«Η θολουρα που υπαρχει σχετικα με τις υποψηφιοτητες δεν εξυπηρετει τους θεσμους της τοπικης αυτοδιοικησης και τους απαξιωνει απο την εμπιστοσυνη των πολιτων»

Ο Γιώργος Πεταλωτής είναι ένας πολιτικός που, ιδιαίτερα, για εμάς τους ανθρώπους της Θράκης, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Σήμερα, έχοντας πάρει τις απαραίτητες «ανάσες» έξω από τα κλειστοφοβικά και γεμάτα εθελοτύφλωση πολιτικά γραφεία συνομίλησε μαζί μας, στην εκπομπή «Με το Ν και το Β», με αιχμηρό και καθαρό λόγο για τα αυτοδιοικητικά του τόπου, τις επιλογές του στις πρώτες εκλογές για την αιρετή περιφέρεια ως κυβερνητικού στελέχους της κυβέρνησης Γ.Παπανδρέου και τις διαφορές τους στο επίπεδο των αυτοδιοικητικών εκλογών του σήμερα, με τη «θολούρα» ως κυρίαρχο πλέον πολιτικό χαρακτηριστικό, για το ρόλο της κεντροαριστεράς και τις συνθέσεις που πρέπει αυτή να κάνει, ασκώντας κριτική στην τακτική που ακολουθήθηκε σε σχέση με την κίνηση των «58», την Ελλάδα της κρίσης που εξακολουθεί να μαστίζεται από παλαιοκομματικές τακτικές, αλλά και για την προσωπική και πολιτική του διαφωνία με τα δόγματα της πολιτικής σχολής που θέλει τους ικανούς συνυποψηφίους του ιδίου πολιτικού χώρου να «κλαδεύονται». Κι ακόμη, για την ελπίδα και την αισιοδοξία που αντλεί ο ίδιος από την ύπαρξη μια άλλης Ελλάδας ιδεών και πρωτοπορίας που συγκροτείται από νέους ανθρώπους, και τους προσωπικούς μελλοντικούς του σχεδιασμούς, ως υποψηφίου ή μη ευρωβουλευτή, ζήτημα που αφήνει ανοικτό, πιστεύοντας ότι το ζήτημα της ανασύστασης της κεντροαριστεράς είναι εμπρός μας, αφού θεωρεί ότι η μεγάλη δημοκρατική παράταξη είναι αδύνατο να έχει συρρικνωθεί στο 3%, ποσοστό- αποτέλεσμα πολιτικής διαχειριστικής συγκυρίας και όχι ιδεολογικής της αλλοίωσης…

Γιώργος Πεταλωτής όμως…

«Όχι επειδή δεν υπάρχουν τα κόμματα, να αντιμετωπίζουμε με βάση το προσωπικό μας συμφέρον την όλη πολιτική κατάσταση»

