Ευριπιδης Στυλιανιδης, βουλευτης Ροδοπης «Δεν μπορει οι επισημοι διαπραγματευτες της χωρας να ειναι περισσοτερο συμβιβαστικοι σε αυτα που λενε απο αυτα που ζητουν οι δανειστες»

Με τον βουλευτή Ροδόπης κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη αποπειραθήκαμε σήμερα να συνομιλήσουμε «με το Ν και με το Β», καταλεπτώς δηλαδή, στο ραδιόφωνο του Παρατηρητή. Θίγοντας όλα τα κακώς κείμενα που αφορούν στην καθημερινότητά μας, στην καθημερινότητα του μικρομεσαίου έλληνα που αγωνίζεται να επιβιώσει από την υπερβάλλουσα φορολόγηση, από την έλλειψη δουλειάς και όχι μόνον. Αφού μαζί του συζητήσαμε πόσο απαρηγόρητοι ως πολίτες εξακολουθούμε να είμαστε ακόμη και σήμερα μετά τον ανασχηματισμό που κρίθηκε και αξιολογήθηκε από τα αθηναϊκά μέσα ως πανάκεια, στην πράξη όμως το μόνον που παρακολουθούμε είναι ανακολουθίες ως προς την ανάπτυξη που μας έταξαν, αφού ιδιαίτερα πυκνές είναι πλέον οι συλλήψεις οφειλετών, οι πλειστηριασμοί, οι κυβερνητικές παλινωδίες σε σχέση με νομοθετικές ρυθμίσεις όπως οι τελευταίες με την άρση των ευνοϊκών μέτρων που αποπειράθηκαν να υιοθετηθούν διασώζοντας τους καταχραστές δημοσίου χρήματος, αλλά και την εγκατάλειψη που βιώνει η Θράκη και άλλα πολλά. Όπως η αυτόνομη κάθοδος μειονοτικού κόμματος στις ευρωεκλογές και η αναγκαιότητα ενός οδικού χάρτη ανάπτυξης για την περιοχή της Θράκης που ο ίδιος πρότεινε και θα πρέπει να τύχει διακομματικού ενδιαφέροντος.

Το πιο σημαντικό όμως από όλα στη συζήτησή μας είναι ότι ο κ.Στυλιανίδης είναι πλέον αλλού, βουλευτής δηλαδή Ροδόπης μόνον όπως δηλώνει, και όχι κυβερνητικός, στην πράξη τώρα, αφού τίθενται απέναντι σε οποιαδήποτε κυβερνητική πρωτοβουλία μέσω της οποίας το μόνο που σκοπείται είναι η ενίσχυση του ολιγοπωλιακού νεοφιλευθερισμού και της ενίσχυσης του ολιγάριθμου επιχειρηματικού μπλοκ που κυβερνά τη χώρα.

Στρατευμένος στον κοινωνικό φιλελευθερισμό ο Ευριπίδης Στυλιανίδης σίγουρα δια των λόγων του είναι η έκπληξη των ημερών μας, αφού δηλώνει ότι είναι η ώρα της κοινής δράσης, του όλοι μαζί πέρα από κομματικές ταυτότητες, εδώ ιδιαίτερα στη Θράκη, γεγονός βέβαια μάλλον νεωτερικό όχι μόνον για τη συγκυβέρνηση αλλά και για πολλούς ακόμη στρατευμένους κομματικά στο νεοδημοκρατικό χώρο συμπολίτες.

Ευριπίδης Στυλιανίδης όμως…

«Οι διαφωνίες μου με το οικονομικό επιτελείο ήταν αρκετές για να προτιμήσω ενσυνειδήτως τον ρόλο του βουλευτή από το ρόλο του υπουργού»

ΠτΘ: Κ. Στυλιανίδη, Γράψατε ότι είναι μαγκιά σήμερα να μένεις έξω από το μαντρί. Άρα το ζήτημα της υπουργοποίησης ή της μη υπουργοποίησής σας δε σας απασχολεί αυτή τη στιγμή;
Ε.Σ.: Θα ήμουν αναξιόπιστος αν αυτήν τη δήλωση την έκανα μετά τον ανασχηματισμό. Θυμίζω όμως ότι δύο εβδομάδες πριν, στο διάστημα δηλαδή μεταξύ Ευρωεκλογών και ανασχηματισμού, τοποθετήθηκα δημόσια, λέγοντας ότι δε με ενδιαφέρει η συμμετοχή μου σε αυτήν την κυβέρνηση. Μετά τη διαμόρφωση του χάρτη της Θράκης, η ανησυχία μου για την περιοχή μου με οδηγεί στο να επικεντρώσω όλη την προσοχή και την προσπάθειά μου από εδώ και στο εξής στη διόρθωση λαθών και παραλείψεων που έγιναν τα τελευταία χρόνια. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει, όταν κλειστείς στη διαχείριση διευθετικών ζητημάτων στα υπουργεία. Μπορεί να γίνει μόνο μέσα από τη σύσταση μιας διακομματικής επιτροπής της βουλής, η οποία θα ολοκληρώσει όπως έγινε και στο παρελθόν ένα στρατηγικό αναπτυξιακό σχέδιο για τη Θράκη, το οποίο θα είναι και «οδικός χάρτης». Βάσει αυτού το κάθε υπουργείο, η κάθε κυβέρνηση, ο κάθε πολιτικός θα κινείται για να φέρνει εδώ αποτελέσματα, να διορθώνει λάθη και να συμπληρώνει παραλείψεις. Επομένως δεν ανέμενα κάτι σε αυτόν τον ανασχηματισμό, αντιθέτως είχα ξεκαθαρίσει ότι δεν ενδιαφέρομαι να συμμετέχω.

