Εναλλακτικος τουρισμος: ο μονοδρομος της Μαρωνειας

Συνειδητή η στροφή και ευαισθητοποίηση των ξενοδόχων της Μαρώνειας προς τον οικολογικό τουρισμό που προϋποθέτει περιβάλλον καθαρό, τακτική αποκομιδή σκουπιδιών, εικόνες φυσικού κάλλους και φυσικά ανυπαρξία ελευθέρων χωματερών.

Η στροφή αυτή των Μαρωνιτών οφείλεται σε απλές διαπιστώσεις: ο χρόνος της θερινής σαιζόν, λόγω καιρικών συνθηκών, είναι μικρός περίπου ενάμιση μήνα, ο θαλάσσιος τουρισμός και σε υποδομές έχει αναπτυχθεί και προβληθεί ενωρίτερα και καλύτερα σε άλλες περιοχές της Ελλάδος, ο τόπος διαθέτει το συγκριτικό πλεονέκτημα των υγροβιοτόπων, των αρχαιολογικών χώρων, πολλών φυσικών καλλονών και φυσικά του Σπηλαίου Μαρώνειας.

Στη λογική αυτή, τοποθετούνται αρνητικά σε οποιαδήποτε παρέμβαση μπορεί να αλλοιώσει το φυσικό περιβάλλον και ζητούν την ενεργοποίηση των δήμων στην προστασία του και την ευαισθητοποίησή τους σε θέματα καθαριότητας και υποδομών, που θα προσελκύσουν τον ξένο και εγχώριο τουρίστα.

Η θετική εισήγηση γνωμοδότησης του τελευταίου νομαρχιακού συμβουλίου στον περιορισμό και στην αλλαγή χρήσης των προστατευομένων περιοχών αποτέλεσε την αφορμή για τη συνέντευξη που παραχώρησε ο πρόεδρος της Ένωσης Τουριστικών Επιχειρήσεων Μαρώνειας Γιώργος Βολουδάκης:

• Θεωρούμε απαράδεκτη μια οποιαδήποτε αλλαγή που μπορεί να γίνει στις διαβαθμισμένες ζώνες προστασίας. Νομίζουμε ότι κάθε αλλαγή στο υπάρχον καθεστώς δεν θα φέρει καλά αποτελέσματα. Είναι μια προσπάθεια που έγινε και στο τελευταίο νομαρχιακό συμβούλιο κι εμάς μας βρίσκει αντίθετους.

Ήδη οι περιοχές που καλύπτονται από τη Ραμσάρ είναι επιβαρημένες, είτε από γεωργικές καλλιέργειες είτε από το παράνομο κυνήγι είτε από δραστηριότητες που αφορούν παράνομες κατασκευές για παραθερισμό κοντά στις λιμνοθάλασσες. Όλα αυτά που λέω είναι τεκμηριωμένα και καλώ οποιονδήποτε να πάμε δίπλα στη λιμνοθάλασσα, δίπλα στο νερό και να δούμε φυσίγγια από λαθροθήρες, δρόμους που έγιναν καινούριοι, μπάζα και σκουπίδια.

Επανειλημμένως έχετε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τον «εισαγόμενο» οικοτουρισμό. Ποια η εμπειρία σας, από την… εμπειρία των φιλοξενουμένων σας στην περιοχή;

•Το Πάσχα είχα την ευκαιρία να έχω στο ξενοδοχείο μου τρία ζευγάρια Δανών, που ήταν οι προπομποί στο «άνοιγμα» που κάνουμε στη χώρα αυτή. Τους ενδιέφερε ο οικολογικός τουρισμός, τα πουλιά, τα έντομα, τα τοπικά οικοσυστήματα. Προσπαθήσαμε να τους παράσχουμε τους καλύτερες υπηρεσίες. Να τους ξεναγήσουμε στην περιοχή.

