Η μεγαλυτερη βιομηχανικη απωλεια στην ιστορια της Ελλαδας

Απολογητικός αλλά και ανθρώπινος εμφανίστηκε ο διευθύνων σύμβουλος της Alfa Beta Roto Χρήστος Αργυρόπουλος στην συνέντευξή που παραχώρησε στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» ένα μήνα σχεδόν μετά την ολοκληρωτική καταστροφή του εργοστασίου που κόστισε την ζωή στον 31χρονο Σταμάτη Βουδάκη. Ο κ. Αργυρόπουλος απαντά σε μια σειρά από ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τις αίτια της καταστροφής, καθώς επίσης και με τις οικονομικές απώλειες για την επιχείρηση που αυτή συνεπάγεται. Σημειώνει με έμφαση ότι αν και αρχικά η Κομοτηνή προσέλκυσε το επενδυτικό ενδιαφέρον της οικογένειάς του λόγω των κινήτρων του Αναπτυξιακού Νόμου 1892/90 στη συνέχεια η περιοχή αποτέλεσε για αυτούς ορμητήριο επιχειρηματικής ανάπτυξης και ταυτόχρονα σημείο αναφοράς και για την καθημερινή τους ζωή, με αποτέλεσμα να αρνηθούν δελεαστικές προτάσεις για μετεγκατάσταση στην Βουλγαρία πριν συμβεί το ατύχημα. Δεν παραλείπει να αναφερθεί με κολακευτικά σχόλια στον περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Άρη Γιαννακίδη για τον αγώνα που έκανε προκειμένου να αρθούν όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια για την επαναλειτουργία της επιχείρησης και υπόσχεται ότι σε ενάμισι χρόνο θα ξαναλειτουργήσει αυτούσια στην ΒΙΠΕ Κομοτηνής, την ίδια στιγμή που απασχολεί ήδη τους 130 από τους 160 εργαζομένους που είχε μέχρι την ημέρα της πυρκαγιάς.

ΠτΘ: Πώς αισθάνεστε ως άνθρωπος κατ’ αρχάς και στη συνέχεια ως επιχειρηματίας για ό,τι συνέβη στην BETA ROTO με την ανθρώπινη απώλεια αλλά και για το θέαμα που αντιμετωπίζει ένας επιχειρηματίας που επένδυσε βλέποντας την βιομηχανία του να έχει μετατραπεί σε άμορφη μάζα;
Χ.Α.: Ουσιαστικά περιγράψατε τα συναισθήματα που νοιώθει κάποιος. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι πέρα από το γεγονός ότι έχουν επενδυθεί χρήματα από τους ανθρώπους της εταιρείας, έχει επενδυθεί ψυχή. Το να χάνεις λοιπόν ένα τέτοιο κομμάτι της ψυχής σου είναι κάτι που δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, όπως δεν μπορεί να γυρίσει πίσω και η ανθρώπινη ζωή.

ΠτΘ: Έχετε μεριμνήσει για την οικογένεια του εργάτη που έχασε την ζωή του μέσα στο εργοστάσιό σας ;
Χ.Α.: Έχουν γίνει οι κατάλληλες επαφές με την εταιρεία και μέσω επίσημων οδών.

Την απάντηση για τα αίτια της πυρκαγιάς θα δώσει το πόρισμα της Πυροσβεστικής

ΠτΘ: Έχετε απαντήσει στο ερώτημα γιατί έγινε αυτό;
Χ.Α.: Ό,τι να πούμε εμείς θα είναι υπόθεση. Την απάντηση πρέπει να την δώσουν οι αρμόδιες αρχές και συγκεκριμένα η Πυροσβεστική που θα αργήσει να βγάλει το επίσημο πόρισμα, γιατί απαιτούνται έξι μήνες. Η απώλεια του εργοστασίου ήταν η μεγαλύτερη βιομηχανική απώλεια στην ιστορία της Ελλάδος και γι΄ αυτό και η αποζημίωση που θα δοθεί είναι η μεγαλύτερη που θα δοθεί ποτέ.

