Σαββας Ρομπολης, υποψηφιος ευρωβουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ «Αναγκαια συνθηκη για το μελλον της Ευρωπης, η ουσιαστικη καταπολεμηση της ανεργιας»

Ο Σάββας Ρομπόλης είναι ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, έχει ασχοληθεί επισταμένως και έχει συμμετάσχει σε ευρωπαϊκές ομάδες εργασίας που έχουν σχέση με θέματα απασχόλησης, ανεργίας και κοινωνικών πολιτικών. Γνωρίζει δηλαδή σε βάθος τα ζητήματα της ανεργίας που μαστίζουν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη. Πρέπει να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο η Ευρώπη αντιμετωπίζει την ανεργία καθώς, όπως αναφέρει, η Ευρώπη μέχρι σήμερα εφάρμοζε απλά «πολιτικές διαχείρισης του προβλήματος της ανεργίας» και για να αλλάξει αυτό προτείνει την τροποποίηση της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσθέτοντας και το κριτήριο του επιπέδου της ανεργίας στον καταστατικό χάρτη των οργάνων της Ευρώπης. Πιστεύει ότι είναι δυνατόν να υπάρξει μια «διαφορετική» Ευρώπη, μια Ευρώπη των πολιτών, θέτοντας ως αναγκαία συνθήκη «για το μέλλον της Ευρώπης την ουσιαστική καταπολέμηση της ανεργίας».

Σάββας Ρομπόλης όμως…

«Θα πρέπει να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές και όχι μόνο πολιτικές διαχείρισης του προβλήματος της ανεργίας»

ΠτΘ: κ. Ρομπόλη έχετε ένα εντυπωσιακό βιογραφικό και είστε ιδιαιτέρως καταρτισμένος στα ζητήματα της απασχόλησης της ανεργίας, αλλά και του ασφαλιστικού συστήματος. Εάν στη μάχη της Κυριακής της 25η Μαΐου εκλεγείτε και εκπροσωπήσετε τη χώρα μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τι θα επιδιώξετε να κάνετε στο κομμάτι της απασχόλησης και του ασφαλιστικού συστήματος; Και τελικά μπορεί η φωνή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ακουστεί ακόμα;
Σ.Ρ.: Το πιο σημαντικό πρόβλημα στην Ευρώπη γενικότερα και στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες ειδικότερα, είναι η ανεργία. Η συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία της έρευνας τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη γενικότερα, έχει οδηγήσει στο συμπέρασμα, ότι αν πραγματικά η Ευρώπη και τα κράτη-μέλη ενδιαφέρονται να καταπολεμήσουν αποτελεσματικά και ουσιαστικά την ανεργία, που αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη είναι 26 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 6 εκατομμύρια είναι νέοι, θα πρέπει να γίνουν πλέον ουσιαστικές αλλαγές και όχι μόνο πολιτικές διαχείρισης του προβλήματος. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τροποποιηθούν τα κριτήρια που υπάρχουν σήμερα στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη που είναι το έλλειμμα, το χρέος και ο πληθωρισμός και να προστεθεί ένα τέταρτο κριτήριο, το επίπεδο της ανεργίας. Κατ’ αυτό τον τρόπο εισάγεται μέσα στον πυρήνα της οικονομικής πολιτικής της Ευρώπης, εκτός από τα τρία κριτήρια και τα κριτήρια των πολιτικών απασχόλησης και της καταπολέμησης της ανεργίας, τα οποία μέχρι σήμερα είναι απλά πολιτικές – παραπαίδι της οικονομικής πολιτικής.

