Αλεξανδρος Σπανος, υποψηφιος βουλευτης Ροδοπης ΣΥΡΙΖΑ «Δεν υπηρξαμε ποτε μερος του προβληματος· αυτη τη στιγμη αποτελουμε το κομματι εκεινο, που θα λυσει το προβλημα»

Πεπεισμένος ότι η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να την οδηγήσει σε μια αλλαγή σελίδας, με άμεσο αντίκρισμα στις ζωές των πολλαπλώς δοκιμαζόμενων, των πιο αδύναμων και ευάλωτων μελών της κοινωνίας, ο κ. Αλέξανδρος Σπανός είπε «ναι» στο τολμηρό εγχείρημα του να εκτεθεί στην ψήφο των συμπολιτών του στη Ροδόπη, επιδιώκοντας πιο ενεργό ρόλο και λόγο στις πολιτικές εκείνες, που θα κρίνουν τις τύχες του. Ως υγειονομικός έχει πρωτοστατήσει στις παρεμβάσεις για την προάσπιση των δομών υγείας στην περιοχή μας και ευρύτερα του πολύτιμου αυτού κοινωνικού αγαθού, οι αγωνίες του ωστόσο δεν περιορίζονται αποκλειστικά στον συγκεκριμένο τομέα. Μιλώντας στον «ΠτΘ», ο κ. Σπανός μας παρουσιάζει τα κίνητρα της εισόδου του στην ενεργό πολιτική, τις προτεραιότητες και τους στόχους του, τις προσδοκίες για την επόμενη μέρα…

«Η υποψηφιότητά μου αναδεικνύει τη ριζοσπαστικότητα στη στελέχωση των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ»

ΠτΘ: Κ. Σπανέ, ποιο ήταν εκείνο το κίνητρο, που σας οδήγησε στην απόφαση να κάνετε το βήμα παραπέρα και να εμπλακείτε στην ενεργό πολιτική σκηνή, παρότι διαρκώς παρών στην κοινωνία;

Α.Σ.: Δε θα το έλεγα έκπληξη. Είναι μια τιμητική θέση για μένα, μια θέση ευθύνης, στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι στοιχείο, που αναδεικνύει τη ριζοσπαστικότητα σήμερα του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά τη στελέχωση των ψηφοδελτίων του, όπου από άκρο σε άκρο σε όλη την Ελλάδα δεν επιλέγει ανθρώπους από τζάκια, μεγαλοσχήμονες, παλαιοκομματικούς, από οικονομικά ισχυρούς κύκλους, αλλά επιλέγει ανθρώπους των κινημάτων, του μόχθου, της εργασίας, των αγώνων. Και νομίζω πως κι η δική μου παρουσία αποτυπώνει κάτι από όλα αυτά, αν θέλετε, γιατί ξέρετε, εμείς εδώ στο Νοσοκομείο Κομοτηνής δώσαμε πολλούς σκληρούς, λυσσαλέους αγώνες, απέναντι σε αυτές τις σκληρές πολιτικές. Να σας θυμίσω την θητεία του κ. Αδωνι Γεωργιάδη στο Υπουργείο Υγείας, που ήθελε να κλείσει το 30% των νοσοκομείων. Δώσαμε μια σθεναρή μάχη, με την οποία αναχαιτίσαμε αυτήν την πολιτική. Μετά, σταδιακά κι επιμελώς άρχισε να κλείνει κλινικές. Για να δει και τα αντανακλαστικά των τοπικών κοινωνιών και να εκπαιδεύει τον κόσμο με λιγότερες κλινικές. Βγήκαμε και κάναμε παρεμβάσεις, πολιτικές παρεμβάσεις, αγώνες. Άνοιγαν κλινικές, ξαναέκλειναν, ξαναάνοιγαν και τελικά καταφέραμε να ανοίξουν οι κλινικές. Και τώρα με έναν αθέμιτο τρόπο η κυβέρνηση προσπαθεί, αποψιλώνοντας το προσωπικό, να καταρρεύσουν τα δημόσια νοσοκομεία. Μας φέρνουν σε αντιπαράθεση τους επαγγελματίες υγείας με τους χρήστες υγείας, σε ένα άσχημο σκηνικό που διαμορφώνεται, με έναν απώτερο στόχο να ξεπουληθεί όλος ο χώρος της υγείας, όπως και διάφορα άλλα κοινωνικά αγαθά, σε ιδιώτες.