ΠτΘ: Κ. Πεταλωτή, σύμφωνα με ένα άρθρο του Σταύρου Παπαθανάκη που είδε το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες, παίξατε καταλυτικό ρόλο στο να πάρει το χρίσμα ο Άρης Γιαννακίδης στις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές, αλλά και στο να εκλεγεί τη δεύτερη Κυριακή, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της επιλογής σας… Αυτά σε επίπεδο ιστορίας…Σήμερα;
Γ.Π.: Ζούμε σε άλλες εποχές πλέον. Τότε ακόμη ήταν η εποχή των μεγάλων κομμάτων, που τα κόμματα έδιναν χρίσματα, που οι υποψήφιοι χρειάζονταν τα χρίσματα και αυτό ήταν θεμιτό τότε. Εκείνο που ενδιέφερε εμένα προσωπικά ήταν ότι φτιάξαμε έναν καινούργιο θεσμό, αυτόν της αποκεντρωμένης περιφέρειας, κάτι που στην Ευρώπη ήταν θεσμοθετημένη πρακτική εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να βρούμε τα κατάλληλα πρόσωπα που θα μπορούσαν να υπηρετήσουν τον νέο θεσμό αλλά βέβαια θα μπορούσαν να κερδίσουν και τις εκλογές. Η επιλογή που είχα να κάνω, σε προσωπικό επίπεδο, και την πίστευα πολιτικά είναι ότι στον Δήμο θα έπρεπε να είναι υποψήφιος ο κ. Γιώργος Πετρίδης, που επί χρόνια δούλευε στο δήμο Κομοτηνής και υπήρχε ένα ρεύμα που ήταν ικανός να μετουσιώσει σε πολιτική. Στην περιφέρεια ο κ. Άρης Γιαννακίδης που ήταν χρόνια νομάρχης Ροδόπης και γνώριζε την κατάσταση της τοπικής αυτοδιοίκησης και επιπλέον με βάσιμες πιθανότητες θα μπορούσε με ένα δίκτυο πολιτών και συνεργατών σε όλη την περιφέρεια να κερδίσει και τις περιφερειακές εκλογές. Ήταν πολύ συνειδητές οι επιλογές μου και δεν μετανιώνω γι αυτό. Επαναλαμβάνω όμως ότι ήταν άλλες εποχές, ζούσαμε και μιλούσαμε με άλλες συνθήκες και αυτή ήταν η καθαρότητα της σκέψης και της απόφασής μου. Κατακρίθηκα και ακόμη κατακρίνομαι γι’ αυτές τις επιλογές στο επίπεδο μιας λογικής που δεν αρμόζει στις απόψεις μου και υποστηρίζει ότι θα έπρεπε να ακολουθήσω μια σχολή πολιτικής που τείνει περισσότερο στο να μην υπάρχουν ανταγωνιστές του ίδιου πολιτικού χώρου στην ίδια περιφέρεια, κάτι που κάνουν πετυχημένα πολλοί πρώην συνάδελφοι πολιτικοί, όμως αυτό εμένα δεν με αφορά. Πίστευα ότι με συλλογικές προσπάθειες και αποφάσεις μπορούμε να έχουμε και στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης τους επικεφαλής δήμων και περιφέρειας. Και αυτό υποστηρίζω και σήμερα. Με αυτή τη λογική θα έπρεπε να γίνονται και σήμερα οι επιλογές και όχι επειδή δεν υπάρχουν τα κόμματα και άρα δεν χρειαζόμαστε χρίσματα να αντιμετωπίζουμε με καθαρά προσωπικά κριτήρια και με βάση το προσωπικό μας συμφέρον την όλη πολιτική κατάσταση. Γι’ αυτό όσο ήμουν υπέρ συγκεκριμένων λύσεων τότε άλλο τόσο είμαι υπέρ στο να υπάρχουν συγκεκριμένες καθαρές λύσεις σήμερα. Αυτή η θολούρα που υπάρχει σχετικά με τις υποψηφιότητες ούτε τους θεσμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης υπηρετούν αλλά κυρίως απαξιώνουν και την εμπιστοσύνη των πολιτών.

«Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι υγιείς πολιτικά και στην περιοχή μας, για να τους στηρίξουμε και όχι να τους «κλαδέψουμε»

ΠτΘ: Δεν μετανιώσατε ούτε και σήμερα που είστε τυπικά εκτός πολιτικής που δεν υπήρξατε οπαδός της πολιτικής σχολής που θέλει τους πολιτικούς να μετατρέπουν σε «φέουδο» τις εκλογικές τους περιφέρειες, ακόμη κι αν αυτός είναι από κάποιους πάγιος κανόνας αλλά κι εσείς προσωπικά εισπράξατε τα επιχείριά του;
Γ.Π.: Όχι, δεν με αφορούσε και δεν με αφορά κάτι τέτοιο. Μπορεί να είμαι εκτός Βουλής αλλά είναι συνειδητές οι επιλογές που κάνω να μην έχω αυλές, να μην είμαι μέσα σε άλλου είδους διαπραγματεύσεις και διακανονισμούς και συνδιαλλαγές. Ακριβώς το αντίθετο σκέφτομαι. Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι να τους εμπνεύσουμε ειδικά νεότεροι και πιο φρέσκοι από μας, να σκέφτονται με πιο υγιή τρόπο και να κάνουν επιλογές που εμείς τις θεωρούσαμε ξεπερασμένες. Μακάρι να βρεθούν τέτοιοι άνθρωποι και στην περιοχή μας, να τους στηρίξουμε και όχι να τους «κλαδέψουμε».

