Μουσταφα Μουσταφα, υποψηφιος βουλευτης ΣΥΡΙΖΑ ν. Ροδοπης, «Η αριστερα δεν φοβαται να μπει στην υποθεση της διακυβερνησης της χωρας με ακεραιο το αξιακο φορτιο που κουβαλαει»

Με διαδρομή 40 χρόνων στον χώρο της αριστεράς, εξέχουσα προσωπικότητα στη διεκδίκηση της ισονομίας και ισοπολιτείας στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και έχοντας εμπειρία ως προς τη διαχείριση και διεκδίκηση των κοινών μας πραγμάτων, καθότι έχει υπάρξει βουλευτής της περιοχής μας με αξιοσημείωτο και παραγωγικό έργο με τον τότε Συνασπισμό,

 

ο γιατρός κ. Μουσταφά Μουσταφά, με τις πλούσιες περγαμηνές αγώνων, διανοούμενος πρωτίστως και από εκείνη τη σπάνια στόφα ανθρώπων που η γνώση και ο συγκρητισμός δυο πολιτισμών μπορούν να συγκροτήσουν ως το εν δυνάμει κάλλιστο στο πεδίο της ανθρώπινης ύπαρξης, νηφάλιος, μαχητικός και διαλλακτικός συγχρόνως, προσωποποίηση  του ήθους που κουβαλούσε ανέκαθεν στην ιστορία του τόπου η αριστερά, πολλές φορές υπήρξε  έστω και από τα μετόπισθεν ο καθοδηγητής της πορείας του τόπου προς τα εμπρός, χωρίς τις στερεοτυπικές μετεμφυλιακές και χωριστικές εθνικιστικές τακτικές,    

 

ο γιατρός κ. Μουσταφά Μουσταφά λοιπόν, μετέχοντας πάντοτε στις διαδικασίες της αριστεράς, αν και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, σ’ αυτές τις εκλογές που η Ελλάδα και η Ευρώπη είναι μπροστά σε μια ιστορική στιγμή με την ανάδειξη της αριστεράς στην κυβέρνηση και την ανάθεση των τυχών της χώρας στα χέρια της, δίδει ξανά το παρών και ρίχνεται στη μάχη, όντας υποψήφιος βουλευτής στον νομό Ροδόπης με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Μουσταφά μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής και στις Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη και Νατάσσα Βαφειάδου για τη δικαίωση της πορείας όλων αυτών των χρόνων, προσωπικής αλλά και συλλογικής, που βρίσκει την έκφρασή της «στην κατάρρευση του παλιού πελατειακού συστήματος και στην αυγή του νέου» αλλά και για την «ιστορική ευθύνη της αριστεράς να κυβερνήσει χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις ως προς το αξιακό της φορτίο».

Επιπροσθέτως, αναφερόμενος στα κακώς κείμενα των χρόνων από τη μεταπολίτευση και έπειτα, τόνισε ότι συντελέσθηκε «ύβρις προς τον ελληνικό στοχασμό και τους παλαιότερους αγώνες του ελληνικού λαού» και ότι η κατά καιρούς οικονομική ευμάρεια, χωρίς να συνοδεύεται από την αντίστοιχη μορφωτική και εκπαιδευτική –«μεγέθη άυλα αλλά εκ των ουκ άνευ για να έχουμε σαν ανθρώπινη κοινωνία μία αξία», όπως είπε–, οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

Επισημαίνοντας ότι το ενδιαφέρον για τεκταινόμενα στην Ελλάδα είναι όχι μόνο πανευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο, τόνισε ότι μια δυναμική σύγχρονη αριστερά μπορεί να αποτελέσει το «καλύτερο αντίδοτο σε φαινόμενα όπως η άνοδος του νεοφασισμού και η καταστολή» στην Ευρώπη.

