Γιαννης Γκαρανης, αντιδημαρχος Κοινωνικων Υπηρεσιων, «Η κριση ειναι μπροστα μας»

Στα στούντιο του «Ράδιο Παρατηρητής» και στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» βρέθηκε την εβδομάδα που μας πέρασε, ο αντιδήμαρχος Κοινωνικών Υπηρεσιών κ. Γιάννης Γκαράνης, καλεσμένος των Νατάσσα Βαφειάδου και Νίκου Βαβατσικλή, με τους οποίους και συζήτησαν το ζήτημα των εθελοντικών οργανώσεων και το αν αυτές μπορούν να αντικαταστήσουν τις κοινωνικές δομές του κράτους, τον ρόλο των κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου Κομοτηνής και το έργο που αυτές επιτελούν σήμερα, με παραδείγματα και αριθμούς που δικαιολογούν πλήρως την άποψη του κ. Γκαράνη, ότι η κρίση είναι μπροστά μας.

Γιάννης Γκαράνης όμως…

ΠτΘ: κ. Γκαράνη ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν το τελευταίο διάστημα στην κοινωνία της Κομοτηνής είναι το αν και κατά πόσο σήμερα ο εθελοντισμός, μπορεί να υποκαταστήσει την πολιτική. Μπορεί να γίνει αυτό; Γιατί καλός ο εθελοντισμός αλλά είναι αρκετός ώστε να διώξουμε τις κοινωνικές πολιτικές από έναν οργανισμό;
Γ.Γ: Νομίζω πως όχι. Οι εθελοντικές ομάδες και όλοι εμείς που θέλουμε να βοηθήσουμε τη σημερινή κατάσταση και θεωρούμε τους εαυτούς μας ανθρώπους με προσφορά, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τις υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες έχουν έναν συγκεκριμένο σκοπό, όπως το να βοηθούν ενδεχομένως τις διάφορες εθελοντικές ομάδες να προωθούν αυτά που θέλουν. Η δομή των υπηρεσιών του δήμου είναι συγκεκριμένη. Έχουμε συγκεκριμένα πράγματα να κάνουμε και μπορούμε να πάμε μέχρι ένα συγκεκριμένο όριο. Από κει και πέρα εκεί χρειάζονται οι εθελοντές που θα βοηθήσουν και τον δήμο να ανεβεί το σκαλί και να ξεπεράσει αυτή την κόκκινη γραμμή.

«Ο δήμος Κομοτηνής θα είναι ισότιμο μέλος με αυτούς που απαρτίζουν το κοινωνικό σύμφωνο εθελοντισμού»