«Οι ενέργειες που γίνονται για να εγκλωβίσουμε ανθρώπους που έχουν άμεση ανάγκη για δουλειά, και μετά «χαίρετε», δείχνουν ότι το παλαιοκομματικό, το πελατειακό εξακολουθεί να υπάρχει»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι και ο κόσμος θα επιλέξει σε αυτές τις εκλογές με άλλα κριτήρια;
Γ.Π.: Οι πελατειακές σχέσεις ακόμα τροφοδοτούνται. Μπορεί να είμαστε σε εποχές που δεν γίνονται διορισμοί για παράδειγμα αλλά και σήμερα δεν είναι τυχαίο που ο κ. Μιχελάκης έχει βγάλει προκηρύξεις για πεντάμηνα και οκτάμηνα σε δήμους και περιφέρειες δύο μήνες πριν τις εκλογές. Όλο αυτές οι ενέργειες που γίνονται για να εγκλωβίσουμε ανθρώπους που έχουν άμεση ανάγκη για δουλειά, και μετά «χαίρετε», δείχνουν ότι κάτι παλιό εξακολουθεί να υπάρχει. Δεν ξέρω αν ξεμπερδέψαμε από αυτό, η παλιά αντίληψη των πραγμάτων καλά κρατεί, το θέμα είναι οι πολίτες να κάνουν τις επιλογές τους. Στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη για παράδειγμα έχουμε δύο εξαιρετικούς αυτοδιοικητικούς, που παρόλο που υπήρχε η θέληση από πολιτικούς της παράταξής μας να κατέβουν οι ίδιοι στις αυτοδιοικητικές εκλογές, εμείς προχωρήσαμε σε στήριξη, και όχι σε χρίσμα, υποψηφίων όπως ήταν ο κ. Καμίνης και ο κ. Μπουτάρης, που είχαν τα εχέγγυα να είναι ανεξάρτητες, τολμηρές, καινοτόμες προσωπικότητες και είχαν και αυτοδιοικητικό προφίλ χωρίς να τους ενδιαφέρουν άλλα πράγματα, και πραγματικά βγήκαμε ασπροπρόσωποι. Αντί σήμερα τα υποτιθέμενα προοδευτικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η συντηρητική Ν.Δ. να στηρίξουν τέτοιες επιλογές, έχουμε υποψηφιότητες όπως του κ. Σπηλιωτόπουλου, του κ. Κακλαμάνη, του κ. Ιωαννίδη στη Θεσσαλονίκη ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος υποτίθεται είναι πιο νέος και φρέσκος υποβάλλει υποψηφιότητες στις αυτοδιοικητικές εκλογές με κομματικότατες επιλογές και με ένα ξύλινο λόγο περιορισμένο και περιοριστικό λες και βρίσκεται ακόμη στο 3%, με επιλογές σε επίπεδο “αυτισμού” δηλαδή. Αρά δίνουμε την ευκαιρία στους πολίτες να επιλέξουν ακόμη και σήμερα, αυτούς που δεν είναι γαντζωμένοι στην εξουσία, δεν έχουν σχέση με κομματικές εξαρτήσεις. Πριν από κάποιους μήνες είχαμε τις εκλογές του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος που ψηφίζουν οι μηχανικοί όλης της Ελλάδος και ψηφίστηκε μια κεντροαριστερή συνδικαλιστική παράταξη που δεν έχει εξαρτήσεις από κόμματα. Όπως και στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών που ο Βασίλης Αλεξανδρής κέρδισε με ένα ποσοστό, τεράστιο, 71%, σε ένα δικηγορικό σύλλογο με καθαρά «νεοδημοκρατική» παράδοση. Θέλω να πω με αυτό πως όταν υπάρχουν προσωπικότητες που παρέχουν τα εχέγγυα ότι είναι σοβαροί, έντιμοι, αξιοπρεπείς, οι πολιτικά άδικες παλαιοκομματικές επιλογές υποχωρούν, σε μια εποχή που είναι tabula rasa τα πάντα και τα πάντα ξαναγράφονται. Όλα αυτά είναι αισιόδοξα και συμπερασματικά δίνουν την αίσθηση ότι πρέπει να φύγουμε από το παλιό, που έχει να κάνει με συνδιαλλαγές, με άλλου είδους σκέψεις και άλλου είδους συμφέροντα και να δώσουμε νέες καινοτόμες εναλλακτικές λύσεις και επιλογές στον πολίτη και από αυτή την άποψη ο σαστισμένος πολίτης με όλα αυτά τα τραγικά που αντιμετωπίζει για την ποιότητα της ζωής του εντέλει μπορεί και κάνει και τις καλές επιλογές.

