Κοσμας Παπαχρηστου, μελος ΣΥΡΙΖΑ ν.Ροδοπης «Για να μην υπαρξει διχασμος, θεωρησα οτι ηταν καλο να παραιτηθω»

Λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση του υποψηφίου ή υποψηφίων για το «χρίσμα» του ΣΥΡΙΖΑ για το δήμο Κομοτηνής, ο παραιτηθείς υποψήφιος κ. Κοσμάς Παπαχρήστου μίλησε στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» και στις Νατάσσα Βαφειάδου και Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, περιγράφοντας το παρασκήνιο της παραίτησής του από την διεκδίκηση του δημαρχιακού θώκου της Κομοτηνής, σχολιάζοντας τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης αλλά και τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε ό,τι αφορά τα ζητήματα κεντρικής εξουσίας.

Κοσμάς Παπαχρήστου όμως…

ΠτΘ: κ. Παπαχρήστου είστε ένα πρόσωπο που πρωταγωνίστησε τον τελευταίο καιρό με αφορμή την υποψηφιότητά σας, μαζί με αυτή του κ. Ανέστη Στρατιάδη για τη διεκδίκηση του δημαρχιακού θώκου της Κομοτηνής. Ήσασταν ανέκαθεν πολιτικοποιημένος και στρατευμένος;
Κ.Π.: Από τα 14 μου είμαι στρατευμένος στην πολιτική, θήτευσα βέβαια στο Κομμουνιστικό Κόμμα, και ως φοιτητής, αλλά και μετέπειτα ως γιατρός, υπήρξα συνδικαλιστής στην Αθήνα εκλεγμένο μέλος στη διοίκηση του νοσοκομείου «Σωτηρία» ως εκπρόσωπος των γιατρών. Πάντα ήμουν πολιτικοποιημένος και τα τελευταία επτά περίπου χρόνια ερχόμενος στην Κομοτηνή, και μένοντας σε αυτήν κατ’ επιλογήν, το λέω αυτό γιατί ο βέρος Κομοτηναίος δεν έχει και καμία επιλογή, ενώ όταν κάποιος έχει καταγωγή από τη γειτονική Αλεξανδρούπολη και από ένα χωριό της Θεσσαλονίκης και επιλέγει να μείνει στην Κομοτηνή, νομίζω ότι το κάνει γιατί αγαπάει αυτή την πόλη. Αυτός ήταν και ο λόγος που εγώ και η σύζυγος μου γίναμε Κομοτηναίοι και δεν το έχουμε μετανιώσει. Τα τελευταία δύο χρόνια δε, δραστηριοποιηθήκαμε πιο ενεργά με την ελπίδα που γέννησε ο ΣΥΡΙΖΑ.

«Το ζήτημα των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων είναι το τελειωτικό χτύπημα προς την εσωτερική υποτίμηση που γίνεται στην κοινωνία μας»

ΠτΘ: Πώς αισθάνεστε τώρα που συμμετέχετε σε αυτή την προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ; Συμμερίζεστε την αισιοδοξία του προέδρου του κ. Τσίπρα ότι θα είναι η νέα κυβέρνηση και ότι θα λύσει τα προβλήματα της χώρας; Είναι κάτι που αφουγκράζεσθε από τον κόσμο;
Κ.Π.: Όπως είπε ο πρόεδρός μας και στη ομιλία του στη Βουλή αλλά και στην Κεντρική Επιτροπή την επόμενη ημέρα είμαστε πεπεισμένοι ότι θα κληθούμε σύντομα, όποτε γίνουν εκλογές, κάτι που πιστεύω ότι θα γίνει πολύ σύντομα και όχι απαραίτητα μέχρι και τις δημοτικές εκλογές, γιατί κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει το τυχαίο γεγονός. Καταλαβαίνετε ότι σήμερα το ζήτημα των πλειστηριασμών και των κατασχέσεων είναι το κυρίαρχο και είναι το τελειωτικό χτύπημα θα έλεγα προς την εσωτερική υποτίμηση που γίνεται στην κοινωνία μας και θα είναι ίσως το «νοκ άουτ» που γίνεται απέναντι στον ίδιο το λαό μας. Αυτό μπορεί να γεννήσει ανεξέλεγκτες εξελίξεις και σίγουρα μέσα σε αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Προσέξτε όμως, εγώ ασπάζομαι απόλυτα αυτό που είπε ο Αλέξης Τσίπρας, είμαι σίγουρος ότι θα πάρουμε την πλειοψηφία και την απόλυτη μάλιστα, πιθανόν να έχουμε αυτοδυναμία, αλλά δεν θα μπορέσουμε να κυβερνήσουμε έχοντας αυτοδυναμία, αν δεν έχουμε μια συμπαράταξη όλων των κοινωνικών δυνάμεων, για να βγούμε όσο το δυνατόν με λιγότερα τραύματα από αυτή την περιπέτεια, από αυτή την καταστροφή που μας έχει οδηγήσει εδώ και τριάμισι χρόνια η μνημονιακή πολιτική.