Το δεύτερο που πρέπει να γίνει ταυτόχρονα είναι να τροποποιηθεί το καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όπου στο πρώτο άρθρο λέει ότι η κεντρική επιδίωξη της ΕΚΤ είναι η σταθερότητα των τιμών και να προστεθούν κι άλλες τρεις λέξεις, αυτές της καταπολέμησης της ανεργίας. Κατ’ αυτό τον τρόπο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα χαλαρώσει τη νομισματική της πολιτική και θα δημιουργήσει συνθήκες ρευστότητας στην ευρωπαϊκή οικονομία και στις οικονομίες των κρατών-μελών ώστε να γίνουν ιδιωτικές και δημόσιες επενδύσεις, ιδιαίτερα με την ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι θα πρέπει η Ευρώπη κάθε χρόνο να χρηματοδοτεί τις πολιτικές καταπολέμησης της ανεργίας και της προώθησης της απασχόλησης με 20 δις ευρώ τα οποία μπορούν να βρεθούν εάν εφαρμόσουμε το λεγόμενο φόρο Τobin, έναν φόρο της τάξεως του 0,5% επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, όπου σύμφωνα με υπολογισμούς θα αποδίδει στην ευρωπαϊκή επιτροπή 25 δις. Υπάρχουν λύσεις, υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα, απαιτείται όμως να υπάρχει πολιτική βούληση και αλλαγή στο συσχετισμό είτε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής και κρατών-μελών, είτε σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να προωθήσουν τη στρατηγική της απασχόλησης, της ανάπτυξης και της ανασύστασης του κοινωνικού κράτους, αντικαθιστώντας την πολιτική και στρατηγική που εφαρμόζεται σήμερα της εσωτερικής υποτίμησης η οποία, όπως όλοι βιώνουμε, έχει σαν αποτέλεσμα την ύφεση, την αύξηση της ανεργίας και την κατάργηση των κοινωνικών υποθέσεων και του κράτους πρόνοιας.

«Η αντιπαράθεση ανάμεσα στο μπλοκ το δεξιό και το ακροδεξιό και το μπλοκ της ριζοσπαστικής αριστεράς και της ευρύτερης αριστεράς θα είναι μια ουσιαστική αντιπαράθεση»

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι υπάρχουν κι άλλες φωνές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που επιθυμούν την Ευρώπη όπως μας την περιγράψατε;
Σ.Ρ.: Υπάρχουν δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς σε όλη την Ευρώπη και η προσδοκία είναι ότι όλες αυτές οι δυνάμεις θα σημειώσουν επιτυχία και θα εκπροσωπηθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Θα υπάρχει βέβαια ένας διαφορετικός συσχετισμός για να μπουν στην ατζέντα όλα αυτά τα θέματα που σας είπα. Επειδή θα υπάρχει και μια αλλαγή του συσχετισμού σε ό,τι αφορά τις δεξιές και τις ακροδεξιές δυνάμεις αντιλαμβάνεστε κι εσείς, όπως κι εγώ, ότι όλη αυτή η αντιπαράθεση ανάμεσα στο μπλοκ το δεξιό και το ακροδεξιό και το μπλοκ της ριζοσπαστικής αριστεράς και της ευρύτερης αριστεράς θα είναι μια ουσιαστική αντιπαράθεση η οποία θα διαρκέσει κάποιο χρονικό διάστημα. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι θα πρέπει να γίνουν κάποιες ευρύτερες συμμαχίες με τις δυνάμεις που έχουν σαν στόχο την αναβάθμιση της εργασίας και την καταπολέμηση της ανεργίας και να τεθούν στην ατζέντα αυτές οι προτάσεις που σας περιέγραψα, διότι μέχρι σήμερα δεν έχουν τεθεί.

«Πώς είναι δυνατόν στη χώρα μας να υπάρχει πολιτική σταθερότητα όταν επί δέκα χρόνια η χώρα έχει επίπεδο ανεργίας πάνω από ένα εκατομμύριο;»

ΠτΘ: Και δεν έχει γίνει και διάλογος…
Σ.Ρ.: Ακριβώς. Μέχρι σήμερα αυτό το οποίο ακούγεται είναι μόνο το τρίγωνο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που είναι πληθωρισμός, έλλειμμα και χρέος. Εμείς όμως έχουμε ένα άλλο τρίγωνο, το οποίο λέει ανάπτυξη, απασχόληση, κοινωνική προστασία. Είναι δυο διαφορετικές επιστημονικές αντιλήψεις και δυο τελείως διαφορετικές προτάσεις άσκησης οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής ή πολιτικής απασχόλησης. Επομένως, θα υπάρξει μια αντιπαράθεση ανάμεσα στις δυο αυτές απόψεις και μέσα σ’ αυτούς τους συσχετισμούς που σας περιέγραψα θα συνεχίζεται να γίνεται η αντιπαράθεση μέχρις ότου φτάσουμε στο σημείο όπου θα δημοσιοποιηθεί ένα πλαίσιο πολιτικών καταπολέμησης της ανεργίας. Διαφορετικά δεν ξέρω για ποια κοινωνική Ευρώπη θα μιλάμε, δεν ξέρω για ποια κοινωνική συνοχή θα μιλάμε, δεν ξέρω για ποια Ευρώπη της αλληλεγγύης θα μιλάμε. Νομίζω ότι αυτή η πενταετία στην Ευρώπη θα είναι καθοριστική για το μέλλον και την προοπτική του. Ακούω που μιλούν για πολιτική σταθερότητα, αλλά πώς είναι δυνατόν στη χώρα μας να υπάρχει πολιτική σταθερότητα όταν επί δέκα χρόνια η χώρα έχει επίπεδο ανεργίας πάνω από ένα εκατομμύριο; Πώς είναι δυνατόν η Ευρώπη να μιλάει για πολιτική σταθερότητα όταν επί δέκα χρόνια η ανεργία της είναι πάνω από είκοσι εκατομμύρια στα 27, 28 κράτη-μέλη της; Νομίζω ότι είναι αναγκαία συνθήκη για το μέλλον της Ευρώπης η ουσιαστική καταπολέμηση της ανεργίας.

