυρήνα των υγιών επιχειρήσεων αυτή η καταστροφική πορεία. Και όταν βλέπουμε τέτοιες μονάδες να καταρρέουν τότε νοιώθουμε την κρίση. Για να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή το σφάλμα στη χώρα είναι το λανθασμένο επιχειρηματικό περιβάλλον μέσα στο οποίο πάλεψαν για να κρατηθούν οι επιχειρηματίες και μπορούσαν να το συντηρήσουν σε καλές εποχές. Το περιβάλλον όμως μέσα στο οποίο δραστηριοποιείσαι φαίνεται στις δύσκολες και όχι στις καλές εποχές. Στην Ελλάδα βάλαμε λάθος πλαίσιο, κάναμε ένα κρατικοδίαιτο κράτος στο οποίο φορτώσαμε ένα δημόσιο τομέα που είχε ανάγκη από τριακόσιες χιλιάδες υπαλλήλους αλλά εμείς βάλαμε ένα εκατομμύριο, το οποίο δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του γιατί έτρωγε περισσότερα από όσα παρήγαγε και ρουφούσε συνεχώς από τις επιχειρήσεις το αίμα τους για να πληρώνεται αυτός ο δημόσιος τομέας.
Συγχρόνως, όμως οι επιχειρήσεις συναλλάσσονταν πάλι με το κράτος, γιατί κρατήσαμε 151 ΔΕΚΟ και το κράτος έκανε τον επιχειρηματία σε ποσοστό 73%, ενώ σε καμία ανεπτυγμένη χώρα δεν είναι πάνω από 30% το κράτος. Είναι δε γνωστό ότι το κράτος είναι ένας κακός επιχειρηματίας και από την άλλη οι υπόλοιπες επιχειρήσεις αναγκάζονταν να συναλλάσσονται με αυτό το κράτος με τους ενδιάμεσους ανθρώπους, έμαθαν στα εύκολα, στα μεγάλα κέρδη. Σε αυτό λοιπόν το λανθασμένο πλαίσιο έμαθαν και οι υπηρεσίες να είναι κρατικοδίαιτες και υποβοηθούμενες με αποτέλεσμα όταν ήρθε η κρίση να μην μπορέσουν να αντέξουν στο διεθνές περιβάλλον και να καταρρεύσουν. Αυτό το πράγμα βλέπουμε τώρα. Μάθαμε τις επιχειρήσεις μας σε λάθος μοντέλο, όχι παγκοσμιοποιημένο και ανταγωνιστικό όπως απαιτούσαν οι καιροί. Οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο που τους βάζεις, δεν δημιουργούν οι ίδιες το πλαίσιο και αυτό το πλαίσιο κατέστρεψε και τον παραγωγικό ιστό της χώρας και τις επιχειρήσεις.

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα δεν τα μετουσιώσαμε σε συγκριτικό περιβάλλον

ΠτΘ: Μέχρι το 1995 στη Θράκη υποστηρίζαμε- και δικαίως- ότι είμαστε απομεμακρυσμένοι από το κέντρο, δεν είχαμε υποδομές. Μετά το 1995 δρόμους έχουμε, υποδομές έχουμε, χρήματα έχουμε, η Βουλγαρία και η Ρουμανία δεν είναι πλέον στο ανατολικό μπλοκ, η Τουρκία δίπλα είναι μια τεράστια αγορά, οι Παρευξείνιες χώρες είναι κοντά. Από όλα αυτά γιατί εμείς δεν αξιοποιούμε τίποτα και έχουμε κουφάρια, ανέργους και κοινωνική δυστυχία;
Ν.Α.: Όλα αυτά είναι συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία πρέπει να τα πάρεις και να τα μετουσιώσεις σε ένα συγκριτικό περιβάλλον και μέσα εκεί να τοποθετήσεις την ιδιωτική πρωτοβουλία και επιχείρηση, να γεμίσει αυτό τον χώρο να παράξει προστιθέμενη αξία, προϊόντα τα οποία θα πουλήσει και θα δημιουργήσει πλούτο. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα τα έχουμε και όλη την ημέρα τα αναφέρουμε από βήματος, ακόμη και εγώ το κάνω. Αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα πρέπει να μπούνε σε ένα σχεδιασμό και χρειάζεται να ξεκινήσουμε από την υλοποίηση μικρών πραγμάτων και όχι από λόγια και μεγαλεπήβολα σχέδια. Όλα δε αυτά να τα μετουσιώσουμε σε ένα μικρό επιχειρηματικό περιβάλλον το οποίο θα είναι της Θράκης και της Ροδόπης που θα φροντίσουμε εμείς να κάνουμε ανταγωνιστικό και το οποίο όμως είναι ενταγμένο μέσα στο ευρύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον της Ελλάδος το οποίο όμως έχει τα χάλια του. Πώς λοιπόν εμείς θα μπορέσουμε με τις μικρές μας δυνάμεις και με τις προσπάθειες που κάνουμε όταν το υπόλοιπο σύστημα είναι σάπιο να μετουσιώσουμε όλα αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και να προχωρήσουμε μπροστά;

