Σε Διεθνες Συνεδριο για την προστασια των δικαιωματων πνευματικης και βιομηχανικης ιδιοκτησιας σε συμβασεις Franchising

Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Η προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας στις συμβάσεις Franchising» πραγματοποιήθηκε, στην Αυστρία από τις 17-23 Μαρτίου από το Κέντρο Διεθνών Νομικών Σπουδών που εδρεύει στο Σάλτσμπουργκ. Στο Συνέδριο στο οποίο συμμετείχαν εκπρόσωποι Δικηγορικών Εταιρειών από όλο τον κόσμο, Υπουργοί Εμπορίου, Ανάπτυξης και Δικαιοσύνης, Πανεπιστημιακοί συμμετείχε και το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών Franchising τόσο ως εταιρεία όσο και με το επιστημονικό της συμβούλιο. Αντικείμενο του Συνεδρίου ήταν η προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας στις συμβάσεις Franchising σε Ευρώπη και Αμερική και γενικότερα η ανάπτυξη σε Διεθνές επίπεδο μετά τις νέες τεχνολογικές και νομικές εξελίξεις. Μεταξύ των 27 ομιλητών ήταν και το μέλος του Κέντρου Διεθνών Νομικών Σπουδών και μέλος του Κέντρου Έρευνας και Εφαρμογών, διδάκτωρ του Διεθνούς Εμπορικού Δικαίου κ. Νίκη Γκοτσοπούλου η οποία μίλησε με θέμα την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας σε διεθνές επίπεδο.

Οι ομιλητές τοποθετήθηκαν στο πώς αντιμετωπίζονται καταρχήν νομικά οι συμβάσεις Franchising από τα εθνικά δίκαια. Ειδική νομοθεσία για τις συμβάσεις Franchising δεν υπάρχει σε καμία χώρα.

Η Ε.Ε. με κοινοτικούς κανόνες και κοινοτικές οδηγίες έρχεται να καλύψει το νομικό κενό που υπάρχει στις ευρωπαϊκές χώρες και από εκεί και πέρα στηριζόμενη στις διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις επιλύει νομικά ζητήματα όσον αφορά το Franchising.

Η ομιλήτρια κ. Γκοτσοπούλου, κατέγραψε τα νομικά ζητήματα που δημιουργούνται στις συμβάσεις με βάση τα εθνικά δίκαια και αναφέρθηκε στην προστασία των δικαιωμάτων σε διεθνές επίπεδο.

Τα νομικά ζητήματα, όσον αφορά το Franchising, είναι σχεδόν τα ίδια σε όλες τις χώρες. Όπως αναφέρει η κ. Γκοτσοπούλου κατά τη διάρκεια του συνεδρίου αναφέρθηκαν πολλά τέτοια ζητήματα, όπως της κατοχύρωσης των εμπορικών σημάτων. Ως παράδειγμα ανέφερε η εταιρεία που εδρεύει στην Αμερική και έχει κατοχυρώσει το σήμα της. Αν από την Ελλάδα κάποιος επισκεπτόμενος την Αμερική δει το σήμα και επιστρέφοντας στην Ελλάδα ιδρύσει Εταιρεία κατοχυρώνοντας το ίδιο σήμα δημιουργείται αυτομάτως το ερώτημα ποια νομοθεσία ισχύει. Η εθνική νομοθεσία κατοχύρωσης, η Ευρωπαϊκή ή το Διεθνές Δίκαιο;

«Εκεί έρχεται το Διεθνές Δίκαιο και εφ’ όσον πρόκειται για σήμα διεθνούς φήμης καταρρίπτονται τα υπόλοιπα. Ο Έλληνας πρέπει να αποζημιώσει τον Αμερικάνο για όσα χρόνια χρησιμοποιούσε το σήμα».

Ένα θέμα επίσης που αναφέρθηκε και είναι διεθνούς νομικού ενδιαφέροντος αφορούσε τα sites στο internet. «Όλες οι εταιρίες διεθνούς φήμης δημιουργούν ένα site και θέλουν ανάλογα με το κράτος που αναπτύσσονται να δημιουργήσουν το αντίστοιχο στη χώρα. Όμως πολλές φορές οι Έλληνες επιχειρηματίες έχουν ήδη προλάβει στη δημιουργία ενός domain name. Εδώ πολλές φορές δημιουργείται σύγχυση και μπορεί αυτός που θέλει να αγοράσει προϊόντα μέσω internet να παραπλανηθεί και να παραγγείλει προϊόντα έχοντας στο μυαλό μου το άλλο γνωστό επώνυμο. Αυτό είναι η σύγχυση των εμπορικών σημάτων και των domain names. Όσον αφορά στο internet δεν υπάρχει νομοθεσία πουθενά στον κόσμο. Έχουμε soft low, που σημαίνει ότι υπάρχει διακριτική ευχέρεια στην ερμηνεία του νόμου κάθε φορά.