ΠτΘ: Μεγάλη συζήτηση για τον ρόλο τον εθελοντικών οργανώσεων και την «εμπλοκή» του δήμου στο έργο τους, έχει ανοίξει όμως κ. Γκαράνη τις τελευταίες ημέρες στην πόλης μας και λόγω της υπογραφής του συμφώνου εθελοντισμού των 17 οργανώσεων της πόλης και του δήμου. Μάλιστα ήταν από τα θέματα που συζητήθηκαν σε υψηλούς τόνους στο δημοτικό συμβούλιο της Τρίτης, με τον δήμαρχο να τονίζει ότι ο δήμος απλά στηρίζει την όλη προσπάθεια που είναι έργο των προαναφερθεισών οργανώσεων. Τελικά τι ισχύει;
Γ.Γ.: Όλοι οι δήμοι που έχουν εθελοντικές οργανώσεις, λειτουργούν με το μοντέλο που έχει ως βάση τον δήμο, υπό την διοίκηση του οποίου λειτουργούν οι εθελοντικές οργανώσεις. Αυτό το μοντέλο ωστόσο συνήθως «δεν τραβάει» και «δεν τραβάει», γιατί και εγώ που είμαι σε διάφορες εθελοντικές ομάδες, εφόσον μπορώ να το κάνω μόνος μου, δεν θέλω κανέναν πάνω από το κεφάλι μου να μου λέει τι να κάνω, πόσο μάλλον τον δήμο. Στη συγκεκριμένη δράση, επειδή ήμουν παρών από την πρώτη ημέρα, από την πρώτη συνάντηση που είχαμε με τις εθελοντικές οργανώσεις, αποφασίσαμε από κοινού πως θα είμαστε όλοι ισότιμα μέλη σε αυτή τη προσπάθεια. Ο δήμος Κομοτηνής δηλαδή θα είναι ισότιμο μέλος με αυτούς που απαρτίζουν το κοινωνικό σύμφωνο. Με αυτή τη λογική καθίσαμε την πρώτη φορά και σκεφτήκαμε πώς θα μπορούσε αυτό το σύμφωνο να γίνει. Γι’ αυτό και άργησαν όλες αυτές οι διαδικασίες, γιατί όλες αυτές οι εθελοντικές ομάδες προσθέτανε κάτι στο σύμφωνο. Πέρασε λοιπόν ενάμιση χρόνος, για να γίνει το σύμφωνο όπως το θέλουν οι εθελοντικές ομάδες, όχι όπως το θέλει ο δήμος. Ο δήμος θα είναι απ’ έξω. Μοναδική του αρμοδιότητα είναι να τους προσφέρει μία γραμματειακή υποστήριξη, τους υπολογιστές και τον χώρο και όλα τα άλλα θα τα κάνουν αυτοί οι ίδιοι. Αυτοί θα αποφασίσουν ποιες θα είναι οι δράσεις τους, εμείς θα είμαστε απλά αρωγοί σε αυτήν τους την προσπάθεια. Νομίζω ότι θα λειτουργήσει καλύτερα έτσι και αυτό πιστεύω ότι είναι το σημαντικότερο, το γεγονός δηλαδή ότι ο δήμος δεν θα έχει τη δύναμη να καθορίζει το τι θα κάνουν.

«Διαφωνούσαμε και διαφωνώ ακόμα με τη λογική να έχουμε ένα παντοπωλείο που “να μας βάζει” συνέχεια “μέσα” ως δήμο»

ΠτΘ: Καταλαβαίνουμε απ’ το ρεπορτάζ ότι η κοινωνική υπηρεσία του δήμου δέχεται κάθε μέρα κόσμο. Ενδεχομένως με τις κοινωνικούς λειτουργούς τον παρηγορεί όταν είναι απελπισμένος, του παρέχει θέρμανση, φαγητό, ενδεχομένως και φάρμακα. Όμως δεν μπορούμε να μην καταγράψουμε ότι υπάρχουν και περισσότερο διευρυμένες δράσεις κοινωνικής πολιτικής σε άλλους δήμους, και μερικές αποτυχημένες μόνον εδώ. Ο κ. Κοτσάκης για παράδειγμα είχε εξαγγείλει ένα κοινωνικό παντοπωλείο, το οποίο εξ’ όσων γνωρίζουμε δεν λειτουργεί. Εσείς σκέφτεστε, να αναπτύξετε εκ νέου αυτή την υπηρεσία, γενικά τι άλλο θα θέλατε να κάνετε;
Γ.Γ.: Όσον αφορά το κοινωνικό παντοπωλείο όταν ήρθαμε πλέον στο δήμο ως διοίκηση, αυτό που εγώ ανέλαβα ήταν το μεγάλο κόστος της λειτουργίας του παντοπωλείου και τα απλήρωτα τιμολόγια αυτού του συστήματος. Επομένως δεν μπορούσε να λειτουργήσει με αυτά τα δεδομένα. Αν θα λειτουργούσε ξανά και πάλι «θα έμπαινε» ο δήμος «μέσα» και πάλι οι πολίτες θα καλούνταν να πληρώσουν, γι’ αυτούς που δεν μπορούν να αγοράζουν. Διαφωνούσαμε και διαφωνώ ακόμα με τη λογική του να έχουμε ένα παντοπωλείο που να μας βάζει συνέχεια μέσα ως δήμο. Να μην μπορούμε να πληρώσουμε και να χρωστάμε προϊόντα στους προμηθευτές…