ΠτΘ: Δηλαδή υπάρχει ελπίδα για την κεντροαριστερά…
Γ.Π.: Υπάρχει ελπίδα για την κεντροαριστερά αρκεί να μην την περιορίζουμε μεταξύ κομμάτων και κινήσεων. Η κεντροαριστερά είναι ένας μεγάλος χώρος, είναι ο χώρος του δημοκρατικού κόσμου ο οποίος για πολλούς λόγους απογοητεύτηκε, απελπίστηκε αλλά μας έδειξε και το τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και πέρα. Όσοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι αυτός ο χώρος έχει συρρικνωθεί σε ένα ποσοστό 4% ή 10% θα διαψευστούν, καθώς οι ανατροπές που έρχονται και θα έρχονται θα βάζουν εντός παιχνιδιού και αντίστοιχα θα βγάζουν εκτός παιχνιδιού κάποιες πολιτικές και κάποιους πολιτικούς σε επίπεδο που δεν μπορούσε να φανταστεί κάποιος πριν από κάποιους μήνες.

«Το μνημόνιο πάνω στο οποίο κάνουν πολιτικές καριέρες σήμερα κόμματα και προσωπικότητες παρουσιάζεται ως το αίτιο ενώ είναι το αποτέλεσμα της κρίσης»

ΠτΘ: Ποια είναι η άποψή σας για τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ;
Γ.Π.: Δεν είναι λογικό να βρίσκεται εδώ που βρίσκεται. Γνωρίζαμε πάρα πού καλά ότι παίρνουμε μία πολύ καυτή πατάτα στα χέρια μας με ένα ψεύτικο έλλειμμα, με ανθρώπους επί πρωθυπουργίας Καραμανλή που έδιναν ψεύτικα στοιχεία στην Ευρώπη, τα οποία σήμερα επιβραβεύει η σημερινή κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Παπαθανασίου, υπουργός Οικονομικών του κ. Καραμανλή, ένα έλλειμμα του 16% το παρουσίαζε στην Ευρώπη ως 2%. Υπάρχουν καταγεγραμμένες απόψεις και αποφάσεις για αυτήν την απάτη των στατιστικών που έφερε νέες προσαρμογές και νέα πρόσθετα μέτρα. Πήραμε μια καυτή πατάτα λοιπόν και κανείς δεν ήξερε πώς να τη διαχειριστεί, προσπαθήσαμε να κάνουμε ένα μηχανισμό γιατί δεν υπήρχε μηχανισμός. Το μνημόνιο πάνω στο οποίο κάνουν πολιτικές καριέρες σήμερα κόμματα και προσωπικότητες παρουσιάζεται ως το αίτιο ενώ είναι το αποτέλεσμα της κρίσης. Όλα αυτά λοιπόν τα υπεστήκαμε εμείς και τα υπεστήκαμε εν γνώσει μας ότι παίρνουμε ένα πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος αποδεδειγμένα και κάναμε συγκεκριμένες επιλογές. Το ότι το ΠΑΣΟΚ όμως κύλισε εδώ που βρίσκεται σήμερα σε σχέση με το 13% που πήρε στις τελευταίες εκλογές είναι γιατί δεν σεβάστηκε τη δουλειά που έγινε τότε και δεν υπερασπίστηκε τις συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές για τις οποίες μόχθησε, μάτωσε και θυσίασε πολλές πολιτικές και ταυτίζεται, σε ένα βαθμό που ο πολίτης δεν μπορεί να κάνει τον διαχωρισμό, με τον κ. Σαμαρά, δηλαδή με μια συγκεκριμένη πτυχή της δεξιάς σήμερα. Γι αυτό φτάσαμε εδώ. Από εκεί και πέρα όμως εγώ είμαι αισιόδοξος όχι γιατί επιβίωσε το ΠΑΣΟΚ αλλά γιατί ο δημοκρατικός αυτός χώρος της κεντροαριστεράς υπάρχει και είναι εντονότατος και πλειοψηφία στον έλληνα πολίτη. Αλλά το να πας και να ζητήσεις τη ψήφο ενός πολίτη που δεν έχει να πληρώσει τη ΔΕΗ, τις ασφαλιστικές του εισφορές, που βλέπει τον κ. Γεωργιάδη να του κλείνει το πολυιατρείο του ΙΚΑ είναι δύσκολο για όλα τα κόμματα καθώς όλα αυτά τα χρεώνει ο πολίτης συνολικά στο πολιτικό σύστημα. Όπου όμως υπάρχουν σημεία σοβαρότητας συνέπειας και δημιουργίας αισιοδοξίας θα επιβραβεύονται συνεχώς από εδώ και πέρα. Ο κόσμος θέλει ορθό λόγο, την κατάργηση της θολούρας και της σύγχυσης και επιτέλους να γίνει ένας εθνικός δημόσιος διάλογος που θα καταλήξει και σε ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης για να μεταφερθεί και ως εναλλακτικό στοιχείο στους εταίρους μας, στην Ε.Ε το Δ.Ν.Τ, την παγκόσμια κοινότητα δεν υπάρχει. Πυροβολούμε τους πάντες χωρίς να έχουμε, ως χώρα, μια συγκεκριμένη πρόταση για το που θέλουμε να πάμε και τι θέλουμε να κάνουμε.