Η αλήθεια είναι και σας το εξομολογούμαι δημοσίως, για να είναι και γνωστό, γιατί μέχρι τώρα ήταν πιο διακριτική η επισήμανση από πλευράς μου, ότι και την τελευταία περίοδο που συμμετείχα στην κυβέρνηση σε σημαντικά ζητήματα είχα διατυπώσει διαφωνίες. Κυρίως με το οικονομικό επιτελείο, αλλά και διαφωνίες που σχετίζονται με την περιοχή. Όχι ικανές να με κάνουν να μη στηρίζω αυτήν την κυβέρνηση, που προσπάθησε πάρα πολύ σκληρά τα τελευταία χρόνια, αλλά αρκετές για να με κάνουν ενσυνειδήτως να προτιμήσω τον ρόλο του βουλευτή από το ρόλο του υπουργού.

«Ανακεφαλαιοποιήθηκαν οι τράπεζες, αλλά δε διέθεσαν ικανό ποσό αυτού του κεφαλαίου στην πραγματική οικονομία»

ΠτΘ: Ένας απλός πολίτης, που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, παρόλο που έγινε ανασχηματισμός δεν αισθάνεται πολύ ικανοποιημένος. Έχουμε δηλαδή την εντύπωση ότι αυτή η κυβέρνηση, είτε ανασχηματίστηκε είτε όχι, είναι προβληματική. Όταν λέγαμε παλαιότερα κυβέρνηση εννοούσαμε μία παραγωγή έργου, κάποιες δεσμεύσεις, κάποιες αξιολογήσεις. Σήμερα από τις πρώτες μέρες σημειώνονται ανακολουθίες και υπάρχει πλέον έλλειψη εμπιστοσύνης. Εσείς κυκλοφορείτε μέσα στον κόσμο και μπορείτε είτε αυτά να τα επαυξήσετε είτε να διαφωνήσετε…
Ε.Σ.: Θα μιλήσω με ειλικρίνεια. Πρώτα από όλα, κάνοντας την ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος, αυτό το οποίο εγώ επισήμανα είναι ότι χρειάζεται μία στροφή στην πολιτική. Οι εκλογές αυτές σε όλους τους βαθμούς και τις βαθμίδες έστειλαν τρία μηνύματα. Ένα μήνυμα για την κυβέρνηση, ένα μήνυμα για τα κόμματα και ένα μήνυμα για την πατρίδα. Για την κυβέρνηση το κεντρικό μήνυμα ήταν ότι πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις-δηλαδή δε ζήτησε ο λαός ανατροπή της κυβέρνησης- αλλά όχι όπως γίνονται. Πρέπει να συνεχιστούν όχι με την κοινωνία απέναντι, αλλά με την κοινωνία δίπλα. Δεν μπορεί δηλαδή να κόβουμε μισθούς, συντάξεις, εφάπαξ, να αυξάνουμε φόρους και την ίδια στιγμή να αυξάνουμε διόδια. Και όταν το λες αυτό στη βουλή να σου λένε κάποιοι ότι υπήρχε σύμβαση από πριν… Μα και συλλογικές συμβάσεις για τις εργασιακές σχέσεις υπήρχαν πριν, αλλά όλα διαταράχτηκαν από την έκτακτη κατάσταση. Αναλογική κατανομή των βαρών ζήτησε ο κόσμος και περισσότερη δικαιοσύνη. Δε ζήτησε ανατροπή. Γιατί καταλαβαίνει ότι πρέπει να σώσουμε την οικονομία. Αυτό πρέπει να το ερμηνεύσει έτσι η κυβέρνηση και να το διορθώσει με μία στροφή σε μία πιο στοχευμένη κοινωνική πολιτική-εκ των εν όντων, με βάση τις πραγματικές μας δυνατότητες- και σε μία στήριξη της πραγματικής οικονομίας, κυρίως με τη ρευστότητα. Διότι οι περισσότερες εταιρίες κλείνουν, όχι γιατί δεν έχουν δουλειές, αφού υπάρχουν εργοστάσια κι εδώ στην περιοχή μας με κλεισμένες εξαγωγικές συμφωνίες, αλλά επειδή δεν μπορούν να κάνουν παραγωγή, αφού δεν έχουν κεφάλαιο κίνησης. Ανακεφαλαιοποιήθηκαν δηλαδή οι τράπεζες, αλλά δε διέθεσαν ικανό ποσό αυτού του κεφαλαίου στην πραγματική οικονομία. Και αυτό δημιουργεί ένα αρνητικό ντόμινο και για την ανεργία, που είναι ο βασικός κίνδυνος αυτή τη στιγμή για την Ελλάδα και για την πραγματική οικονομία. Γιατί φόρους θα πάρεις από τον υφιστάμενο πλούτο. Πρέπει λοιπόν να ξεδιπλωθεί μία πολιτική, που θα αυξήσει αυτόν τον πλούτο. Ο πλούτος δεν μπορεί να αυξάνεται μόνο από τον τουρισμό, θα πρέπει να αυξηθεί και από τη βιομηχανία και από την αγροτική παραγωγή και από το εμπόριο και από τις υπηρεσίες.