«Αυτά που γράφηκαν, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και με πίκραναν διπλά»

ΠτΘ: Οι τελευταίες διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ ν.Ροδόπης αφορούσαν στην επιλογή υποψηφίων για το δήμο Κομοτηνής. Η απόσυρση του κ. Στρατιάδη, ο οποίος είναι αγαπητός, για λόγους προσωπικούς και μετά η δική σας απόσυρση άφησαν μια πικρή γεύση σ’ όσους ασχολούνται με την πολιτική. Γιατί συνέβησαν έτσι τα πράγματα; Οι πολιτικές διαδικασίες μήπως εκπαραθυρώνουν τις ποιοτικής φύσεως αλλαγές;
Κ.Π.: Θα μου επιτρέψετε να κάνω μια αναδρομή για το πώς προέκυψε η υποψηφιότητά μου για την τοπική αυτοδιοίκηση. Καθαρά το κριτήριο που με ανάγκασε προσωπικά να αυτοπροταθώ στο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολιτικό, ήταν η αναγκαιότητα που έμπαινε με μια πολιτική απόφαση, στην οποία ο πρόεδρος είχε καταθέσει στην πρώτη κεντρική επιτροπή του Σεπτέμβρη ότι δεν υπάρχει άλλος πολιτικός στόχος από το να ξυπνήσουμε 16 Μάη, ως ορόσημο, και να ζητήσουμε άμεσα εκλογές, γιατί δεν αντέχει η ίδια η κοινωνία. Θα πρέπει εμείς να ανατρέξουμε στις τοπικές κοινωνίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση την οποία χρησιμοποιούν για να επιβάλλουν αυτές τις πολιτικές και αυτό είναι φανερό και στον τόπο μας. Από αυτή την πολιτική θέση εφορμώντας και επειδή είμαι γιατρός και ασκώ το επάγγελμα ιδιωτικά τα τελευταία δεκατρία χρόνια, αυτό που εισέπραττα από τους πολίτες είναι ότι αυτό είναι και η δική τους θέληση. Δεν έχει σχέση ούτε με φιλοδοξία, ούτε με καρέκλα, ούτε ότι αυτοσκοπός μας είναι να πάρουμε τη δημαρχία. Η αναγκαιότητα όμως, όπως η ανάγκη γιγάντωσε το ΣΥΡΙΖΑ και τον πήγε στο 27%, επιβάλλει ο υποψήφιος που αισθάνεται αυτό το πράγμα, να ανατρέψει τις υπόλοιπες πολιτικές προτάσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ξεκινώντας λοιπόν με αυτό, είχα αυτοπροταθεί διότι άκουγα πολλούς και αξιοσέβαστους συντρόφους, που πιθανόν έχουν μεγαλύτερη εμπειρία εντός, μιλώ για την τοπική κοινωνία, να έχουν μια αντίληψη πιο μετριοπαθή, θεωρώντας ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Δεν μπορούμε όμως να ξεκινούμε μια μεγάλη μάχη, τέτοια που έχει ανάγκη η κοινωνία, όταν εμείς δεν την πιστεύουμε, και για να βοηθήσω λοιπόν έθεσα την υποψηφιότητά μου. Από τότε που έγινε αυτό αρχές Σεπτέμβρη από τις εσωτερικές διαδικασίες υπάρχει ένα μεγάλο όφελος. Κατ’ αρχήν σήμερα πιστεύει όλη η Γενική Συνέλευση ότι είμαστε σε θέση να διεκδικήσουμε το δήμο. Αυτό είναι το ένα θετικό. Στην παρατεταμένη αυτή συζήτηση που γινόταν μέσα μας, προέκυψαν και άλλες υποψηφιότητες όπως ήταν του «συντρόφου» Ανέστη Στρατιάδη και μετέπειτα της «συντρόφισσας» Ελένης Λαφτσή. Η «συντρόφισσα» είχε παραιτηθεί υπέρ του «συντρόφου» Ανέστη Στρατιάδη ο οποίος για δικούς του λόγους μας είπε ότι παραιτείται την παραμονή των εκλογών. Στην πορεία αυτή έχουν γραφεί στον τύπο πράγματα τα οποία δεν ήταν τιμητικά καθόλου για το άτομό μου. Εγώ είμαι πρόεδρος των ιδιωτών γιατρών, εκπροσωπώ τους συναδέλφους μου που μου έχουν δείξει την εμπιστοσύνη τους και νομίζω ότι και η δική μου δουλειά μέσα στην πόλη της Κομοτηνής έχει αποδείξει ποιος είμαι και με το ήθος μου και με τις επιλογές μου. Αυτά που γράφηκαν, με πολύ σοβαρά υπονοούμενα, τα οποία έκαναν λόγο για συμμόρφωσή μου και ότι εγώ βρίζω ασύστολα κλπ πράγμα που δεν είναι του χαρακτήρα μου, είναι πρωτόγνωρα για μένα. Εγώ δεν είχα μπει ποτέ στο στίβο της πολιτικής και μπορώ να πω ότι με τραυμάτισαν, διότι ενόχλησαν και την οικογένειά μου και τον γιο μου. Είναι λογικό, είναι ανθρώπινο για τον καθένα και επειδή δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα με πίκραναν διπλά.

