«Η εγκαταλειψη των οικισμων, το κυκλοφοριακο στο κεντρο και ο λανθασμενος σχεδιασμος για τον ποδηλατοδρομο ειναι οι “πληγες” της Κομοτηνης σημερα»

Εκ νέου υποψήφιοι με την παράταξη «ΠΟΛΗ-τική Ανατροπή», με επικεφαλής την κ. Ελένη Λαφτσή, δύο άνθρωποι με κινηματικές και συνδικαλιστικές «περγαμηνές», ο κ. Αντώνης Ρουπγίδης και ο κ. Δημήτρης Μουμτζίδης, ψυχολόγος και ηλεκτρολόγος αντίστοιχα, μίλησαν στο «Ράδιο Παρατηρητής», όπου και παρέθεσαν τους προβληματισμούς τους για τις «πληγές» της Κομοτηνής, ήτοι την «παραγκούπολη» του Αλάν Κουγιού, την έλλειψη μιας ενιαίας στρατηγικής σε ό,τι αφορά ένα πιο «ανθρώπινο» κέντρο, χωρίς κυκλοφοριακό και με έναν ορθότερα σχεδιασμένο ποδηλατόδρομο, αλλά και τη μάστιγα της ανεργίας που πλήττει την περιοχή μας σε μεγαλύτερο βαθμό από τις υπόλοιπες της Ελλάδας. Επιπλέον, μιλώντας για το «δίλημμα των εκλογών» τόνισαν ότι πρέπει οι πολίτες να ξεφύγουν από τις λογικές ανάθεσης και με αφορμή τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά να γίνουν πιο ενεργοί.

«Ένας δήμος πρέπει να κάνει πολλά πράγματα και όχι μόνο να διαχειρίζεται τα ψίχουλα που στέλνει το κράτος»

ΠτΘ: Για ποιον λόγο θεωρείτε ότι πρέπει να γίνει πολιτική ανατροπή όπως λέτε στην Κομοτηνή;
Δ.Μ.: Η Κομοτηνή και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, ξεπερνούν τις άλλες περιοχές της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τους δείκτες ανεργίας. Οπότε δεν μπορούμε να αρκούμαστε σε μια δημοτική-περιφερειακή αρχή –είναι βέβαια και ο «Καλλικράτης» που έχει τα τρωτά του– που ο μόνος ρόλος της είναι καθαρά διαχειριστικός. Δεν είναι πλέον η εποχή των καλών παιδιών και των φιλικών σχέσεων αλλά η εποχή που θα πρέπει να βγει έξω κάποιος «ατίθασος», να πει τα πράγματα με το όνομά τους, να κάνει ένα συμβόλαιο με τον λαό και να το τηρήσει. Ο «Καλλικράτης» έγινε για να προσαρμόσει την τοπική αυτοδιοίκηση στο μνημονιακό καθεστώς και αυτό φάνηκε και από την πορεία του. Ακόμα και οι τότε ένθερμοι οπαδοί του πλέον δυσκολεύονται να τον υπερασπιστούν. Ένας δήμος πρέπει να κάνει πολλά πράγματα και όχι μόνο να διαχειρίζεται τα ψίχουλα που στέλνει το κράτος.

«Εν τέλει κάνανε ειδική οικονομική ζώνη όλη την Ελλάδα»

ΠτΘ: Τα εργασιακά δικαιώματα, ωστόσο, συρρικνώνονται σε πανελλήνια κλίμακα, ελέω παγκοσμιοποίησης…
Δ.Μ.: Το οχτάωρο έχει πλέον καταργηθεί και έχουμε περάσει σε ένα άλλο μοντέλο, το οποίο βλέπει την εργασία μόνο με οικονομικούς όρους. Στην περιοχή μας τα ποσοστά ανεργίας είναι πολύ μεγαλύτερα απ’ ό,τι είναι ο εθνικός μέσος όρος και για όσους δουλεύουν οι σχέσεις εργασίας είναι ελαστικές. Πριν τρία χρόνια μας κάνανε κάποια συνδικαλιστικά σεμινάρια, για το πώς θα αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη ΕΟΖ, τις ειδικές οικονομικές ζώνες. Εν τέλει κάνανε ειδική οικονομική ζώνη όλη την Ελλάδα.
Α.Ρ.: Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να δουλεύω σε ένα πρόγραμμα, το οποίο έχει επιλέξει κάποιους ανέργους, με σκοπό την ένταξή τους στην αγορά εργασίας. Σε καθημερινή βάση βλέπω δέκα ανέργους και ουσιαστικά λαμβάνω δέκα διαφορετικά σενάρια του success story, που ζει τα τελευταία δύο τρία χρόνια η χώρα μας. Πρόκειται για ανθρώπους με σύζυγο και παιδιά και συντηρούνται με συντάξεις των παππούδων και των γιαγιάδων. Για να υπάρξει ανάπτυξη σε μια χώρα χρειάζονται κάποιες πολύ βασικές προϋποθέσεις: Ισονομία και ισοπολιτεία, σταθερές εργασιακές σχέσεις και σταθερό φορολογικό σύστημα.