ΠτΘ: Επειδή κακοτύχησαν όμως ορισμένα μοντέλα στην Κομοτηνή, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να τα καταργήσουμε;
Γ.Γ.: Ο δήμος Κομοτηνής είχε δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης από πολύ παλιά και συγκεκριμένα από την εποχή του Γιώργου Παπαδριέλη. Είχε τρόφιμα στις αποθήκες του τα οποία διέθετε στις άπορες οικογένειες. Αυτό το συνέχισε και ο κ. Βαβατσικλής και όλες οι διοικήσεις μετά. Αυτό λοιπόν το κάναμε και το κάνουμε. Έχουμε χρήματα, τα οποία είναι περίπου 15.000, αγοράζουμε τρόφιμα, τα έχουμε στις αποθήκες και τα μοιράζουμε στον κόσμο που έχει ανάγκη. Αυτό είναι μία βοήθεια, μία έκτακτη βοήθεια βέβαια καθώς δεν θα μπορούμε να τους δίνουμε συνέχεια. Άρα η «μαγιά» υπήρχε. Θα μπορούσαμε πάνω σε αυτό το κονδύλι, αυτό που κάνουμε εμείς σήμερα σε έκτακτες περιπτώσεις, να το κάνουμε μία φορά το μήνα και να τους δίνουμε ό,τι μπορούμε. Άλλωστε ο κόσμος που ερχόταν στο κοινωνικό παντοπωλείο ήταν συγκεκριμένος και με συγκεκριμένα κριτήρια. Αυτό θα μπορούσε να γίνει και να μην έχουμε για παράδειγμα ούτε έξτρα έξοδα για τον χώρο, τους υπαλλήλους κτλ. Ο δήμος Κομοτηνής αυτό το πρόγραμμα το είχε χρόνια, εν αντιθέσει με τους υπόλοιπους δήμους που το ανακάλυψαν τώρα με την κρίση, γιατί ήρθαν πολλά κονδύλια από την Ευρώπη και έφτιαξαν μέσω ΕΣΠΑ αυτά τα κοινωνικά ιατρεία, τα κοινωνικά φαρμακεία κτλ.. Εμείς όμως λόγω του πληθυσμιακού μοντέλου που έχουμε εδώ, είχαμε κοινωνικό ιατρείο από παλαιότερα το οποίο σήμερα λειτουργεί, είχαμε κοινωνικό φαρμακείο από παλαιότερα το οποίο σήμερα λειτουργεί, και μάλιστα φέτος λειτουργεί ακόμα καλύτερα καθώς το έχει αναλάβει ο φαρμακευτικός σύλλογος.

«Από την μέρα που έχω αναλάβει τις κοινωνικές υπηρεσίες η κρίση μεγαλώνει»

ΠτΘ: Εσείς ζείτε μέσα στην καρδιά του προβλήματος. Οι αριθμοί σας τι λένε; Πόσοι άνθρωποι προσφεύγουν στις κοινωνικές υπηρεσίες του δήμου; Φτάσατε στο σημείο να απελπιστείτε καμιά φορά; Και επειδή γνωρίζουμε όλοι τις περικοπές που έχουν γίνει και στα κονδύλια που λαμβάνουν οι δήμοι από την κεντρική διοίκηση, αυτό αποτέλεσε πρόβλημα για την λειτουργία των κοινωνικών δομών του δήμου ή τα βγάλατε πέρα με λιγότερα χρήματα;
Γ.Γ.: Αυτά που παίρνει ο δήμος, από την κεντρική εξουσία, είναι σίγουρα λιγότερα πλέον ωστόσο και στην συζήτηση που είχε γίνει με τον δήμαρχο είχαμε αποφασίσει πως οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν θα πειραχτούν καθόλου. Αντιθέτως έχουμε αυξήσει τα κονδύλια των κοινωνικών υπηρεσιών. Έχουν γίνει μειώσεις σε διάφορες άλλες δράσεις, αλλά οι κοινωνικές υπηρεσίες έχουν πάντα το μεγαλύτερο κομμάτι. Η παροχή μόνο σε καύσιμη ύλη το 2011 ήταν σε 200 οικογένειες, το 2012 σε 300 και τώρα πάμε σε πάνω από 500 οικογένειες. Αντίστοιχα η συνολική παροχή σε τρόφιμα το 2011 ήταν 550 οικογένειες, το 2012, 650 και το 2013 -2014 έως τώρα είναι σχεδόν 800 οικογένειες. Επίσης και στον ιματισμό, το 2011 προσφέραμε ρουχισμό σε 300 οικογένειες, το 2012 σε 450 και το 2013 και το 2014 έως τώρα έχουμε φτάσει στις 1200. Η κρίση λοιπόν έρχεται, είναι μπροστά μας. Δεν ξέρω τι λένε οι υπόλοιποι αλλά εγώ βλέπω από την μέρα που έχω αναλάβει τις κοινωνικές υπηρεσίες πως η κρίση μεγαλώνει. Είτε πάτε σήμερα είτε αύριο, θα δείτε ότι έξω από την πόρτα τις κοινωνικής λειτουργού βρίσκονται τουλάχιστον 40 άτομα. Είναι ένας εξωφρενικός αριθμός. Και δεν είναι μόνο αυτό, η κρίση πλέον έρχεται και σε πολλά άλλα νοικοκυριά που δεν υπολογίζαμε.

