Σταματης Κουρουδης, υποψηφιος βουλευτης με το Ποταμι «Τα κομματα, οπως ηταν δομημενα μεχρι τωρα, δεν μπορουν να αλλαξουν ουτε τα ιδια και, επομενως, δεν μπορουν να αλλαξουν την κατασταση»

Από τους πλέον γνωστούς επιχειρηματίες της περιοχής μας, ο κ. Σταμάτης Κουρούδης, υποψήφιος βουλευτής με το Ποτάμι στον νομό Ροδόπης, δίνει με την παρουσία του έναν διαφορετικό τόνο στην προεκλογική περίοδο. Ο κ. Κουρούδης μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής και στην Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη για τους λόγους που τον ώθησαν να θέσει υποψηφιότητα, για την κρισιμότητα των εκλογών της ερχόμενης Κυριακής αλλά και για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή μας και τις προτάσεις του Ποταμιού σχετικά με την επίλυσή τους. Ήτοι βελτιώσεις στον αγροτικό τομέα για την αύξηση του παραγόμενου πλούτου και εκμετάλλευση της γειτνίασης με τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία, αγορές συνολικού πληθυσμού 100 εκατομμυρίων κατοίκων.

Επιπροσθέτως, αναφέρθηκε στους στόχους του κόμματος, δηλαδή στην επίτευξη βιώσιμου οικογενειακού εισοδήματος, τη μείωση στης αστάθειας του αγροτικού εισοδήματος, την εξασφάλιση ποιοτικών, ασφαλών προϊόντων με δίκαιες τιμές και την προστασία του περιβάλλοντος, ενώ τόνισε και την έλλειψη ουσιαστικών αγροτικών συνεταιρισμών, την οποία χαρακτήρισε «μεγάλη πληγή για την Ελλάδα». Εν συνεχεία, έδωσε έμφαση στην αυτενέργεια του πολίτη σε συνδυασμό με τη δημιουργία των κατάλληλων υποδομών από το κράτος ενώ επεσήμανε ότι το Ποτάμι έχει την πρόθεση να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας με απαράβατους όμως όρους την παραμονή στο ευρώ και την ΕΕ, μεταρρυθμίσεις σε όλους τους τομείς και έναν αξιολογικό –«και όχι ρουσφετολογικό» – τρόπο στελέχωσης του δημόσιου τομέα.

«Έχουμε μια πολύ μεγάλη αγορά, 70 εκατομμυρίων στην Τουρκία και 30 εκατομμυρίων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και εκεί θα πρέπει να προσανατολιστούμε»

ΠτΘ: κ. Κουρούδη, ποιο είναι το κίνητρο της συμμετοχής σας στις εκλογές;

Σ.Κ.: Πιστεύω ότι αυτές οι εκλογές δεν είναι σαν τις άλλες. Οι εποχές που ζούμε που ζούμε είναι ιστορικές και οι αποφάσεις που θα πάρουμε τις επόμενες εβδομάδες πιστεύω ότι θα καθορίσουν την τύχη της χώρας για πολλές δεκαετίες. Επομένως, θα πρέπει ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του, γιατί φτάνει κάποια στιγμή που δεν αρκεί να λέει ότι «κάνω κριτική στα κακώς κείμενα», αλλά πρέπει να λέει «κάτι πρέπει να κάνω κι εγώ». Πιστεύω ότι θα πρέπει να περάσει ένα μήνυμα ότι τα κόμματα, όπως ήταν δομημένα μέχρι τώρα, δεν μπορούν να αλλάξουν ούτε τα ίδια και, επομένως, δεν μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση και ότι θα πρέπει να μπούμε σε μια νέα φάση, όπου άλλοι άνθρωποι που έχουν επιδείξει ότι στον δικό τους χώρο μπορούν να καινοτομούν να φέρουν κάτι νέο και στην πολιτική.

«Θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τι πρέπει να κάνει το κράτος και τι ο ιδιωτικός τομέας»

ΠτΘ: Ποια θεωρείτε ότι είναι τα προβλήματα και ποιες οι προκλήσεις για την περιοχή της Ροδόπης; Η ανεργία και η αποβιομηχάνιση της περιοχής μας συμπεριλαμβάνονται στην κατάταξή σας;

Σ.Κ.: Η μεγαλύτερη πληγή είναι η ανεργία και ιδίως για τους νέους. Το να αναγκάζονται να φεύγουν είναι ό,τι πιο οδυνηρό μπορεί να συμβεί. Επομένως, αυτό που χρειαζόμαστε είναι νέες θέσεις εργασίας. Πού θα προσφερθούν αυτές; Στον πρωτογενή και στον δευτερογενή τομέα. Είμαστε σε μια περιοχή που το 50% του κόσμου απασχολείται στον αγροτικό τομέα και, δυστυχώς, ο δευτερογενής τομέας, της μεταποίησης και των επιχειρήσεων, έχει συρρικνωθεί πάρα πολύ. Το ευτύχημα είναι ότι ο αγροτικός τομέας επιδέχεται τεραστίων βελτιώσεων, άρα από εκεί μπορεί να αυξηθεί ο παραγόμενος πλούτος πάρα πολύ και αυτό να έχει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Να δημιουργηθούν δηλαδή νέες θέσεις εργασίας όχι μόνο στα χωράφια αλλά και στη μεταποίηση και στο εμπόριο.

Από την άλλη μεριά, και στον δευτερογενή τομέα, για πάρα πολλά χρόνια λέγαμε ότι είμαστε σε μια περιοχή που δεν έχει ανάπτυξη, γι’ αυτό και ζητάμε επιδοτήσεις. Μερικές φορές αναπτύξαμε και μια λαθεμένη αντίληψη, αυτή τη λογική του ακρίτα, «εμείς είμαστε εδώ στην άκρη και φυλάμε Θερμοπύλες». Πιστεύω ότι εφόσον άνοιξαν τα σύνορα και έχουμε μια πολύ μεγάλη αγορά, 70 εκατομμυρίων στην Τουρκία και 30 εκατομμυρίων στη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, θα πρέπει να προσανατολιστούμε σε αυτές. Η περιοχή μας έχει δηλαδή κάποια γεωγραφικά πλεονεκτήματα που δεν τα έχουν άλλες περιοχές και με κάποια λίγα μέτρα μπορεί πραγματικά να βελτιωθεί η κατάσταση.

Βέβαια, θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τι πρέπει να κάνει το κράτος και τι ο ιδιωτικός τομέας. Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται, το κράτος ανακατεύεται πάρα πολύ σε αυτά που θα έπρεπε να κάνει ο ιδιωτικός τομέας, ενώ, μερικές φορές, ο ιδιωτικός τομέας τα περιμένει όλα από το κράτος.

«Να μην εξαρτώνται οι γεωργοί από τις επιδοτήσεις, να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής και να στηριχθούμε στα πόδια μας»

ΠτΘ: Τι φταίει και δεν εφαρμόζονται οι πολιτικές που κατά καιρούς εξαγγέλλονται σχετικά με τον αγροτικό τομέα;

Σ.Κ.: Όντως υπήρχε μέχρι τώρα μια νοοτροπία ότι θα πρέπει κάτι να κάνει το κράτος ή ο τοπικός βουλευτής με θέμα πάντα τις επιδοτήσεις. Θυμηθείτε λίγο τις εικόνες στις ειδήσεις των 8, όποτε βγαίνει ο υπουργός γεωργίας μετά από συνάντηση με τον πρωθυπουργό. Πάντα λέει «καταφέραμε να δοθούν πιο νωρίς φέτος οι επιδοτήσεις». Δηλαδή το μόνο αποτέλεσμα της σύσκεψης είναι να δοθούν πιο νωρίς οι επιδοτήσεις. Ποτέ δεν κουβεντιάστηκε η ουσία, ότι πρέπει να αυξήσουμε την παραγωγή. Ο παραγόμενος πλούτος να μοιραστεί για να μην εξαρτόμαστε από τις επιδοτήσεις αλλά και για να βελτιωθεί το επίπεδο ζωής, να στηριχθούμε δηλαδή στα πόδια μας.