Στην Ελλάδα, στη Θράκη αλλά και στην Κομοτηνή υπάρχουν πάρα πολλές τέτοιες υποθέσεις, σύγχυσης σήματος οι οποίες έχουν πάρει την νομική οδό». Όπως ερμηνεύεται από την κ. Γκοτσοπούλου κατ΄αρχήν δεν υπάρχει ενημέρωση από τα Επιμελητήρια. «Μέχρι το 1989 μπορούσες να κάνεις εγγραφή του σήματός σου στο Επιμελητήριο. Από το 1989 που υπάρχει και στην Ελλάδα νομοθεσία κατοχύρωσης σημάτων πρέπει να κατοχυρώνεις το σήμα σου στο Τμήμα Σημάτων του Υπουργείο Εμπορίου. Από την στιγμή που θα κατοχυρώσεις δεν έχεις κανένα πρόβλημα. Το 1995 το Υπουργείο Εμπορίου στέλνει στα Επιμελητήρια της χώρας έγγραφο με το οποίο ζητά από τα μέλη του Επιμελητηρίου να αναγνωρίζουν το σήμα τους και όπου υπάρχει σήμα στα αγγλικά ή ελληνικό τοπωνύμιο να αλλαχθεί. Πραγματικά το Επιμελητήριο της χώρας το έδωσαν στην δημοσιότητα, αλλά κανένας δεν το έκανε. Σήμερα τουλάχιστον οι επιχειρήσεις που αναπτύσσονται στην Ελλάδα με Franchising καταφεύγουν στα δικαστήρια και ζητούν μεγάλες αποζημιώσεις.

Με τα σήματα υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Η κατοχύρωση σημάτων στο Υπουργείο Εμπορίου πρέπει να γίνεται από όλους. Οι αποζημιώσεις βγαίνουν βάσει του τζίρου, που είχε η επιχείρηση όσα χρόνια χρησιμοποιούσε το σήμα και στο τέλος φθάνει το 50% του τζίρου όλων των χρόνων. Τις περισσότερες φορές καταλήγουν σε συμβιβασμούς και αν δεν θέλει κάποιος να πληρώσει γίνεται μέλος του δικτύου.

Το θέμα των σημάτων αφορά μόνο την Ελλάδα διότι τα άλλα κράτη το έχουν ξεπεράσει.

Λόγω του ηλεκτρονικού εμπορίου υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από τους καταναλωτές μέσω υπολογιστών.

Η διάκριση μεταξύ σημάτων στο Internet και σημάτων στο Υπουργείο Εμπορίου αντιμετωπίζεται τελείως διαφορετικά όταν έχει να κάνει με σήματα διεθνούς φήμης όπως Channel, Lacoste κ.α. Αυτές οι εταιρείες λόγω της διεθνούς φήμης προηγούνται στα πάντα. Διότι σύγχυση του καταναλωτικού κοινού σημαίνει ότι ο κόσμος έχει ξεκαθαρίσει στο μυαλό του κάποια σήματα και ό,τι άλλο δει παρόμοιο, είναι διαστρέβλωση του σήματος φήμης».

Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου έγινε ιδιαίτερη μνεία στην προστασία δικαιωμάτων πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας, όπως η κλοπή προγραμμάτων, λογιστική, τεχνογνωσία, εφευρέσεις. Από το 1994 οτιδήποτε θεωρείται πατέντα ή κάτι ξεχωριστό από τις καθημερινές τεχνογνωσίες πρέπει να κατοχυρώνεται για την Ελλάδα στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας του Υπουργείου.

«Γενικότερα το πνεύμα ήταν στο πώς μπορεί να προστατευθεί οτιδήποτε αφορά κάτι ξεχωριστό όπως τα δικαιώματα πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας τουλάχιστον στον τομέα των επιχειρήσεων.

Πώς μπορεί μια εταιρεία να προστατευθεί λόγω της παγκοσμιοποίησης όταν ξεφεύγει από τα στενά τοπικά πλαίσια του νομού, της περιφέρειας και κράτους, είτε στην Ευρώπη είτε σε άλλες χώρες, με την κατάλληλη κατάρτιση μιας σύμβασης».

Εξάλλου το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών Franchising συμμετείχε σε έκθεση που για πρώτη φορά διοργανώθηκε στο Κάϊρο της Αίγυπτο από τις 31 Μαρτίου – 3 Απριλίου και αφορούσε την Αίγυπτο, το Μαρόκο, την Τυνησία κ.α. Στις 5 Μαρτίου 2002 είχε υπογραφεί πρωτόκολλο Συνεργασίας με το Υπουργείο Εμπορίου της Αιγύπτου με το K.E.E.F., το οποίο θα ήταν ο συνδετικός κρίκος των Ευρωπαϊκών Επιχειρήσεων που θέλουν να αναπτυχθούν στις παραπάνω χώρες. Τα γεγονότα στη Μέση Ανατολή οπωσδήποτε επηρέασαν τη συμμετοχή των ντόπιων επιχειρηματιών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το Κέντρο Έρευνας και Εφαρμογών Franchising κατόρθωσε σε σύντομο χρονικό διάστημα να επεκτείνει τις δραστηριότητές του, εκτός περιφέρειας και Ελλάδας παρόλο που στην αρχή υπήρχε επιφύλαξη για την επιλογή της Κομοτηνής. Τελικά αυτό λειτούργησε θετικά.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.