Νικος Φακιριδης, υποψηφιος δημαρχος Κομοτηνης «Να καταλαβει ο κοσμος οτι δεν γινεται να περιμενει λυσεις απο δημοτικα συμβουλια που η πλειοψηφια, βρισκεται στη λογικη εφαρμογης μιας διοικησης»

Ο κ. Νίκος Φακιρίδης, έχοντας χρόνια εμπειρία συμμετοχής στα κοινά, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που θέτει υποψηφιότητα για τη θέση του δημάρχου, αλλά και ενεργούς συμμετοχής στις κινητοποιήσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, τίθεται εκ νέου επικεφαλής του συνδυασμού «Λαϊκή Συσπείρωση». Στο πλαίσιο αυτό μίλησε στο «Ράδιο Παρατηρητής» για την πλήρη αντίθεσή του στις πολιτικές της ΕΕ και των αστικών κομμάτων, όπως είπε, που «εξυπηρετούν τα μονοπώλια» και εξαθλιώνουν «τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην ύπαιθρο και στην πόλη».

Επιπροσθέτως, τόνισε την αναγκαιότητα ενεργούς συμμετοχής του κόσμου σε μαζικούς αγώνες και κινητοποιήσεις «με αιτήματα άμεσης ανακούφισης αλλά και μακροπρόθεσμης στόχευσης», ενώ δεν δήλωσε αντίθετος σε μια ορθολογική διαχείριση από την «τοπική διοίκηση», όπως τη χαρακτήρισε, αλλά αντίθετος σε έναν δήμο που επαναπαύεται στη διαχείριση της φτώχειας και της μιζέριας που της επιβάλλουν.

«Ο ιμπεριαλισμός, δηλαδή ο καπιταλισμός στο ανώτατό του στάδιο, πάντα εφάρμοζε με μαεστρία την τακτική του “διαίρει και βασίλευε”»

ΠτΘ: κ. Φακιρίδη, δεδομένου ότι είστε επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης ως υποψήφιος δήμαρχος Κομοτηνής, τελικά ο λαός μας παρά τα δραματικά που ζει, γιατί δεν συσπειρώνεται ποτέ;
Ν.Φ.: Πρώτα πρέπει να συνειδητοποιήσει κανείς την ανάγκη να αγωνιστεί. Δεύτερον ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να το κάνει είναι να αγωνιστεί μαζί με άλλους που έχουν τα ίδια ή παρόμοια προβλήματα. Και, τρίτον, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι για να μπορέσει να συμμαχήσει με άλλους, πρέπει να έχουν στόχους που δεν θα λύνουν τα προβλήματα του ενός αλλά τα βασικά προβλήματα όλων μαζί. Για παράδειγμα, είναι ένα μέτωπο η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αποφάσεις της, οι νόμοι της και οι πολιτικές της, οι οποίες συναποφασίζονται με τις κυβερνήσεις των χωρών και στηρίζονται από τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Οι συνέπειες από την ένταξη έχουν σήμερα αγκαλιάσει όλες τις βασικές κοινωνικές ομάδες, την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην ύπαιθρο και στην πόλη. Σίγουρα ευνοούν την αστική τάξη και τα υψηλότερα μεσαία στρώματα. Άρα χρειάζεται να συνειδητοποιηθεί από τις ομάδες που πλήττονται, ότι έχουν κοινές ανάγκες άρα πρέπει να συμμαχήσουν και να διεκδικήσουν τα βασικά. Ανατροπή των πολιτικών που φτωχαίνουν τον εργαζόμενο και καταργούν δικαιώματα όπως το οχτάωρο. Κατάργηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που εξοντώνει τους αγρότες και μειώνει την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή στη χώρα. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα βασικά ζητήματα. Όλα μαζί θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχους πάλης. Αυτό δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται, είναι τρομερά δύσκολο. Ο ιμπεριαλισμός, δηλαδή ο καπιταλισμός στο ανώτατό του στάδιο, πάντα εφάρμοζε με μαεστρία την τακτική του «διαίρει και βασίλευε».