Τέλος, υπογράμμισε ότι οποιαδήποτε κυβέρνηση, ιδίως όμως της αριστεράς, δεν μπορεί να πετύχει, αν δεν λειτουργεί στη βάση συνεχούς διαλόγου με την κοινωνία και ενεργούς συμμετοχής της ώστε να επιτευχθεί η άμεση προτεραιότητα, που δεν είναι άλλη –και στην περίπτωση της περιοχής μας– από την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. 

 

«Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ γίνει ένα συμβιβασμένο κόμμα θα έχει την ίδια τύχη με τους προκατόχους του»

ΠτΘ: κ. Μουσταφά, πώς βιώνετε την προεκλογική περίοδο;

Μ.Μ.: Αυτές τις μέρες, από τις επαφές με τον κόσμο, από τη μία πλευρά αισθάνομαι μεγάλη χαρά για την αναγνώριση αυτής της πορείας μου αλλά ταυτόχρονα και ένα αρκετά μεγάλο βάρος, με την καλή έννοια του όρου, ότι, σε αυτές τις δύσκολες περιστάσεις, πρέπει να μπορέσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις του κόσμου και των καιρών. Είναι μια πολύ ωραία κούραση αυτό που βιώνω.

ΠτΘ: Πολλοί λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ένα συμβιβασμένο κόμμα στην κυβέρνηση…

Μ.Μ.: Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα συμβιβασμένο κόμμα θα έχει την ίδια τύχη με τους προκατόχους του. Δεν νομίζω να ισχύει αυτό το πράγμα. Από την εμπειρία που έχω από τη σαραντάχρονη εμπειρία μου στην αριστερά, μπορώ να πω ότι πολλές φορές δεχθήκαμε προκλήσεις να λερώσουμε τα χέρια μας με την εξουσία. Αρκετοί σύντροφοί μας μπήκαν σε αυτό τον πειρασμό και, σε συνεργασία με άλλες δυνάμεις, ενεπλάκηκαν σε αυτή την περιπέτεια. Θυμάστε τις κατά καιρούς συνεργασίες με το ΠΑΣΟΚ ή με άλλες δυνάμεις. Απέτυχαν οικτρά αυτές οι προσπάθειες. Η αριστερά δεν φοβάται να μπει στην υπόθεση της διακυβέρνησης της χώρας αλλά θα πρέπει να υπάρχουν οι συνθήκες ώστε να μπει με το αξιακό φορτίο που κουβαλάει, όχι εξ αρχής συμβιβαζόμενη και κάνοντας έκπτωση από τις αξίες και τα οράματά της.

Από αυτή την άποψη, η συγκεκριμένη συγκυρία, με όλες τις εξελίξεις, οικονομικές και πολιτικές, δίνει τη δυνατότητα στην αριστερά να ηγεμονεύσει και ιδεολογικά, χωρίς να κάνει συμβιβασμούς. Και, λέγοντας συμβιβασμούς, δεν εννοώ τους διάφορους χειρισμούς που πρέπει να γίνουν είτε με το εξωτερικό χρέος είτε με τα άλλα οικονομικά προβλήματα της χώρας. Εννοώ συμβιβασμούς στον ιδεολογικό τομέα, στον τομέα των αξιών, στον τομέα της διαχείρισης των πραγμάτων με ανθρώπινο πρόσωπο, πάνω στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει μπει στην καρδιά των Ελλήνων πολιτών και αποτελεί όραμα και για όλους τους λαούς της Ευρώπης και για όλους τους καταπιεσμένους της γης.