«Κάποιοι επιδίωξαν ξανά να φέρουν στην κοινωνία μας τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος»

Το μήνυμα προς την παράταξή μου ήταν σαφές: περισσότερη συνεννόηση και ισχυρότερη ενότητα. Διότι όπου έγιναν αστοχίες από έλλειψη συνεννόησης, υπήρξαν αρνητικά αποτελέσματα. Το μήνυμα, τέλος, για την πατρίδα νομίζω ότι αποτυπώθηκε στο χρώμα του χάρτη στη Θράκη. Δεν μπορεί όλη η Ελλάδα να έχει ροζ, γαλάζιο ή πράσινο και οι δύο νομοί της Θράκης να έχουν γκρίζο. Γιατί; Διότι κάποιοι επιδίωξαν ξανά να φέρουν στην κοινωνία μας τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος, να παίξουν με τη χειραγώγηση της ψήφου και να παίξουν με τους εθνικισμούς, που κάποτε δίχασαν, καταστρέφοντας αυτό που όλοι οι Θρακιώτες εδώ, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, με πολύ κόπο και αγώνες δεκαετιών καταφέραμε να οικοδομήσουμε. Δηλαδή μια ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία. Αυτά είναι τα τρία μηνύματα.

«Δεν μπορεί οι επίσημοι διαπραγματευτές της χώρας να είναι περισσότερο συμβιβαστικοί σε αυτά που λένε από αυτά που ζητούν οι δανειστές»

Ως προς τον ανασχηματισμό, δε σχολιάζω τα πρόσωπα, νομίζω ότι αρχή άνδρα δείκνυσι. Όλοι έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν και ο καθένας θα δείξει τι μπορεί τώρα που θα ασκήσει και διοίκηση. Εύχομαι και ελπίζω και πιστεύω ότι πάρα πολλοί ικανοί συνάδελφοί μου θα δείξουν το καλύτερό τους πρόσωπο μέσα στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση όμως αυτή καθαυτή θα πρέπει όλα αυτά τα οποία συζητούμε να τα καταγράψει, να τα αποκωδικοποιήσει και να κοιτάξει να πάει σε καλύτερες πολιτικές. Πάντοτε στο μέτρο του εφικτού, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι αυτή τη στιγμή η χώρα πέτυχε να διασωθεί χάρη στην επίπονη προσπάθεια που έκανε η κυβέρνηση συνεργασίας. Δηλαδή δεν πήγαμε στην άτακτη χρεοκοπία, δεν πήγαμε στο Grexit, στην έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση κι αυτό είναι επιτυχία που την πιστώνεται και ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Αλλά δεν αρκεί πλέον αυτό. Γιατί η κοινωνία δεν μπορεί να είναι απέναντι. Σήμερα κανενός ο οικογενειακός προϋπολογισμός δε βγαίνει. Οι επιχειρήσεις έχουν σοβαρό πρόβλημα. Αν αυτό δεν προσμετρηθεί στη διαμόρφωση της νέας πολιτικής συνισταμένης, τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με μία κοινωνική έκρηξη, η οποία μπορεί να καταστρέψει όλα όσα χτίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια με πολύ μεγάλη θυσία και κόπο, πρωτίστως του ελληνικού λαού. Κι εκεί χρειάζεται μία διαπραγμάτευση άλλου τύπου. Θα πρέπει να ξεκινούμε από τις σκληρές θέσεις και να χρησιμοποιούμε τα πραγματικά μας πλεονεκτήματα. Δεν μπορεί οι επίσημοι διαπραγματευτές της χώρας, το οικονομικό επιτελείο δηλαδή, να είναι περισσότερο συμβιβαστικοί σε αυτά που λένε από αυτά που ζητούν οι δανειστές. Γιατί εκεί η συνάντηση θα γίνει κάτω από το μέσο όρο. Και αυτό βέβαια δεν βοηθά την ελληνική κοινωνία.