ΠτΘ: 40 εκατομμύρια ευρώ γράφουν οι εφημερίδες…
Χ.Α: Αυτό ήταν το σύνολο του ασφαλισμένου ποσού αλλά δεν θα είναι αυτή η αποζημίωση, γιατί ένα κομμάτι του εργοστασίου που είναι η ανακύκλωση του διαλύτη που είχαμε για περιβαλλοντικούς λόγους έχει μείνει ανέπαφο όπως και ένα τμήμα της αποθήκης. Μέσα σε αυτό το ποσό συμπεριλαμβάνεται και ένα κομμάτι απώλειας κερδών το οποίο ελπίζουμε ότι δεν θα χρειασθεί να χρησιμοποιηθεί εξ ολοκλήρου. Κάνοντας λοιπόν μια πρόβλεψη ως επιχείρηση και για τις απώλειες που θα έχουμε, το ποσό αυτό θα είναι περίπου 32 εκατομμύρια ευρώ και ήδη μάς έχει δοθεί μια πρώτη προκαταβολή με την οποία καταφέραμε να κάνουμε μια εξαγορά στη Θεσσαλονίκη, η οποία αποκατέστησε ένα μέρος της παραγωγής μας.
Για εμάς ήταν πολύ κρίσιμο το χρονικό διάστημα που θα παρέλθει από τη στιγμή της απώλειας της μονάδας μέχρι τη στιγμή που θα πάρουν οι πελάτες μας προϊόν για να δουλέψουν. Αυτό το διάστημα έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο και κατά συνέπεια έπρεπε να κινηθούμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μια πρώτη κίνηση ήταν η εξαγορά μιας αντίστοιχης εταιρείας στη Θεσσαλονίκη μικρότερου μεγέθους η οποία εξαγοράστηκε με χρήματα από την ασφαλιστική. Θεωρώ ότι η διαδικασία της εκταμίευσης θα κρατήσει ένα χρόνο.

Το κόστος των απωλειών αντίστοιχο της ασφαλιστικής αποζημίωσης, περίπου 30 εκ. ευρώ

ΠτΘ: Πώς αποτιμάται το κόστος των απωλειών της επιχείρησης;
Χ.Α.: Ουσιαστικά το ποσό είναι αντίστοιχο της ασφαλιστικής αποζημίωσης, περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ, που περιλαμβάνει όλα- και την παραγωγή, αλλά είναι κάποια θέματα που δεν μπορούν να αποτιμηθούν, όπως η απώλεια ενός πελάτη. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής μας, περίπου στο 75% εξάγονταν στην Ευρώπη κάποιοι πελάτες μας φοβήθηκαν ότι θα ξεμείνουν από υλικό οπότε στράφηκαν αλλού. Πιστεύω ότι γρήγορα θα γυρίσουν γιατί ήταν ευχαριστημένοι αλλά αυτό θα γίνει από τη στιγμή που θα αποκατασταθεί η λειτουργία του εργοστασίου.

ΠτΘ: Η DIAXON παραμένει;
Χ.Α.: Ήταν ο μεγάλος προμηθευτής μας και θέλω να τονίσω τον τρόπο με τον οποίο η DIAXON στήριξε την Alfa Beta Roto. Κάποιοι από την DIAXON το καλοκαίρι δεν πήραν άδεια για να μείνει ανοικτό το εργοστάσιο για να μπορέσει να εξυπηρετηθεί η Alfa Beta Roto. Το μόνο που μπορώ να πω εκφράζοντας το σύνολο των εργαζομένων είναι ότι τους ευχαριστώ από βάθους καρδιάς. Ουσιαστικά στήριξαν την τοπική κοινωνία και όχι την Alfa Beta Roto. Όλοι μέσα που δουλεύουμε στην επιχείρηση την βλέπουμε ως σύνολο δεσμών μεταξύ εργαζομένων, διοίκησης, μετόχων, πελατών, προμηθευτών, ένας ζωντανός οργανισμός και γι΄ αυτό επιλέξαμε να μείνουμε στην περιοχή. Αν φεύγαμε θα ήταν μια άλλη εταιρεία. Επειδή εμείς αυτή την εταιρεία αγαπάμε, επιλέξαμε να μείνουμε εδώ.

