Αγγελικη Κουγιουμτζογλου, υποψηφια βουλευτης ΣΥΡΙΖΑ N.Ροδοπης «Ειναι ιστορικη η στιγμη για την Αριστερα και τις αξιες της να κυβερνησει χωρις εκπτωσεις, χωρις ρεβανσισμους, αλλα με το λαο στο πλευρο

Βασικό ζητούμενο για την αυριανή πολιτική ζωή του τόπου και της χώρας γενικότερα, όπως μπορεί κανείς εύκολα να συμπεράνει από το σύνολο των συζητήσεων και των πολιτικών τοποθετήσεων, δημοσίων και μη προσώπων, είναι η ανανέωση του πολιτικού προσωπικού. Και με την έννοια «πολιτικό προσωπικό» οι πολίτες αυτής της χώρας εννοούν νέες και νέους ανθρώπους που θα αναλάβουν να εκπροσωπήσουν τον κάθε ένα και κάθε μία από εμάς στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Η Ροδόπη μπορεί σε αυτήν την εκλογική αναμέτρηση να μην κατάφερε να τουλοποιήσει στο μέγιστο, ωστόσο ανάμεσα στα ψηφοδέλτια των διαφόρων κομμάτων συναντήσαμε μεταξύ άλλων και νεότερα μέλη της τοπικής μας κοινωνίας που αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους.

Μία εξ αυτών των υποψηφιοτήτων είναι αυτή της κ. Αγγελικής Κουγιουμτζόγλου, αρχιτέκτονος μηχανικού, η οποία κατέρχεται στην εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής, συμμετέχοντας στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τον νομό Ροδόπης.

Η κ.Αγγελική Κουγιουμτζόγλου, δύο μόλις εικοσιτετράωρα πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, μίλησε στον «ΠτΘ» για την απόφασή της να θέσει εαυτόν στη διάθεση των συμπολιτών της, την πίστη της στην Αριστερά και τα όνειρά της για ένα καλύτερο αύριο για την Θράκη, για την ίδια, τους συμπολίτες της και κυρίως για τις επόμενες γενιές.

Αγγελική Κουγιουμτζόγλου λοιπόν…

ΠτΘ: Είστε ένα από τα νέα πρόσωπα της Ροδόπης που επέλεξε να δοκιμάσει τις δυνάμεις της στην πολιτική, κατερχόμενη εκ νέου στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου με το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πώς πήρατε την απόφασή αυτή;

Α.Κ.: Η συμμετοχή μου σε εκλογικές μάχες είναι κάθε φορά συνέχεια της συνολικής μου ενασχόλησης με τα κοινά. Χωρίς να θέλω να ξεχωρίσω τον εαυτό μου από τους συνυποψήφιους μου στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί θεωρώ ότι όλους και όλες μας χαρακτηρίζει η συνέπεια στη δουλειά μας, στην καθημερινή μας ζωή, στους αγώνες, στις αξίες και την ηθική της Αριστεράς, και αν κάτι με διαφοροποιεί είναι μόνο το ότι είμαι νέα και γυναίκα. Αντιπροσωπεύω ας πούμε ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας που πλήττεται και που πρέπει να εκπροσωπηθεί. Η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να υπάρχει άσχετα από ποσοστώσεις. Η απόφαση λοιπόν ήταν αυθόρμητη κι έχει να κάνει με την δυναμική εκπροσώπηση μιας γενιάς χαμηλόμισθης, κακοπληρωμένης, ανασφάλιστης, χωρίς μέλλον αλλά και των νέων γυναικών που βιώνουν διπλά αυτή την εξαθλίωση, φορτωμένων και με το βάρος της δημιουργίας οικογένειας.

«Είμαι πεπεισμένη, όπως και ο κόσμος, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει το αυτονόητο»

ΠτΘ: Πώς αντιμετωπίζετε την δυσπιστία που υπάρχει ακόμα και σήμερα από μερίδα των πολιτών απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ; Είστε πεπεισμένη ότι μία κυβέρνηση της Αριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ θα καταφέρεινα υλοποιήσει τα όσα υπόσχεται;