«Έχει φύγει πλέον η εξουσία από τους πολιτικούς, κυβερνούν ίσως οι τράπεζες, κ τα 3-4 μεγάλα κανάλια, κάποιοι άνθρωποι που συσσώρευσαν πλούτο και δύναμη»

ΠτΘ: Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η κριτική που διατυπώνετε. Είναι έτσι τα πράγματα, υπάρχει μια ανακολουθία ο επιχειρηματίας και η μικρομεσαία τάξη καταστρέφεται… Προχθές μάλιστα στον «ΠτΘ» πρώτο θέμα ήταν η καταγγελία του Αργύρη Αργυρόπουλου ότι πλέον αρχίζουν οι κατασχέσεις…
Ε.Σ.: Θα σας πω επ’ αυτού κάτι που είπα στον κ. Ράιχενμπαχ ευθέως-γιατί και μετά από την απομάκρυνσή μου από την κυβέρνηση, τιμώντας την εποικοδομητική συνεργασία που είχαμε, παρότι εγώ ήμουν στις διαπραγματεύσεις αρκετά σκληρός, βρεθήκαμε ένα βράδυ και είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για διάφορα θέματα. Του είπα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και η τρόικα σε ορισμένα σημεία- όχι σε όλα- είναι λάθος. Διότι όταν χτυπάει τους βασικούς πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος, που είναι η τραπεζική πίστη με τους ομολογιούχους ή η ιδιοκτησία με τους φόρους ακίνητης περιουσίας, τότε πού διαφοροποιούμαστε εμείς από την κρατικίστικη ή την εθνικιστική προσέγγιση της άκρας Αριστεράς ή της άκρας Δεξιάς; Τι προτείνουμε δηλαδή ως εναλλακτική λύση; Εγώ έχω απάντηση, αλλά δυστυχώς αυτή η απάντηση, που στην Ευρώπη ήταν κυρίαρχη επί δεκαετίες, δηλαδή η κοινωνική οικονομία της αγοράς, δε φαίνεται να υιοθετείται ως συνταγή για την αντιμετώπιση της κρίσης. Κι εκεί νομίζω ότι οι πολιτικοί και οι πολιτικές δυνάμεις έχουν ευθύνη πλέον να ανοίξουν έναν διάλογο. Διότι τώρα έχει φύγει πλέον η εξουσία από τους πολιτικούς. Όταν ο πολιτικός χάνει την εμπιστοσύνη των πολιτών, παύει να κυβερνά και να διοικεί. Κυβερνούν ίσως οι τράπεζες, κυβερνούν ίσως τα 3-4 μεγάλα κανάλια, κυβερνούν ίσως κάποιοι άνθρωποι που συσσώρευσαν πλούτο και δύναμη τα προηγούμενα χρόνια και έχουν μάθει να παίζουν σκάκι με τους πολιτικούς και τους πολίτες. Πάντως, σίγουρα δεν κυβερνάει η πολιτική, όπως κυβερνούσε στο παρελθόν. Η λύση όμως πρέπει να αναζητηθεί πάλι μέσα από την πολιτική.

«Στον ολιγοπωλιακό καπιταλισμό ο πλούτος συγκεντρώνεται σε μία ολιγαρχία, οι πολίτες νοιώθουν ότι δε συμμετέχουν και οι παραδοσιακοί πολιτικοί νοιώθουν ανήμποροι»