ΠτΘ: Δεν βοηθά το τραπεζικό σύστημα προς αυτή την κατεύθυνση;
Ν.Α.: Δεν είναι μόνο το τραπεζικό σύστημα. Το επιχειρηματικό περιβάλλον είναι συγκεκριμένα πράγματα και τα έχουμε πει επανειλημμένα στους υπουργούς. Πρώτον, επιχειρηματικό περιβάλλον είναι ένα σταθερό και δίκαιο φορολογικό σύστημα. Και προέταξα το σταθερό γιατί στην Ελλάδα αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν μπορεί να έχουμε αυτή τη στιγμή 23% ΦΠΑ και 40% φορολογία όταν στα είκοσι χιλιόμετρα βόρειά μας έχουν 10% φορολογία και στην Τουρκία τα τρία πρώτα χρόνια αφορολόγητα και μετά 10%. Επιχειρηματικό περιβάλλον είναι ένα σωστός και εύρωστος αναπτυξιακός νόμος. Σήμερα δεν υπάρχει.

ΠτΘ: Υπάρχει αναπτυξιακός νόμος…
Ν.Α.: Σε δεκατέσσερα σημεία ανέλυσα ότι δεν πρόκειται να γίνουν επενδύσεις και δεν έγιναν. Έχουμε μια επένδυση το πρώτο εξάμηνο και καμία το δεύτερο σε όλη την περιφέρεια. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Όλη η Ελλάδα έχει 170 εκατομμύρια υποβολές και καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για εξευτελιστικό ποσό. Κάναμε ένα αναπτυξιακό νόμο για να λέμε ότι τον κάναμε. Τρίτον, επιχειρηματικό περιβάλλον είναι οι υποδομές που από μόνες τους το δημιουργούν. Έγινε μια Εγνατία στη βόρειο Ελλάδα και άνοιξαν οι ορίζοντές μας.

ΠτΘ: Εννοείτε λιμάνια, αεροδρόμια κ.λ.π.;
Ν.Α.: Αυτά όλα. Επιχειρηματικό περιβάλλον είναι η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς που διέπεται από κανόνες. Πρώτον, το τραπεζικό σύστημα. Δεν υπάρχει περίπτωση να αναπτυχθούμε χωρίς τράπεζες και τραπεζικό σύστημα και δεν εννοώ αυτό το στρεβλό που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια αλλά με ένα υγιές σύστημα. Δεύτερον, η Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία δεν λειτουργεί στη χώρα και δημιουργούνται μονοπωλιακές καταστάσεις. Τρίτον, πάταξη της γραφειοκρατίας. Πώς είναι δυνατόν να ξεκινήσει επενδυτική προσπάθεια στη χώρα όταν το τέρας της γραφειοκρατίας τους κάνει να τρελαίνονται;