Αυτό που ειλικρινά με κάνει να λυπάμαι είναι ότι οι ίδιοι εντόπισαν προβλήματα της περιοχής τα οποία επανειλημμένως έχουμε επισημάνει κι εμείς, όπως: σκουπίδια, λάστιχα και μπάζα παντού, παράγκες και παραπήγματα σε λιμνοθάλασσες, φυσίγγια κοντά τους λίμνες, εγκαταλελειμμένα μηχανήματα, δρόμους που άνοιξαν δίπλα τους λίμνες, χωράφια δίπλα στις λίμνες. Μας είπαν, ότι θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη φροντίδα και περίσκεψη, με γνώμονα τη διατήρηση του πολύτιμου κεφαλαίου τους περιοχής που είναι οι υγροβιότοποι. Δυστυχώς αυτά τονίζουμε συνεχώς κι εμείς.

Αυτές οι παρατηρήσεις τους, δυναμώνουν τη θέση μας ότι η περιοχή θα πρέπει να διατηρηθεί όπως έχει. Πιστεύουμε ότι αν φροντίσουμε τον τόπο τους θα μπορέσουμε στο μέλλον να αποκτήσουμε ένα σημαντικό ρεύμα τουριστών, που αγαπούν τη φύση και ανθρώπων, που θα αναπτύξουν δραστηριότητες συμβατές με το περιβάλλον και θα αναδείξουν την περιοχή μας σ΄ αυτό το είδος τουρισμού.

Νομίζετε ότι ο οικολογικός τουρισμός, θα επηρεασθεί αν μειωθεί η έκταση των Ζωνών προστασίας, στις προστατευόμενες περιοχές ή αλλάξει η χρήση τους;

• Σαφώς και θα υπάρχουν επιπτώσεις. Κατ΄ αρχήν θα αλλάξει ο χαρακτήρας των υδροβιοτόπων από ενέργειες και δραστηριότητες που θα επιτραπούν, θα υπάρξουν επιπτώσεις στην πανίδα της περιοχής, θα γίνουν εξωτερικές παρεμβάσεις με την ανάπτυξη οικισμών, με οδικά δίκτυα, δίκτυα ηλεκτρισμού και ύδρευσης. Αυτά θα αλλοιώσουν και θα υποβαθμίσουν το τουριστικό προϊόν της περιοχής, αυτό που εμείς θέλουμε και προβάλλουμε: τους υγροβιοτόπους.

Ένα από τα κύρια επιχειρήματα ωστόσο, που αναπτύσσουν οι δήμοι με πρόσβαση στη θάλασσα, είναι ότι η πίεση για εξοχική κατοικία είναι μεγάλη. Τι θα απαντούσατε σ΄ αυτό το αίτημα;

• Θα έλεγα ότι μέσα στους υφιστάμενους οικισμούς, Μαρώνεια, Προσκυνητές, υπάρχουν εκτάσεις που θα μπορούσαν με επέκταση του πολεοδομικού σχεδίου να χρησιμοποιηθούν για δεύτερη κατοικία. Είναι περιοχές που δεν ανήκουν σε Ζώνες προστασίας και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Δεν μπορούμε να καταστρέψουμε κάτι που έχουμε, για να χτίσουμε σπίτια.

Μήπως σ΄ αυτό που προτείνεται θα υπάρξει αντίλογος από ξενοδόχους που δεν έχουν δίκτυο πρόσβασης στον οικολογικό τουρισμό;

•Αντιθέτως, επειδή στην περιοχή μας έχουμε μόνο μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, θεωρούμε ότι αυτό το είδος τουρισμού ανταποκρίνεται πλήρως στα μεγέθη μας. Επιπλέον δεν είναι δύσκολο είδος. Η πελατεία είναι ποιοτική, δεν δημιουργεί ποτέ προβλήματα στον ξενοδόχο. Παράλληλα σαν Ένωση θέλουμε να γίνουν όσο το δυνατόν περισσότερες τουριστικές μονάδες στον νομό, με την προϋπόθεση πάντα ότι δεν καταστρέφεται το βασικό μας πλεονέκτημα, οι υγροβιότοποι.