Ένα από τα κεντρικά σημεία του αγώνα μας αυτού είναι να σπάσουμε πραγματικά τον φόβο, που απορρέει από το τρίπτυχο της διαπλοκής, που ακούει στο όνομα ΜΜΕ, τραπεζίτες, διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, το οποίο απομυζά εδώ και 50 συναπτά χρόνια τις τύχες της ελληνικής κοινωνίας. Και, ξέρετε, απαίτηση των εταίρων μας είναι όχι μόνο η διευθέτηση των οφειλών μας, αλλά και να απαγκιστρωθούμε, να πατάξουμε αυτό το σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής. Πρώτιστη εντολή ήταν αυτή, την οποία καμία κυβέρνηση δεν μπόρεσε να εκπληρώσει. Ζητούμε λοιπόν μια ισχυρή εντολή, για να μπορέσουμε να συγκρουστούμε με αυτό το τρίγωνο της διαπλοκής. Αν δεν μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, δε θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις ανάγκες της κοινωνίας. Οι απαιτήσεις της τρόικας σήμερα ωχριούν μπροστά σε αυτές τις δεσμεύσεις και σε αυτά τα βαρίδια. Όλοι αυτοί που εκπέμπουν σήμερα, που τους βλέπετε σε περίοπτα κανάλια, δεν έχουν άδεια συχνοτήτων. Δεν μισθώνεται το ελληνικό κράτος τίποτα από αυτούς. Και αυτοί οι ίδιοι βγαίνουν με ένα απύθμενο θράσος και τρομοκρατούν και καλλιεργούν τον φόβο σε όλη την κοινωνία, όχι για να σώσουν την πατρίδα, αλλά για να σώσουν τα ίδια τους τα τομάρια πραγματικά. Πιστεύουμε όμως ότι αυτό έχει αποτυπωθεί στις συνειδήσεις του κόσμου και ότι θα μας δώσει τη δύναμη, για να συγκρουστούμε με όλους αυτούς πρωτίστως.

«Οι εφοπλιστές μας δεν καταβάλουν ασφαλιστικές εισφορές 300-400 εκατ. ευρώ, που θα κάλυπταν άνετα τη μισθοδοσία για 5-10 νοσοκομεία»

ΠτΘ: Διαπιστώνοντας την αγωνία σας ειδικότερα για τα θέματα της υγείας, όπου αναφερθήκατε στις πολιτικές που στερούν από τους πολίτες το πολύτιμο αυτό αγαθό, το ερώτημα είναι τι θα επιδιώξει και τι μπορεί να καταφέρει υπό αυτές τις συνθήκες ο ΣΥΡΙΖΑ κι εσείς προσωπικά;