«Το πλεόνασμα θα έπρεπε να διατεθεί για να στηριχθεί η νέα γενιά»

ΠτΘ: Γιατί δεν κάθονται αυτοί που θέλουν να εργαστούν για τον τόπο να κάνουν αυτό το σχέδιο;
Γ.Π.: Γιατί ακόμη το πολιτικό σύστημα ζει με ψευδαισθήσεις, τις οποίες σε πρώτο επίπεδο συντηρεί και σε δεύτερο επίπεδο υπάρχει και ένα σύστημα συμφερόντων που θέλει το πολιτικό σύστημα να είναι αδύναμο, να μην βλέπει προς τα έξω και με το πολιτικό σύστημα εννοώ τους πολιτικούς της κεντρικής πολιτικής σκηνής, τους αυτοδιοικητικούς που έχουν μεγάλη εξουσία άσχετα αν δεν υπάρχει χρήμα αλλά έχουν μεγάλη επιρροή στον πολίτη σε καθημερινό επίπεδο, τα ΜΜΕ, τους συνδικαλιστικούς φορείς. Είναι δηλαδή ή αμέτοχο ή βολεύεται σε έναν κατακερματισμό ή κάποιοι μέσα από το πολιτικό σύστημα περνάν συγκεκριμένα συμφέροντα γιατί συνεχίζουν να πλουτίζουν στην εποχή της κρίσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το περιβόητο πλεόνασμα. Όταν ο πολίτης βλέπει την τσέπη του να είναι άδεια το όποιο πλεόνασμα βγαίνει, πρέπει να το συγκεκριμενοποιήσεις αλλιώς δεν έχει σημασία. Αυτό το πλεόνασμα όμως ήδη ο κ. Σαμαράς το έχει τάξει σε ένστολους και συνταξιούχους και ενόψει εκλογών θα το τάξει σε πολύ περισσότερους. Το πλεόνασμα που υπάρχει κατά την άποψή μου θα έπρεπε να διατεθεί για να στηριχθεί η νέα γενιά, που η καλύτερη επιλογή σήμερα που έχει, είναι να φύγει εκτός χώρας. Είναι μια αιμορραγία που πρέπει να σταματήσει και πρακτικά και σημειολογικά.

«Ας αφήσουμε σε αυτήν την εποχή που όλοι κρινόμαστε να βγουν κινήσεις, άνθρωποι και να κριθούμε»

ΠτΘ: Το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη πως το αξιολογείτε;
Γ.Π.: Το να απορρίπτουμε εκ προοιμίου κάποια κίνηση επειδή δεν τη γνωρίζουμε και επειδή πιστεύουμε ότι μπορεί να αφαιρέσει ψήφους από αυτές που αφαιρούσαμε εμείς από άλλους χώρους νομίζω είναι απαράδεκτο. Και γι αυτό ακριβώς η αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ που βλέπει ότι μια χαλαρή κοινωνική ψήφος στην οποία πόνταρε, μπορεί να πάει στο «Ποτάμι» αλλά και η αντίδραση κάποιας μερίδας του ΠΑΣΟΚ που προσπάθησε να ειρωνευτεί όλο αυτό που γίνεται θεωρώ ότι είναι απαράδεκτη. Ας αφήσουμε σε αυτήν την εποχή που όλοι κρινόμαστε να βγουν κινήσεις, άνθρωποι και να κριθούμε.