Τα μέτρα ασφαλείας που λήφθηκαν ήταν περισσότερα από αυτά που προβλέπει ο νόμος

ΠτΘ: Κατά τη διάρκεια λειτουργίας της επιχείρησης είχε ληφθεί μέριμνα ώστε να μην προκύψει ατύχημα;
Χ.Α.: Κατ’ αρχήν όπως είπα τα αίτια θα φωτισθούν από τις αρμόδιες αρχές. Αυτό που μπορώ να πω από την πλευρά της διοίκησης είναι ότι θα ήμασταν ανεγκέφαλοι αν δεν προσέχαμε αυτή την περίπτωση γιατί πρόκειται για επιχειρηματική δραστηριότητα επικίνδυνη για φωτιά και κατά συνέπεια αν δεν ληφθούν όλα τα μέτρα, όποια προσπάθεια και να κάνεις και την ψυχή που βάζεις, την ρισκάρεις. Τα μέτρα που είχαν ληφθεί ήταν πολύ περισσότερα από αυτά που προβλέπει ο νόμος. Η άδεια πυρόσβεσης είχε ανανεωθεί πριν τρεις μήνες για την ασφάλεια των εργαζομένων και της επιχείρησης;

ΠτΘ: Ήταν τυχαίο το γεγονός; Ήταν ανθρώπινο λάθος;
Χ.Α.: Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ήταν ανθρώπινο λάθος γιατί ο άνθρωπος εκείνη την στιγμή εκτελούσε μια διαδικασία ρουτίνας, δεν είχε καμία διαφορετική αντίδραση, όπως και η αντίδραση των εργαζομένων που ήταν αυτή που έπρεπε. Οι άνθρωποι που λειτουργούν αυτές τις μηχανές έχουν εκπαιδευτεί από την πυροσβεστική. Επειδή τα αρχεία μας έχουν καεί υπάρχουν αντίγραφα στην Πυροσβεστική για την εκπαίδευσή τους. Μία τέτοια μονάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τεχνικό ασφαλείας.

ΠτΘ: Ήταν παρών στο περιστατικό;
Χ.Α.: Δεν μπορεί γιατί το εργοστάσιο λειτουργεί επί 24ωρου βάσεως και το Σάββατο. Ο τεχνικός ασφαλείας καλείται να κάνει όλες τις προβλέψεις ώστε να υπάρχει μείωση των πιθανοτήτων ατυχήματος.

ΠτΘ: Είναι γεγονός ότι υπήρχε υπερέκθεση των εργαζομένων σε διαλύτες;
Χ.Α.: Αυτό δυστυχώς είναι πολύ κακή φήμη. Έχουμε γιατρό εργασίας που είχε κάνει μετρήσεις που είναι καταγεγραμμένες και είναι κάτω από τα όρια που προβλέπει ο νόμος. Θα ήθελα αυτοί που μιλούν να αναφέρονται με στοιχεία.

ΠτΘ: Αυτό καθαυτό το γεγονός πώς προέκυψε;
Χ.Α.: Θα μιλήσω με υποθέσεις, γιατί περιμένουμε την έκθεση της πυροσβεστικής. Τα εργοστάσια αυτά κινδυνεύουν από ένα συγκεκριμένο συνδυασμό, από ύπαρξη στατικού ηλεκτρισμού την οποία προσπαθούμε να την μειώσουμε με πολλούς τρόπους και από αναθυμιάσεις διαλύτη που ούτως ή άλλως βρίσκονται στο χώρο. Τις αναθυμιάσεις του διαλύτη τις είχαμε μειώσει στο μίνιμουμ δυνατό για αυτό και είχαμε την ανακύκλωση του διαλύτη. Όσον αφορά τον στατικό ηλεκτρισμό όλοι οι εργαζόμενοι έχουν ειδικά ρούχα και παπούτσια και ο εργαζόμενος που την συγκεκριμένη στιγμή εκτελούσε την εργασία πατούσε σε λαμαρίνα που ήταν γειωμένη ακριβώς για αυτό το λόγο, κάτι που δεν προέβλεπε η πυροσβεστική αλλά ήταν ένα επί πλέον μέτρο που είχαμε πάρει. Δεν είναι το μοναδικό ατύχημα. Τα τελευταία 25 χρόνια έχουν καταστραφεί άλλα τρία εργοστάσια στην Ελλάδα αλλά μικρότερα.

