«Οι καπνοπαραγωγοι στον αγωνα για κοινωνικη Ε.Ε»

«Οι καπνοπαραγωγοί στον αγώνα για κοινωνική Ε.Ε» τιτλοφορείται το βιβλίου του Αϊντίν Ομέρογλου που κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες. Στόχος της έκδοσης η ενημέρωση καθώς και η ευαισθητοποίηση των καπνοπαραγωγών, αλλά και της ευρύτερης κοινής γνώμης στην Ελλάδα, η δημιουργία συνείδησης της μεγάλης οικονομικής σπουδαιότητας για την αγροτική οικονομία του συγκεκριμένου προϊόντος αλλά και η ευαισθητοποίηση για τη δημιουργία ενός πλαισίου διαλόγου με την ΕΕ και κυρίως με τις βόρειες χώρες στο θέμα του καπνού. Στόχος επίσης είναι η αφύπνιση των ασχολούμενων με τη συγκεκριμένη παραγωγή σε ένα αγώνα που θα προβάλλει τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, ώστε να μη δέχονται παθητικά τη φράση «το αποφάσισαν οι Βρυξέλες».



Ενότητες του βιβλίου

Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη αφορά στην πολιτική της ΕΕ στο χθες, στο παρόν και στο μέλλον, η δεύτερη στην κοινωνική πολιτική υπέρ των καπνοπαραγωγών, η τρίτη στη σημασία των καπνοπαραγωγικών ενώσεων όσον αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα, η τέταρτη στον ρόλο της Κοινοπραξίας Καπνοπαραγωγών Ροδόπης Έβρου.

«Η Κοινοπραξία Καπνοπαραγωγών Ροδόπης Έβρου είναι η μεγαλύτερη που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα» τονίζει ο συγγραφέας του βιβλίου, Αϊντίν Ομέρογλου. «Αυτό δείχνει ότι η καπνοπαραγωγή τύπου μπασμά, συγκεντρώθηκε στο νομό μας. Στη Ροδόπη σήμερα ασχολούνται 8500 καπνοπαραγωγοί που παράγουν τη μεγαλύτερη ποσότητα μπασμά. Για αυτό το λόγο πιστεύω ότι η συγκεκριμένη κοινοπραξία πρέπει να παίξει καθοδηγητικό ρόλο, για τον οποίο όμως χρειάζονται διανοούμενοι με κουλτούρα αριστερή που θα στηρίξουν τους απλούς παραγωγούς. Προσωπικά προέρχομαι από οικογένεια καπνοπαραγωγών, μεγάλωσα καλλιεργώντας καπνά, έχω αριστερή κουλτούρα και έχω στόχο την ενημέρωση των καπνοκαλλιεργητών ως προς τα θέματα της ΕΕ, διότι η ΕΕ δεν είναι μόνο του κεφαλαίου, αλλά και του κοινωνικού κράτους που αφορά σε όλους τους πολίτες. Ο κ. Μαρουφίδης έχει γράψει τη δική του ιστορία στο συγκεκριμένο χώρο, και κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των παραγωγών. Με το βιβλίο μου αυτό θέλω να ξεκινήσει ο διάλογος μεταξύ νότιας και βόρειας Ευρώπης, που αντιδρούν στην επιδότηση καπνού και ζητούν να σταματήσει προβάλλοντας σαν επιχείρημα ότι είναι βλαβερό για την υγεία. Όπως τονίζεται και στο εξώφυλλο της έκδοσης ανάμεσα στ΄ αστέρια «η επιδότηση δεν είναι δώρο, αλλά κοινωνικό δικαίωμα».

Καπνική πολιτική της ΕΕ

Ο κ. Ομέρογλου στο βιβλίο του κάνει μία ιστορική διαδρομή του καπνού ξεκινώντας από παλιά, πριν την ίδρυση της ΕΕ, με την βιομηχανοποίηση της παραγωγής τσιγάρου που έστρεψε τα βόρεια κράτη της Ευρώπης στη δημιουργία πολλών βιομηχανιών τσιγάρων, την οποία βιομηχανία διατηρούν μέχρι και σήμερα παρόλο που δεν καλλιεργούν καπνό, όπως για παράδειγμα στην Αγγλία που δεν παράγει καθόλου καπνό, ενώ μικρές ποσότητες παράγονται στη Γερμανία. «Στη Γερμανία πριν το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η κατανάλωση ανατολικού τύπου καπνού ήταν καθολική. Αργότερα στην αγορά μπήκε η Αμερική με τα καπνά τύπου Βιρτζίνια. Ξεκινώντας από αυτό το σημείο προχωρώ στην ίδρυση της ΕΕ και στη δημιουργία μεγάλων βιομηχανιών παραγωγής τσιγάρων στην Ευρώπη, η οποία όμως στηρίζεται στην εισαγωγή κατά 2/3 καπνού»

