Ευαγγελος Λιτσος, εκπαιδευτικος-π.δημαρχος Αιγειρου, «Το να πιστευουμε οτι το παραγωγικο μοντελο της Κομοτηνης ειναι να παραγει διοικηση και γκαρσονιερες για τους φοιτητες ειναι ενα τεραστιο λαθος»
.jpg)
Με τον Ευάγγελο Λίτσο οι αναγνώστες μας γνωρίζουν ήδη ότι συνομιλήσαμε πρόσφατα στο «ράδιο Παρατηρητής» για όσα αφορούν στη σημερινή πολιτική κατάσταση της χώρας, εστιάζοντας κυρίως στην έλλειψη παιδείας που μας απομακρύνει από τη δυνατότητά μας να είμαστε και να λειτουργούμε ως πολίτες, στη σήψη που σήμερα ζούμε τις τελευταίες της εκφάνσεις, στη δυνάμει διακυβέρνησή μας από την αριστερά για την οποία διατύπωσε την πολύ ενδιαφέρουσα άποψη λέγοντας ότι είναι «το μόνο κομμάτι που έχει μείνει αυτή τη στιγμή να απομυθοποιηθεί» σε σχέση με το «ότι μπορεί να προσφέρει μια εναλλακτική λύση, και αυτό ίσως γίνει μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές», αλλά και στην αναγκαιότητα υιοθέτησης από τους μεσαίους, σε κοινωνικό επίπεδο, που εξουδετερώνονται επιλέγοντας την ατομική τους διάσωση, της αρχής της συλλογικότητας, «γιατί έτσι μόνο αυτοί θα επιβιώσουν».
Με τον κ.Λίτσο η συζήτησή μας δεν εξαντλήθηκε όμως μόνον στην κριτική του σημερινού κοινωνικού-πολιτικού status αλλά συζητήσαμε και για το σημερινό τοπίο των αυτοδιοικητικών εκλογών και τους υποψηφίους δημάρχους Κομοτηνής.
«Σε επίπεδο προσωπικότητας υποψηφίων δημάρχων είναι σαφώς ποιοτικές οι επιλογές που έχουν γίνει μέχρι τώρα»
«Αν δει κανείς σε επίπεδο προσώπων τους υποψηφίους δημάρχους Κομοτηνής» ανέφερε συγκεκριμένα ο κ.Λίτσος, «θα διαπιστώσει ότι είναι όλοι πολύ αξιόλογα άτομα και έχουμε την τύχη ως μικρός δήμος να ξέρουμε καλά ο ένας τον άλλο. Σε επίπεδο προσωπικότητας λοιπόν είναι σαφώς ποιοτικές οι επιλογές που έχουν γίνει μέχρι τώρα.».
«Δυστυχώς σε επίπεδο νομού δεν έχουμε καταλήξει σε ουσιαστικό αναπτυξιακό σχέδιο μακράς πνοής»
«Αλλά το θέμα είναι» συνέχισε «πώς αυτές οι μονάδες θα λειτουργήσουν σαν μια κοινή συνισταμένη προς τον κοινό στόχο. Δεν ξέρω όμως αν πραγματικά υπάρχει μια κοινή συνισταμένη όλων αυτών, αν δηλαδή μπορούμε, ως τοπική κοινωνία, να συμφωνήσουμε σε πέντε έξι προτεραιότητες. Αυτό που εγώ παρατηρώ είναι ότι σε επίπεδο νομού δεν έχουμε καταλήξει σε ουσιαστικό αναπτυξιακό σχέδιο μακράς πνοής.»
«Οι δήμοι επέλεξαν λάθος χρονική σειρά, διότι το κλειδί της λύσης της κρίσης είναι η ανάπτυξη»
«Βλέπω μάλιστα πως οι δήμοι αυτή την τετραετία την ανάλωσαν, θέλοντας και μη, στο πώς θα διαχειριστούν συντηρητικά την κρίση, πώς θα μπορέσουν δηλαδή να επιβιώσουν, να περάσουν από τις συμπληγάδες πέτρες της κρίσης, να τελειώνει αυτή η ιστορία και στη συνέχεια να δημιουργήσουν ανάπτυξη. Όμως αυτή η χρονική σειρά είναι λάθος διότι το κλειδί της λύσης της κρίσης, είναι η ανάπτυξη. Αν δεν κάνεις κυρίαρχο στόχο την ανάπτυξη, και ο κυρίαρχος στόχος είναι απλά να διαχειριστώ τη μίζερη πραγματικότητα, τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα στο να δημιουργήσεις πραγματική αναπτυξιακή πνοή.»