ΠτΘ: Όντως οι αριθμοί αυξάνονται. Οι πολίτες που έρχονται και ζητούν την βοήθειά σας, είναι συντετριμμένοι, είναι αξιοπρεπείς, θέλουν προστασία από εσάς; Πώς είναι αυτή η εμπειρία;
Γ.Γ: Είναι άνθρωποι που στην πραγματικότητα δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, άνθρωποι που έχουν απευθυνθεί παντού και ο δήμος Κομοτηνής είναι γι’ αυτούς το τελευταίο αποκούμπι και φτάνουν πλέον στην πόρτα του δήμου για να τους βοηθήσει με ένα πιάτο φαγητό, λίγα ρούχα, μία σακούλα με τρόφιμα. Στην πόλη μας υπάρχουν επίσης και άστεγοι, άνθρωπο οι οποίοι έρχονται στον δήμο και ζητούν στέγη. Ο δήμος είχε ένα πρόγραμμα για να μπορεί να νοικιάσει κάποια σπίτια. Όμως σε δημοπρασίες που έγιναν δεν ήρθε κανένας να προσφέρει σπίτια για να νοικιαστούν, ώστε να βάλουμε δύο τρεις ανθρώπους μέσα, επομένως στην παρούσα φάση δεν μπορούμε να βοηθήσουμε. Εγώ βέβαια τους ιδιοκτήτες εν μέρει τους δικαιολογώ γιατί μέχρι σήμερα σε πολλές περιπτώσεις ο δήμος Κομοτηνής δεν ήταν αξιόπιστος. Πιστεύω όμως ότι λίγο πολύ αυτό αλλάζει. Ως δήμος για παράδειγμα αν δούμε ότι δεν έχουμε τα χρήματα για να πληρώσουμε έναν επαγγελματία, δεν μπαίνουμε στην διαδικασία να κάνουμε διαγωνισμούς, ούτε να του πάρουμε το προϊόν και να περιμένει εξόφληση μετά από καιρό.

ΠτΘ: Πιστεύετε επομένως ότι στον επόμενο χρονικό τόνο, οι κοινωνικές υπηρεσίες θα είναι το μείζον ζήτημα ενός δήμου;
Γ.Γ: Νομίζω ότι εδώ πλέον θα φανεί η αξία μιας διοίκησης, από το αν ένας δήμος θα μπορεί να ανταπεξέλθει στο κοινωνικό σύνολο και αν θα μπορέσει να βοηθήσει επιπλέον και την κοινωνία να πάει μπροστά.

«Θα ξανασχοληθώ με την τοπική αυτοδιοίκηση»

ΠτΘ: Τι σας έχει μείνει από αυτά τα τρία χρόνια από την ενασχόλησή σας με την τοπική αυτοδιοίκηση;
Γ.Γ.: Εγώ μόνο καλά βιώματα έχω από τη διαδικασία αυτή. Πολλοί μου λένε αν θα ξανασχοληθώ. Ναι θα ξανασχοληθώ. Δεν έχω αλλάξει τίποτε από την ζωή μου. Επειδή είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, μπορώ και πηγαίνω στην επιχείρησή μου το απόγευμα, αφού πηγαίνω στην υπηρεσία από τις 9.30 το πρωί μέχρι τις 3 το μεσημέρι. Νομίζω ότι μπορώ να τα βολέψω ακόμα όλα. 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.