Στην Ελλάδα το πρόβλημα δεν είναι η δημιουργία επιχείρησης αλλά η λειτουργία της

ΠτΘ: Δεν λειτουργεί το one stop shop στο επιμελητήριό σας;
Ν.Α.: Ένα έγινε πράγματι στα επιμελητήρια και ανεβήκαμε σαράντα μονάδες ανταγωνιστικότητας η χώρα μας παγκοσμίως! Δεν φτάνει μόνο αυτό. Σήμερα στα επιμελητήρια δεν δίνουν πόρους, δεν θέλουν γιατί νομίζουν ότι εκχωρούν με αυτό τον τρόπο εξουσία. Μία δομή έγινε στα επιμελητήρια όπου ιδρύουμε εταιρεία αυθημερόν μαζεύοντας σε μια ημέρα δεκαεννέα χαρτιά αλλά σε αυτό το θέμα γίνεται μια παρανόηση και υποβόσκει και ένας λαϊκισμός από πλευράς πολιτείας. Κομπορρημονούν ότι έφτιαξαν στα επιμελητήρια μία δομή και ένα εμπορικό μητρώο που πραγματικά είναι κάτι πολύ σημαντικό. Στην Ελλάδα όμως το πρόβλημα δεν είναι η ίδρυση της επιχείρησης αλλά η άδεια λειτουργίας της. Μπορεί να ιδρυθεί σε μια ημέρα και να λειτουργήσει σε εφτά μήνες γιατί η αδειοδότηση δεν ανήκει σε εμάς! Είναι ένα βήμα και η ίδρυση από εμάς γιατί παλιά χρειάζονταν δύο μήνες. Χωρίς όμως την αδειοδότηση δεν μπορείς να πεις ότι δημιούργησες επιχειρηματικό περιβάλλον. Θέλω να πω ότι το τέρας της γραφειοκρατίας αλλά και το γεγονός ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι λόγω της μείωσης των αποδοχών τους είναι σε λευκή απεργία, ακυρώνει οποιαδήποτε επιχειρηματικότητα που θέλει να ξεκινήσει.
Δεν έχουμε υγιές επιχειρηματικό περιβάλλον και αυτός είναι ο στόχος του επιμελητηρίου. Ένα άλλο επιχειρηματικό περιβάλλον υγιές και ανταγωνιστικό. Έχουμε προτάσεις για αυτό αλλά και αυτές πολεμούνται εν τη γενέσει τους. Θα σας φέρω ως παράδειγμα την Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών. Αυτό που συμβαίνει σε αυτό το θέμα είναι μια καθημερινή ελληνική τρέλα.

ΠτΘ: Στην Ευρώπη οι επιχειρηματίες ψάχνουν την καινοτομία. Κάποτε μιλούσαμε για την ελληνική ευρεσιτεχνία. Μήπως τελικά οι μεγάλες επιδοτήσεις της δεκαετίας του ΄90 στράφηκαν εναντίον της ευρεσιτεχνίας, της υγιούς επιχειρηματικότητας;
Ν.Α.: Έχετε δίκιο αλλά εξαιτίας του λανθασμένου πλαισίου, λειτουργήσαμε και εμείς σε λάθος κατεύθυνση.