 

«Η οικονομική ευμάρεια που, κατά καιρούς έζησε η χώρα μας και δεν συνοδεύτηκε από την εκπαιδευτική και μορφωτική ευμάρεια, είχε ως αποτέλεσμα την κατάσταση των τελευταίων χρόνων»

ΠτΘ: Σήμερα οι Έλληνες φαίνεται να έχουν χάσει την πίστη τους ότι η πολιτική μπορεί να είναι αδιάφθορη…

Μ.Μ.: Σε όλη αυτή τη διαδρομή αυτό που διαπιστώνω είναι ότι αν δεν υπάρξει ο συγκερασμός της υλικής και της ηθικής μας υπόστασης, ή της οικονομικής μας ευμάρειας αλλά, ταυτόχρονα, και της ψυχικής ανάτασης που χρειάζεται ο άνθρωπος, θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα. Με αυτή την έννοια, η οικονομική ευμάρεια που, κατά καιρούς έζησε η χώρα μας και δεν συνοδεύτηκε από την εκπαιδευτική, μορφωτική, εκπαιδευτική ευμάρεια είχαν ως αποτέλεσμα την κατάσταση των τελευταίων χρόνων. Στοχαζόμενοι έναν νέο κόσμο, δίπλα στα οικονομικά μεγέθη που θα επιδιώξουμε να υπάρχουν μέσα στην κοινωνία, ταυτόχρονα πρέπει να επιδιώξουμε να υπάρχουν και αυτά τα μεγέθη, τα οποία είναι άυλα και μπορεί να μην μετριούνται, αλλά είναι εκ των ουκ άνευ για να έχουμε σαν ανθρώπινη κοινωνία μία αξία. Ειδάλλως, θα έχουμε τέτοια πισωγυρίσματα που από μια κοινωνία ευμάρειας και άνεσης, θα οδεύσουμε προς κοινωνίες διάλυσης.

Βρισκόμαστε σε αυτή τη συγκυρία, που, εκτός από την οικονομική ανέχεια που έχει επιβληθεί στον κόσμο, του έχει στερήσει και την ελπίδα και τη διάθεση για αγώνα. Σε αυτά τα ζητήματα, η συμβολή της αριστεράς, ακόμα και όταν ήταν εξωκοινοβουλευτική δύναμη ή με πολύ λίγες δυνάμεις, ήταν πραγματικά μεγάλη ώστε να κρατηθεί αυτή η αντίληψη ότι πρέπει να υπάρχει πίστη στην κοινωνία, ότι πρέπει να υπάρξουν οι δυνάμεις για να αντισταθεί αυτή στις διάφορες εξελίξεις που εξυφαίνονται χωρίς την έγκριση και την παρουσία της. Από αυτή την άποψη, γίνεται και για την Ευρώπη ένα παράδειγμα αυτό το εγχείρημα που λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, της αντίστασης, της ανάτασης, της αισιόδοξης προοπτικής για την έξοδο από την κρίση. 

 

«Το καλύτερο αντίδοτο σε φαινόμενα όπως η άνοδος του νεοφασισμού και η καταστολή είναι μια δυναμική σύγχρονη αριστερά»

ΠτΘ: Παράλληλα, φαίνεται ότι το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργεί αισιοδοξία και ελπίδα, τόσο στην Ευρώπη όσο και παγκοσμίως.

Μ.Μ.: Αν λείψει η ελπίδα από την ανθρωπότητα αυτό θα είναι το τέλος της. Από αυτή την άποψη, η ιστορία της αριστεράς θα πρέπει να διδάσκεται και να αποτελεί την ιστορία της χώρας. Μπορεί κατά καιρούς διάφορες επιτυχίες να γράφονται στη σελίδα αυτών που κυβέρνησαν αλλά η άσβεστη φλόγα της ελπίδας πραγματικά είναι συστατικό στοιχείο της αριστεράς. Είναι πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο αυτό το ενδιαφέρον για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Το βλέπουμε παντού, και στα social media αλλά και σε πολιτικό επίπεδο γιατί είναι η έκφραση αυτής της ύπαρξης ελπίδας του ανθρώπινου γένους. Αυτή τη στιγμή μπορεί να έχουμε παγκόσμια μια στασιμότητα και στα πολιτικά και στα ιδεολογικά πράγματα αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι από κάπου δεν θα ξεκινήσει μια καινούρια αναζήτηση, που, στη διαδικασία της εξέλιξής της, και θα εμπλουτίζεται από τις εμπειρίες άλλων λαών και, ταυτόχρονα, θα βελτιώνεται και θα δίνει αποτελέσματα.

