Σεραφειμ Κοτρωτσος, υποψ. ευρωβουλευτης με τις «Γεφυρες» «Να καταργηθει το υπ.Δικαιοσυνης και ο θεσμος των ανωτατων δικαστικων να εξαρταται απο το ιδιο το σωμα των δικαστων»

Με αφορμή τη σύμπραξη, ενόψει των επερχόμενων εκλογών, «Δημιουργίας, ξανά!» και «Δράσης» και τη δημιουργία του συνδυασμού «Γέφυρες», μίλησε στον «Παρατηρητή της Θράκης», ο Σεραφείμ Κοτρώτσος, υποψήφιος ευρωβουλευτής τους και εκπρόσωπος τύπου της «Δημιουργίας, ξανά!». Ο κ. Κοτρώτσος ανέλυσε το σκεπτικό της συνεργασίας, τονίζοντας την αναγκαιότητα «όσμωσης» σκέψεων και ιδεολογιών.

Παράλληλα κατέστησε υπεύθυνο για τη σημερινή κατάσταση το «τρίγωνο των πτωχευμένων», -κόμματα, τράπεζες και ΜΜΕ-, αλλά και τόνισε ότι πρέπει και ο πολίτης μέσα από δημοψηφίσματα και συνεχή ενεργό συμμετοχή «να αναλάβει τις ευθύνες που θα έπρεπε να του αναλογούν».

Τέλος, κατέθεσε τη ρηξικέλευθη πρόταση της «Δημιουργίας, ξανά!» περί κατάργησης του υπουργείου Δικαιοσύνης, αν αυτό συνεχίσει να δέχεται επιρροές από την εκτελεστική εξουσία, ενώ εξέφρασε τις σοβαρές αμφιβολίες του για το κατά πόσο το λογιστικό πλεόνασμα αντανακλά τη σημερινή κατάσταση των πολιτών και των επιχειρήσεων, πλην των κρατικοδίαιτων.

Σεραφείμ Κοτρώτσος όμως…

«Οι λύσεις στα προβλήματα της Ελλάδας απαιτούν όσμωση σκέψεων, ιδεολογιών και απόψεων»

ΠτΘ.: Κ. Κοτρώτσο, ποιο είναι το σκεπτικό της από κοινού καθόδου «Δημιουργίας, ξανά!» και «Δράσης» στις επερχόμενες εκλογές;
Σ.Κ.: «Δημιουργία, ξανά!» και «Δράση» έχουμε δημιουργήσει έναν συνδυασμό που ονομάζεται «Γέφυρες». Αυτή δεν είναι συνεργασία μόνο για τις ευρωεκλογές αλλά μια προσπάθεια να «γεφυρώσουμε» τα χάσματα σε όλα τα επίπεδα, γι’ αυτό συμμετέχουν ως υποψήφιοι και ανεξάρτητοι και από άλλους χώρους. Η προσπάθεια αυτή αφορά και στην Περιφέρεια Αττικής, όπου κατεβαίνει ο Θάνος Τζήμερος με τον υπερκομματικό συνδυασμό «Δημιουργούμε μαζί». Επιπλέον έχουμε «κλειδώσει» συνεργασία για τις εθνικές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, και ξεκινάμε ομάδες ενοποίησης θέσεων και μία κοινή συνδιάσκεψη για το φθινόπωρο του 2014, επειδή θεωρούμε ότι οι λύσεις στα προβλήματα της Ελλάδας, στα προβλήματα της Ευρώπης απαιτούν όσμωση σκέψεων, ιδεολογιών και απόψεων και συμπόρευση. Και το μόνο αναγκαίο είναι να μην υπάρχουν αγκυλώσεις ιδεοληψιών και φανατισμών και να είμαστε όλοι ανοιχτοί ώστε να δούμε τι ταιριάζει καλύτερα στη χώρα μας.