Α.Σ.: Αυτό που θα επιδιώξουμε είναι η άμεση στελέχωση των δομών υγείας. Δηλαδή πρώτα πρώτα να στηρίξουμε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με οικογενειακούς γιατρούς, με τα κέντρα υγείας, έτσι ώστε να αποφορτίζεται το σύστημα και κατ’ επιλογή τα περιστατικά να καταλήγουν στη δευτεροβάθμια, στα δημόσια νοσοκομεία. Επίσης, την αυριανή μέρα στοιχειωδώς πρέπει να στελεχώσουμε τα δημόσια νοσοκομεία. Και δε λέμε για τους «κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας», αλλά να φέρουμε 10 γιατρούς και 20-30 νοσηλεύτριες σε κάθε ίδρυμα. Δεν μας κοστίζει τίποτα αυτό. Σήμερα οι εφοπλιστές μας δεν καταβάλουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές, 300-400 εκατ. ευρώ, στο ελληνικό δημόσιο, που θα μπορούσαν να καλύψουν άνετα τη μισθοδοσία για 5-10 νοσοκομεία. Δεν ξέρουμε γιατί το κάνουν αυτό… Στελέχωση λοιπόν και χρηματοδότηση, δημόσια, απρόσκοπτη, ποιοτική και ισότιμη πρόσβαση στην υγεία όλων των ελλήνων πολιτών. Κυρίως για να διασώσουμε την αξιοπρέπεια σήμερα των συμπολιτών μας. Ξέρετε πόσοι από αυτούς περιχαρακώνονται στο κρεβάτι του πόνου, διότι, όχι δεν έχουν πρόσβαση- τα νοσοκομεία είναι ανοιχτά πραγματικά- αλλά δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν. Για παράδειγμα, δύο χειρούργοι σε έναν νομό 120.000 ατόμων ποιον να πρωτοεξυπηρετήσουν; Το βλέπουν αυτό και κλείνονται στα σπίτια τους, για να διαφυλάξουν ό,τι πιο πολύτιμο έχουν, την αξιοπρέπειά τους. Αυτό πρωτίστως θέλουμε να αποκαταστήσουμε εμείς.

Κυρίως, όμως, θέλουμε να αλλάξουμε τον τρόπο σκέψης, αντίληψης και νοοτροπίας, να βάλουμε δηλαδή τον κόσμο σε μια άλλη διάσταση, σε μία διάσταση αλληλεγγύης. Και φυσικά η αλληλεγγύη και ο εθελοντισμός δεν θα υποκαταστήσουν το κράτος, το αυτονόητο δικαίωμα του πολίτη στην υγεία και στην παιδεία. Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ δε θέλουμε να αφήσουμε κενό, ούτε στην υγεία, ούτε στην παιδεία. Θέλουμε να αποθαρρύνουμε κάθε ιδιωτική δράση μέσα και έξω από τα δημόσια σχολεία και από τα δημόσια νηπιαγωγεία. Το δικαίωμα στη δωρεάν υγεία και παιδεία πρέπει να ισότιμο για όλους τους έλληνες πολίτες. Σε αυτό τραβάμε πραγματικά μία «κόκκινη γραμμή». Και αυτή τη στιγμή η Αριστερά έχει πραγματικά το ηθικό πλεονέκτημα για να το κάνει, γιατί δεν έχει βαρίδια ούτε εξαρτήσεις με κανέναν από τους διεφθαρμένους και διαπλεκόμενους οικονομικούς «κολοσσούς». Δεν έχουμε καμία εξάρτηση κι αυτό το ξέρει ολόκληρη η κοινωνία, η οποία, είτε το θέλουν κάποιοι, είτε δεν το θέλουν, έχει εναποθέσει τις ελπίδες της πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό ζητάμε μια ισχυρή λαϊκή εντολή, για να μας λύσει τα χέρια, ώστε χωρίς βαρίδια και εξαρτήσεις πλέον να δοκιμαστεί σε αυτά που πρεσβεύει.

«Θα πάμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι για να σπάσουμε τραπέζια»

ΠτΘ: Κέντρα αποφάσεων και συνάμα κέντρα ευθύνης. Προσωπικά δεν προβληματίζεστε για την ευθύνη που θα αναλάβετε την επόμενη μέρα;