 

 

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι αυτό μπορεί να είναι το καινούριο ανάχωμα στον νεοφιλελευθερισμό και ότι μπορεί να αναχαιτίσει την αναγέννηση του νεοφασισμού στην Ευρώπη;

Μ.Μ.: Αυτά τα φαινόμενα αναπτύχθηκαν από το ότι δεν υπήρχε σε τέτοιο βαθμό αυτό το ανάχωμα της αριστεράς, που θα εμπόδιζε την εφαρμογή αυτών των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ωθούν μεγάλα τμήματα της κοινωνίας στην εξαθλίωση αλλά, ταυτόχρονα, και από την έλλειψη μιας ιδεολογικής αντιπαράθεσης με αυτά τα κρούσματα. Το καλύτερο αντίδοτο σε φαινόμενα όπως η άνοδος του νεοφασισμού και η καταστολή είναι μια δυναμική σύγχρονη αριστερά. Ειδάλλως, θα έχουμε εξελίξεις προς χειρότερη κατεύθυνση και πέρα από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Ο εξανθρωπισμός της κατάστασης είναι ένα από τα βασικά καθήκοντα της αριστεράς αλλά και απόρροια της ύπαρξής της.

Πραγματικά γράφουμε ιστορία. Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας και που θεωρούμε ότι σε λίγα χρόνια θα έχει αντίκτυπο και σε άλλες χώρες της Ευρώπης είναι ότι κάτι καινούριο γεννιέται. Ανεξάρτητα από την έκβαση της κατάστασης –γιατί πολλοί λένε ότι είμαστε μια παρένθεση–, ακόμα και η πορεία μας μέχρι τώρα είναι μια μεγάλη παρακαταθήκη και συμβολή στην ανθρωπότητα. Εμείς λέμε, ότι με τη στήριξη όλων των ανθρώπων, θα πετύχουμε. Η λήθη μερικών πραγμάτων είναι πάρα πολύ καλό πράγμα. Το θέμα όμως δεν είναι να κρατήσουμε εμείς, που είμαστε και μιας ηλικίας, την υστεροφημία μας. Βλέπουμε ότι αυτή η παλαιότερη δράση μας ανοίγει καινούριους δρόμους για την Ευρώπη και την ανθρωπότητα. Υπάρχει βέβαια και το καθήκον, και στη χώρα μας και όπου αλλού αυτό επιχειρηθεί, να μπορέσουμε να υλοποιήσουμε μέρος αυτών των πραγμάτων που οραματιζόμαστε.

 

«Στη συγκεκριμένη περίοδο προέχει για την περιοχή μας η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης»

ΠτΘ: Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας για τη Ροδόπη που, μεταξύ άλλων, φέρει και την ιδιαιτερότητα της πολυπολιτισμικότητας;

Μ.Μ.: Το έχουμε διακηρύξει εδώ και πολύ καιρό ότι και βιωματικά θεωρούμε την πολυπολιτισμικότητα μεγάλο κέρδος για τον άνθρωπο. Οι μειονότητες είναι οι ωραιότερες ψηφίδες της ανθρωπότητας. Εγώ αισθάνομαι πραγματικά ευτυχής που μεγάλωσα με δύο πολιτισμούς. Αυτό που θα επιδιώξουμε είναι αυτή η κατάσταση να αποτελέσει ένα θετικό background για την περιοχή μας και ως Ροδόπη να προχωρήσουμε με όλες αυτές τις ομορφιές μας μπροστά.