Στην Ελλάδα δεν υπήρχε πλαίσιο προστασίας των επιχειρήσεων

ΠτΘ: Έλεγαν κινδυνεύει η Θράκη να στείλουμε επιδοτήσεις…
Ν.Α.: Επίσης τα χρήματα υπήρχαν. Ήρθαν σοβαρές προτάσεις και ήρθαν και οι λεγόμενες φαιδρές τα γνωστά «λαμόγια». Δεν υπήρχε πλαίσιο προστασίας από τα λαμόγια και τα χρήματα αυτά να δίνονταν κάπου αλλού. Γίνονταν γνωμοδοτική επιτροπή στην περιφέρεια και υπέγραφε ό,τι ήθελε ο εκάστοτε Περιφερειάρχης που ερχόταν από την Αθήνα εδώ για να στήσει το μαγαζί. Ποιος έφταιγε; Ο επιχειρηματίας; Να κάνουμε λέτε την αυτοκριτική μας. Μεγαλύτερη από αυτήν που σας είπα δεν υπάρχει. Είπα ότι οι επιχειρηματίες έμαθαν να συναλλάσσονται με το κράτος. Γιατί ο επιχειρηματίες να προσπαθούσε να κάνει εξαγωγές, αφού όταν πήγαινε έδινε μια μίζα στον κρατικό υπάλληλο και συναλλάσσονταν με το κράτος; Είδατε τι έγινε με τη δημοπρασία των φαρμάκων. Τα φάρμακα που στοίχιζαν 9,5 εκατομμύρια ευρώ δημοπρατήθηκαν για 600.000 ευρώ. 8,5 εκατομμύρια κερδήθηκαν μόνο από μια δημοπρασία. Γιατί; Γιατί ο επιχειρηματίας να πάει να ψαχθεί γιατί να κάνει καινοτομία; Αυτή είναι η αυτοκριτική μας. Αλλά είπα ότι το πλαίσιο δεν το βάζει ο επιχειρηματίας, που θα δράσει στο πλαίσιο που του βάζουν άλλοι. Η ευθύνη είναι αυτού που δημιουργεί το πλαίσιο. Άρα, εμείς πρέπει να δούμε και να δημιουργήσουμε ένα υγιές πλαίσιο που το ονόμασα νέο επιχειρηματικό περιβάλλον και να είστε σίγουροι τότε ότι η ελληνική επιχειρηματικότητα η οποία όπου και να πήγε στον κόσμο μεγαλούργησε και μεγαλουργεί θα γεμίσει αυτό το πλαίσιο με τον καλύτερο τρόπο και θα δείτε μια Ελλάδα η οποία όμως μπορεί να μεγαλουργεί μέσω της επιχειρηματικότητας γιατί επιχείρηση είναι το μοναδικό κύτταρο της κοινωνίας που παράγει πλούτο και κατόπιν το διανέμει στην κοινωνία. Εμείς οδηγηθήκαμε σε άλλο μοντέλο. Καταστρέψαμε την παραγωγή μας, γεμίσαμε δημοσίους υπαλλήλους που αφού κάθισαν στις καρέκλες για είκοσι χρόνια προσπαθούσαν να πάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα και επειδή τώρα κόβονται το σύστημα αντιδρά.

Δημιουργούμε ανέργους δύο ταχυτήτων

ΠτΘ: Τον καιρό των παχέων αγελάδων οι επιχειρηματίες αυξήσατε τα κέρδη σας, τις εγκαταστάσεις σας, την προσωπική σας περιουσία και τώρα στον καιρό των ισχνών αγελάδων στρέφεστε εναντίον των εργαζομένων σας οι οποίοι είναι ψυχές και δη απολυμένες. Δεν μπορεί ο κάθε επιχειρηματίας να θέτει τους εργαζόμενους σε διαθεσιμότητα γιατί το κράτος του χρωστά. Γιατί να συμβαίνει αυτό;
Ν.Α.: Έχετε λάθος προσέγγιση. Ο πρώτος που σκέφτεται αυτούς τους ανθρώπους είναι ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης. Να είστε σίγουρος ότι κουβαλά τεράστιο βάρος. Είναι το μεγαλύτερο βάρος. Θα ξαναγυρίσω όμως σε αυτά που σας είχα πει. Είχες μια συναλλαγή και αυτή καλώς ή κακώς ήταν το κράτος το οποίο δεν μπορεί να μη σε πληρώνει και την ίδια στιγμή να απαιτεί το ΦΠΑ και τους φόρους. Όλα αυτά οδηγούν σε αδιέξοδο. Εμείς ως επιμελητήριο προσπαθήσαμε όλο το καλοκαίρι ανεβοκατεβαίνοντας στην Αθήνα για να ζητήσουμε, όχι χρήματα, γιατί καταλαβαίνουμε ότι δεν υπήρχαν λεφτά, ζητήσαμε συμψηφισμό των χρεών μας για να μην κλείσει η επιχείρηση και οι εργαζόμενοι βρεθούν στο δρόμο. Μας υποσχέθηκαν, καθίσαμε δουλέψαμε και μας είπαν όχι γιατί, θυμάστε ότι ήρθα σε προσωπική σύγκρουση με τον κ. Πεταλωτή και με τον κ. Ξυνίδη και με τον κ. Μωραϊτη στους οποίους είπα ότι δεν είναι δυνατόν να δρουν με αυτό τον τρόπο. Με το συμψηφισμό το κράτος μόνο κέρδος θα είχε, γιατί για να πληρώσουν οι επιχειρηματίες τους φόρους, δεν είχαν χρήματα. Με το συμψηφισμό οι επιχειρήσεις θα ήταν ανοικτές και θα μπορούσε το κράτος να τις αρμέξει αλλά με αυτό τον τρόπο κλείνει η επιχείρηση.
Αυξάνοντας τα κέρδη τους οι επιχειρηματίες έφτιαχναν καινούργια εργοστάσια, έδιναν δουλειά στο κόσμο, μεγάλωναν οι εξαγωγές και έδιναν προστιθέμενη αξία στη χώρα. Αυτό ήταν το υγιές. Πολύς λόγος γίνεται για όλο αυτό που περνά ο λαός αλλά εδώ δημιουργούνται εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων. Αυτούς που δουλεύουν στο δημόσιο τομέα, και να σημειώσω ότι αναφέρομαι σε κακό δημόσιο τομέα και όχι σε κακούς δημόσιους υπαλλήλους που υφίστανται περικοπές μισθών και τους συζητάμε συνέχεια, ενώ τους απολυμένους από τον ιδιωτικό τομέα τους βλέπουμε σαν να είναι άνθρωποι ενός κατώτερου θεού. Αυτοί οι άνθρωποι δεν βάζουν κανένα ευρώ σπίτι και εδώ βρίσκεται το πραγματικό δράμα. Γι’ αυτό πρέπει να στηριχθούν οι επιχειρήσεις.