«Tο Αλάν Κουγιού παραμένει εδώ και δεκαετίες μια παραγκούπολη μέσα στην πόλη της Κομοτηνής»

ΠτΘ: Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι «ανοιχτές» πληγές της Κομοτηνής;
Α.Ρ.: Εγώ διατηρώ το γραφείο μου στην οδό Αδριανουπόλεως, η οποία είναι μακριά σε μήκος και έχει έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα, καθώς επ’ αυτής κατοικούν χριστιανοί, μουσουλμάνοι και, στο τέλος της, και αθίγγανοι, εκείνο που με επηρεάζει πάρα πολύ είναι το τι γίνεται από τη μέση μέχρι το τέλος της, που, ουσιαστικά, είναι η μεγαλύτερη πληγή σε αυτή την πόλη. Ήμουν μικρό παιδί και έχω φτάσει 47 χρονών και ο οικισμός των Τσιγγάνων, το Αλάν Κουγιού παραμένει μια παραγκούπολη μέσα στην πόλη της Κομοτηνής. Μια άλλη πληγή έχει να κάνει με το κέντρο της πόλης, που, κάποια στιγμή, θα έπρεπε να αδειάσει εντελώς από αυτοκίνητα. Επίσης, ο τρόπος που σχεδιάστηκε ο ποδηλατόδρομος, καταστρέφει τις υποδομές των δρόμων, από τη στιγμή που αυτοί χρησιμοποιούνται. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τα έργα γίνονται το βράδυ, ποτέ σε ώρες αιχμής.
Δ.Μ.: Και σε μένα έχει κάνει μεγάλη εντύπωση η εγκατάλειψη των οικισμών. Κατά δεύτερον δεν φαίνεται να υπάρχει μια ενιαία στρατηγική για το τι μπορεί να γίνει στο κέντρο. Θα έπρεπε ο ποδηλατόδρομος να συνδέει τις γειτονιές με το κέντρο. Ούτε, βέβαια, ήταν ωραίο αυτό που γινόταν πριν: οι δρόμοι ήταν φαρδιοί αλλά τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα σε δύο λωρίδες και δούλευε μόνο μία λωρίδα.

«Το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι το πότε θα ξυπνήσουμε ως πολίτες»

ΠτΘ: Πώς θα καταφέρουμε αφενός να βρούμε χρήματα και αφετέρου να αλλάξουμε νοοτροπία;
Α.Ρ.: Είναι θέμα παιδείας. Καλό θα ήταν μια μέρα να μαζευτούμε όλοι εμείς οι πολιτευτές, εντός και εκτός εισαγωγικών και να ψηφίσουμε ενεργούς πολίτες. Το μεγαλύτερο ζητούμενο, ειδικά από τότε που μπλέξαμε με τα μνημόνια είναι το πότε θα ξυπνήσουμε. Όλα ξεκινούν από εμάς. Αν βγει η μισή πόλη και ζητήσει καινούριο νοσοκομείο θα κόψουν τον λαιμό τους για να το φτιάξουν. Οι κάτοικοι της Κοζάνης πριν λίγα χρόνια, για να διεκδικήσουν την ανέγερση νέου νοσοκομείου, έκλεισαν και από τις δύο πλευρές την Εγνατία και τελικά το πέτυχαν. Πρέπει να αναλογιστούμε τι κερδίσαμε και τι χάσαμε τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Εγώ αυτό το λέω «μπακαλοτέφτερο». Οι Αθηναίοι συνταξιούχοι κάνουν πορείες. Μήπως κάποια στιγμή θα έπρεπε να κάνουν και οι Κομοτηναίοι;
Δ.Μ.: Δεν νομίζω ότι η άσκηση πολιτικής μόνο με οικονομικούς όρους μπορεί να φέρει αποτελέσματα και αυτό φαίνεται. Γίνεται λόγος για «συμμάζεμα του δήμου». Εγώ ξέρω ότι η νυν δημοτική αρχή ήταν για χρόνια στον δήμο, όταν οι προηγούμενες διοικήσεις κατηγορήθηκαν πολλές φορές για σπατάλες. Η προηγούμενη διοίκηση, του κ. Κοτσάκη είχε πάρει δάνειο για να καλύψει «τρύπες». Τώρα έρχονται οι άνθρωποι που ήταν και στις προηγούμενες διοικήσεις και λένε ότι συμμάζεψαν τα οικονομικά, χωρίς όμως να έχουνε δώσει ποτέ στοιχεία, ειδικά για το τι έγιναν εκείνα τα χρήματα τα χρόνια που δεν υπήρχε οικονομικό πρόβλημα. Με αυτή τη λογική και ο Σαμαράς μπορεί να πει ότι συμμάζεψε τα οικονομικά της Ελλάδας.

«Όταν κάποιος λέει ότι είναι ανεξάρτητος πρέπει να παίρνει και θέση όταν δεν του αρέσει κάτι»

ΠτΘ: Ποιο είναι εν τέλει το δίλημμα των επερχόμενων εκλογών;
Δ.Μ.: Είναι η πρώτη φορά από τις εκλογές του ’12 που οι πολίτες προσέρχονται στις κάλπες και θα πρέπει να σταλεί ένα πολιτικό μήνυμα. Πρέπει οι υποψήφιοι των κομμάτων της συγκυβέρνησης να καταψηφιστούν. Και, όσον αφορά στην Κομοτηνή, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει μια αλλαγή. Εγώ πιστεύω ότι αν κερδίσει ο κ. Πετρίδης τον δήμο της Κομοτηνής, αυτό θα χρησιμοποιηθεί από τον κ. Βενιζέλο, όσο και λέει ότι είναι ανεξάρτητος.
Α.Ρ.: Όταν κάποιος λέει ότι είναι ανεξάρτητος πρέπει να παίρνει και θέση όταν δεν του αρέσει κάτι. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ξεφύγουμε από τη λογική της διαχείρισης και να αναζητήσουμε ανθρώπους, που μπορούν να πάνε την κάθε πόλη και τον κάθε οικισμό ένα βήμα μπροστά. Και πάνω απ’ όλα να έχουν σχέση με τον τόπο και το ανθρώπινο βιος και συναίσθηση της χρονικής περιόδου, στην οποία ζούνε.

Συνεντεύξεις: Νατάσσα Βαφειάδου, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.