«Εάν επικρατήσουν οι όποιες μεθοδεύσεις αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι δεν θα βοηθήσει ούτε τον πολιτικό λόγο ούτε την ιδεολογία»

ΠτΘ: Ως πολίτες αναμέναμε αυτές οι διαδικασίες να ευοδωθούν και να μας δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες διαδικασίες τις εναλλακτικές λύσεις για τα πρόσωπα που θα δώσουν τις μάχες.
Κ.Π.: Επειδή γράφονται πολλά και αφήνονται πολλά υπονοούμενα σίγουρα ο ΣΥΡΙΖΑ του 3% καλέστηκε «βίαια» να γίνει κόμμα και μάλιστα έφθασε στα πρόθυρα να διεκδικήσει και την κυβέρνηση. Αυτό είναι κατανοητό ότι δεν είναι μια εύκολη διαδικασία, μόλις πριν έξι μήνες κάναμε το πρώτο μας συνέδριο, σαφώς είναι πολύ δύσκολη η ομογενοποίηση και θα έλεγα ότι είναι δύσκολο να μπορέσουμε γρήγορα να ενσωματωθούμε στην ίδια λειτουργία και λογική. Ίσως δεν είναι και απαραίτητο να γίνει αυτό με απόλυτο τρόπο. Βέβαια απαραίτητα πρέπει να γίνουμε απόλυτα διαφανείς και δημοκρατικοί στη λειτουργία μας γιατί είναι το μόνο που μπορεί να μας κρατά ενωμένους. Εάν επικρατήσουν οι όποιες μεθοδεύσεις αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι δεν θα βοηθήσει ούτε τον πολιτικό λόγο ούτε την ιδεολογία.

«Θεώρησα ότι ήταν καλό να παραιτηθώ ώστε να μη βαδίζουμε σε ένα διχαστικό δρόμο»