Η ΕΟΖ αντίκειται στους θεμελιώδους νόμους της ΕΕ

ΠτΘ: Λύση είναι τελικά η ΕΟΖ;
Ν.Α.: Η Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών που κινήθηκε ως ιδέα από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Ροδόπης την οποία ενέταξαν σε μια μελέτη που κάναμε μαζί με τον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος και τα άλλα Επιμελητήρια της Θράκης και δόθηκε στο Ελληνογερμανικό Φόρουμ και στην κ. Καραγιάννη μέσω του κ. Στυλιανίδη, είναι μια ιστορία που έχει ελάχιστες ελπίδες να γίνει πράξη, γιατί αντίκειται στους θεμελιώδους νόμους της ΕΕ.

ΠτΘ: Ο κ. Ρεν είπε ότι είναι έτοιμη η ΕΕ για την δημιουργία τους…
Ν.Α.: Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή θα πω ότι ήταν τρελό να το ζητάμε από την ΕΕ, όμως εμείς το παλέψαμε γιατί αυτός είναι και ο λόγος ύπαρξης του Εμπορικού Επιμελητηρίου, όχι να σφραγίζουμε χαρτιά! Το δώσαμε στο Φόρουμ και αυτό μας βοήθησε πάρα πολύ, το έκανε δικό του αίτημα και η κ. Καραγιάννη το προώθησε στη Γερμανία. Κάναμε τεράστιο αγώνα μέσω του Φόρουμ για μια ΕΟΖ που είναι ακριβώς μια ζώνη που αντίκειται στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία, γιατί η ΕΕ έγινε για να μην υπάρχουν οι ελεύθερες ζώνες. Δεν υπάρχει πουθενά στην ΕΕ- και μια που υπάρχει στην Πολωνία ήταν υφιστάμενη και για αυτό διατηρήθηκε. Προσπαθήσαμε με κάποιο παραθυράκι να βρούμε προοπτική υλοποίησης και η πρώτη επαφή που έγινε με το γραφείο του κ. Γιούνκερ έλεγε ότι κάτω από έκτακτες περιστάσεις μπορούμε να το παλέψουμε. Η ΕΟΖ έχει να κάνει με επιχειρήσεις που ιδρύονται και εγκαθίστανται σε ένα χώρο που προκαθορίζεται και υπάρχουν ειδικές φορολογικές συνθήκες, δηλαδή ΦΠΑ 10%, φορολογία μηδενική, οι πρώτες ύλες χωρίς εκτελωνισμούς. Προσπαθήσαμε να το κάνουμε, αλλά αντέδρασε το σύμπαν στην ΕΕ, οι δε Γερμανοί, που σήμερα λένε ότι θέλουν να έρθουν και να επενδύσουν, ήταν αυτοί που πρώτοι αντέδρασαν στην ιδέα αυτή. Ζητήσαμε να γίνει κάτω από ιδιάζουσες συνθήκες, να γίνει πιλοτικά στη Θράκη και αμέσως άρχισαν οι υπόλοιποι των υπόλοιπων επιμελητηρίων να ζητούν επίσης ΕΟΖ. Οι Γερμανοί αντέδρασαν από την πλευρά τους γιατί ακολουθούν και άλλα πολλά αν γίνει μια ΕΟΖ, αφού δημιουργούνται θέσεις εργασίας, γίνονται επενδύσεις και βρήκαν συμμάχους τους ίδιους τους Έλληνες!
Κατ’ αρχήν δεχθήκαμε επίθεση από την Καβάλα που ζήτησε να γίνει ΕΟΖ Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης. Δεν είχαμε πρόβλημα εμείς με τους άλλους νομούς, το πρόβλημα όμως είναι με το ΑΕΠ της περιοχής που το ανεβάζει η Καβάλα. Κάποιοι άλλοι ισχυρίστηκαν ότι θα έχουμε «κινεζοποίηση» των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η ΕΟΖ δεν έχει σχέση με το μισθολογικό κόστος