Α.Σ.: Εμείς δεν υπήρξαμε ποτέ μέρος του προβλήματος και αυτή τη στιγμή αποτελούμε το κομμάτι εκείνο, που θα λύσει το πρόβλημα του πολιτικού σκηνικού. Γι’ αυτό βλέπετε ότι συστοιχίζεται ο κόσμος σήμερα πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ και έχει εναποθέσει συγκινητικά τις ελπίδες και τις προσδοκίες του πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ. Γι’ αυτό κι εμείς, με ιδιαίτερη σεμνότητα και με εργατικότητα, όπως πρεσβεύουν οι αξίες και οι αρχές της Αριστεράς, ήδη από τώρα πρέπει να αρχίσουμε να δουλεύουμε για την επόμενη μέρα. Είναι πολλές οι δυσκολίες, που θα αντιμετωπίσουμε, και σε αυτό το στοίχημα δίνουμε το «παρών» γιατί αποτελούμε την ελπίδα σήμερα της κοινωνίας. Με βήματα φυσικά σταθερά και ασφαλή. Γιατί όσον αφορά το χρέος, που ανοίγουν και κλείνουν οι συζητήσεις, εμείς θα πάμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όχι για να σπάσουμε τραπέζια, αλλά για να καταστήσουμε σαφή την ιδιαίτερη αγωνία μας για την πατρίδα και για ολόκληρη την Ευρώπη. Από αυτόν εδώ τον τόπο ξεπήδησαν η δημοκρατία, οι αρχές, οι αξίες, οι τέχνες και τα γράμματα, και σήμερα αυτός ο τόπος καλείται να τα υπερασπιστεί όλα αυτά. Και τα βλέμματα όλων των Ευρωπαίων είναι στραμμένα σήμερα στην Ελλάδα. Από εδώ θα ξεκινήσει η ελπίδα και η προσδοκία, όχι για να ανατρέψουμε και να ανατινάξουμε. Εμείς είμαστε βαθύτατα ευρωπαϊστές και γι’ αυτό άλλωστε κατηγορηθήκαμε με το Μάαστριχτ. Έχουμε βαθύτατα ευρωπαϊκό ιδεολογικό υπόβαθρο. Θα πάμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με αγωνία, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλους τους λαούς της Ευρώπης, γιατί αν συνεχιστούν αυτές οι πολιτικές αργά ή γρήγορα θα κινδυνεύσει η υπόσταση όλου του ευρωπαϊκού στερεώματος. Και αυτό το ξέρουν και οι ίδιοι και γι’ αυτό τους βλέπετε, που άλλαξαν στροφή, δε μιλάνε για χάος και ότι θα ανοίξουν οι ουρανοί. Ήδη άλλαξε το κλίμα και αυτό το ξέρουν κι Έλληνες σήμερα, που έχουν σπάσει το φόβο και μιλάνε πλέον για την επόμενη μέρα.

««Ναι» στο Νέο Νοσοκομείο, πρωτίστως όμως στηρίζουμε αυτό, που πραγματικά έχει γονατίσει»

Το έργο του νέου νοσοκομείου είναι μια «πονεμένη ιστορία», για την οποία «κόβονται κορδέλες» σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Επειδή έχει ανοίξει και μια συζήτηση για αυτά τα περίφημα ΣΔΙΤ, εμείς είμαστε ξεκάθαροι σε αυτό. Είναι ένα σύστημα που εφαρμόστηκε σε προηγμένες χώρες με πλήρη αποτυχία. Παραδίδουμε ουσιαστικά το έργο σε ιδιωτικές εταιρίες, οι οποίες μετά έχουν τον πρώτο λόγο όσον αφορά τη λειτουργία του. Εγείρεται λοιπόν το ερώτημα τι πρόσημο θα έχει ο χαρακτήρας του Νέου Νοσοκομείου. Δημόσιο; Ιδιωτικό; Κάτι ενδιάμεσο; Εμείς είμαστε ξεκάθαροι και λέμε «ναι» στο Νέο Νοσοκομείο, πρωτίστως στηρίζουμε αυτό, που πραγματικά έχει γονατίσει, και σε ένα μακρόπνοο σχέδιο πενταετίας λέμε ότι πόροι για την ανέγερσή του πρέπει να αντληθούν από ευρωπαϊκούς και εθνικούς μόνο πόρους.

