ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Αλεξανδρος Τζουμας και Γιωργος Τρακας «Να τελειωνουμε με τους μεσσιες που θελουν να μας σωσουν»

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή ή αλλιώς ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α κατεβαίνει στις εκλογές στη Ροδόπη με στόχο να μπει στη βουλή για να αντιτάξει τις θέσεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που παραπαίει. Καλεσμένοι στην εκπομπή «Ρωτώντας πας στην κάλπη» ήταν δύο νέα παιδιά φοιτητές της Νομικής και εκπρόσωποι της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, ο Αλέξανδρος Τζούμας και ο Γιώργος Τράκας.

«Δυστυχώς, η νέα γενιά κουβαλάει τα ιδεολογήματα των παλαιότερων»

ΠτΘ: Είστε ικανοποιημένοι από το επίπεδο της πολιτικής παιδείας της νεολαίας σήμερα;
Γ.Τ.: Δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι, επειδή έχουμε φτάσει σήμερα μετά από δύο δεκαετίες έντονης αποπολιτικοποίησης ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, που επήλθε μέσω μιας νέας «ιδεολογίας» μιας ψευδεπίγραφης ανάπτυξης πολλών χρόνων με χρήματα από την Ε.Ε. Με δηλώσεις πολιτικών, την περίοδο της ανόδου του χρηματιστηρίου, που έλεγαν ότι περάσαμε στην περίοδο του αταξικού καπιταλισμού και πλέον όλοι θα μπορούμε να είμαστε πλούσιοι. Εκεί επήλθε και η έντονη αποπολιτικοποίηση, έτσι η νέα γενιά κουβαλάει τα ιδεολογήματα των παλαιότερων, που συνίστανται στο αν σπουδάσεις έχεις εξασφαλίσει το μέλλον σου. Αυτή είναι μια αντίληψη που καταρρέει βίαια, βλέποντας τα ποσοστά ανεργίας των νέων.

«Η εργατική τάξη βιώνει σήμερα το ίδιο έντονα, έως και εντονότερα, την εκμετάλλευση»

ΠτΘ: Σε ποια εργαλεία ως αντικαπιταλιστική κίνηση στηρίζετε την ανάλυσή σας; Διαβάζετε Μαρξ;
Γ.Τ.: Διαβάζουμε Μαρξ, σε μια εποχή μάλιστα που πολλοί διακηρύττουν ότι η εργατική τάξη έχει πεθάνει. Η αλήθεια είναι ότι η εργατική τάξη δεν πέθανε απλώς άλλαξε μορφή. Η σύγχρονη εργατική τάξη δεν μοιάζει με την εργατική τάξη του 19ου αιώνα, όταν έγραφε δηλαδή ο Μαρξ γι’ αυτήν. Σήμερα η εργατική τάξη βιώνει το ίδιο έντονα, έως και εντονότερα, την εκμετάλλευση ειδικά σήμερα με τα φαινόμενα ελαστικής εργασίας, τις ατομικές συμβάσεις εργασίας κλπ.

ΠτΘ: Ποια είναι λοιπόν τα χαρακτηριστικά της σημερινής εργατικής τάξης;
Γ.Τ.: Η εργατική τάξη δεν έχει την ομοιομορφία που είχε τον 19ο αιώνα, δηλαδή από τη μία πλευρά είναι ο εργοστασιάρχης κα από την άλλη οι εργαζόμενοι με ίδιο μισθό, ίδιες συνθήκες εργασίας, ίδιες αρμοδιότητας. Αργότερα υπήρξε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί διχόνοια στην εργατική τάξη, όπου ο συμβασιούχος έβλεπε σαν εχθρό τον μόνιμο, ο χειρωνάκτης έβλεπε ότι είχε διαφορετικά συμφέροντα από αυτόν που έκανε πνευματική εργασία και όλο αυτό λειτούργησε θετικά για αστική τάξη που ήθελε να πείσει ότι η εργατική τάξη έχει πεθάνει. Σήμερα θεωρούμε ότι υπάρχει εργατική τάξη και η εκμετάλλευσή της εντείνεται, αλλά σήμερα η εργατική τάξη έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες γιατί είναι πολύ πιο μορφωμένη. Μπορεί να πάρει την κατάσταση στα χέρια της γιατί έχει τη γνώση της παραγωγής και μπορεί να χειριστεί τα μέσα παραγωγής.