ΠτΘ: Γιατί το απαξιώνετε το επιχείρημα αυτό; Θέλετε να έχετε εργαζομένους των τριακοσίων ευρώ;
Ν.Α.: Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Η ΕΟΖ και τα εργασιακά δικαιώματα που απορρέουν από αυτή, διέπεται από την κοινοτική νομοθεσία και την νομοθεσία της χώρας εφαρμογής. Επειδή μέχρι να γίνει η ΕΟΖ θα έχει «κινεζοπιοηθεί» όλη η Ελλάδα αυτό δεν σημαίνει ότι η ΕΟΖ μας φταίει! Απλά, θα φέρει μονάδες που θα δώσουν δουλειά στον κόσμο με οποιοδήποτε μισθό έχει και η υπόλοιπη χώρα. Αν ο μισθός φθάσει στα πεντακόσια ή στα τετρακόσια ευρώ σε αυτό δεν θα φταίει η ΕΟΖ…

ΠτΘ: Άρα η ΕΟΖ δεν έχει σχέση με το μισθολογικό κόστος;
Ν.Α.: Το λέω ευθαρσώς.

ΠτΘ: Έχει σχέση μόνο με το επιχειρηματικό περιβάλλον;
Ν.Α.: Ακριβώς. Γίνεται και ένα άλλο λάθος. Η ΕΟΖ δεν έχει σχέση και με τον γεωγραφικό προσδιορισμό. Δεν είναι ανάγκη να είναι η Θράκη, ή η Ροδόπη, μπορεί να είναι μια νησίδα με ένα εργοστάσιο μόνο του, όπως μπορεί να είναι και ένας κλάδος για παράδειγμα τα μάρμαρα της Θράκης. Επειδή πρόκειται για συγκριτικό πλεονέκτημα, εκδίδεται μια σχετική νομοθεσία αλλά όλα αυτά έχουν δουλειά και δυσκολίες. Τα στείλαμε σε γραφείο της Φραγκφούρτης γιατί γνωρίζουν πώς να το στηρίξουν νομικά, το υπουργείο Ανάπτυξης το είδε θετικά, το γραφείο της Φραγκφούρτης έχει ετοιμάσει δισέλιδη επιστολή και η ΕΕ ζητά την έγκριση του πρωθυπουργού της χώρας.
Προσωπικά για μένα δεν έχει λήξει τίποτα, πιστεύω ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να μη γίνει και αυτό από διαίσθηση και μελέτη των παραγόντων που παλεύουμε. Είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί και μπορεί ο Όλι Ρεν να είπε ότι το βλέπουν θετικά, μέχρι όμως να το νομοθετήσουν αυτό έχει τεράστια διαφορά. Αν τελικά πραγματοποιηθεί, θα γίνουν επιχειρήσεις, ο κόσμος θα έχει δουλειά, δεν θα υπάρξει «κινεζοποίηση» Δεν υπάρχει τέτοιο αίτημα στο πλαίσιο δημιουργίας της ΕΟΖ, υπάρχει μόνο το θέμα των φορολογικών κινήτρων.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.