ΠτΘ: Η γενική συνέλευση στο ΣΥΡΙΖΑ έχει καθοριστικό ρόλο…
Κ.Π.: Η γενική συνέλευση αποφασίζει και πρέπει να γνωρίζει για να αποφασίσει. Αυτό σημαίνει δημοκρατία και αυτό θα μας κάνει διαφορετικούς από τα παλαιά κόμματα τα οποία είχαν ως ένα βαθμό δημοκρατία αλλά πολλές φορές επικρατούσαν τα όποια λόμπι και μηχανισμοί. Αυτό είναι ένα στοίχημα για την κοινωνία και τα κόμματα και κάτι που πρέπει να το αποδείξουμε και εμείς, με την εμπειρία του παρελθόντος και όλη την κουλτούρα που έχει η αριστερά. Προσπαθούμε λοιπόν να κάνουμε τις ανοιχτές διαδικασίες, δημοκρατικά τον διάλογό μας, καμιά φορά αν χρειάζεται να εκφρασθούμε λίγο πιο έντονα, αλλά πάντα παραμένοντας μέσα σε επίπεδα συντροφικότητας που έχουμε μάθει εμείς μέσα από την ίδια την κοινωνία και τη συμπεριφορά μας ως αριστεροί. Γι’ αυτό έγινε αυτή η συζήτηση και η δική μου θέση ήταν ότι δεν είναι δυνατόν να κατέβει ένας υποψήφιος και να υπάρχει διχασμός. Γι’ αυτό και θεώρησα ότι ήταν καλό να παραιτηθώ και να βάλω στη διάθεση της συνέλευσης την υποψηφιότητά μου ούτως ώστε να μη βαδίζουμε σε ένα διχαστικό δρόμο, αλλά απεναντίας να κοιτάξουμε και να βρούμε με ηρεμία μια ή δύο ή τρεις υποψηφιότητες που θα καταφύγουν σε μια κάλπη ή έστω να υπάρξει μια η οποία θα έχει ξεκάθαρο πολιτικό στόχο για να μπορέσουμε να πορευθούμε. Δεν θα είναι εύκολη η μάχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, κανείς δεν περισσεύει, πρέπει να μπορέσουμε να μην κοιτάμε να επουλώσουμε πληγές, απεναντίας να τρέξουμε στην ίδια την κοινωνία και να την πείσουμε ότι εμείς είμαστε ικανοί να δώσουμε αυτό το άλλο που χρειάζεται η τοπική αυτοδιοίκηση.

«Είναι μονόδρομος για τον ΣΥΡΙΖΑ να «κερδίσει» την τοπική αυτοδιοίκηση»

ΠτΘ: Την Παρασκευή είναι η τελική ημερομηνία της κατάθεσης υποψηφιοτήτων. Θα συνεχίσει η γενική συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ να αποσκοπεί με τους καλύτερους όρους να διεκδικήσει “man to man” το δήμο ή είναι και αυτό ανεδαφικό όνειρο;
Κ.Π.: Ουαί και αλίμονο αν ο ΣΥΡΙΖΑ υποκύψει. Δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Αν υποκύψει τότε σημαίνει ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να κυβερνήσουμε, η πρότασή μας σημαίνει ότι είναι αδύναμη. Ήμουν στην Αθήνα τις τελευταίες τρεις ημέρες και σας πληροφορώ ότι το κλίμα εκεί είναι τελείως διαφορετικό από ό,τι ζούμε εμείς εδώ στην Κομοτηνή. Όμως πολύ σύντομα αυτή η ανθρωπιστική κρίση θα έρθει και σε εμάς. Είναι μονόδρομος ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει την τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό νομίζω ότι σε ένα βαθμό βγήκε από τις δύο τρεις συνελεύσεις που ασχολήθηκαν με αυτό το θέμα ώριμα. Μπορεί στη μία να υπήρχε ένας σκεπτικισμός, στη δεύτερη μια μετριοπάθεια, στην τρίτη όμως διέκρινα ότι η πλειοψηφία των μελών του ΣΥΡΙΖΑ έχει αντιληφθεί ότι είναι μια ιστορική στιγμή που δεν μπορεί να κάνει πίσω. Με αυτό κριτήριο ξεκίνησε όπως είπα και η δική μου τοποθέτηση να μην σταθούμε σε προσωπικές επιλογές, να μη διχάσουμε με προσωπικές τακτικές την οργάνωσή μας, να προσπαθήσουμε να είμαστε ενωμένοι και να βρούμε ένα πρόσωπο που δεν θα παλέψει μόνο του, αλλά θα μπορεί να έχει ένα συμβολισμό ίσως καλύτερο από άλλους που υπάρχουν απέναντι σε αυτό τον πολιτικό στόχο που είπα προηγουμένως. Μόνο με αυτό το κριτήριο διότι εμείς σαν αριστεροί δεν στεκόμαστε μόνο στα πρόσωπα, θα πρέπει να δούμε και την συγκρότηση του ψηφοδελτίου της ομάδας, της δημοτικής αυτής κίνησης, η οποία θα πρέπει να κάνει πράξη όλο αυτό το όραμα που περιγράφουμε. Με αυτή την έννοια λοιπόν δεν νομίζω ότι θα μείνουμε στη μιζέρια κάποιων τέτοιων επιλογών. Θέλω να πιστεύω ότι μέχρι την Παρασκευή θα υπάρξουν επιλογές. Δεν μπορούμε άλλωστε να κάνουμε διαφορετικά μετά από τέτοια πλούσια συζήτηση και αντιπαράθεση και νομίζω ότι τελικά η επόμενη γενική συνέλευσή μας θα δώσει την δυναμική για να μπορέσουμε να κάνουμε αυτό το ξεκίνημα, για να μπορέσουμε να δώσουμε ελπίδα και στην τοπική κοινωνία αλλά και στην ίδια τη χώρα μας.

