Ο Αλεξ Ταξιλδαρης για την αποχωρηση του απο τα δημοτικα πραγματα «Με τα κοινα ασχολιομουν και πριν εκλεγω και θα συνεχισω να το κανω»

Για τον Άλεξ Ταξιλδάρη δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι γνωστός στο ευρύ κοινό όχι μόνο για τις διακρίσεις του στον αθλητισμό, με κορυφαία την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αλλά και για την πολυεπίπεδη κοινωνική του δράση, εξέχουσα πτυχή της οποίας είναι η ίδρυση του Συλλόγου Ατόμων με κινητικά προβλήματα «Περπατώ». Το 2010 ο κ. Ταξιλδάρης πήρε τη γενναία απόφαση να εκτεθεί στην κρίση των συνδημοτών του και να βάλει υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Κομοτηνής. Η ανταπόκριση του εκλογικού σώματος ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή, αφού όχι μόνο πέτυχε την εκλογή του, αλλά απέσπασε και τους περισσότερους «σταυρούς» από όλους τους συνυποψηφίους τους, από όλες τις παρατάξεις. Δεν οφειλόταν προφανώς στην αναγνωρισιμότητα, που πέτυχε με τις μεγάλες διακρίσεις του, και στην απόρροια ενδεχομένως των συναισθημάτων υπερηφάνειας, που προκάλεσε με αυτές. Ήταν κυρίως η αναγνώριση και η εμπιστοσύνη του κόσμου στις αγαθές και ανιδιοτελείς προθέσεις, που τον παρακίνησαν να αναμειχθεί με την ενεργό πολιτική, η βεβαιότητα πως δεν στηρίζουν έναν ακόμα επαγγελματία πολιτικό, που ανά πάσα στιγμή θα μπορούσε να προδώσει αυτήν την εμπιστοσύνη. Και πράγματι, στα τριάμισι δύσκολα χρόνια, που κλήθηκε να θητεύσει στα δημοτικά έδρανα, είχε μια από τις αξιοπρεπέστερες και ουσιαστικότερες παρουσίες, κάνοντας ό,τι μπορούσε για να συνδράμει στην παραγωγή έργου από την απερχόμενη δημοτική αρχή. Στη θητεία του, που ολοκληρώνεται στα τέλη του προσεχούς Αυγούστου, ο κ. Ταξιλδάρης άσκησε καθήκοντα προέδρου στη Δημοτική Επιχείρηση Πολιτισμού, Παιδείας και Αθλητισμού, καθώς επίσης αντιπροέδρου στην ίδια Επιχείρηση.

Μιλώντας στον «ΠτΘ», κάνει μια σύντομη αποτίμηση αυτής της διαδρομής, μιας διαδρομής που έβρισκε εμπόδια στην οικονομική καχεξία και στις αγκυλώσεις του «Καλλικράτη», ενώ εξηγεί με σαφήνεια τους λόγους, που τον οδήγησαν στην απόφαση να αποσυρθεί προσωρινά, μην ξαναθέτοντας υποψηφιότητα. Λόγοι, που ξεκαθαρίζει ότι ήταν κυρίως προσωπικοί και επαγγελματικοί, χωρίς να συνδέονται με πολιτικού χαρακτήρα διαφωνίες, αλλά και λόγοι που υπαγορεύονται από την πεποίθησή του ότι στην παρούσα συγκυρία πιο αποτελεσματικοί στην αυτοδιοίκηση μπορούν να είναι άνθρωποι καταρτισμένοι πάνω σε συγκεκριμένα αντικείμενα. Σε κάθε περίπτωση, ο Άλεξ Ταξιλδάρης παραμένει ενεργά ασχολούμενος με τα κοινά, όπως ήταν πάντοτε, πριν ακόμα καταπιαστεί με τα δημοτικά πράγματα. Κάτι που ταυτίζεται σχεδόν με τον Σύλλογο «Περπατώ», στον οποίο δηλώνει αφοσιωμένος, έναν Σύλλογο που, όπως αναγνωρίζει, «μας βοήθησε στο να ανοίγουμε εμείς οι ίδιοι πόρτες από το να τις χτυπάμε»…