Α.Κ.: Αρχικά πιστεύω πως αυτή η δυσπιστία παρουσιάζεται ως μεγάλη από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και ότι στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο μεγάλη. Εν πάση περιπτώσει, μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια της πρώην συγκυβέρνησης να σπείρει τον πανικό και τον φόβο, κάτι που κατάλαβαν κι οι ίδιοι ότι δεν πιάνει πια, γιατί ο πανικός κι φόβος είναι πια συνοδοιπόροι τους, είμαι πεπεισμένη, όπως και ο κόσμος, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει το αυτονόητο. Θα γίνει λογιστικός έλεγχος για το χρέος και θα αποδοθούν ευθύνες. Η απόδοση δικαιοσύνης θα υπάρξει και θα είναι και προς τον κάθε πολίτη, δηλαδή ο καθένας και η καθεμία από μας θα πληρώσει φόρους σύμφωνα με αυτά που έχει και που μπορεί. Πέρα από το πρώτο διάστημα που θα υπάρξει στήριξη για να καλυφθούν οι βασικές ανάγκες του πληθυσμού, υπάρχει και το πρόγραμμα ανασυγκρότησης που θα μας κάνει επιτέλους σαν χώρα να παράγουμε, κάτι για το οποίο μας έχουν πείσει ότι είμαστε ανίκανοι σαν λαός να κάνουμε. Για να μην μπαίνω σε λεπτομέρειες, κι ο κόσμος έχει καταλάβει πως το μοντέλο της συνεχούς λιτότητας αλλά και της πλήρους ιδιωτικοποίησης δεν απέδωσε κι ότι έχουμε ανάγκη ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε μέτρα που θα ξεμπλοκάρουν την οικονομία, πράγμα που είναι εφικτό να γίνει, να διεκδικήσουμε έναν διαφορετικό εργασιακό καταμερισμό, πράγμα που είναι εφικτό να γίνει, να χρησιμοποιήσουμε τα έσοδά μας για τη βελτίωση της Υγείας, της Παιδείας, και τις Δημόσιες Επενδύσεις το ίδιο, κι όχι να χαρίζουμε τον πλούτο της χώρας στα δύο-τρία τζάκια που λυμαίνονται τον πλούτο της χώρας μας. Είναι απόφασή μας ποιος θα τον διαχειριστεί.

«Σαν λαός έχουμε το μέλλον μας στα χέρια μας και οφείλουμε να πράξουμε με καρδιά και μυαλό ανοιχτά»

ΠτΘ: Στο προεκλογικό σας φυλλάδιο, αναφέρετε μεταξύ άλλων πως πιστεύετε πως «μπορούμε να αλλάξουμε σιγά σιγά τα πράγματα ξεκινώντας από το σπίτι μας». Πιστεύετε λοιπόν ότι όντως ο Έλληνας έχει φτάσει σε αυτό το σημείο συνειδητοποίησης των προσωπικών ευθυνών που φέρει ο καθένας από εμάς;

Α.Κ.: Η φράση αυτή αφορά την επιλογή των σπουδών μου, γιατί επέλεξα να ασχοληθώ με τον βιοκλιματικό σχεδιασμό και τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όταν τα φιγουράτα μεταπτυχιακά αφορούσαν τη διακόσμηση σχεδόν αποκλειστικά, χωρίς να το κατηγορώ. Ήταν τότε κάτι ακόμα που στην Ελλάδα βρισκόταν σε εμβρυικό στάδιο και οι άνθρωποι που ασχολούνταν με αυτό θεωρούνταν έως και γραφικοί. Το να τακτοποιείς και να προσέχει το «σπίτι» σου που έχει άμεσα σχέση με την ποιότητα ζωής, την υγεία, την ενέργεια και την οικονομία, θεωρώ ότι είναι βασικό για να το δεις ως προέκταση του συνόλου των πραγμάτων, της γειτονιάς, της πόλης, της χώρας. Ο χρόνος συνειδητοποίησης για τον καθένα είναι σίγουρα διαφορετικός και σίγουρα περάσαμε τα τελευταία χρόνια μια περίοδο βίαιας ωρίμανσης, χωρίς αυτό να σημαίνει πως φταίμε όλοι το ίδιο και θα αποδεχθούμε παθητικά τη μοίρα μας. Εγώ μπροστά σε κάθε δύσκολη απόφαση έχω γνώμονα τι θα απαντήσω αν με ρωτήσουν τα παιδιά μου αργότερα. Και θέλω να είναι περήφανα γι’ αυτό.Βρισκόμαστε σε μια πολύ κρίσιμη ιστορική στιγμή που σαν λαός έχουμε το μέλλον μας στα χέρια μας και οφείλουμε να πράξουμε με καρδιά και μυαλό ανοιχτά. Είναι ιστορική η στιγμή για την Αριστερά και τις αξίες της να κυβερνήσει χωρίς εκπτώσεις, χωρίς ρεβανσισμούς, αλλά με το λαό στο πλευρό της.