«Ο τρόπος που βρέθηκε για να γίνει ο θεσμός του ευρωβουλευτή πιο αντιπροσωπευτικός και πάλι στρεβλώθηκε μέσα από την τελευταία συναπόφαση Σαμαρά – Βενιζέλου»

ΠτΘ: Διαβάσαμε ότι υπάρχει ενδεχόμενο ενεργούς ανάμειξής σας και πάλι στην πολιτική με το να είστε υποψήφιος ευρωβουλευτής.
Γ.Π.: Είναι αλήθεια ότι γίνεται μια συζήτηση για συμμετοχή μου στο ευροψηφοδέλτιο με σταυρό. Οι εποχές που σε διόριζε ο αρχηγός Ευρωβουλευτή και πήγαινες πέντε χρόνια στις Βρυξέλλες και δεν είχες καμία επαφή με την Ελλάδα έχουν περάσει. Εκείνες όμως οι αντιλήψεις και επιλογές είναι που έκαναν ευρωβουλευτές να πατήσουν και να έχουν δράση στη χώρα τους πολλά χρόνια, γιατί ήταν σίγουροι ότι δεν θα εκπέσουν από το αξίωμα ή από πρόωρες εκλογές. Ο τρόπος βέβαια που βρέθηκε για να γίνει ο θεσμός του ευρωβουλευτή πιο αντιπροσωπευτικός και πάλι στρεβλώθηκε μέσα από μια συναπόφαση Σαμαρά – Βενιζέλου οι οποίοι κατά την άποψή μου για εκλογικούς λόγους και για λόγους εσωκομματικών ισορροπιών επέλεξαν την σταυροδοσία στην Ευρωβουλή. Αν το δει κάποιος αντικειμενικά είναι σαφές ότι είναι πιο δημοκρατικό από το προηγούμενο σύστημα αλλά είναι πολύ δύσκολο να κατέβει κάποιος με σταυρό σε όλη την επικράτεια και γι’ αυτό θα έπρεπε κάπως να συμπληρωθεί. Για μένα είναι μια πρόκληση μεγάλη υπό την έννοια ότι εδώ κι ενάμιση χρόνο που είμαι εκτός Βουλής συνεχίζω να ασχολούμαι με την πολιτική καθημερινά, όμως εξαρτώ τη θέση μου στο ευρωψηφοδέλτιο από τις πολιτικές προϋποθέσεις που θα υπάρχουν σ’ αυτό.

«Η συζήτηση του ΠΑΣΟΚ με τους 58 και κάποιες άλλες κινήσεις απαξίωσαν την έννοια της κεντροαριστεράς, γιατί δεν υπήρχαν καθαρές συζητήσεις και καθαρές κουβέντες»

Όλη αυτή η συζήτηση του ΠΑΣΟΚ με τους 58 και κάποιες άλλες κινήσεις απαξίωσαν την έννοια της κεντροαριστεράς, γιατί δεν υπήρχαν καθαρές συζητήσεις και καθαρές κουβέντες, διότι αν υπήρχαν αυτές, ήδη θα είχε συγκροτηθεί ένας πόλος που να έχει σχέση με την κοινωνία και τους πολίτες. Για να κατεβώ σε αυτόν τον στίβο λοιπόν και να πω τις απόψεις μου πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι απομακρύνομαι από την περιοχή μου, γιατί παρόλο που ενάμιση χρόνο πηγαινοέρχομαι στην Αθήνα -προσπαθώ να συνεχίσω το επάγγελμα που έκανα, τη δικηγορία, με πολλές δυσκολίες και σε αυτόν τον τομέα- αλλά η πολιτική δεν με εγκαταλείπει καμία ώρα του 24ώρου.

ΠτΘ: Είστε δηλαδή συνέχεια εν εγρηγόρσει πολιτικά;
Γ.Π.: Μέσα στον ενάμισι χρόνο πρωτόγνωρης για όλους μας πολιτικής κατάστασης και πολλές φορές ερημιάς που πρέπει και είναι καλό να περάσουμε έχω ανακαλύψει πέρα από τους ανθρώπους της περιοχής μου και δίκτυα αυτοοργάνωσης ανθρώπων κυρίως νέων, τα οποία είναι πολύ πιο μπροστά από τις δικές μας απόψεις οι οποίες προσιδιάζουν σε ένα βαθμό με τις δικές μου απόψεις αλλά είναι πολύ πιο μπροστά, είναι καινοτόμες και αυτό είναι πολύ παρήγορο και αισιόδοξο και ίσως είναι αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν εμάς που περάσαμε όλοι αυτή την περιπέτεια τον τελευταίων χρόνων, να μην απογοητευόμαστε και να μην έχουμε πάει στα σπίτια μας.

Συνέντευξη: Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Χρήστος Λαγαρίας

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.