Άλεξ Ταξιλδάρης όμως…

ΠτΘ: κ. Ταξιλδάρη σας είδαμε το βράδυ της πρώτης Κυριακής να βρίσκεστε στο εκλογικό κέντρο της «Κοινωνίας Πολιτών» και να συμμετέχετε στη γιορτή, που στήθηκε για την εκλογική νίκη. Μετανιώσατε καθόλου για την επιλογή σας να απέχετε αυτή τη φορά από το ψηφοδέλτιο του συνδυασμού;
Α.Τ.: Σε καμία περίπτωση. Ήταν συνειδητή η απόφασή μου, δεν έγινε εν θερμώ. Το σκεφτόμουν πάρα πολύ καιρό πριν. Ήταν άλλωστε ένας από τους λόγους που δυσκολεύτηκα και την προηγούμενη φορά να πω το «ναι», το γεγονός ότι έχω την ειδικότητά μου ως γιατρού σε εκκρεμότητα. Και τότε ο κ. Πετρίδης μου είχε πει ότι από εμένα θα εξαρτιόταν και ότι αν ετίθετο ζήτημα προτεραιοτήτων θα μπορούσα να το θέσω. Έφτασε λοιπόν η ώρα που κατέληξα στο ότι δεν μπορούσα να συμμετέχω ξανά στις εκλογές, γιατί ξεκινούσα την ειδικότητα, και γι’ αυτό είπα όχι. Εκτός από αυτό, η αλήθεια είναι ότι λόγω των πολλών δράσεων που κάνω ούτως ή άλλως, είτε στο Σύλλογο, είτε στην ειδικότητα, είτε στο μαγαζί, δεν έχω πολύ ελεύθερο χρόνο. Δεν μπορείς άλλωστε να κρατήσεις «πολλά καρπούζια κάτω από μία μασχάλη» και έτσι αισθάνθηκα ότι δεν μπορώ να δώσω το 100% των δυνάμεών μου εκεί που πρέπει, στις ανάγκες του δήμου. Εξάλλου, με τα κοινά εγώ ασχολιόμουν, ούτως ή άλλως, μέσω του Συλλόγου και προτού εκλεγώ. Και αυτό θα συνεχίσω να κάνω..

ΠτΘ: Άρα δεν υπήρχαν κάποιοι πολιτικοί λόγοι που σας οδήγησαν σε αυτή την απόφαση;
Α.Τ.: Σε αυτό το θέμα είναι δύο-τρία πράγματα, που σίγουρα μου δημιούργησαν την ανάγκη να κάνω αυτή την επιλογή, να επιλέξω δηλαδή τι να αφήσω στην άκρη. Η ενασχόλησή μου με τον Σύλλογο αυτή τη στιγμή είναι για μένα πιο σημαντική από το να τον βοηθώ μέσα από τον δήμο. Και αυτό το λέω, γιατί ο δήμος προσπαθεί αυτή τη στιγμή να κάνει κυρίως συμμάζεμα και έχει ανάγκη από ανθρώπους, που διαθέτουν αντίστοιχες γνώσεις και ικανότητες, όπως δικηγόρους, οικονομολόγους κ.λπ.. Όπως επίσης έχει ανθρώπους, που διαθέτουν πολύ χρόνο να ασχοληθούν. Δεν έχει ανάγκη από ονειροπόλους και οραματιστές, όπως εγώ. Είχαμε δηλαδή πάρα πολλές ιδέες, αλλά αντιμετωπίζαμε πολύ μεγάλα εμπόδια στο να τις υλοποιήσουμε. Δεν είναι ότι ο κ. Πετρίδης δεν έχει γνώσεις και ιδέες ή ότι δεν ακούει. Είναι όμως εγκλωβισμένος σε έναν κυκεώνα χρεών και στη διαχείριση του καινούριου τρόπου λειτουργίας του δήμου, λόγω του «Καλλικράτη», και κατ’ επέκταση είναι λογικό να μην μπορεί να δώσει την έμφαση, που χρειάζεται σε τέτοιες διαδικασίες. Οπότε θεώρησα ότι από το να αναλώνομαι και να κάνω πράγματα, που θα τα κάνω ούτως ή άλλως, ήταν καλύτερα να αποσυρθώ σε αυτή τη φάση και να μην καταλαμβάνω αυτή τη θέση.