Σίγουρα κάθε άνθρωπος, και εκείνος που υποφέρει και εκείνος που δεν υποφέρει, θέλει μια ζωή αντάξια της ανθρώπινης υπόστασής του. Για εμάς σήμερα αυτό που πρέπει να διεκδικεί κάθε εργαζόμενος είναι σταθερή δουλειά, αξιοπρεπές εισόδημα, φτηνή υγιεινή κατοικία, δωρεάν κοινωνικές παροχές, υγεία, παιδεία, πολιτισμό, αθλητισμό, φτηνό ή ακόμα και δωρεάν ρεύμα και νερό. Να μη συμβιβάζεται με τη μιζέρια και τη φτώχεια που του επιβάλλουν. Από αυτά δεν πρέπει να κάνει πίσω, ασχέτως από το πότε θα τα κατακτήσει. Αυτοί που μας κάνουν κουμάντο σήμερα, δεν είναι τα αστικά κόμματα αλλά οι πολυεθνικές και τα μονοπώλια, προκειμένου να κατακτήσουν ένα επίπεδο κερδοφορίας τέτοιο που να μπορούν να αντέξουν στον ανταγωνισμό, έχουν εξαπολύσει μια σφοδρή επίθεση στα φτωχά λαϊκά στρώματα. Με σκοπό να παράγουν φθηνότερα, να αγοράζουν πρώτη ύλη φθηνότερα και να έχουν και ένα ενδιάμεσο στρώμα στην υπηρεσία τους που να μην τους στοιχίζει πολύ και που να τους εξυπηρετεί.

«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι λαϊκές κινητοποιήσεις, με αιτήματα άμεσης ανακούφισης αλλά και μακροπρόθεσμης στόχευσης»