ΠτΘ: Πώς βλέπετε να προχωράει η «Δημιουργία, ξανά!» και η γενικότερη προσπάθειά σας; Δεδομένου ότι οι νοοτροπίες και οι συνήθειες στην κοινωνία και στην πολιτική σκηνή δύσκολα αλλάζουν…
Σ.Κ.: Στις εκλογές του ’12 η «Δημιουργία, ξανά!» είχε μια εικόνα αντίστοιχη με αυτή που έχει σήμερα το «Ποτάμι». Ήταν μια καινούρια και διαφορετική φωνή, φωνή των πολιτών. Δεν είχαμε πολιτικό στις τάξεις μας και αυτό συνεχίζει να ισχύει μέχρι τώρα. Αλλά είχε μια μεγάλη διαφορά από το «Ποτάμι», ότι κατέθετε ένα ολοκληρωμένο πακέτο με προτάσεις για το τι έπρεπε να γίνει στη χώρα. Όμως, μέχρι εκείνη τη στιγμή, ήταν ένα κόμμα περίπου δύο μηνών, δεν ήταν σαφής για πολλούς η πολιτική της ταυτότητα και έτσι ο καθένας έδινε το δικό του περιεχόμενο σε αυτό το «ανοιχτό βιβλίο». Στη συνέχεια τα πράγματα ωρίμασαν, φτιάξαμε όργανα και καταστατικό, περάσαμε από δύο συνέδρια και άλλες διαδικασίες και ουσιαστικά έγινε πολύ ξεκάθαρο το τι πρεσβεύουμε και συνεχίσαμε να εμμένουμε στο ότι οι πολίτες που έχουν δουλέψει στην πραγματική οικονομία, έχουν πετύχει πράγματα και είναι αυτοί που έχουν να δώσουν λύσεις για τη χώρα.

Επίσης, μέσα από όλα αυτά, έχει γίνει μια φοβερή ποιοτική αναβάθμιση και ο λόγος που κάνουμε συνεργασίες είναι επειδή θεωρούμε ότι πρέπει να γεφυρωθούν αντιρρήσεις και αντιθέσεις που είναι εγκατεστημένες χρόνια στην ελληνική κουλτούρα και εμποδίζουν τις αλλαγές. Τελείως μηχανικά όταν ακούμε για «μεταρρύθμιση» αναρωτιόμαστε «ποιος κρύβεται από πίσω;». Έχουμε χάσει τελείως την εμπιστοσύνη μας στο κράτος γιατί δεν έχουμε φύγει ακόμα από ένα ολιγαρχικό, μεταφεουδαρχικό μοντέλο, στο οποίο συγκεκριμένες οικογένειες και ομάδες συμφερόντων, τοπικών και εθνικών, ελέγχουν τα πράγματα.

Συνεχίζουμε να είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό που εγώ ονομάζω «το τρίγωνο των πτωχευμένων». Πτωχευμένα είναι τα πολιτικά κόμματα που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια στις τράπεζες και δεν πρόκειται να τα ξεχρεώσουν ποτέ, αλλά παρ’ όλα αυτά ελέγχουν τη χώρα. Πτωχευμένες σε μεγάλο ποσοστό είναι οι τράπεζες, που, μέσα από την προνομιακή τους σχέση με τα πολιτικά κόμματα, ελέγχουν και αυτές τα πράγματα. Πτωχευμένα είναι και τα ΜΜΕ, ειδικά τα μεγάλα, αλλά με τη στήριξή τους στα κόμματα του πολιτικού κατεστημένου, το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ, και την αναχρηματοδότηση δανείων που δεν πρόκειται ποτέ να ξεπληρωθούν από τις τράπεζες, συνεχίζουν να συντηρούν αυτή την εξουσία των πτωχευμένων, εις βάρος μας φυσικά.

«Συγκεκριμένες οικογένειες και ισχυρά συμφέροντα εμποδίζουν την πραγματική δυτικοποίηση του ελληνικού κράτους»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι ο κόσμος το αντιλαμβάνεται αυτό;
Σ.Κ.: Αυτό που εισπράττω προσωπικά είναι ότι πολλοί δεν γνωρίζουν την ακριβή λειτουργία του αλλά διαισθάνονται ότι κάποιοι κινούν τα νήματα. Και δεν είναι παράλογο γιατί σε τέτοιου είδους μοντέλα έχει ζήσει ο κόσμος από γενιά σε γενιά, από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους και έπειτα. Από την εποχή που κάποιοι Έλληνες φόνευσαν τον Καποδίστρια, συνεχίζουν μέχρι σήμερα συγκεκριμένες οικογένειες και ισχυρά συμφέροντα να εμποδίζουν την πραγματική δυτικοποίηση του ελληνικού κράτους, δηλαδή ενός κράτους με θεσμούς που να είναι καθαροί και αδιάβλητοι απέναντι σε κάθε πολίτη και επιχείρηση. Έχουμε ένα πολύπλοκο, δαιδαλώδες, χρονοβόρο, κοστοβόρο και διεφθαρμένο σύστημα το οποίο εμποδίζει τον υγιή πολίτη, τον επιχειρηματία να κάνει τη δουλειά του.