«Για μένα το αναπτυξιακό μοντέλο της Κομοτηνής είναι και οπισθοδρομικό και εντελώς λάθος»
Ακολούθως, η συζήτηση με τον κ.Λίτσο επικεντρώθηκε στο πώς ο ίδιος αντιμετωπίζει το μέχρι τώρα υιοθετηθέν μοντέλο ανάπτυξης της πόλης μας ως διοικητικού κέντρου της περιφέρειας ΑΜ-Θ και ως φοιτητούπολης, εκφράζοντας μια εκ διαμέτρου αντίθετη με τα στερεότυπα άποψη, αφού όπως είπε «για μένα το αναπτυξιακό μοντέλο της Κομοτηνής είναι και οπισθοδρομικό και εντελώς λάθος. Το να πιστεύουμε ότι το παραγωγικό μοντέλο της Κομοτηνής είναι να παράγει διοίκηση και γκαρσονιέρες για τους φοιτητές είναι ένα τεράστιο λάθος. Η Κομοτηνή δεν έχει τα γεωγραφικά πλεονεκτήματα που έχουν άλλες περιοχές όπως είναι η Αλεξανδρούπολη ή η Καβάλα που έχουν αεροδρόμιο και θάλασσα. Αν νομίζουν κάποιοι ότι σε 15 – 20 χρόνια θα προσέρχονται φοιτητές, ως φυσική παρουσία, σε μια αίθουσα με τη φυσική παρουσία καθηγητή, θα γίνεται ένα μάθημα και ο φοιτητής μετά το μάθημα θα πάει σε μια καφετέρια στην πόλη και μετά στην γκαρσονιέρα που νοικιάζει, είναι γελασμένοι. Στα επόμενα 15 χρόνια η διδασκαλία θα γίνεται εξ αποστάσεως και οι φοιτητές θα κάνουν μάθημα διαδικτυακά.»
«Σε λίγα χρόνια ούτε από διοικητικούς υπαλλήλους θα είναι γεμάτη η Κομοτηνή, ούτε από φοιτητές»
Όσον αφορά στα της Κομοτηνής ως διοικητικού κέντρου, ο κ.Λίτσος επεσήμανε «ότι και η διοίκηση άρχισε να γίνεται τηλεδιοίκηση σιγά σιγά. Επειδή είμαστε η έδρα της περιφέρειας πιστεύουμε ότι θα γεμίσουμε την Κομοτηνή με δημοσίους υπαλλήλους της περιφερειακής διοίκησης και θα έχουμε χιλιάδες ανθρώπους που θα υπηρετούν την περιφερειακή διοίκηση στην Κομοτηνή;» διερωτήθηκε. «Σταδιακά τα πάντα θα γίνονται από μακριά. Πάρτε ως παράδειγμα τα ΚΕΠ. Ξεκίνησαν με 100- 200 αρμοδιότητες και έφτασαν σήμερα να έχουν 2.000 με 3.000 αρμοδιότητες. Άρα, σε λίγα χρόνια, ούτε από διοικητικούς υπαλλήλους θα είναι γεμάτη η Κομοτηνή, ούτε από φοιτητές.»
«Απίστευτο μεν αλλά πραγματικό: ολόκληρος νομός με πάνω από 350 οικισμούς μονίμων κατοίκων έχει μόνο ένα οικισμό σε 54 χλμ παραλιακής ζώνης»
Στη συνέχεια αιχμηρότατος για το αναπτυξιακό μοντέλο που έχουμε ως πρωτεύουσα πόλη του νομού υιοθετήσει «για μένα η Κομοτηνή» είπε «δεν έχει ενσωματωθεί ακόμη στον εθνικό κορμό παρά την 14η Μαΐου του 1920. Γιατί το λέω αυτό; Πάρτε τον χάρτη της Ελλάδας και παρατηρήστε τους νομούς που βρέχονται από θάλασσα. Θα εντοπίσετε τέσσερις νομούς που ενώ βρέχονται από θάλασσα η πρωτεύουσά τους δεν είναι στη θάλασσα, η Λάρισα, οι Σέρρες, η Ξάνθη και η Ροδόπη. Εφαρμόζουμε δηλαδή ένα μοντέλο ανάπτυξης που μας το επέβαλλε η οθωμανική διοίκηση και έχουμε μες στον κάμπο μια πρωτεύουσα με περιορισμένες δυνατότητες, γιατί τότε η οικονομία ήταν κατά βάση αγροτική.» «Εμείς» δυστυχώς ανέφερε στη συνέχεια, επεξηγώντας την άποψή του για τη λάθος στρατηγική που ακολουθούμε, επενδύοντας σε μια πόλη μες στον κάμπο, «εξακολουθούμε να χτίζουμε την οικονομία μας πάνω σε αυτό το μοντέλο. Προσωπικά πιστεύω ότι μια από τις οικονομικές διεξόδους που θα έπρεπε να αναζητήσει η Ροδόπη είναι να καταλάβει ότι έχει 54 χλμ παραλιακής ζώνης και μόνο ένας οικισμός μονίμων κατοίκων υπάρχει σε όλη αυτή την παραλιακή ζώνη, το Φανάρι. Ολόκληρος νομός με πάνω από 350 οικισμούς μονίμων κατοίκων έχει μόνο ένα οικισμό σε 54 χλμ παραλιακής ζώνης. Απίστευτο μεν αλλά πραγματικό.»
Με την όντως νεωτερική για τα κυρίαρχα στον τόπο αναπτυξιακά στερεότυπα έκλεισε όμως και η συνομιλία μας με τον Ευάγγελο Λίτσο, προς τον οποίο, όπως μας ανέφερε, κατατέθηκε πρόταση επιστροφής του στην πολιτική ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος από τον νυν δήμαρχο Γιώργο Πετρίδη, ο ίδιος όμως θεωρεί ότι επί του παρόντος ο κύκλος αυτός της ζωής του έχει κλείσει. Εν τούτοις εκπαιδευτικός και μάλιστα δάσκαλος με την πραγματική σημασία της λέξης, ο Ευάγγελος Λίτσος κατάθεσε στο τραπέζι των πολιτικών συζητήσεων ένα ιδιαίτερα σημαντικό, για την Κομοτηνή, το παρόν και το μέλλον της, ανοικτό ζήτημα, ως πόλεως μέσα στον κάμπο ή και ως πόλεως με 54 χιλιόμετρα παραλιακής ζώνης;
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