ΠτΘ: Υπήρξαν στιγμές που νιώσατε αμηχανία απέναντι σε ανθρώπους που σας ζητούσαν πράγματα εντός του πεδίου αρμοδιότητάς σας και δεν μπορούσατε να ανταποκριθείτε;
Α.Τ.: Πολλές φορές. Γιατί πολλές φορές ο δήμος δεν μπορούσε να εκπληρώσει τα αυτονόητα. Να έχει δηλαδή ζεστό νερό στο κλειστό του μπάσκετ ή να λειτουργήσει το κολυμβητήριό του, που παρ’ όλα αυτά λειτούργησε το κολυμβητήριο του πανεπιστημίου. Πολλές φορές δεν πήγαινα καν στο κλειστό του μπάσκετ, γιατί ντρεπόμουν, καθώς δεν είχαμε τη δυνατότητα να βάλουμε πετρέλαιο. Επίσης, ήμουν από τους ανθρώπους, που δεν γνώριζαν τι προκηρύξεις τρέχουν όσον αφορά στις θέσεις εργασίας, ενώ πολλές φορές με ρωτούσαν σχετικά. Άλλες φορές που ένιωσα άβολα ήταν, όταν ακόμα και στον δήμο Κομοτηνής, που κάνει πολλά πράγματα για την προσβασιμότητα, διαπίστωνα ότι πολλά μέρη ουσιαστικά δεν είναι προσβάσιμα. Δεν ήταν ότι δεν θέλαμε, αλλά πολλές φορές ήταν πραγματικά αδύνατο, γιατί δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα. Και αναγκάστηκα να είμαι πρόεδρος σε έναν φορέα, που είχε κτίριο και κεντρικά γραφεία μη προσβάσιμα. Προσπαθήσαμε να μεταφερθούμε στην οδό Βενιζέλου, αλλά δεν μπορέσαμε γιατί υπήρχαν γραφειοκρατικά προβλήματα, που ίσως σε μερικούς θα ακούγονταν αστεία. Αλλά δυστυχώς τέτοια μας απασχολούν αυτή τη στιγμή στη διαδικασία της λειτουργίας του δήμου.

ΠτΘ: Επομένως γενικότερα η αναπηρία παραμένει εμπόδιο;
Α.Τ.: Μία δυσκολία στην καθημερινότητά μας πάντα θα είναι εμπόδιο. Αλλά μόνο και μόνο επειδή δεν το βάζεις κάτω, ξανασηκώνεσαι και συνεχίζεις, σου δίνει ένα έξτρα κίνητρο. Για μένα λοιπόν ουσιαστικά δεν ήταν αυτό το εμπόδιο, αλλά ο χρόνος και οι προτεραιότητες που έθεσα. Το θέμα είναι ότι από την πρώτη στιγμή που βγήκα, επειδή βγήκα και πρώτος σε «σταυρούς», ο κόσμος αμέσως περίμενε πολλά από εμένα. Και αυτό είναι, που φοβήθηκα σε αυτή την εκλογική διαδικασία, μην βγω δηλαδή πάλι πολύ ψηλά και μετά αναγκαστώ να φύγω λόγω της ειδικότητας. Δηλαδή αν είναι να βγεις απλά για να βγεις, δεν έχει νόημα.

ΠτΘ: Ένας νέος άνθρωπος που έχει τη διάθεση να προσφέρει μέσα σε αυτό το περιβάλλον, με την οικονομική κρίση και τις περιορισμένες αρμοδιότητες των δήμων, είναι εύκολο τελικά να παράγει έργο;
Α.Τ.: Μπορεί να το κάνει, αρκεί να έχει όρεξη και «γερό στομάχι». Όπως προανέφερα, πιστεύω ότι οι ειδικότητες που μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά είναι αυτές των οικονομολόγων και των νομικών, αλλά και κόσμος που έχει τη δυνατότητα να αφιερώσει αρκετό χρόνο.