Βέβαια, στη συγκεκριμένη συγκυρία προέχει η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Γιατί, μπορεί να μην φαίνεται, ιδίως στο παραδοσιακό τμήμα της κοινωνίας, αλλά πραγματικά υπάρχουν πάρα πολλά και μεγάλα προβλήματα και, αν συνεχιστεί αυτή η οικονομική πολιτική, θα έρθουν σε εκρηκτικές διαστάσεις. Αυτό νομίζω ότι είναι το πρώτο καθήκον, τα προβλήματα της ασφάλισης, της επιβίωσης, των υποδομών, των βασικών αναγκών της κοινωνίας, να τα αναδείξουμε, να τα βγάλουμε από εκεί που είναι κρυμμένα και να τα λύσουμε.

Πέρα από εκεί, η περιοχή έχει τις υποδομές της και τα προτερήματά της, όπου μπορεί να στηριχθεί για να μπορέσει να ορθοποδήσει, η πολιτική βούληση λείπει. Επίσης, λείπει η επαφή με τον κόσμο. Κατά καιρούς έχουμε ακούσει διάφορες εξαγγελίες και διάφορους σχεδιασμούς, πραγματικά για το θεαθήναι, στο γόνατο ή για τις εκλογές. Επομένως, θέλουμε τη στήριξη της κοινωνίας για να πάμε καλά και να μπορέσουμε να κυβερνήσουμε. Έχει μεγάλη αξία να συζητήσουμε με τον κόσμο τους τρόπους επίλυσης των προβλημάτων. 

 

«Αν δεν ενεργοποιηθεί η ίδια η κοινωνία στη βάση αξιών, όπως η αλληλεγγύη και η από κοινού δράση, δεν πρόκειται να πετύχει μια κυβέρνηση, ιδίως της αριστεράς»

ΠτΘ: Μέσω του διαλόγου λοιπόν θα προχωρήσει και η ανασυγκρότηση της περιοχής;

Μ.Μ.: Βεβαίως γιατί δεν υπάρχουν ούτε μαγικά ραβδιά ούτε πολύ ωραίες συνταγές ούτε οικονομολογικές αναλύσεις, που θα μας βγάλουν από την κρίση σε μια μέρα. Η ίδια η κοινωνία, αν δεν ενεργοποιηθεί στη βάση αυτών των αξιών της αριστεράς, δηλαδή της αλληλεγγύης, της στήριξης, της από κοινού δράσης, δεν μπορεί να πετύχει μια κυβέρνηση. Ιδίως μια κυβέρνηση της αριστεράς που, έτσι κι αλλιώς, θα συναντήσει πολλές αντιδράσεις και προκαταλήψεις σε πολλά τμήματα της κοινωνίας. Γι’ αυτό εγώ νομίζω ότι, στις προγραμματικές εξαγγελίες της ΔΕΘ αλλά και αργότερα, αυτός ο πυλώνας του εκδημοκρατισμού, της ενεργούς συμμετοχής της κοινωνίας στα κοινά και της συναπόφασης είναι μεγάλης σημασίας. Μόνο έτσι μπορεί η αριστερά να έχει τον κόσμο μαζί της και να τύχει της ανοχής που χρειάζεται για να καταφέρει να ορθοποδήσει η χώρα.

Την αυτοδυναμία εμείς δεν τη θέλουμε για να κάτσουμε στις καρέκλες. Και αυτοδύναμοι να είμαστε, θα επιχειρήσουμε, σε αυτή την ιστορία της διακυβέρνησης, να εμπλέξουμε όλα τα τμήματα της κοινωνίας. Στο επίπεδο των πανεπιστημιακών, στο επίπεδο των σοβαρών επιχειρηματιών, στο επίπεδο των συνδικαλιστικών φορέων και στις συζητήσεις με τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ, για να βάλουμε σε μια σειρά και τα ζητήματα της ίδιας της κοινωνίας. Υπάρχουν από χρόνια υπερώριμα αιτήματα, είτε στον τομέα της δημόσιας διοίκησης είτε στον τρόπο διαχείρισης του πλούτου της χώρας. Αυτό εγγυόμαστε ότι θα γίνει. Απλώς εγγυόμαστε ότι η αυτοδυναμία θα μας δώσει τη δυνατότητα πολύ καλύτερης διαπραγμάτευσης πρώτα απ’ όλα για τα ζητήματα του χρέους, που έτσι κι αλλιώς θα είναι στην ημερήσια διάταξη της κυβέρνησης. Εξ αρχής θα δηλώνουμε ότι ο λαός της Ελλάδας έχει επιλέξει αυτόν τον δρόμο.