«Σήμερα στέλνουμε έξω τα καλύτερά μας μυαλά και μας μένει μια χώρα γερασμένη και αφυδατωμένη από τις νεότερες γενιές της»

ΠτΘ: Ολοκληρώσατε τις σπουδές σας στην Ελλάδα και μετά φύγατε στο εξωτερικό για τις μεταπτυχιακές σας σπουδές; Έχοντας την εμπειρία του εξωτερικού πώς αντιμετωπίζετε τη φυγή των νέων στο εξωτερικό όχι μόνο για τη συνέχιση των σπουδών τους αλλά και προς αναζήτηση ενός καλύτερου αύριο; Μπορεί η φυγή αυτή να ανακοπεί και τι θα πρέπει να αλλάξει τότε στη χώρα μας;

Α.Κ.: Η δική μου επιλογή να φύγω στο εξωτερικό, τότε που τα πράγματα ήταν ακόμα ευνοϊκά, ήταν να σπουδάσω σε ένα αντικείμενο που στην Ελλάδα δεν υπήρχε, αλλά και για να γεμίσω τις αποσκευές μου με εμπειρίες στην Ευρώπη, πράγμα που θεωρούσα σημαντικό. Ήταν η επένδυση των γονιών μου σ’ εμένα για να γυρίσω πίσω και να δουλέψω με καλύτερους όρους. Πράγμα που όμως δεν έγινε. Οι λόγοι που φεύγουν σήμερα οι νέοι είναι τελείως διαφορετικοί. Δεν είναι από επιλογή, είναι από ανάγκη και μάλιστα από εξαναγκασμό, δεν μπορεί να συγκριθεί σε καμία περίπτωση. Η χώρα μας σήμερα ματώνει απ’ αυτή τη βίαια μετανάστευση. Στέλνουμε έξω τα καλύτερα μας μυαλά και μας μένει μια χώρα γερασμένη και αφυδατωμένη από τις νεότερες και δημιουργικότερες γενιές της. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα, χωρίς τις λογικές της τακτοποίησης των «δικών μας παιδιών», όπως μας έχουν συνηθίσει. Η νέα γενιά πρέπει να αποτελέσει το βασικό πυλώνα για την ανασυγκρότηση της οικονομίας. Σε αυτό το σχέδιο, ένα μεγάλο τμήμα της δουλειάς θα πέσει στις πλάτες της γενιάς μας. Οι νέοι και οι νέες αυτής της χώρας είμαστε αυτή τη στιγμή το πλέον δυναμικό υποκείμενο για την επόμενη μέρα και τη διαδικασία της ανασυγκρότησης. Είμαστε ένα τεράστιο δυναμικό ανθρώπων με γνώση, ιδέες και διάθεση. Ένα δυναμικό που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζεται απλώς ως στατιστική για το φαινόμενο της «διαρροής εγκεφάλων», για τα ευρωπαϊκά ρεκόρ που σπάει στην Ελλάδα η ανεργία των νέων, για την αδήλωτη εργασία, κ.ο.κ, ενώ εμείς χρειαζόμαστε εργασία και αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Θέλουμε οξυγόνο.       
 

«Στη Θράκη δεν μας αναλογεί η χρήση της περιοχής  ως αποθήκη και απλή δίοδος αγωγών»

ΠτΘ: Τι θα διεκδικήσετε για τη Ροδόπη την επομένη των εκλογών, αν οι Ροδοπίτες σας δώσουν την ψήφο εμπιστοσύνης που ζητάτε; Από πού θα ξεκινούσατε;

Α.Κ.: Για τον τόπο μας, εδώ κοντά στην άκρη του χάρτη, πιστεύω πως δεν μας αναλογεί η χρήση της περιοχής ως αποθήκης και απλής διόδου αγωγών. Οι προηγούμενοι εκπρόσωποι της περιοχής σε κυβερνητικές θέσεις, έδειξαν ότι δεν μπόρεσαν να έρθουν σε σύγκρουση με αυτές τις αποφάσεις, ή απλά δεν τους ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Η περιοχή μας μπορεί να αναδείξει και τις φυσικές της ομορφιές και τους ιστορικούς της τόπους που είναι πολύ περισσότερο από την εξόρυξη των ορυκτών με καταστροφή του περιβάλλοντος και της υγείας χιλιάδων πολιτών, και βέβαια να μην ξεχνάμε πως πρέπει να στηριχτούμε και στον πρωτογενή τομέα. Η ανάδειξη των πανεπιστημίων μας πρέπει να γίνει με τη στήριξη της έρευνας και τη σύνδεσή της με τον τόπο και όχι με τη χρήση του φοιτητικού πληθυσμού ως προϊόν κατανάλωσης καφέ και σουβλακιού. Για την ενέργεια και ως μηχανικός οφείλω να πω, πως πρέπει να στραφούμε στην ενεργειακή επάρκεια για την παραγωγή και την κατανάλωση, και την σταδιακή απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα, παράλληλα με

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.