ΠτΘ: Εσείς διακρίνετε τα λαϊκά στρώματα ν’ αντιδρούν; Θα ήταν αν συνέβαινε αυτό η ζωή μας έτσι; Και πού διαφοροποιείτε το ΚΚΕ σε σχέση με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα που επαγγέλλονται την πολιτική αφύπνιση;
Ν.Φ.: Τα τελευταία 4-5 χρόνια τα στρώματα αυτά ένιωσαν πολύ έντονα τις συνέπειες αυτών των πολιτικών, οι ζωές τους ανατράπηκαν εντελώς. Άνθρωποι αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, άλλοι μπαίνουν φυλακή, έχουμε αυτοκτονίες. Αυτό το χτύπημα δεν μπορεί πάντα να αντανακλαστεί στη συνείδηση ως μια ριζοσπαστική αντίδραση, ενώ μερικές φορές αντανακλάται ως φασισμός. Το βλέπουμε και με τη Χρυσή Αυγή που αποδεικνύεται μέρα με τη μέρα ότι είναι εγκληματική οργάνωση, ότι είναι κόμμα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, του πιο στυγνού κομματιού δηλαδή του κεφαλαίου, και παρ’ όλα αυτά ένα μέρος του κόσμου την υποστηρίζει –και δεν μιλάω για τους αμετανόητους χουντικούς και τους φασίστες. Αυτή η δυσκολία να αντανακλαστεί αυτή η άσχημη οικονομική και κοινωνική εξέλιξη στη συνείδηση του ανθρώπου φαίνεται από το γεγονός της διάσπασης του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, και τη δημιουργία νέων κομμάτων, όπως το Ποτάμι, που προσφέρουν «λύσεις» στον κόσμο, αλλά στην ουσία δεν κάνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που κάνει η κυβέρνηση. Δεν θα μιλήσω ότι για τη ΔΗΜΑΡ που ό,τι και να λέει τώρα, έχει συμπράξει με αυτές τις πολιτικές, ούτε για τους ΑΝΕΛ, που ήταν ένα κομμάτι της ΝΔ και ξαφνικά αποφάσισαν ότι είναι αντιμνημονιακοί. Δείτε τον ΣΥΡΙΖΑ, που λέει ότι θα ανεβάσει το βασικό μισθό από 400 ευρώ, όπως συμφώνησε η επαίσχυντη ηγεσία της ΓΣΕΕ, στα 750 που ήταν πέρσι. Για να μιλήσω και για τον δήμο Κομοτηνής, ο «Σπάρτακος» θέλει να καρπωθεί από παντού τη δυσαρέσκεια του κόσμου, πατώντας και στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος και προβάλλοντας ένα φασιστικής έμπνευσης ιδεατό σχήμα που υποτίθεται είναι έξω από τα κόμματα. Λέει λοιπόν ότι «εγώ θα σας δώσω λίγο περισσότερο σε σχέση με αυτά που δίνει η σημερινή διοίκηση».
Η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στο ΚΚΕ και σε όλα τα υπόλοιπα κόμματα και μορφώματα –εννοώντας τον «Σπάρτακο»– είναι ότι όλοι υπόσχονται λύσεις με τον λαό στον καναπέ, στα παρκάκια, στα παγκάκια κ.λπ., ενώ το ΚΚΕ και οι παρατάξεις του λένε «εμείς θα μπούμε μπροστά αλλά σε μια λαϊκή κινητοποίηση, με πρόγραμμα και με αιτήματα άμεσης ανακούφισης αλλά και μακροπρόθεσμης στόχευσης». Αν δούμε σε βάθος τι υπόσχονται οι υπόλοιποι, επί της ουσίας, δεν υπόσχονται κάτι διαφορετικό μεταξύ τους. Το θέμα είναι πώς βάζεις ζητήματα οργάνωσης της λαϊκής πάλης ώστε να βγει ο κόσμος στο προσκήνιο και εσύ να τον βοηθήσεις, όχι να τον ποδηγετήσεις.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι ο λαός είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο;
Ν.Φ.: Σίγουρα αυτή τη στιγμή δεν είναι απόλυτα ώριμος. Θα χρειαστεί και άλλος χρόνος και άλλα γεγονότα. Βλέπουμε ότι λαμβάνονται πολύ σκληρά μέτρα και οι αντιδράσεις είναι περιορισμένης έκτασης. Πρέπει όμως να καταλάβει ο κόσμος ότι δεν γίνεται να περιμένει λύσεις από δημοτικά συμβούλια που η συντριπτική τους πλειοψηφία, βρίσκεται στη λογική εφαρμογής μιας διοίκησης, όπως αυτή που εφάρμοσε η διοίκηση Πετρίδη για παράδειγμα. Σε μια λογική δηλαδή που εκπορεύεται από τα κέντρα εξουσίας και λέει «για την τοπική διοίκηση, αυτά θα πάρετε φέτος». Και η ίδια η κυβέρνηση ομολογεί ότι αυτά που δίνει είναι κάτω από το ελάχιστο όριο οικονομικής ενίσχυσης με την οποία μπορεί να λειτουργήσει ένας δήμος. Και έχουμε τη μείζονα αντιπολίτευση να συμφωνεί, αφού πρόσκειται στη ΝΔ, που συγκυβερνά μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Απλά μαλώνουν για κάποιες λεπτομέρειες. Έχεις όμως και τις άλλες παρατάξεις, τον «Σπάρτακο» και του κ. Μαρούδα, που τον στήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ, που κάνουν κριτική μόνο στις συνέπειες και δεν λένε «Γιατί κ. Δήμαρχε δεν πάλεψες για την απόφαση που πήραν για σένα;», «Γιατί δεν κάλεσες τον κόσμο να τον ενημερώσεις και δεν βγήκατε μαζί στους δρόμους». Ζήτημα αν η σημερινή κυβέρνηση έκλεισε μια φορά το δήμο, ενώ σε άλλες πόλεις υπήρξαν κινητοποιήσεις.
Εγώ δεν λέω ότι όλες οι κινητοποιήσεις έχουν άμεσο αποτέλεσμα. Αλλά όταν αυτό το πράγμα το έχεις ως βασικό εργαλείο πολιτικής ύπαρξης και δράσης, σίγουρα κάποια στιγμή θα πετύχεις. Δεν γίνεται το ενάμιση εκατομμύριο του ελληνικού πληθυσμού, που είναι στην ανεργία να βρει άμεσα δουλειά γιατί είναι ενάντια στα σχέδια των πολυεθνικών. Αν δεν έχεις έναν στόχο βαθύτερο και μακροπρόθεσμο όπως έχουμε εμείς, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την έξοδο από την ΕΕ, την κοινωνικοποίηση των πολυεθνικών και γενικότερα το πλάνο της ρήξης με την εξουσία, δεν μπορείς να πετύχεις. Αυτά θα έρθουν σιγά σιγά στο βαθμό που θα ωριμάσουν και στη συνείδηση του κόσμου. Αν κάθεσαι όμως στον καναπέ δεν πρόκειται να ωριμάσει καμιά φορά. Αντιθέτως θα ωριμάσει η μοιρολατρεία, η φασιστική συνείδηση, η αποχή και η γκετοποίηση.

«Θεωρίες του 19ου αιώνα, όπως αυτή της συνεργατικής διαχείρισης απέναντι στην καπιταλιστική διαχείριση, όχι μόνο δεν περπάτησαν στη ζωή αλλά έκαναν και μεγάλη ζημιά»