Μόνο με το θαλάσσιο τουρισμό ποτέ δεν πρόκειται να προσελκύσουμε ικανοποιητική μερίδα τουριστών Ελλήνων ή ξένων και αυτό γιατί ήδη ο θαλάσσιος τουρισμός είναι αναπτυγμένος σε πολλές περιοχές της Ελλάδος. Είναι πολύ δύσκολο να μπούμε στην αγορά. Οι άλλες περιοχές έχουν μεγαλύτερη εμπειρία που ξεπερνά τις πέντε και έξι δεκαετίες, δεν έχουμε τις υποδομές για θαλάσσιο τουρισμό, ούτε πολύ μεγάλα ξενοδοχεία, οπότε οι εναλλακτικές μορφές τουρισμού είναι μονόδρομος. Στο μέλλον ο εναλλακτικός τουρισμός θα μπορούσε να δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερο αριθμό ξενοδοχείων. Στην κατεύθυνση αυτή θα συντελούσε η εξασφάλιση της βιωσιμότητας των υγροβιοτόπων και η δημιουργία ενός προστατευόμενου Πάρκου.

Θα «χωρούσε» μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα στην περιοχή, με τα δεδομένα που υπάρχουν σήμερα;

•Βεβαίως και μάλιστα σε περιοχές όπως αυτή της Μαρώνειας ή των Προσκυνητών που είναι κοντά στη ζώνη προστασίας, αλλά δεν έχουν τις δεσμεύσεις της.

Το ζητούμενο πάντως δεν θα ήταν ένα ξενοδοχείο «τέρας», αλλά το αν μπορούμε να κάνουμε πολλές μικρές ή μεσαίου μεγέθους μονάδες, που θα λειτουργούν με κριτήρια περιβαλλοντικού τουρισμού. Μη ξεχνούμε ότι δίπλα στον Έβρο πολλά από τα μεγάλα ξενοδοχεία της Αλεξανδρούπολης δουλεύουν με αυτό το είδος τουρισμού.

Μία τελευταία ερώτηση κ. Βολουδάκη μιλήσατε πριν για παραπήγματα, για παράγκες. Εννοείτε και όσα έχουν γίνει σε παραλίες της Μαρώνειας και μάλιστα είναι υπό την επιμέλεια του Δήμου; Δημιουργούν πρόβλημα σε σας που υποδέχεστε τους ξένους στον τόπο μας; Δεδομένης και της επισκέψεως των Δανών, αλλά και των επισκεπτών από άλλες, εγχώριες, περιοχές, που δηλώνεται ότι έχετε.

• Κανένα πρόβλημα! Ίσα –ίσα που όλοι οι παραθεριστές του δημοτικού κάμπινγκ είναι και πελάτες μας. Εμείς θέλουμε να παραμείνουν στην περιοχή. Αυτό όμως που θέσαμε σαν ερώτημα και θα θέλαμε να διευθετηθεί με καλόπιστο διάλογο και τις κατάλληλες αποφάσεις από μέρους του Δήμου, είναι η σωστή διευθέτηση των χώρων και η τήρηση των προδιαγραφών που προβλέπονται σε ανάλογες χρήσεις παραλιών.

Από την άλλη όμως πλευρά οφείλω να ομολογήσω, ότι ούτε στους Δανούς ούτε σε επισκέπτες από Αθήνα που έχουμε, αρέσει η κατάσταση. Γιατί, ναι μεν τους άρεσε η παραλία, αλλά πάντα υπάρχει το «αλλά» και ο «αστερίσκος» του «τι θέλουν τα τροχόσπιτα εκεί», «τι θέλουν αυτές οι παράγκες εκεί»!

Ενοχλεί αισθητικά η κατάσταση. Άλλωστε ο τουρισμός είναι αισθητική. Κάποιος έρχεται να δει, να απολαύσει μια όμορφη περιοχή, δεν έρχεται να δει τροχόσπιτα παρατημένα, παράγκες ή σκουπίδια.

Ε.Μ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.