Σε 14 χρόνια έξι περιστατικά φωτιάς

ΠτΘ: Είχαν προηγηθεί μικροατυχήματα;
Χ.Α.: Στα 14 χρόνια που είμαι εδώ υπήρξαν έξι περιστατικά φωτιάς. Όπως είπα η φύση της εργασίας είναι επικίνδυνη. Αυτό που έκανε την διαφορά αυτή την φορά είναι ότι στην ουσία είχαμε δυστύχημα και επειδή είχαν προβλεφθεί όλα τα μέτρα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς προκλήθηκε. Αυτά βέβαια είναι μια υπόθεση.

ΠτΘ: Οι δυνατότητες καταστολής της φωτιάς λειτούργησαν στην εντέλεια ώστε να δοθεί ο αγώνας για να μην επεκταθεί και να μην χαθεί άνθρωπος;
Χ.Α.: Πριν σας απαντήσω θα πρέπει να πω ότι ο Σταμάτης (το θύμα) βγήκε από το εργοστάσιο περπατώντας, δεν εγκλωβίστηκε μέσα. Εκείνη την στιγμή ήταν μέσα εβδομήντα άτομα και βγήκαν έξω συντεταγμένα και ο Σταμάτης ήταν μαζί τους. Είχε όμως τέτοια εγκαύματα που δεν τα άντεξε ο οργανισμός του. Τα μέσα και οι άνθρωποι λειτούργησαν με μοναδικό τρόπο γιατί ήταν εκπαιδευμένοι και υπήρχαν και όλα τα μέσα. Εξ όσων μαθαίνω εκ των υστέρων οι μηχανές έσβησαν όπως και στις προηγούμενες περιπτώσεις που ανέφερα και τα παιδιά νόμιζαν ότι σταμάτησε εκεί το θέμα. Για κάποιο λόγο αυτή τη φορά η φωτιά επεκτάθηκε στη στέγη, όπου δεν υπήρχε τρόπος να σβήσει και από εκεί επεκτάθηκε σε όλο το εργοστάσιο.

Δεν μπορεί συλλήβδην όλοι οι επιχειρηματίες να χαρακτηρίζονται κακοί

ΠτΘ: Γιατί οι εργαζόμενοι μιας τέτοιας εταιρείας δεν είχαν σωματείο;
Χ.Α.: Στην Ελλάδα είμαστε γενικά καχύποπτοι. Ο επιχειρηματίας είναι ταυτισμένος με μια έννοια εκμετάλλευσης του άλλου. Αν το βλέπαμε διαφορετικά ίσως να εμπνέαμε τους ανθρώπους του επιχειρείν να πάνε μπροστά.

ΠτΘ: Θα σας διακόψω. Έχουν δώσει δείγματα κακής συμπεριφοράς οι επιχειρηματίες που κάνουν τους εργαζόμενους να είναι καχύποπτοι…
Χ.Α.: Θα σας αντιστρέψω την ερώτηση. Θεωρείτε ότι τα δείγματα αυτά που έχει δώσει ο επιχειρηματικός κόσμος και στα οποία συμφωνώ απολύτως είναι παραπάνω από το μέσο όρο της ελληνικής κοινωνίας; Θέλω να πω ότι η εκκλησία, οι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί βγαίνουν από τα σπλάχνα της κοινωνίας. Θεωρείτε ότι είναι κάτι διαφορετικό;

ΠτΘ: Όχι αλλά σε κάθε περίπτωση υπάρχει ο καταπιεστής και ο καταπιεζόμενος…
Χ.Α.: Αυτό μας οδηγεί σε μια φασιστική αντίληψη ακριβώς γιατί έχουμε ζήσει κάποιους κακούς επιχειρηματίες συλλήβδην όλοι οι επιχειρηματίες είναι έτσι.