ΠτΘ: Εσείς είστε ένα άτομο που «μεγάλωσε» στη Νέα Δημοκρατία. Υπήρξατε κατ’ επανάληψη βουλευτής, υπήρξατε υπουργός κυβερνήσεων και τώρα είμαστε εδώ στο ραδιόφωνο του Παρατηρητή και μιλάμε για αυτό που δεν ακούγεται στο δημόσιο λόγο, ότι αυτή τη στιγμή γίνεται ένα «παιχνίδι» στην Ελλάδα με κερδισμένες τις τράπεζες και αυτό τον ολιγάριθμο των επιχειρηματιών που μας κυβερνούν. Είπατε να βρούμε τη λύση πολιτικά. Τι πρέπει να κάνει πλέον ο πολιτικός σε αυτή τη φάση; Σε αυτή τη φάση που είστε κατάπτυστοι και καθημερινά εξακολουθεί η πολιτική να γίνεται κατάπτυστη μέσα από τα κανάλια…
Ε.Σ.: Καταρχήν να πούμε ότι οι ορολογίες και έννοιες του παρελθόντος έχουν ξεπεραστεί. Δηλαδή αυτά που γνωρίζαμε στο παρελθόν, Δεξιά-Αριστερά κ.λπ., έχουν τελειώσει. Διότι τα προβλήματα για όλους είναι πολύ συγκεκριμένα και οι λύσεις είναι πολύ πρακτικές. Οι διαφορές δε οι ιδεολογικές δεν είναι τόσο έντονες πλέον, όσον αφορά τη διαχειριστική λογική που υιοθετείται από την υποτιθέμενη Κεντροαριστερά και την υποτιθέμενη Κεντροδεξιά. Αυτού του είδους ο αχταρμάς που δημιουργήθηκε, γέννησε και την ακροαριστερά και κυρίως άνδρωσε την ακροδεξιά, ιδίως τη ναζιστική ακροδεξιά. Δεν είναι τυχαίο ότι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία για παράδειγμα και στη Βρετανία, που έχει μια κοινοβουλευτική παράδοση, όπως και στην Ιταλία και στην Αυστρία, αρχίζουν και εμφανίζονται ακραίοι σχηματισμοί, οι οποίοι παίζουν και επενδύουν πάνω στον ανθρώπινο πόνο και στην αδυναμία της πολιτικής ηγεσίας να δώσει λύσεις. Η Ευρώπη έχει μεγάλη ευθύνη σε αυτό, διότι άφησε να αναπτυχθούν ηγεμονικές τάσεις και δεν προστάτευσε την πολιτισμική ποικιλία της, αλλά και την ισοτιμία των κρατών-μελών. Δηλαδή προσπάθησε η Γερμανία να πάρει έναν ηγετικό ρόλο και πίστεψε ότι μπορεί να εφαρμόσει τη γερμανική συνταγή σε λαούς και κοινωνίες με διαφορετική νοοτροπία. Και τώρα και η Γερμανία πληρώνει το τίμημα. Διότι έγινε ο κακός της Ευρώπης. Ο παλαιός αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα αντικαταστάθηκε από έναν νέο αντιγερμανισμό. Ούτε το ένα είναι χρήσιμο, ούτε το άλλο. Το ζήτημα είναι να βρούμε κοινές συνταγές και να ξαναπιστέψουμε στο ευρωπαϊκό όραμα, αλλά σε ένα ευρωπαϊκό όραμα που θα αφορά τους λαούς και τις κοινωνίες. Κι εκεί έπρεπε να πάει η συζήτηση των ευρωεκλογών, αλλά δεν πήγε. Κλείστηκε μόνο στα τοπικά, στα προσωπικά και στα εθνικά προβλήματα. Μπορεί να βρεθεί λύση; Εγώ σας λέω ναι. Αλλά για να μπορέσει να βρεθεί λύση, πρέπει να αρχίσουμε να μιλούμε διαφορετικά. Πρέπει δηλαδή να δούμε τι θέλουμε και τι δε θέλουμε. Βεβαίως απέτυχε ο κρατισμός της Αριστεράς, γιατί δεν μπορεί να είναι παραγωγικό το μοντέλο, οδηγεί σε άλλα πράγματα. Αλλά δεν είναι επιτυχημένος εξίσου και ο ολιγοπωλιακός καπιταλισμός, που πάει να δημιουργήσει μια νεοφιλελεύθερη δεξιά. Διότι εκεί ο πλούτος συγκεντρώνεται σε μία ολιγαρχία, η οποία θέλει μετά και την πολιτική εξουσία, ενώ ο κόσμος και οι πολίτες νοιώθουν ότι δε συμμετέχουν και οι παραδοσιακοί πολιτικοί, που βγήκαν από τον κόσμο, νοιώθουν ανήμποροι. Γιατί τα ΜΜΕ κλονίζουν την εμπιστοσύνη της κοινωνίας σε αυτούς. Ποια είναι η δική μου δύναμη από την ημέρα που ξεκίνησα από τη Ροδόπη; Ότι οι συμπολίτες μου με εμπιστεύτηκαν και είπαν θα έχουμε μία δυνατή φωνή στην Αθήνα, η οποία μπορεί να έρθει να κάνει πέντε πράγματα εδώ και να βοηθήσει την περιοχή. Κι όσο είχα αυτή τη δύναμη, μπορούσα και έκανα πράγματα, όσο μπορούσα. Έδινα τη μάχη μου καθημερινά. Τώρα λοιπόν που αυτή η εμπιστοσύνη στους πολιτικούς βλέπετε να κλονίζεται, με ποιο όπλο εγώ θα πολεμήσω όλα αυτά τα συμφέροντα που στέκονται απέναντί μου; Ή πρέπει να φύγω ή πρέπει να γίνω υπάλληλός τους. Εγώ όμως δεν παραιτούμαι, προσπαθώ με τη μικρή μου φωνή και το ίδιο κάνουν, νομίζω, κι άλλοι άνθρωποι μέσα και έξω από τη βουλή. Να ξυπνήσουμε τις κοινωνίες μας και να πούμε ότι πρέπει να πάμε σε ένα άλλο μοντέλο, ότι πρέπει να ξανασυναντηθούμε με την κοινωνία, να συμμαχήσουμε με τη μεσαία τάξη, να κατοχυρώσουμε τις ευκαιρίες προς τους άξιους, να προσέξουμε τον τόπο μας, ο οποίος μας πρόσεξε και μας εμπιστεύτηκε. Αυτός είναι ο κανόνας και η πυξίδα, που ακολουθούμε. Αν θα τα καταφέρουμε, δεν το ξέρω γιατί είναι μια νέα μάχη. Κακώς πήγαν να χαρίσουν αέρα και ελευθερία στους καταχραστές του δημοσίου. Κακώς επίσης δεν εφάρμοσαν την απόφαση του δικαστηρίου για τις καθαρίστριες. Δεν καταλαβαίνω, γιατί δηλαδή κάποιες αποφάσεις να είναι εκτελεστές και κάποιες δεν πρέπει να είναι; Για μένα αυτά είναι φαινόμενα, τα οποία προέρχονται από την επικράτηση της τεχνοκρατίας έναντι της πολιτικής. Διότι εμάς μας κατηγορούσαν για το πολιτικό κόστος και έλεγαν ότι δεν παίρνουμε αποφάσεις. Σε έναν βαθμό ενδεχομένως να ήταν σωστό. Έπρεπε να μετριάσουμε αυτήν την τάση της προηγούμενης δεκαετίας. Αλλά το πολιτικό κόστος είναι το φίλτρο της κοινωνίας. Έρχεται λοιπόν ο τραπεζίτης-πολιτικός, διορίζεται στην κυβέρνηση- δεν εννοώ τον κ. Στουρνάρα ή τον κ. Χαρδούβελη, αλλά οποιονδήποτε ως φαινόμενο- και αποφασίζει ορθολογιστικά. Και λέει τα νούμερα είναι αυτά, μας λείπουν τόσα λεφτά, βάλτε φόρους, κόψτε μισθούς, μειώστε τις δαπάνες, απολύστε κόσμο. Δεν είναι έτσι όμως. Υπάρχει από κάτω μια ζωντανή κοινωνία. Αυτό που πρέπει να κάνεις πρέπει να το μετριάσεις τόσο ώστε να μην πεθάνεις την κοινωνία. Διότι όλα αυτά γίνονται για την κοινωνία. Δεν μπορεί να γίνονται για τους λίγους. Και αυτά που λέω δεν είναι αριστερά ή δεξιά, είναι ανθρώπινα, είναι ελληνικά, είναι δημοκρατικά…