«Στην Ελλάδα οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι πολιτικοί σχηματισμοί και όχι οικονομικά εργαλεία για τον αγρότη όπως γίνεται σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη»

ΠτΘ: Ποιες είναι οι προτάσεις του Ποταμιού για τον αγροτικό τομέα;

Σ.Κ.: Λέμε ότι θα πρέπει να έχουμε ένα βιώσιμο οικογενειακό εισόδημα. Θα πρέπει να υπάρχει μία μείωση της αστάθειας του αγροτικού εισοδήματος. Αυτή είναι ιδιαίτερα φανερή φέτος. Το βαμβάκι, και λόγω κακών καιρικών συνθηκών και λόγω τιμής, απέφερε έσοδα κατά 14 εκατομμύρια μειωμένα συγκριτικά με πέρσι. Υπάρχουν μηχανισμοί που ισχύουν σε άλλες χώρες, ούτως ώστε αυτή την αστάθεια να μπορεί κανείς να την εξισορροπεί. Επίσης, η ανταγωνιστικότητα του τομέα δεν είναι αυτή που θα έπρεπε για να μπορεί να πει κανείς ότι τα προϊόντα που παράγουμε μπορούν εύκολα να εξαχθούν και να ανταγωνιστούν αυτά των άλλων χωρών. Ιδίως στα προϊόντα, όχι των μεγάλων καλλιεργειών, αλλά στα πιο εξειδικευμένα. Για τους καταναλωτές σαφέστατα θέλουμε πιο ποιοτικά, ασφαλή και σε δίκαιες τιμές προϊόντα. Για την κοινωνία αυτό που θέλουμε είναι η προστασία του περιβάλλοντος και απασχόληση στις γεωργικές περιοχές για να μένει ο κόσμος εκεί και να υπάρχει μια ζωντάνια.

Δεν χρειάζεται να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Υπάρχουν σκέψεις, απλώς δεν υλοποιούνται. Για παράδειγμα, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί. Είναι μεγάλη πληγή της Ελλάδας ότι δεν είχαμε ποτέ. Αυτά που ονομάζαμε έτσι ήταν πολιτικοί σχηματισμοί και όχι οικονομικά εργαλεία για τον αγρότη. Αν καταφύγει κανείς σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αυτή είναι μια τεράστια έλλειψη, γιατί εκεί όλα γίνονται μέσω των αγροτικών συνεταιρισμών που είναι επιχειρηματικές μονάδες, που έχουν ένα σωστό management και επιφέρουν κέρδη, τα οποία μοιράζονται στους αγρότες. Αν κοιτάξει κανείς τα βούτυρα, τα τυριά και τα γάλατα που έρχονται απ’ έξω θα δει ότι είναι από συνεταιρισμούς. Μηχανισμοί που έχουν τα δίκτυα για τις εξαγωγές, για την προώθηση και τη διαφήμιση στο εξωτερικό θα μπορούσαν να πληρώνονται και να προωθούν και τα προϊόντα ιδιωτών. Αυτή την έλλειψη την έχω νιώσει και εγώ ο ίδιος ως επιχειρηματίας.

«Οι μεταρρυθμίσεις συνήθως αποδίδουν μακροχρόνια και ο πολιτικός έχει μάθει να λειτουργεί μέχρι τις επόμενες εκλογές»

ΠτΘ: Μήπως και ο πολίτες θα πρέπει να αυτενεργήσουν και να μην τα περιμένουν πλέον τίποτα από κανένα, επιλέγοντας αυτοοργάνωση;

Σ.Κ.: Αυτό είναι το βασικό. Και αυτό το βλέπουμε εκεί που όντως είναι οργανωμένες οι κοινωνίες και η δημόσια διοίκηση. Έχουν τα μεγαλύτερα οφέλη αυτοί που πάντα κάνουν το κάτι διαφορετικό και προσπαθούν μόνοι τους να βρουν ένα καινούριο προϊόν, μια καινούρια μέθοδο, μια καινούρια συσκευασία, έναν καλύτερο τρόπο προώθησης των προϊόντων τους. Το κράτος πρέπει να δημιουργεί τις υποδομές, να βάζει τους κανόνες, να δίνει κίνητρα γι’ αυτούς που θέλουν και, μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, να δει ο ιδιώτης τι μπορεί να κάνει και αυτός που το κάνει καλύτερα να έχει και μεγαλύτερα οφέλη.