ΠτΘ: Δεν το λέω έτσι, απλά πολύς κόσμος έχει βιώσει και κακούς επιχειρηματίες…
Χ.Α.: Ας πάμε στην ουσία της ερώτησης. Δεν ξέρω γιατί η ερώτηση να γίνεται προς τον επιχειρηματία με την έννοια ότι θα ήθελα να ρωτήσετε οποιονδήποτε εργαζόμενο στην επιχείρηση αν έκανε μια πρόταση προς την εργοδοσία για δημιουργία σωματείου και τους είπε – που δεν έχω δικαίωμα να το πω- όχι. Η όλη πολιτική της εταιρείας είναι συνεχώς να δημιουργούνται ομάδες μέσα στην εταιρεία, είτε πυρασφάλειας, είτε υγιεινής που θα έπρεπε να συντονίζονται μαζί με τις υπόλοιπες κοινωνικές εκδηλώσεις που κάναμε με δική μας πρωτοβουλία ως εταιρεία, που αυτά συνήθως τα κάνουν τα σωματεία. Στην δική μας περίπτωση τα κάναμε εμείς. Ίσως οι εργαζόμενοι δεν ένοιωσαν την ανάγκη να κάνουν σωματείο. Και αυτό φάνηκε και μετά αυτή τη στιγμή που δεν έχει αφήσει η διοίκηση κανένα άνθρωπο έκθετο και δεν έχει υπάρξει ούτε μια απώλεια. Οι εργαζόμενοι αν ήθελαν να κάνουν σωματείο δεν θα έρχονταν σε εμάς αλλά στην επιθεώρηση εργασίας.

Οι επιδοτήσεις κίνητρο για την λειτουργία της επιχείρησης στη Θράκη

ΠτΘ: Ποια ήταν τα κίνητρά σας για να διατηρήσετε την εταιρεία της Κομοτηνής, εφόσον έχετε εγκαταστάσεις στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη;
Χ.Α.: Όταν ήρθαμε στην περιοχή, γιατί δραστηριοποιούμασταν στη Νότια Ελλάδα, το 1995 καθαρό κίνητρο ήταν οι επιδοτήσεις. Από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι, δημιουργήθηκε μια πολύ καλή ομάδα κυρίως από Κομοτηναίους, γιατί το σύνολο της παραγωγής έβγαινε από την Κομοτηνή. Στην Αθήνα ήταν σε αδράνεια η γραμμή παραγωγής, μόνο τα κεντρικά γραφεία ήταν εκεί. Τότε βέβαια ήταν τα καλά χρόνια γιατί ακολούθησαν τα πέτρινα.

Οι επιχειρηματίες να δώσουν βάση στους ανθρώπους

ΠτΘ: Γιατί ήρθαν κατά την γνώμη σας τα πέτρινα χρόνια για τη ΒΙΠΕ Κομοτηνής;
Χ.Α.: Θα μιλήσω προσωπικά και με υποθέσεις. Κατ’ αρχήν τα κίνητρα δεν ήταν ίδια για τους επιχειρηματίες ώστε να συνεχίσουν να έρχονται και δεύτερον άλλαξε το επιχειρηματικό περιβάλλον. Όταν, δηλαδή, άνοιξε δυναμικά η Βουλγαρία και ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής της ΒΙΠΕ, όπως η Κλωστοϋφαντουργία, που σημαίνει επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας, δεν θα μπορούσε να ανταγωνισθεί το φθηνό μεροκάματο που υπάρχει στη Βουλγαρία. Κατά συνέπεια ο επιχειρηματίας όταν βλέπει καθαρά νούμερα, στην Ελλάδα ζημιωμένος και στην Βουλγαρία κερδοφόρος, όση βοήθεια και να του παράσχει το κράτος θα φύγει. Το γεγονός ότι έκλεισαν πολλές κλωστοϋφαντουργίες ήταν αναμενόμενο, στο πλαίσιο αυτού που λέμε «επιχειρηματικός δαρβινισμός». Και από τη Γερμανία φεύγουν επιχειρήσεις για την Κίνα ή την Ανατολική Ευρώπη. Εδώ το θέμα είναι γιατί δεν αναπτύχθηκαν άλλου είδους επιχειρήσεις στην ΒΙΠΕ Κομοτηνής προκειμένου να αντικαταστήσουν τις θέσεις εργασίες που χάθηκαν στην Κλωστοϋφαντουργία. Αν προσπαθήσουμε να αναλύσουμε το γιατί δεν αναπτύχθηκαν άλλες επιχειρήσεις θεωρώ ότι η ιστορία της Κομοτηνής είναι κατά κάποιο τρόπο η ιστορία της Ελλάδας. Δεν αναπτύχθηκε κάποιο επιχειρηματικό όραμα ή μια άλλη επιχειρηματική πορεία, οι νόμοι δεν βοηθούν όπως στο παρελθόν και πολλές φορές μάλιστα δεν βοηθούν καθόλου. Μη ξεχνάτε ότι υπήρξε και μια περίοδος που υπήρχε ένα απόλυτο κενό. Επίσης θεωρώ ότι πολλές φορές και εμείς οι επιχειρηματίες έχουμε μια χαμηλή ποιότητα ως προς τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις επιχειρήσεις ή τις βλέπουμε βραχυπρόθεσμα και για αυτό κάποιοι ήρθαν και έφυγαν πολύ γρήγορα ή υπήρχαν άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν με την κακή έννοια τις επιδοτήσεις ή δεν προσπάθησαν καθόλου. Υπήρχαν και άνθρωποι που όντως προσπάθησαν φιλότιμα αλλά το συνολικό επιχειρηματικό περιβάλλον της Ελλάδας και όχι μόνο της Κομοτηνής δεν βοήθησε για να αναπτυχθούν.