«Η παράταξη στην οποία από παιδί τάχθηκα μιλούσε για έναν ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό, που τις ευκαιρίες τις έδινε σε όλους, όχι σε λίγους»

Μου λέγανε να μείνω στην κυβέρνηση, αλλά να μείνω στην κυβέρνηση γιατί; Θυμίζω την σύγκρουση που είχε με τον κ. Στουρνάρα τον Φεβρουάριο του 2013. Που «μαλώσαμε» ουσιαστικά γιατί εγώ ήθελα άλλα 20 εκατομμύρια ευρώ, για να βάλω καύσιμα στα σχολεία των ορεινών χωριών και των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και μου έλεγε δεν έχω. Σεβάστηκα το ότι δεν είχε και προσπάθησα να τα βγάλω πέρα με τις δυνατότητες που είχαμε τότε στο Υπουργείο Εσωτερικών. Ναι αλλά την ίδια ώρα πήγε στη βουλή και πήρε πίσω τον φόρο έναντι των «σκαφάτων» από τον οποίο θα έβγαζε 240 εκατομμύρια. Και μετά ήρθε η έκρηξη και βγήκα και τοποθετήθηκα στα πράγματα και δυσαρέστησα την κυβέρνηση. Ε, δεν μπορώ να την ευχαριστήσω την κυβέρνηση εκεί που κάνει λάθος. Γιατί η παράταξη στην οποία εγώ από παιδί, όπως είπατε, τάχθηκα και πίστεψα και πιστεύω και υπηρετώ, η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μιλούσε για έναν ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό. Δηλαδή τα οφέλη τα απέδιδε στην κοινωνία και τις ευκαιρίες τις έδινε σε όλους, όχι σε λίγους. Και δημιουργούσε μία πολιτική εθνικά υπερήφανη, αλλά και κοινωνικά αποδεκτή. Δεν υπάρχει δυνατότητα διαφορετικά να κάνεις πολιτική.