 

«Όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης συντελέσθηκε, κατά κάποιο τρόπο, μία ύβρις προς το πνεύμα της Ελλάδας»

Όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης συντελέσθηκε, κατά κάποιο τρόπο, μία ύβρις. Προς το πνεύμα της Ελλάδας, δηλαδή προς όλο αυτόν τον στοχασμό που αναπτύχθηκε στη χώρα μας τα παλαιότερα χρόνια, με την αναζήτηση, με την Εθνική Αντίσταση και όλους τους άλλους αγώνες που έχει δώσει ο ελληνικός λαός. Λες και αυτή η ευμάρεια μας ξέκοψε από τις πολύ θετικές, αναζωογονητικές και δημιουργικές περιόδους της ιστορίας μας και νομίζαμε ότι, γινόμενοι είτε Ευρωπαίοι από μόνοι μας –χωρίς να εννοούμε όλον αυτόν τον δυτικό πολιτισμό, που έχει τις ρίζες του στη χώρα μας–, λύσαμε τα προβλήματά μας. Έτσι είχαμε αυτή την άσχημη εξέλιξη να μπει η χώρα μας ως πειραματόζωο σε αυτές τις καινούριες δοκιμές αυτών των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που παράγονται από τα διάφορα κέντρα της παγκόσμιας διακυβέρνησης, της οικονομικής ελίτ.

 

 

«Το πελατειακό κράτος και όλα τα βαρίδια που κουβαλάμε από το παρελθόν βαίνουν προς το τέλος τους και είμαστε στην αυγή μιας καινούριας κατάστασης»

Κρίνοντας και χρονικά, από τη Μεταπολίτευση και μετά ο δικομματισμός κυριάρχησε στα πράγματα της χώρας μας. Στη συγκεκριμένη συγκυρία βλέπουμε ότι αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης –και δεν αναφέρομαι μόνο στην εναλλαγή δύο κομμάτων στην εξουσία–, με το πελατειακό κράτος και όλα τα βαρίδια που κουβαλάμε από το παρελθόν βαίνει προς το τέλος του και είμαστε στην αυγή μιας καινούριας κατάστασης. Αυτός είναι ένας μεγάλος πειρασμός, ιδίως για εμάς που, επί σαράντα χρόνια, διακονήσαμε αυτόν τον χώρο. Είναι πραγματικά μια δικαίωση και αυτό το βλέπω και στα μάτια και στη συμπεριφορά των ανθρώπων ότι αυτή η στάση ζωής δικαιώνεται και συνυφαίνεται με ένα άλμα προς το καλύτερο. 

 

«Αποτίουμε φόρο τιμής σε όλους τους παλιούς που συνέβαλαν να έρθουμε σε αυτό το στάδιο»

Σε όλες μου τις ομιλίες λέω στους νέους «συγκρατήστε αυτές τις στιγμές γιατί είναι ιστορικές, θα έχετε να λέτε στα εγγόνια σας ότι ζήσατε τις εκλογές του 2015 που μία πορεία έλαβε τέλος και ξεκίνησε κάτι καινούριο». Είμαστε ευτυχείς και περήφανοι και απευθύνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλους τους ανθρώπους που αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε. Επίσης, αποτίνουμε φόρο τιμής σε όλους τους παλιούς που συνέβαλαν να έρθουμε σε αυτό το στάδιο. Εύχομαι να ολοκληρώσουμε το έργο μας και να έχουμε το στο μέλλον συζητήσεις σε καλύτερες συνθήκες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.