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας ποιος είναι ο χρυσός κανόνας για ένα επιχειρηματία σε ένα δυσμενές επιχειρηματικό περιβάλλον ώστε να πετύχει;
Χ.Α.: Κατά την άποψή μου οι επιχειρηματίες πρέπει να δώσουν βάση στους ανθρώπους τους, γιατί σίδερα και τούβλα έχουν όλοι είτε βρίσκονται στην Τουρκία είτε στη Γερμανία. Την διαφορά θα την κάνει η ίδια η ομάδα. Αν δημιουργήσεις μια δεμένη και αγαπημένη ομάδα αυτό θα κάνει την διαφορά. Στην Ελλάδα δεν είναι ευνοϊκές οι συνθήκες για να προχωρήσει μια εταιρεία και κατά συνέπεια πρέπει με το φιλότιμο του εργοδότη και του εργαζόμενου να κάνουμε τη διαφορά και να πάμε και μπροστά. Στην Alfa Beta Roto δημιουργήθηκε μια καταπληκτική ομάδα και αυτό φάνηκε στα δύσκολα.

Δεν βλέπουμε τα πράγματα με αριθμούς

ΠτΘ: Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι θα επαναλειτουργήσετε την εταιρεία σας στην Κομοτηνή παρά το γεγονός ότι έχετε μονάδα παραγωγής στην Αθήνα…
Χ.Α.: Η μονάδα στην Αθήνα ήταν ανενεργή και ευτυχώς υπήρχε και ξεκίνησε μετά από τρεις ημέρες από τη φωτιά με εργαζόμενους της Κομοτηνής εκ των οποίων κάποιοι μεταφέρθηκαν και στην Θεσσαλονίκη στην μονάδα που εξαγοράσαμε. Οι άνθρωποι ξεσπιτώθηκαν με τις οικογένειές τους και κάνουν αγώνα για ένα διάστημα. Οι ίδιοι θέλουν να βάλουν πλάτη στην ίδια τους την εργασία προκειμένου να μπορέσουμε να λειτουργήσει η Κομοτηνή. Μου είπαν ότι και στην Ανταρκτική θα πήγαιναν για ένα διάστημα προκειμένου σε ένα χρονικό διάστημα όλοι να είμαστε πάλι μαζί.

ΠτΘ: Σας συμφέρει επιχειρηματικά να μείνετε στην Κομοτηνή;
Χ.Α.: Δεν βλέπουμε τα πράγματα με αριθμούς. Αν το βλέπαμε με αριθμούς ίσως να μην μας συνέφερε. Είπα όμως ότι η εταιρεία είναι σύνολο δεσμών. Αν εμείς φεύγαμε από εδώ για κάπου άλλου η εταιρεία θα ήταν ο Αργυρόπουλος. Την εταιρεία δεν την βλέπω έτσι και ακόμη περισσότερο οι βασικοί μέτοχοι, Γιάννης και Χαράλαμπος Αργυρόπουλος, 71 και 72 χρονών, που αποφάσισαν όχι μόνο να συνεχίσουν αλλά και στον ίδιο χώρο.