ΠτΘ: Από αυτά που λέτε, καταλαβαίνουμε ότι η κατάρτιση πλέον υπερέχει του οράματος…
Α.Τ.: Ναι, αυτό πιστεύω σε γενικές γραμμές. Εκτός και αν κάποιος πει ότι «εγώ θα το πάρω από το χέρι και θα το φέρω εις πέρας μόνος μου τελείως, χωρίς να έχω 100% τη στήριξη των υπηρεσιών του δήμου». Γιατί και αυτές, ειδικά μετά τον «Καλλικράτη», είναι αρκετά δυσκίνητες.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη νέα σύνθεση του δημοτικού συμβουλίου;
Α.Τ.: Νομίζω ότι είναι ακόμα καλύτερη. Υπάρχει εμπειρία, υπάρχει ισχυρή εντολή γιατί ο κ. Πετρίδης εκλέχθηκε με μεγάλο ποσοστό και νομίζω ότι είμαστε ακόμα πιο δυνατή ομάδα.

ΠτΘ: Χρησιμοποιείτε το «είμαστε»… Επομένως δεν αποκλείετε τυχόν μελλοντική επάνοδο;
Α.Τ.: Φυσικά όχι. Εφόσον έχω κάποιον άνθρωπο σαν τον Γιώργο Πετρίδη μπροστά, που να εμπνέει και να τον εμπιστεύομαι και σαν άνθρωπο και ως προς τη διαχείριση…

«Σίγουρα ο κόσμος αρχίζει να «ταρακουνιέται» από την κρίση και να λειτουργεί διαφορετικά να μην σκέφτεται δηλαδή με βάση το «ρουσφέτι» και τέτοιους είδους λογικές»

ΠτΘ: Με βάση αυτά που είδατε αυτά τα χρόνια πιστεύετε ότι οι πολίτες έχουν ωριμάσει σε σχέση με αυτά που ζητούν από την αυτοδιοίκηση, αλλά και με αυτά που χρησιμοποιούν ως κριτήρια στην επιλογή τους;
Α.Τ.: Σίγουρα ο κόσμος αρχίζει να «ταρακουνιέται» από την κρίση και λειτουργεί διαφορετικά. Αλλά ακόμα έχουμε δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση. Δηλαδή να μην σκέφτεται με βάση το «ρουσφέτι» και τέτοιους είδους λογικές. Αλλά, σίγουρα είμαι αντίθετο με αυτό που έλεγε η κ. Λαφτσή, ότι πρέπει στις δημοτικές εκλογές να ψηφίζουμε με πολιτικά κριτήρια και όχι αυτοδιοικητικά. Εγώ πιστεύω ότι ο κόσμος πρέπει να ψηφίζει γιατί πιστεύει στα πρόσωπα και όχι στις πολιτικές γραμμές. Γιατί ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ να έβγαινε, νομίζω πλέον ότι είναι υπερκομματικές οι συνθέσεις και δεν μπορούν σε ικανό βαθμό να επηρεάσουν τα πράγματα, επειδή ενδεχομένως είναι στο ίδιο κόμμα με την κυβέρνηση. Και δεν πιστεύω ότι αυτοδιοικητικά αλλάζει τόσο πια από ΠΑΣΟΚ σε ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμα και σε ΝΔ το πώς θα βάλεις τις προτεραιότητες για να οργανώσεις έναν δήμο. Εγώ δεν είχα κανένα πρόβλημα να συνεργαστώ με τον οποιονδήποτε, είτε με αριστερούς είτε με δεξιούς μέσα από τη δημοτική ομάδα. Οι αντιδράσεις που είχαμε ήταν καθαρά, σε θέματα που δεν είχαν να κάνουν με τις πολιτικές πεποιθήσεις.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.