«Ο ρόλος της αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να είναι αυτός που επιφυλάσσει το μνημόνιο»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι έχει ελπίδα η τοπική αυτοδιοίκηση σε καιρούς μνημονίου;
Κ.Π.: Είναι μεγάλη κουβέντα. Εν συντομία θα σας πω ότι ο ρόλος της αυτοδιοίκησης δεν μπορεί να είναι αυτός που επιφυλάσσει το μνημόνιο περικόπτοντας τις δαπάνες της, κάνοντας Καλλικρατικούς δήμους οι οποίοι πραγματικά είναι μη διαχειρίσιμοι, έξω από την πραγματικότητα και αυτό δείχνει ότι ένα σχέδιο προϋπήρχε, δεν φταίνε μόνο τα μνημόνια η κακιά Μέρκελ κλπ. Δυστυχώς οι πολιτικές λιτότητας και οι μνημονιακές πολιτικές αποδεικνύουν ότι κάποιοι πολιτικοί τις πιστεύουν. Πιστεύουν ότι και η κοινωνία πρέπει να ρυθμίζεται από την αγορά, από το χρηματοπιστωτικό συμφέρον και έτσι γίνεται για παράδειγμα η διάλυση της υγείας, του κοινωνικού κράτους.

«Δεν μπορεί ένας τοπικός άρχοντας να αδιαφορεί και να μην προλαμβάνει απώλειες όπως ο θάνατος του κοριτσιού στη Θεσσαλονίκη»

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι οι ασχολούμενοι με την τοπική αυτοδιοίκηση είναι φορείς αυτής της αντίληψης;
Κ.Π.: Για να είμαστε δίκαιοι, δεν νομίζω ότι ο δήμαρχος κ. Πετρίδης ασπάζεται αυτές τις λογικές αλλά όπως ένα μεγάλο κομμάτι των δημάρχων έμειναν αιχμάλωτοι και ήταν απροετοίμαστοι σε αυτού τους είδους τις κυβερνητικές επιλογές και σήμερα έγιναν απλά διαχειριστές των πολιτικών που προκαθορίζει το ίδιο το μνημόνιο, έτσι έγινε και εδώ. Υπάρχουν όμως δημαρχίες όπως στην Κω, στα Βριλήσσια που αντιστάθηκαν στις μνημονιακές πολιτικές δημιουργώντας απασχόληση στους χώρους τους και αυτό έφερε και έσοδα στο δήμο αλλά κυρίαρχα ένωσε τους πολίτες. Και επειδή μιλάμε και για μια ανθρωπιστική κρίση η οποία δυστυχώς δεν θα αλλάξει από την μία στιγμή στην άλλη ακόμη και με μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα χρειαστούν πιθανότατα κάποια χρόνια για να ορθοποδήσουμε, αυτή την ανθρωπιστική κρίση μπορεί να την αντιμετωπίσει μια αριστερή κυβέρνηση διασφαλίζοντας το ρεύμα, τη στέγη, την εργασία, το νερό, τα δημόσια αγαθά. Όπως ακριβώς είπε δηλαδή ο Αλέξης Τσίπρας τα επτά μέτρα για τη φτώχεια τα οποία θα προσπαθήσει να διασφαλίσει και θα αποτελέσουν τις μόνες δεσμεύσεις μας εκτός βέβαια από τον κατώτατο μισθό που μιλήσαμε για την επαναφορά του και για τα εργασιακά τα οποία δεν έχουν κόστος, απλά κάνουν μια κοινωνία πολιτισμένη. Πιστεύω ότι αυτό θα πρέπει να το δουν οι δήμοι. Δεν μπορεί ένας δήμος, ένας δήμαρχος, ένας τοπικός άρχοντας να αδιαφορεί και να μην προλαμβάνει απώλειες όπως ο θάνατος του κοριτσιού στη Θεσσαλονίκη. Αυτό πρέπει να είναι κυρίαρχο.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νατάσσα Βαφειάδου
[email protected], [email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.