«Είναι δυνατόν να διαμορφωθεί μια άλλη πολιτική και να οικοδομηθεί μια άλλη Ευρώπη των πολιτών»

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι ο κόσμος θα πάει να ψηφίσει ή θα παραμείνει σκεπτικός και θα απέχει ίσως από τις εκλογές της 25ης Μαΐου;
Σ.Ρ.: Νομίζω ότι επειδή τα προβλήματα έχουν φτάσει σε ένα επίπεδο οξύτητας και μιας διάρκειας πέντε ή έξι ετών, μπορεί να υπάρξει μια ευρύτερη νομιμοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και όχι να μείνουμε σε μια συμμετοχή του 40% όπως στις προηγούμενες εκλογές του 2009. Πιστεύω ότι σ’ αυτές τις εκλογές θα έχουμε μια μεγαλύτερη συμμετοχή, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω πόσο μεγαλύτερη μπορεί αυτή να είναι. Είναι μοναδική ευκαιρία να στείλουμε ένα μήνυμα όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, ότι είναι δυνατόν να διαμορφωθεί μια άλλη πολιτική και να οικοδομηθεί μια άλλη Ευρώπη των πολιτών, διότι αυτή τη στιγμή ο απλός εργαζόμενος στην Ευρώπη διερωτάται τι κάνει γι αυτόν όλο αυτό το οικοδόμημα που έχει κατασκευαστεί από το 1953 μέχρι σήμερα και ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο της κρίσης και της ανεργίας. Σ’ αυτό το ερώτημα για να απαντήσει ο ίδιος ο ψηφοφόρος θα πρέπει να συμμετέχει, να δώσει την ευκαιρία και τη δυνατότητα του συσχετισμού στα όργανα της Ευρώπης για να δει πραγματικά αν κάνει κάτι γι’ αυτόν ή δεν κάνει, με αποκορύφωμα βέβαια το μεγαλύτερο πρόβλημα, αυτό της ανεργίας. Η αναγκαιότητα επιτάσσει συμμετοχή και όχι αποχή.

«Στην Ελλάδα το 0,05% του πληθυσμού που είναι 585 άτομα κατέχουν το 1/3 του ΑΕΠ, δηλαδή 54 δις και την ίδια στιγμή το 31% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας»