«Δεν πιστεύω ότι οι λαοί ξαφνικά έφυγαν στα άκρα, αλλά θέλουν να τιμωρήσουν τους πολιτικούς και τις πολιτικές, που δεν τους επέτρεψαν να δουν αποτελέσματα»

ΠτΘ: Εσείς λέτε πως η απάντηση στον ολιγοπωλιακό καπιταλισμό, στην συγκέντρωση που επιχειρείται και στην χώρα μας, με την ευκαιρία της κρίσης είναι αυτή που μας έχει δώσει τον υπάλληλο πολιτικό, αυτόν που ζούμε πλέον και μεγεθύνουν τα κανάλια κάθε μέρα με τις ανακολουθίες. Μήπως τα πράγματα είναι απαισιόδοξα για το σύνολο των ευρωπαίων πολιτών; Μήπως είναι η κατευθυντήρια γραμμή της Γερμανικής Ε.Ε., αυτός ο ολιγοπωλιακός καπιταλισμός, και μήπως τελικά έχουν εγκαταλείψει και οι ευρωπαίοι τα όπλα;
Ε.Σ.: Η πολιτική ριζοστικοποιείται και στην Ευρώπη και αυτό έχει ορισμένα θετικά και ορισμένα αρνητικά. Εγώ είχα την ευκαιρία όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και τώρα με την ιδιότητα του προέδρου της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο ΝΑΤΟ, να είμαι συνομιλητής όλων αυτών των κεντρικών «παιχτών» είτε στην Ευρώπη, είτε διεθνώς. Με την κ. Μέρκελ συναντήθηκα και συζήτησα δύο-τρεις φορές. Με τον κ. Ράϊχενμπαχ και τον Φούχτελ συνεργαστήκαμε στα θέματα ανταλλαγής τεχνογνωσίας της Ελλάδος και της Γερμανίας. Αρνήθηκα συνειδητά να συναντήσω τους επικεφαλής της τρόικα, τους οποίους είδα στην ενός έτους θητεία μου μόλις πέντε λεπτά μετά από οδηγία του πρωθυπουργού στο Υπουργείο Οικονομικών και τους είπα ότι πρέπει να συμφωνήσουμε στον στόχο αλλά ο τρόπος είναι δική μου υπόθεση. Αν θέλετε να με υποκαταστήσετε τότε πάρτε την καρέκλα μου και το κόστος των αποφάσεων. Και έτσι κατάφερα μέσα από καλή συνεργασία με τους ξένους να συνεννοηθώ. Υπήρξε καλή διαπραγμάτευση, αλλά υπήρχε συμφωνία στον στόχο και σχετική ελευθερία στον τρόπο. Kαι με τον τρόπο μου, μαζί με τους δημάρχους, με την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ, καταφέραμε να καλύψουμε 2,5 δις έλλειμμα ενιαίου προϋπολογισμού των ΟΤΑ και να βγάλουμε και 484 εκατ. πλεόνασμα, να βάλουμε ένα σύστημα ηλεκτρονικής παρακολούθησης της σωστής εφαρμογής των εγκεκριμένων προϋπολογισμών των δήμων, να μπορέσουμε να χτυπήσουμε όσο μπορέσαμε την διαφθορά και την διαπλοκή στην τοπική αυτοδιοίκηση και να ετοιμάσουμε ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο δυστυχώς δεν υιοθετήθηκε, για έναν άλλο τρόπο εκλογής, που δεν θα χρειάζεται η Κομοτηνή, 140 άτομα από κάθε παράταξη για να διοικηθεί, όταν η Καλιφόρνια διοικείται με 15 άτομα. Πιστεύω ότι η ακροδεξιά και θα έλεγα και ένα κομμάτι της ακραίας αριστεράς χτίζουν πάνω στην αποτυχία, την διστακτικότητα και στην αργοπορία της Ευρώπης, χτίζουν πάνω στην έλλειψη ευρωπαϊκής και διεθνούς ηγεσίας, παίζουν με τον ανθρώπινο πόνο, πλησιάζουν πολύ ελκυστικά τις οικογένειες, τις επιχειρήσεις που έχουν προβλήματα ή τους εκατομμύρια ανέργους, δημιουργούν οπαδούς, φτιάχνουν στην συνέχεια ένα ιδεολόγημα, το οποίο στο παρελθόν έχει θανατώσει εκατομμύρια κόσμο και έχει σκοτώσει πάρα πολλές ελευθερίες σε πάρα πολλές χώρες, το οποίο όμως εξωραΐζεται και παρουσιάζεται ως νέο και αυτό το πράγμα εγκλωβίζει ανθρώπους. Δεν πιστεύω ότι οι λαοί ξαφνικά έφυγαν στα άκρα. Οι λαοί θέλουν να τιμωρήσουν αυτούς τους πολιτικούς και αυτές τις πολιτικές, που δεν τους επέτρεψαν να δουν αποτελέσματα. Αντί να τις διορθώσουν λοιπόν συμβατικά, όπως γινόταν στο παρελθόν, τις αρνούνται με αυτόν τον τρόπο για να κλονίσουν το σύστημα, γιατί αυτό έχει πάψει να τους εκφράζει. Και δεν τους εκφράζει διότι μια γραφειοκρατία υπαλληλική στις Βρυξέλλες έφτασε να προσδιορίζει το μέλλον εξ ολοκλήρου της Ευρώπης. Και δεν υπάρχει ούτε ένα όργανο αποφασιστικής σημασίας, που να εκλέγεται απευθείας από τους λαούς.