Μόνο 35 εργαζόμενοι σε εκκρεμότητα

ΠτΘ: Πόσοι εργαζόμενοι είναι σε εκκρεμότητα;
Χ.Α.: Από τους 165 εργαζόμενους είναι οι 35. Οι άλλοι δουλεύουν κανονικά. Για τους 35 αυτή τη στιγμή ουσιαστικά δεν υπάρχει αντικείμενο γιατί ακόμη δεν έχουμε την δυνατότητα να παράξουμε εμείς αυτή την εργασία και την δίνουμε σε τρίτους. Έχουμε αγοράσει μια μεταχειρισμένη μηχανή που θα μπει σε λειτουργία τον επόμενο ενάμισι μήνα και η οποία θα απορροφήσει άλλους 15 εργαζόμενους και θα μείνουν σε εκκρεμότητα 20. Έχω πει στους εργαζόμενους που θα μείνουν σε εκκρεμότητα, θα πληρωθούν τουλάχιστον με το μισό μεροκάματο για όσα διάστημα είναι σε εκκρεμότητα. Υπάρχει ένα κενό νόμου. Το κράτος προβλέπει την εργασιακή εφεδρεία. Κάναμε επαφή με το υπουργείο προκειμένου κάποιοι εργαζόμενοι να βγουν σε εργασιακή εφεδρεία. Δεν έχουν όμως την δυνατότητα γιατί αυτό μπορεί να γίνει μόνο όταν τεκμηριώνεται μείωση του κύκλου εργασιών το προηγούμενο διάστημα. Το προηγούμενο όμως διάστημα η Alfa Beta Roto έχει αύξηση του κύκλου εργασιών 27% και αυτή την στιγμή δεν δικαιούται να βγάλει σε εργασιακή εφεδρεία ανθρώπους, παρότι δεν έχει εργοστάσιο. Οποιαδήποτε πρόνοια για τους ανθρώπους μας είναι από την εταιρεία.

ΠτΘ: Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα της επαναλειτουργίας του εργοστασίου στην Κομοτηνή;
Χ.Α.: Είναι σταδιακή η αποκατάσταση. Τώρα απομακρύνονται τα σίδερα, για τα καμένα περιμένουμε μια μελέτη για να δούμε πώς μπορούν να αποτεθούν αυτά.

Σε ενάμισι χρόνο θα λειτουργήσει το εργοστάσιο

ΠτΘ: Γενικά η βιομηχανία σας είναι ρυπογόνα;
Χ.Α.: Όχι γιατί δεν λειτουργεί με εκπομπές ρύπων. Η ενέργεια προέρχεται από φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό που έβγαινε στην ατμόσφαιρα ήταν ο διαλύτης ο οποίος εξατμιζόταν. Ήταν χίλιοι τόνοι το χρόνο. Εμείς το 2009 ολοκληρώσαμε την επένδυση της ανάκτησης του διαλύτη και από τότε και αυτό το κομμάτι είχε μηδενικές εκπομπές αέριων ρύπων. Υγρή ρύπανση δεν υπάρχει γιατί δεν υπάρχουν υγρά και ό,τι υγρά υπάρχουν όπως κατάλοιπα μελανιών στέλνονταν στη Γερμανία για αδρανοποίηση και αυτά όμως ήταν απειροελάχιστα. Στη χωματερή πήγαινε ένα κομμάτι της φύρας που δημιουργούνταν στην παραγωγική διαδικασία.

ΠτΘ: Άρα θα χρειασθεί χρόνο για να επαναλειτουργήσει το εργοστάσιο;
Χ.Α.: Είναι μια διαδικασία που θα πάρει από έξι μήνες μέχρι ενάμισι χρόνο και θα γίνει σταδιακά.