«Πολύ ευκολότερα μιλάω για πολιτική με μεγαλύτερους ανθρώπους παρά με συνομιλήκους μου»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι αν μιλήσετε σε έναν συνομίληκό σας για αταξικό καπιταλισμό θα σας καταλάβουν; Οι νέοι σήμερα μιλούν, ενδιαφέρονται για την πολιτική;
Γ.Τ.: Αν δεν με καταλάβουν θα τους μιλήσω με διαφορετικούς όρους. Ωστόσο πρέπει να σας πω πως πολύ ευκολότερα μιλάω για πολιτική με μεγαλύτερους ανθρώπους παρά με συνομιλήκους μου. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε με τους συμφοιτητές μας. Αυτό συμβαίνει γιατί τα κοινωνικά προβλήματα που περιγράφουμε και οι απαντήσεις που δίνουμε γίνονται πολύ πιο εύκολα αντιληπτές από έναν εργαζόμενο που βιώνει καθημερινά τα προβλήματα και το πώς θα τα βγάλει πέρα, παρά ο φοιτητής που βρίσκεται μακριά από το σπίτι και δεν βλέπει ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι γονείς του.

ΠτΘ: Σας ενδιαφέρει να βρεθείτε στο κοινοβούλιο; Πιστεύετε ότι τώρα που μιλάμε για μια 10κομματική βουλή θα καταφέρετε να είστε κι εσείς μέσα στη βουλή;
Γ.Τ.: Επιδιώκουμε να μπούμε στο κοινοβούλιο γιατί θεωρούμε ότι η επαναστατική αριστερά, ένας αντι – συστημικός φορέας που θέλει να παλεύει αντι – καπιταλιστικά και ανατρεπτικά, για να υπάρξει στη βουλή ένα ρεύμα που θα τελειώσει τις λογικές του μεσσιανισμού. Γιατί πρέπει να τελειώσουμε με τους μεσσίες που θέλουν να μας σώσουν. Και φυσικά υπάρχουν και λύκοι με προβιές προβάτων που, όπως οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» δεν μιλούν για το πώς φτάσαμε στην κρίση, παρά μόνο ότι φταίει το μνημόνιο, η κρίση όμως είναι παγκόσμια και δεν αποτελεί κάποιο φυσικό φαινόμενο, σαν τον τυφώνα Κατρίνα, που χτύπησε ξαφνικά την Ελλάδα.

ΠτΘ: Σας ενοχλεί ο πολιτικός λαϊκισμός των μνημονιακών και αντιμνημονιακών φωνών;
Γ.Τ.: Μας ενοχλεί, ωστόσο εμείς μπορούμε να αιτιολογήσουμε λογικά αυτά που πρεσβεύουμε. Η λογική που λέει ότι η κρίση είναι τυφώνας Κατρίνα δεν μπορεί να αιτιολογηθεί με λογικό τρόπο. Ούτε μπορεί να αιτιολογηθεί ότι για την κρίση φταίει ο δημόσιος τομέας, ένας από τους μικρότερους στην Ευρώπη, εξάλλου δεν είναι λογικό να γίνονται απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα αν φταίει για το χρέος ο δημόσιος τομέας. Δεν δικαιολογείται λογικά η πώληση του μονοπωλίου της ΔΕΗ σε ιδιώτες. Επειδή ο λαϊκισμός δεν μπορεί να απαντήσει λογικά σε ερωτήματα, με ενοχλεί αλλά δεν με τρομάζει.