«Οι γενικοί γραμματείς να μην είναι πολιτικά πρόσωπα, αλλά οι πιο εξειδικευμένοι, έμπειροι και ικανοί υπάλληλοι του εκάστοτε υπουργείου ώστε να υπάρχει συνέχεια στη διακυβέρνηση»

ΠτΘ: Τι μέλλον βλέπετε να υπάρχει για την πραγματική οικονομία στη χώρα μας;
Σ.Κ.: Αυτό εξαρτάται από εμάς τους πολίτες. Πρέπει σταματήσουμε να εμπιστευόμαστε τα παραδοσιακά κόμματα που μας έφεραν ως εδώ και να απαιτήσουμε θεσμούς. Αν εσείς εμπιστευτείτε εμένα για τη διακυβέρνηση της χώρας δεν είναι σίγουρο ότι θα λύσετε το πρόβλημά σας, γιατί κι εγώ μπορεί να εγκλωβιστώ σε δύσκολες καταστάσεις. Πρέπει να παλέψουμε όλοι για να υπάρξουν κανόνες, οι οποίοι να μην εξαρτώνται από πρόσωπα. Σήμερα η εκάστοτε κυβέρνηση διορίζει, εκτός από υπουργούς έναν ολόκληρο στρατό από άλλα πρόσωπα, που ουσιαστικά κυβερνούν. Εμείς στη «Δημιουργία, ξανά!» λέμε, για παράδειγμα, ότι οι γενικοί γραμματείς δεν θα έπρεπε να είναι πολιτικά πρόσωπα, θα έπρεπε να είναι οι πιο εξειδικευμένοι, έμπειροι και ικανοί υπάλληλοι του εκάστοτε υπουργείου ώστε να υπάρχει μια συνέχεια στη διακυβέρνηση και να μην εξαρτάται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Αλλά πάμε και πιο κάτω: διοικητές οργανισμών, διοικητές διαφόρων φορέων και οποιοσδήποτε κρατικός φορέας είτε διαχειρίζεται μία επιχείρηση είτε, για παράδειγμα, τον ΕΟΤ. Για ποιον λόγο η κυβέρνηση πρέπει να ορίζει διοίκηση στον ΕΟΤ; Αν πραγματικά χρειαζόμαστε ΕΟΤ –είναι μια μεγάλη συζήτηση– δεν θα έπρεπε να επιλέγουν τη διοίκησή του οι άμεσα εμπλεκόμενοι στην οικονομία τουρισμού; Οι εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες και οι τοπικές κοινωνίες; Είναι πολιτικό το ζήτημα, δηλαδή αν είσαι αριστερός ή δεξιός;

Επιπλέον, πρέπει να αποκτήσουμε επιτέλους τρεις ανεξάρτητους πυλώνες εξουσίας. Μια κυβέρνηση, η οποία να κάνει τον εξονυχιστικό έλεγχο, μία νομοθετική εξουσία που να μην έχει καμία σχέση με την κυβέρνηση –να μην έχουμε βουλευτές που να είναι ταυτόχρονα υπουργοί και το αντίστροφο– και, βέβαια, μία δικαστική εξουσία, η οποία να είναι τελείως ανεξάρτητη –είδαμε και το Μπαλτάκος-γκέιτ. Γιατί υπάρχει υπουργείο Δικαιοσύνης, δεν είναι ανεξάρτητη η δικαιοσύνη σύμφωνα με το σύνταγμά μας;

«Για να έχεις κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να έχεις πρώτα απ’ όλα παραγωγή και πράγματα να μοιράσεις»