Κάναμε πράξη την κοινωνική εταιρική ευθύνη

ΠτΘ:Η εταιρική κοινωνική ευθύνη όταν ήσασταν εν λειτουργία ήταν κομμάτι της καθημερινότητάς σας;
Χ.Α.: Ήταν κάτι που το συζητούσαμε τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα από τη στιγμή που αρχίσει η επιχείρηση να στέκεται καλά στα πόδια της. Κατ’ αρχήν βάζαμε πάντα σε προτεραιότητα τους εργαζόμενους για να δώσουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε σε αυτό το κομμάτι και από εκεί και πέρα αρχίσαμε να βλέπουμε και την τοπική κοινωνία. Θα σας πω κάτι που αν δεν με ρωτούσατε θα προτιμούσα να μην το έλεγα. Η τροφοδοσία του γηροκομείου Κομοτηνής τους τελευταίους έξι μήνες γίνεται από εμάς ακόμη και μετά τη φωτιά όταν ήρθαν στην επιχείρηση προμηθευτές του Γηροκομείου για να ρωτήσουν αν θα συνεχισθεί και οι εργαζόμενοι από μόνοι τους είπαν ότι προφανώς και αυτό θα γίνει. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πήραν πρωτοβουλία και είπαν ότι αυτό το κομμάτι είναι ευθύνη τους από την υπεραξία τους. Και αυτό έγινε γιατί μας είπαν ότι οι πόροι τους έχουν μειωθεί ιδιαίτερα. Ήταν αρκετά μεγάλο ποσό. Συνεχίζουμε και ελπίζουμε να είμαστε καλά να μπορούμε να κάνουμε πολλά τέτοια.

Δεν έχω δικαίωμα να φύγω από εδώ

ΠτΘ: Μπήκατε στον πειρασμό ποτέ να μετακομίσετε στην Βουλγαρία;
Χ.Α.: Ναι μπήκα.

ΠτΘ: Γιατί δεν πήγατε;
Χ.Α.: Γιατί όταν μπαίνεις στον πειρασμό πρέπει μετά να σκέφτεσαι.

ΠτΘ: Θα δίνατε λιγότερα χρήματα για τα μεροκάματα…
Χ.Α.: Είναι το 1/5 το μεροκάματο από όσο είναι εδώ.

ΠτΘ: Πόσο είναι εδώ; Είναι στα βαρέα ενταγμένο το προσωπικό σας;
Χ.Α.: Όχι. Κάποιοι ήταν πριν το 1992 στα βαρέα άλλαξε όμως ο νόμος προφανώς επειδή άλλαξε η τεχνολογία εκτύπωσης.

ΠτΘ: Δεν είναι αντιφατικό αυτό;
Χ.Α.: Όχι δεν είναι, γιατί είναι μεν επικίνδυνη όσον αφορά στην ίδια την βιομηχανία, δεν είναι επικίνδυνη για την υγεία των εργαζομένων. Δεν δουλεύουν σε ανθυγιεινό περιβάλλον ούτε σηκώνουν βάρη. Ίσα – ίσα μπορώ να πω ότι όπως εξελίχθηκε η τεχνολογία η εργασία μάλλον είναι ελαφριά. Από εκεί και πέρα η αντίφαση είναι γιατί κάποιοι έχουν βαρέα και κάποιοι όχι. Αυτό είναι από τις κλασικές αντιφάσεις της νομοθεσίας.

ΠτΘ: Επιλέξατε παρόλα αυτά να μην φύγετε από την Ελλάδα και την Θράκη αν και θα σας κόστιζε λιγότερο στα Βαλκάνια…
Χ.Α.: Ναι, αλλά όταν μιλάμε για 160 εργαζόμενους αυτό φαίνεται ως αριθμός. Όταν όμως μιλάμε για 160 εργαζόμενους εννοούμε τον Φίλιππο, την Μαρία, τον Κώστα, το Δημήτρη, δηλαδή μιλάμε για πρόσωπα. Στη Βουλγαρία τα πρόσωπα θα ήταν άλλα. Εγώ τα πρόσωπα που γνωρίζω είναι αυτά με τα οποία συνεργαστήκαμε εδώ χρόνια και δεθήκαμε. Αν ήταν να φύγω πιθανώς δεν θα έφευγα για τη Βουλγαρία αλλά για το σπίτι μου. Δεν έχω όμως δικαίωμα να φύγω.

ΠτΘ: Η Κομοτηνή τι είναι για εσάς;
Χ.Α.: Ένας τόπος για μένα που σημαίνει ξεκούραση γιατί κάνω σύγκριση μεταξύ Αθήνας και Κομοτηνής. Ζω μια εβδομάδα εδώ και μία στην Αθήνα. Υπάρχει αντίστοιχος φόρτος αλλά εδώ οι άνθρωποι δουλεύουν με ρέγουλα και καλύτερο ρυθμό αλλά και το συνολικό περιβάλλον δεν σε καταπονεί.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.