«Με τη νομισματική, χωρίς δημοσιονομική και πολιτική ένωση, ουσιαστικά φτιάξαμε ένα καράβι, για να ταξιδεύει στα ήρεμα νερά»

Εκεί θα συμφωνήσω με τον κ. Σόιμπλε, που λέει ότι τουλάχιστον ο πρόεδρος της Ευρώπης θα πρέπει να εκλέγεται απευθείας από τους λαούς και όχι από το Κοινοβούλιο. Γιατί εκεί εγώ με τον Κεντροδεξιό τον Ευρωπαίο θα ‘ρθω κοντά και θα με ενώσουν οι ιδέες μου, όπως και ο κεντροαριστερός με τον κεντροαριστερό τον Γερμανό ή τον Βρετανό. Αυτό το πράγμα θα δημιουργήσει ζύμωση μεταξύ των λαών και εξάρτηση της εκτελεστικής εξουσίας από τους λαούς. Και τότε δεν μπορούν οι αποφάσεις να ξεφεύγουν και να είναι εναντίον των λαών. Θα είναι υπέρ των λαών και όχι υπέρ των αριθμών. Αυτό είναι μία προσέγγιση, η οποία είχε αρχίσει να γίνεται το 2001 όταν είχα την τιμή να εκπροσωπώ το ελληνικό κοινοβούλιο μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου στη συνέλευση για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Τότε δυστυχώς έγινε ένας επώδυνος συμβιβασμός μεταξύ ευρωπαϊστών και ευρωσκεπτικιστών. Δεχθήκαμε την νομισματική ένωση, χωρίς όμως να προχωρήσουμε αντιστοίχως στη δημοσιονομική και πολιτική ένωση. Ουσιαστικά φτιάξαμε ένα καράβι, για να ταξιδεύει στα ήρεμα νερά, και όταν ήρθε η καταιγίδα το καράβι αυτό δεν είχε τα απαιτούμενα εργαλεία, για να σωθεί. Και πρέπει τώρα να εφεύρουμε τα εργαλεία. Δε γίνεται εύκολα αυτό το πράγμα. Για να γίνει όμως πάλι χρειάζεται πολιτικές ηγεσίες ισχυρές. Την κ. Μέρκελ την εκτιμώ ως ηγέτη του Γερμανικού λαού, της κάνω κριτική όμως ότι μερικές στιγμές, κρίσιμες στιγμές, δεν κατάλαβε ότι ήταν και ηγέτης της Ευρώπης. Λειτούργησε πρώτα ως ηγέτης των Γερμανών και μετά συνειδητοποίησε ότι είναι και ηγέτης της Ευρώπης και προσπάθησε εκ των υστέρων να το διορθώσει. Αν η έκφραση αλληλεγγύης της ισχυρής οικονομικά Γερμανίας είχε από την πρώτη στιγμή εκδηλωθεί υπέρ του Νότου, δεν θα έμπαινε σε αυτή την περιδίνηση η Ευρώπη. Τώρα λοιπόν έξω από τον ευρωσκεπτικισμό και τον ευρωπαϊσμό έχουμε τον ευρωαρνητισμό και τον αντιευρωπαϊσμό, που είτε έχει χρώμα ακροδεξιό, είτε ακροαριστερό, είτε αστικό, είτε βουκολικό, είτε είναι με τους προλετάριους, είτε με τους εργοδότες, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι καταστρέφει κάτι που οραματιστήκαμε και προσπαθήσαμε να χτίσουμε όλοι μαζί. Αυτά όλα βεβαίως επηρεάζουν την ζωή μας, διότι αν υπήρχε ένας συνδυασμός του ορθολογισμού και της κοινωνικής ευαισθησίας από την αρχή και οι επιδοτήσεις δεν γίνονταν μερσεντές, αλλά φράγματα, δρόμοι, αναδασμοί, σήμερα δεν θα φτάναμε στο ξεκλήρισμα των ελληνικών οικογενειών. Το λέω αυτό γιατί φταίει ο αγρότης; Όχι. Φταίει η ηγεσία η πολιτική. Φταίει όμως και ο πολίτης σε ένα βαθμό, στο μέτρο που δεν συγκρίνει αποτελεσματικότητα, αλλά ψηφίζει κολλητό.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Νατάσσα Βαφειάδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.