ΠτΘ: Γνωρίζετε αν υπάρχει ένα οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης στα σκαριά που να λειτουργεί προς όφελος των ευρωπαϊκών χωρών και όχι εναντίον τους;
Σ.Ρ.: Τα τελευταία χρόνια, με την κρίση, το μοντέλο που έχει επιλεγεί είναι το μοντέλο του νεοφιλελεύθερου παραδείγματος δηλαδή, έλλειμμα, χρέος, πληθωρισμός. Αυτό το μοντέλο έδειξε ότι δεν αντιμετωπίζει και δεν εφησυχάζει τους στόχους που θέτει η κοινωνική πολιτική. Δηλαδή αυτό το μοντέλο σε ό,τι αφορά το ελληνικό παράδειγμα, λέει, εφαρμόζω τη λιτότητα, αυξάνω την ανεργία επειδή θέλω να μειώσω το κόστος εργασίας και μέσα από τη μείωση του κόστους εργασίας, πετυχαίνω την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, σε μια δεύτερη φάση μετά από τρία χρόνια οι επιχειρήσεις που θα γλιτώσουν από την ανταγωνιστικότητα θα αρχίσουν να προσλαμβάνουν το άνεργο εργατικό δυναμικό, που έδιωξαν την προηγούμενη τριετία. Στην επιδίωξη της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης που εφαρμόστηκε, το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι πέρα από αυτά που έχουν γίνει στην Ελλάδα, δηλαδή μια παραγωγική και μια κοινωνική καθίζηση, το μίγμα οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής βρίσκεται σε ένα σοβαρό αδιέξοδο. Δηλαδή η εφαρμογή του είναι σε βάρος του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού χωρίς αυτός να έχει καμία προσδοκία από τις θυσίες που έχει καταβάλει. Στην Ελλάδα το 0,05% του πληθυσμού που είναι 585 άτομα κατέχουν το 1/3 του ΑΕΠ, δηλαδή 54 δις και την ίδια στιγμή το 31% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Σήμερα υπενθυμίζω ότι το όριο της φτώχειας σε μηνιαία βάση είναι 474 ευρώ. Επομένως αντιλαμβάνεσθε την τεράστια οικονομική ανισότητα που έχει δημιουργήσει, εκτός των άλλων, το πρόγραμμα της λιτότητας και της εσωτερικής υποτίμησης και γι’ αυτό νομίζω ότι αυτό το πρόγραμμα πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να έρθει στη θέση αυτό που υποστηρίζει με πολύ μεγάλη έμφαση ο ΣΥΡΙΖΑ ένα πρόγραμμα παραγωγικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης στην κοινωνική οικονομία και ευρύτερα στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης.

«Κάθε συμπολίτη μας οφείλει να εκφράσει την αντίρρησή του και την αντίθεσή του στο πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης που δημιούργησε όλα αυτά τα προβλήματα είτε στην παραγωγική είτε στην κοινωνική βάση της χώρας μας»

ΠτΘ: Θα θέλατε να πείτε κάτι τελευταίο στους ακροατές μας;
Σ.Ρ.: Το μήνυμα που θέλω να στείλω είναι ότι θα ήθελα να υπάρχει μια ευρύτερη συμμετοχή, να μην υπάρχει αποχή ακριβώς για να δοθεί η ευκαιρία στον κάθε συμπολίτη μας να εκφράσει την αντίρρησή του και την αντίθεσή του σ’ αυτό το πρόγραμμα εσωτερικής υποτίμησης που δημιούργησε όλα αυτά τα προβλήματα είτε στην παραγωγική είτε στην κοινωνική βάση της χώρας μας. Αυτό θα γίνει μόνο με μια ευρύτερη συμμετοχή στις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής στις 25 Μαΐου.

«Η διαφορά ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο κόμμα θα είναι τέτοια που θα σηματοδοτήσει αντικειμενικά πολιτικές εξελίξεις»

ΠτΘ: Συμφωνείτε ότι το μήνυμα των ευρωεκλογών και η πιθανή επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει και θα είναι η απαρχή της αναδιάρθρωσης του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών δυνάμεων στη χώρα μας;
Σ.Ρ.: Νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πετύχει το στόχο του να καταλάβει την πρώτη θέση στις ευρωεκλογές και νομίζω ότι η διαφορά ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο κόμμα θα είναι τέτοια που θα σηματοδοτήσει αντικειμενικά πολιτικές εξελίξεις, με την έννοια είτε το θέλει αυτό η κυβέρνηση είτε δεν το θέλει. Δεν νομίζω ότι στη Βουλή, λαμβάνοντας υπόψη και την ψηφοφορία της προηγούμενης Παρασκευής για το νέο αναθεωρημένο μνημόνιο 2015-18 που πέρασε με πλειοψηφία μόλις 150 βουλευτών, μέσα σε ένα περιβάλλον νωπών εκλογικών αποτελεσμάτων και μίας σημαντικής διαφοράς ανάμεσα στον πρώτο και στο δεύτερο θα υπάρξουν βουλευτές που θα ψηφίζουν νέα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, σε βάρος των συνταξιούχων, σε βάρος της ελληνικής κοινωνία. Επομένως οι πολιτικές εξελίξεις θα σηματοδοτηθούν είτε από την κυβέρνηση είτε σε αντίθετη περίπτωση μέσα από το ελληνικό κοινοβούλιο με άξονα αυτή τη διεργασία που σας περιέγραψα.

Ακούστε την συνέντευξη του κ. Σάββα Ρομπόλη στο “Ράδιο Παρατηρητής 94FM” εδώ: http://www.mixcloud.com/Radio-Paratiritis/%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CE%B2-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CE%AE-23-05-2014/

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.