ΠτΘ: Η «κεντροαριστερά του κοινωνικού κράτους» φαίνεται να φθίνει και πλέον υπάρχουν συνεχείς μετακινήσεις υποψηφίων, ειδικά μεταξύ των δύο πρώην «μεγάλων» κομμάτων;
Σ.Κ.: Δεν μιλάμε για ένα υγιές φαινόμενο γιατί βασίζεται σε λογικές κουκιών. Μετρώνται δυνατότητες «αξιοποίησης» και επαγγελματικής σταδιοδρομίας στην πολιτική ζωή και, πολλές φορές, είναι προσωποπαγείς αυτές οι κινήσεις. Αυτό που ευτυχώς αποκαλύφθηκε με την κρίση είναι ότι οι διαφορές μεταξύ του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, αλλά ακόμα και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι μια επίφαση, μια συστηματική προσπάθεια εγκλωβισμού των ψηφοφόρων, ανάλογα με το συλλογικό υποσυνείδητο της κάθε ομάδας, γύρω από ομάδες και φατρίες. Στην ουσία και τα τρία κόμματα θέλουν να σφετεριστούν την εξουσία και το κράτος υπέρ της δικής τους ομάδας, από τότε που κατέρρευσε το δικομματικό μοντέλο, που συγκέντρωνε το 85-90% των ψήφων και πλέον συγκεντρώνει το 45%, οπότε οι συνεργασίες έγιναν επιβεβλημένες, άρχισαν να εναγκαλίζονται και να συνεργάζονται.
Σε ό,τι αφορά την κεντροαριστερά του κοινωνικού κράτους, νομίζω ότι δεν είχαμε τέτοια κεντροαριστερά στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Εμείς που εκπροσωπούμε τον κοινωνικό φιλελευθερισμό είμαστε πολύ περισσότερο κοντά σε αυτό το μοντέλο παρά οποιοδήποτε παραδοσιακό κόμμα. Για να έχεις κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να έχεις πρώτα απ’ όλα παραγωγή και πράγματα να μοιράσεις. Πρέπει η χώρα σου να παράγει, να εξάγει, να δημιουργεί πλεονάσματα σε επίπεδο εμπορικού ισοζυγίου και σε δημοσιονομικό επίπεδο και να δημιουργούνται θέσεις εργασίας. Όταν εμείς έχουμε 28% ανεργία, επί πολλά έτη αρνητικό ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών και ελλείμματα τα οποία έγιναν τρομακτικά τα τελευταία χρόνια, είναι προφανές ότι δεν είχαμε να μοιράσουμε τίποτα υπαρκτό.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη ρητορική περί «πλεονάσματος;
Σ.Κ.: Είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον να μιλά κανείς για πλεόνασμα όταν έχει απλήρωτες μια σειρά από επιχειρήσεις, όταν καθυστερεί την επιστροφή ΦΠΑ σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις, όταν αυξάνει τη φορολογία στην ενέργεια και στα ακίνητα, όταν ουσιαστικά μειώνει τη δυνατότητα παραγωγικής βάσης και εξαγωγών, όταν η ανεργία στους νέους αγγίζει το 70%. Φυσικά εγγράψαμε ένα λογιστικό πλεόνασμα με αύξηση της προκαταβολής φόρου στο 80%, η οποία προφανώς δεν μπορεί να αυξηθεί και του χρόνου στο 120% και του παραχρόνου στο 150% ώστε να διατηρηθεί η ίδια ροή εισπράξεων για το κράτος. Τουλάχιστον αυτοί που φορολογούνται δεν τα έχουν, τα έχουν αυτοί που βρίσκουν πάντοτε τον τρόπο να το αποφεύγουν. Επίσης δεν μπορεί να δημιουργείται μια ολόκληρη φασαρία γύρω από το κοινωνικό μέρισμα. Δεν λύνεις το πρόβλημα σε αυτόν, ο οποίος δεν μπορεί να ζήσει την οικογένειά επειδή θα του δώσεις εφάπαξ προεκλογικά ένα επίδομα.

«Δεν μπορούμε να δεχτούμε με τίποτα να ακούγεται ότι η κυβέρνηση παρεμβαίνει ευθέως στη δικαιοσύνη»