«Αντίπαλος δεν μπορεί να είναι ο μετανάστης»

ΠτΘ: Σας φοβίζει η ενίσχυση των άκρων που αποτελούν φορείς της ιδεολογίας της βίας;
Γ.Τ.: Είναι τρομαχτικό το φαινόμενο της βίας και επικίνδυνο. Και δεν μπορείς να ανοίξεις διάλογο με ανθρώπους που χρησιμοποιούν βία. Είναι επικίνδυνοι με τους λοστούς στα χέρια και αρνούμαι να κάνω οποιαδήποτε πολιτική συζήτηση μαζί τους.

ΠτΘ: Υπάρχουν ωστόσο και άνθρωποι του μεροκάματου που λένε ότι θα ψηφίσουν «Χρυσή Αυγή», είναι αυτό ανησυχητικό φαινόμενο; Μπορεί η βία να αποτελέσει πολιτική απάντηση;
Α.Τ.: Πιστεύω ότι σε περιόδους κρίσης, απόψεις σαν της «Χρυσής Αυγής» φαντάζουν εύκολες. Αν δούμε και την ιστορία, ο Χίτλερ εμφανίστηκε μετά την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση του ’29. Η εύκολη λύση που προβάλλουν στον κόσμο είναι να σου παρουσιάσουν έναν αντίπαλο που δεν είναι η αστική τάξη, αλλά ο μετανάστης, που είναι η εύκολη λύση. Δεν έχουν θέσει ποτέ τις πραγματικές αιτίες της μετανάστευσης που είναι οι πόλεμοι, στους οποίους κι εμείς συμμετέχουμε.
Γ.Τ.: Δεν είναι δυνατόν μια χώρα σαν την Ελλάδα που υπήρξε χώρα με πολλούς μετανάστες σε άλλες χώρες οι κάτοικοι να γίνονται ρατσιστές.

ΠτΘ: Κλείνοντας να μας πείτε με ποιες δυνάμεις κατεβαίνει η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α στη Ροδόπη;
Α.Τ.: Πρέπει κατ’ αρχήν να σας πω ότι όλοι οι υποψήφιοι είναι λαϊκοί άνθρωποι του αγώνα και της καθημερινότητας που γνωρίζουν πολύ καλά τα προβλήματά της. Στη Ροδόπη οι υποψήφιοι είναι από άλλες περιοχές, και είναι ο Θάνος Ανδρίτσος, αρχιτέκτονας από την Αθήνα, η Πολίνα Γιωλτζόγλου, φοιτήτρια, η Δήμητρα Καλαντζή, γιατρός, η Γεωργία Πατσούρη, ιδ. υπάλληλος και η Άννα Πίττα, ηθοποιός.

Εκλεγμένα μέλη με διαδικασίες στη βάση

ΠτΘ: Θα ήθελα να μου πείτε όταν λέτε Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή, είστε πολλοί εξ ου και η λέξη συνεργασία στον τίτλο;
Α.Τ.: Το μέτωπο της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α αποτελείται από διάφορες οργανώσεις και ανένταχτους αγωνιστές του κινήματος. Όλοι οι αγωνιστές έχουν μια μακρά πορεία στους αγώνες ήδη από το 1989. Πάντα υπήρχαν μέσα στην κοινωνία ρεύματα της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, αλλά από το 2009 και μετά υπήρξε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο.

ΠτΘ: Πώς λειτουργεί η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, υπάρχει ιεραρχία, κομματική πυραμίδα;
Α.Τ.: Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α έχει την κεντρική συντονιστική επιτροπή και το πανελλαδικό συντονιστικό, αλλά όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτά τα όργανα έχουν εκλεγεί από διαδικασίες βάσης, όπου ψηφίζουν όλα τα μέλη.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Μαρία Λαμπρογιάννη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.