Προχωρώντας ο κ. Ομέρογλου στέκεται στο θέμα της βλαβερότητας του τσιγάρου στον άνθρωπο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι βόρειες χώρες για την διακοπή των επιδοτήσεων. «Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι το τσιγάρο βλάπτει την υγεία. Η επιδότηση ήταν μία κοινωνική παροχή της ΕΕ προς τους καλλιεργητές, που στηρίζονταν στην κοινωνική πολιτική της. Μέχρι τη μεταρρύθμιση του 1992 αυτή την επιδότηση την έπαιρναν οι καπνέμποροι. Τη δεκαετία του ‘80 έως τις αρχές της δεκαετίας του ’90 στους κόλπους της ΕΕ η συζήτηση για το αν πρέπει να ακολουθεί κοινωνική πολιτική ή νεοφιλελεύθερη ήταν οξυμένη. Το 1992 επικρατεί η κοινωνική πολιτική και αποφασίστηκε το πριμ να δοθεί στους καπνοπαραγωγούς. Έτσι κερδήθηκε το δικαίωμα αυτό των καπνοπαραγωγών, το οποίο δεν μπορούμε να χάσουμε με την παραπάνω δικαιολογία. Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί δεν κλείνουν τα εργοστάσια; Από την άλλη ο καθένας είναι ελεύθερος να αποφασίσει αν θα καπνίσει. Για αυτό και πρέπει να ξεκινήσει αυτός ο διάλογος μεταξύ παραγωγών και ΕΕ, ώστε να ακολουθηθεί μία λογική οδός και να επικρατήσει η κοινωνική δικαιοσύνη».

Σημασία των καπνοπαραγωγικών ενώσεων

Κατά τον κ. Ομέρογλου «είναι ουσιαστική η παρουσία των καπνοπαραγωγικών ενώσεων στη δημιουργία κουλτούρας συνείδησης από πλευράς καπνοπαραγωγών. Για παράδειγμα τα συμβόλαια. Τα ισχύοντα δεν προστατεύουν τα δικαιώματα των καπνοπαραγωγών για αυτό πρέπει να βρεθεί μέσα από τη νομική οδό να προστατεύονται τα συμφέροντα των παραγωγών, όπως η μέση τιμή αγοράς να είναι κατώτερη της μέσης τιμής εσόδων, η καλυτέρευση της ποιότητα των καπνών, σοβαρό θέμα το οποίο απαιτεί, πέρα από τη συνδρομή των παραγωγών και εξειδικευμένες συμβουλές. Χρειάζεται κοινωνική πολιτική και ιδιαίτερα για την περιοχή μας τρεις είναι οι στόχοι που θέτω. Ο πρώτος αφορά στη συνέχιση της καλλιέργειας μπασμά στην Ελλάδα και ειδικά εδώ, η διατήρησή του ως παραδοσιακό προϊόν με την υιοθέτηση ανάλογης πολιτικής. Το δεύτερο αφορά στη συνέχιση της πριμοδότησης και μετά το 2013 και το τρίτο στη δημιουργία ενός ταμείου στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι, έμποροι, βιομήχανοι, κράτος, καπνοπαραγωγοί, ώστε σε περίπτωση ζημιάς να υπάρχει άμεση χρηματοδότηση από το συγκεκριμένο ταμείο και η αποζημίωση για καιρικά φαινόμενα να γίνεται 100%».

Στόχος του κ. Ομέρογλου είναι η δημιουργία ενός άλλου βιβλίου το οποίο θα μοιρασθεί στην ΕΕ το οποίο θα είναι περισσότερο περιεκτικό και θα αναφέρεται στη σύνδεση καπνικής και κοινωνικής πολιτικής από την ΕΕ. «Όπως τόνισα το πριμ δεν είναι δώρο είναι δικαίωμα κοινωνικό και για αυτό πρέπει να αγωνισθούμε. Στόχος μας η συνέχιση της καλλιέργειας μπασμά στην Ελλάδα και στην περιοχή μας, συνέχιση της πριμοδότησης και άμεση καταβολή των αποζημιώσεων μέσω του ταμείου που θα δημιουργηθεί από τους εμπλεκόμενους φορείς».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.