Μια άλλη, ταυτόχρονα, προτεραιότητα για το νομό Ροδόπης είναι η στήριξη του πρωτογενούς τομέα, η παραγωγική ανασυγκρότηση. Αυτός ο ξακουστός τόπος έχει μια από τις μεγαλύτερες πεδιάδες στην Ελλάδα. Αν δεν στηρίξουμε τώρα τον πρωτογενή τομέα, πότε;

«Συμφέρει την τοπική κοινωνία να υπάρχουν στελέχη της κυβέρνησης από τη Ροδόπη»

Όσο για υπερβολικές προσδοκίες την επόμενη ημέρα, θα΄ λεγα ότι δεν υπάρχουν. Άλλωστε και στο πρόγραμμα που εξαγγέλθηκε από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη περιγράφονται τα πράγματα, που όχι θα θέλαμε να κάνουμε, αλλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Είναι ένα στοιχειοθετημένο πρόγραμμα από άκρο σε άκρο, άσχετα αν βγήκαν και το αμφισβήτησαν επειδή δεν τους προσφέρει.

Εξάλλου, σε αυτή τη δυναμική που έχει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ κατασκευάζουν αναχώματα, κάτι που το βλέπουμε ακόμα ακόμα και στον τόπο μας εδώ. Βλέπουμε διάφορα πολιτικά «φαντάσματα», πολιτικούς «βρικόλακες» του χθες, να έρχονται σήμερα με ένα απύθμενο θράσος ως τιμητές… Να μας πουν τι; Τους είδαμε το 2009, με το χρέος που ήταν ένα σπουδαίο διαπραγματευτικό εργαλείο τότε. Με πλήρη υποτέλεια, με κατεβασμένα τα χέρια, μας έστειλαν στο ΔΝΤ. Θα μπορούσαμε να είχαμε μια καλύτερη τύχη, όσον αφορά το χρέος. Βλέπουμε επίσης «ποτάμια με θολά νερά», όπου στις όχθες αυτού του «Ποταμιού» συνωστίζονται πλέον ολοφάνερα άνομα οικονομικά συμφέροντα. Ξέρουμε όμως τις βουλές τους και η ίδια η κοινωνία το έχει καταλάβει. Εμείς όμως θέλουμε να στείλουμε ένα ιδιαίτερο μήνυμα σε όλους αυτούς, που έρχονται με μια ιδιαίτερη ευαισθησία και με «κροκοδείλια δάκρυα» απέναντι στους πληττόμενους κτηνοτρόφους, γεωργούς και όλους αυτούς τους ανθρώπους, που μέτρησαν βιβλικές καταστροφές στην παραγωγή και στον ιδρώτα τους, αυτούς που αρχίζουν να μιλάνε πλέον για πλαφόν, επιδοτήσεις, αποζημιώσεις, χαρακτηρισμούς βοσκοτόπων κ.λπ. Δεν έχουν πλέον δικαίωμα να μιλάνε γι’ αυτά, διότι γενναιόδωρα η τοπική κοινωνία τους έδωσε εδώ και 15 συναπτά έτη βουλευτικά αξιώματα, υπουργικούς θώκους, και τα διαχειρίστηκαν όπως τα διαχειρίστηκαν, φέρνοντας την τοπική κοινωνία σε απόγνωση. Δε δικαιούνται λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι να ομιλούν πλέον. Δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα ότι θα περάσουν στα έδρανα της αντιπολίτευσης και άλλοι θα διαχειριστούν αυτά που σήμερα επικαλούνται, τις ευαισθησίες τους. Άλλοι θα βρίσκονται πλέον στα κέντρα των αποφάσεων, όσον αφορά και την τοπική μας κοινωνία ειδικότερα. Σε αυτά τα κέντρα ευθύνης πρέπει να υπάρχουν πολιτευτές από την τοπική κοινωνία, από τη Ροδόπη, τόσο από την πλειονότητα, όσο και από την μειονότητα. Και συμφέρει ολόκληρη την τοπική κοινωνία σήμερα να υπάρχουν πολιτευτές της κυβέρνησης μέσα από τη Ροδόπη.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.