ΠτΘ: Πιστεύετε δηλαδή ότι η αυτοδιοίκηση δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το θέμα διαχείρισης των ήδη υπαρχόντων πόρων;
Ν.Φ.: Το να είσαι διαχειριστής δεν είναι κακό ούτε το κατακρίνουμε. Δεν είμαστε αντίθετοι σε μια καλή διαχείριση. Αλλά είμαστε αντίθετοι μια διοίκηση να διαχειρίζεται μόνον αυτό που της επιτρέπουν. Τους λένε «διαχειρίσου τη φτώχεια» και αυτό το παραδέχονται και οι ίδιοι και λένε, με τη σειρά τους, «δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, πρέπει να διαχειριστούμε τη μιζέρια μας». Εκατό φορές το είπανε στο δημοτικό συμβούλιο. Είπανε από την αρχή ότι συμφωνούνε με το μνημόνιο. Υπάρχει δηλαδή εντελώς διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων. Αλλά ακόμα και εκείνοι που υποτίθεται διαφωνούν με το μνημόνιο, δεν καταθέτουν αντιμνημονιακές θέσεις.
Ο «Σπάρτακος» για παράδειγμα βάζει το θέμα των λαχανόκηπων. Ούτε λαχανόκηπους είναι σε θέση να κάνουν. Προβάλλει δηλαδή ένα μοντέλο συνεργατικής διαχείρισης απέναντι στην καπιταλιστική διαχείριση. Μιλάμε για θεωρίες του 19ου αιώνα που όχι μόνο δεν περπάτησαν στη ζωή αλλά έκαναν και μεγάλη ζημιά. Δηλαδή οι εργαζόμενοι να διαχειριστούν μόνοι τους την οικονομία χωρίς καθοδήγηση, πλάνο και σχέδιο. Αυτό δεν είναι απάντηση, είναι αποπροσανατολισμός. Ή ακούς καταγγελίες για τη ΔΕΥΑΚ, «έκανε κομπίνες, έκανε λαμογιές κ.λπ.» και δυο πράγματα σου έρχονται στο μυαλό. Κατά πρώτον ότι πάνε να την ιδιωτικοποιήσουν, άρα οι κατηγορίες βοηθούν σε αυτή την κατεύθυνση και κατά δεύτερον ότι ετοιμάζεται να εισπράξει, ήδη 40 άτομα τα έστειλε «αδιάβαστα» στην εφορία. Και σίγουρα, η συντριπτική πλειοψηφία όσων χρωστούν είναι γιατί δεν έχουν να πληρώσουν. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν που υφίστανται τις συνέπειες δεν πρέπει να οργανωθούν; Είναι συλλογική αλλά και ατομική ευθύνη, όπως και η ψήφος σε τελική ανάλυση.

«Εμείς εξυπηρετούμε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, άρα μας ενδιαφέρει η οικονομία της εργατικής τάξης»

ΠτΘ: Η νυν διοίκηση όταν ανέλαβε προ τετραετίας έκανε λόγο για τα οικονομικά «ανοίγματα» και τον δανεισμό που βρήκε από την προηγούμενη…
Ν.Φ.: Όταν για χρόνια η δημοτική διοίκηση δυσπραγεί οικονομικά κάποια στιγμή αναγκάζεται να δανειστεί. Και δεν είναι μόνο ο δήμος Κομοτηνής. Η διοίκηση του δήμου φέρνει κάθε φορά στα δημοτικά συμβούλια, τον προϋπολογισμό, τον απολογισμό κ.λπ. Όλα αυτά, τουλάχιστον από την άποψη των αριθμών ήταν σωστά. Έμπαινε ζήτημα από τον «Σπάρτακο» να γίνει έλεγχος της προηγούμενης διοίκησης, του κ. Κοτσάκη. Από την άποψη της πολιτικής, γιατί η πολιτική είναι καθαρά οικονομία, ο πολιτικός διαχειρίζεται τα οικονομικά δεδομένα αυτών που εξυπηρετεί. Εμείς εξυπηρετούμε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, άρα μας ενδιαφέρει η οικονομία της εργατικής τάξης. Αυτό μοιάζει με τη λογική που είχε η ΝΔ το 2004, «θα πιάσουμε τους κλέφτες», ενώ αποδείχθηκαν οι ίδιοι μεγαλύτεροι. Έτσι δεν αποκαλύπτονται αυτοί που το κάνουν –δεν θέλω να πω κάτι για την προηγούμενη διοίκηση εφόσον δεν υπάρχει κάτι σαν στοιχείο που να έχει βγει δημόσια– και αθωώνονται οι πολιτικές που οδηγούν στους δανεισμούς και τις λαμογιές. Γιατί η ρίζα στις οικονομικές ατασθαλίες που πράττουν διάφοροι είναι απόρροια του πολιτικού οικονομικού συστήματος. Δεν μπορεί αυτό το σύστημα να λειτουργήσει χωρίς λαμογιές, δεν γίνεται. Και εμείς θα θέλαμε να δούμε τα οικονομικά της προηγούμενης διοίκησης αλλά δεν πρέπει να είναι το πρώτο ζήτημα που απασχολεί τον δημότη. 

Συνέντευξη: Νατάσσα Βαφειάδη, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.