«Για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να τα αλλάξουμε όλα παντού»

ΠτΘ: Τι προτείνετε ως Ποτάμι για να βελτιωθεί η παρούσα κατάσταση και του κράτους και της διοίκησης και της χώρας κατ’ επέκταση;

Σ.Κ.: Σαφέστατα πρέπει να γίνει η δημόσια διοίκηση πιο παραγωγική και πιο αποδοτική σε όλους τους τομείς. Δεν βάζει πολλούς όρους το Ποτάμι για να γίνουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Λέει ότι απαράβατοι όροι είναι να είμαστε στο ευρώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να γίνουν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να υπάρξει ένας άλλος τρόπος στελέχωσης του δημόσιου τομέα, αξιολογικός και όχι ρουσφετολογικός. Την προηγούμενη εβδομάδα το Ποτάμι παρουσίασε το ειδικό πρόγραμμα που έχει για την αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης. Για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να τα αλλάξουμε όλα παντού. Τη δημόσια διοίκηση, τη φορολογία, την παιδεία, ακόμα και τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης, όπου για να επιλυθούν κάποιες διαφορές περνάνε πάρα πολλά χρόνια. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος που δεν γίνονται επενδύσεις, όπως μας είπε όταν είχε έρθει εδώ στο επιμελητήριο ο Αμερικανός πρέσβης. Υπάρχουν βέβαια δυσκολίες γιατί οι μεταρρυθμίσεις συνήθως αποδίδουν μακροχρόνια και ο πολιτικός έχει μάθει να λειτουργεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. Επομένως, ένας βασικός όρος είναι να μην εξαρτάται ο πολιτικός τόσο πολύ από την καρέκλα. Πρέπει να μπουν άνθρωποι που έχουν τις δυνατότητες να ζήσουν κι αλλιώς.

«Δεν έχει υπάρξει καμιά έρευνα για το τι είναι κατάλληλο για τα δικά μας εδάφη και το δικό μας κλίμα»

Αν μιλήσετε με τους αγρότες, ακόμα και εδώ στην περιοχή μας, όλοι θα σας πουν για την έλλειψη της έρευνας και μιας επιστημονικής βοήθειας. Οτιδήποτε νέο έρχεται στην Ελλάδα είναι δυστυχώς μόνο από τις εταιρείες εισαγωγών που κάνουν νέες ποικιλίες στα διάφορα προϊόντα ενώ δεν έχει υπάρξει καμιά έρευνα για το τι είναι κατάλληλο για τα δικά μας εδάφη και το δικό μας κλίμα. Παλαιότερα υπήρχαν φορείς που κάνανε αυτή την έρευνα αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα. Επίσης, οι γεωπόνοι της Διεύθυνσης Γεωργίας σιγά σιγά μετατράπηκαν μόνο σε ελεγκτές ενώ θα έπρεπε να είναι υποστηρικτές. Τέλος, είναι και τα εγγειοβελτιωτικά, τα οποία έχουν βαλτώσει, πολλές φορές τα τελευταία χρόνια με επίκληση της οικονομικής κρίσης.

«Ως επιχειρηματίας δεν επένδυσα όπου ανακατεύεται το κράτος και δικαιώθηκα»

Στην αρχή οργιζόμουν με τα τερτίπια του ελληνικού κράτους. Μετά είπα ότι πρέπει να το δεχτώ κι αυτό ως έναν κανόνα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι δεν μπήκα σε κάποιες επενδύσεις, στα φωτοβολταϊκά για παράδειγμα. Είμαι χημικός μηχανικός και το μεταπτυχιακό μου ήταν στην ενέργεια. Βιοντήζελ και φωτοβολταϊκά θα έπρεπε να είναι ο τομέας που εγώ πρώτος θα έπρεπε να επενδύσω. Και όμως είπα «όχι όπου ανακατεύεται το κράτος». Πιστεύω ότι δικαιώθηκα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.