ΠτΘ: Γιατί πιστεύετε ότι μόνο η «Δημιουργία, ξανά!» κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά του Μπαλτάκου ενώ όλοι ενοχλήθηκαν…
Σ.Κ.: Εμείς καταθέσαμε τη μηνυτήρια αναφορά γιατί ουσιαστικά δεν μπορούμε να δεχτούμε με τίποτα αυτό που όλοι οι άλλοι πολιτικοί φορείς στην Ελλάδα δέχονται ως δεδομένο. Να ακούγεται ότι η κυβέρνηση παρεμβαίνει ευθέως στη δικαιοσύνη. Πρέπει να εξεταστεί αν υπάρχει βάση ή αν είναι συκοφαντική δυσφήμιση, γιατί ακούστηκαν σημεία και τέρατα για μια αρχιεισαγγελέα. Αυτά πρέπει να εξεταστούν σε βάθος και αποδοθούν ευθύνες, να καταργηθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης και ο θεσμός των ανώτατων δικαστικών να εξαρτάται από το ίδιο το σώμα των δικαστών. Οι ίδιοι οι δικαστές να εκλέγουν τους καλύτερους. Αλλιώς δεν μπορούμε να μιλάμε για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αλλά για μια διαρκή δυνατότητα διαπλοκής μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και είναι επόμενο να παρεισφρέει σε αυτό και το οικονομικό συμφέρον, ιδιαίτερα των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Και δεν θα μας το λύσει κανένας ξένος αυτός, δεν τον ενδιαφέρει, δεν θέλει να λερώσει τα χέρια του με τις δικές μας βρωμιές.
Επίσης πρέπει να δούμε και το πώς θα καταστήσουμε τον πολίτη υπόλογο των ευθυνών του. Ο πολίτης συχνά μετανιώνει για την ψήφο του και θεωρεί ότι εξαπατήθηκε. Και μπορεί όντως να εξαπατώνται πολλοί από την ενορχηστρωμένη προπαγάνδα αλλά υπάρχει και ένα μεγάλο κομμάτι πολιτών που απλά κερδίζουν άλλοθι, γιατί εκχωρούν την ψήφο τους έναντι ανταλλαγμάτων και υποσχέσεων σε επίπεδο ατομικών συμφερόντων. Αυτά ξεπερνιούνται με τα υποχρεωτικά δημοψηφίσματα για κορυφαία ζητήματα όπως είναι οι διεθνείς συμβάσεις, αλλαγές στο σύνταγμα αλλά και με δημοψηφίσματα που γίνονται από πρωτοβουλία πολιτών, συλλογή υπογραφών κ.λπ. Αν κάνεις λάθος δεν μπορείς να πεις ότι σε εξαπάτησαν, δεν έχεις εκχωρήσει όλες σου τις εξουσίες σε αντιπροσώπους. Έτσι η εντολή της κυβέρνησης δεν είναι ένα «λευκό χαρτί» για 4-5 χρόνια αλλά είναι ανακλήσιμη.

Το κράτος-απατεώνας ή «σε μία οικονομία που είναι «κινούμενη άμμος» δεν είναι κερδοφόρα καμία επένδυση»

ΠτΘ: Μας λέει ψέματα δηλαδή το σύστημα που μας κυβερνά για το πλεόνασμα, μας κοροϊδεύουν…
Σ.Κ.: Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε για τι κράτος-απατεώνα μιλάμε. Περίπου στα μέσα της κρίσης δόθηκαν ύστερα από πολλές περιπέτειες και πολλές συζητήσεις κάποια κίνητρα για να έρθουν ξένοι και να επενδύσουν στο χώρο των ακινήτων. Υπήρξε μια συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση που έλεγε ότι αν κάποιος επενδύσει άνω των 200.000 ευρώ μπορεί να αποκτήσει άδεια παραμονής για τον ίδιο και την οικογένειά του για 5 χρόνια και άλλα επιπλέον προνόμια. Αυτό το κίνητρο απευθυνόταν κυρίως σε συγκεκριμένους επενδυτές, Κινέζους αλλά και Ρώσους, τους οποίους ενδιέφερε να αποκτήσουν μία πρόσβαση στην ΕΕ –είτε για διακοπές είτε για επιχειρηματικές δραστηριότητες είτε για να σπουδάσουν τα παιδιά τους σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Παρ’ όλα αυτά δεν λύθηκαν μια σειρά από άλλα πράγματα: αν κάποιος έκανε αυτή την κίνηση και παρέμενε στη χώρα παραπάνω από 180 μέρες θεωρείτο μόνιμος κάτοικος και έπρεπε να φορολογηθεί για τα εισοδήματά του. Επίσης δεν δόθηκε λύση σε άλλα γραφειοκρατικά ζητήματα αλλά το χειρότερο ήταν ότι πολλοί από αυτούς επένδυσαν σε ακίνητα με φωτοβολταϊκά, υπέγραψαν συμβάσεις με το κράτος με κάποιους συγκεκριμένους όρους, και το κράτος-απατεώνας, τρεις φορές με τρεις διαφορετικές νομοθετικές παρεμβάσεις, άλλαξε τους όρους και κάποιες επιχειρήσεις που φάνταζαν κερδοφόρες έγιναν, αν όχι ζημιογόνες, τουλάχιστον «ίσα βάρκα ίσα νερά». Σε μία οικονομία με πολύ χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές μπορούν να γίνονται πάρα πολλές επιχειρηματικές δραστηριότητες κερδοφόρες, σε μια οικονομία με υψηλούς φορολογικούς συντελεστές μπορούν να γίνονται λιγότερες και πιο συγκεκριμένου τύπου επενδύσεις, αλλά σε μία οικονομία που είναι «κινούμενη άμμος» δεν είναι κερδοφόρα καμία επένδυση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.