Αντεπιθεση για τις συλλογικες συμβασεις απο το ΠΑΜΕ

Συλλαλητήρια διαμαρτυρίας, για να δώσουν δυναμική απάντηση στην επιδιωκόμενη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, προγραμματίζουν για αύριο, σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, οι δυνάμεις του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου. Στην Κομοτηνή το συλλαλητήριο θα λάβει χώρα στην κεντρική πλατεία, στις 7 το απόγευμα, και δίπλα στους εργαζόμενους θα βρεθούν τόσο οι γυναίκες του Συλλόγου Γυναικών Ροδόπης, όσο και φοιτητές από το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών. Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η τοπική γραμματεία του ΠΑΜΕ, απηύθυνε κάλεσμα σε όλους τους εργαζόμενους της περιοχής για συμμετοχή στο συλλαλητήριο και στον αγώνα για υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, ενώ άσκησε αυστηρή κριτική στις ηγεσίες των ΟΛΜΕ και ΓΣΕΕ, αλλά και στις διοικήσεις σωματείων σε επιχειρήσεις της περιοχής.

Κώστας Σιδηρόπουλος, μέλος ΠΑΜΕ «Η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων βόμβα στην κοινωνική ασφάλιση»

Στην τοποθέτησή του, ο κ. Κώστας Σιδηρόπουλος, υπογράμμισε πως «τα σχέδια της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων πρέπει να σημάνουν ξεσηκωμό όλων των εργατών και ολόκληρου του λαού», επισημαίνοντας ότι «απειλούν όχι μόνο να γκρεμίσουν τους μισθούς σε πρώτη φάση, αλλά και μια σειρά από ευνοϊκές ρυθμίσεις και δικαιώματα, όπως τα ωράρια, οι άδειες, η υγεία και πρόνοια, τα επιδόματα». «Επίσης, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων», συνέχισε, «αποτελεί βόμβα στην κοινωνική ασφάλιση, μιας και ο μισθός καθορίζει το ύψος των συντάξεων, τους φόρους στα ταμεία και συνεπώς όλες τις υπόλοιπες παροχές. Σηματοδοτείται επίσης ο κίνδυνος εγκατάλειψης των ανέργων, μιας και οι μισθοί καθορίζουν τα έσοδα του ΟΑΕΔ, ενώ ο κατώτατος μισθός καθορίζει το επίδομα ανεργίας».

«Στόχος να οδηγηθούν οι εργαζόμενοι σε ατομικές συμβάσεις εργασίας»

Στρέφοντας τα «πυρά» του προς την κυβέρνηση και τους εργοδότες, παρατήρησε ότι «η προσπάθεια που γίνεται είναι να πάμε όλοι σε ατομικές συμβάσεις εργασίας, κάτι που σημαίνει ότι ο καθένας θα διαπραγματεύεται μόνος του». «Εκεί, βέβαια, σίγουρα θα βγαίνει χαμένος», επισήμανε, «ενώ με τις συλλογικές συμβάσεις διατηρούνται τα σωματεία, τα συνδικάτα και υπάρχει συλλογική διαπραγμάτευση, εκεί όπου εκφράζεται και η δύναμη των εργατών όλων των κλάδων». «Να θυμίσουμε ότι οι συλλογικές συμβάσεις δεν προέκυψαν από τον ουρανό», συνέχισε, «δεν τις έφερε καμία φιλολαϊκή κυβέρνηση-όποιας απόχρωσης κι αν ήταν. Ήρθαν μετά από κατακτήσεις, μετά από αγώνες και θυσίες των εργατών όλων των προηγούμενων δεκαετιών. Πολλοί από αυτούς ήταν κομμάτι της εργατικής τάξης, στάθηκαν και στον τοίχο, έδωσαν και τη ζωή τους, για να έχουν τα παιδιά τους μια καλύτερη ζωή. Άρα με το ίδιο αντίστοιχο σθένος πρέπει να υπερασπιστούμε το θεσμό των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Τα ιστορικά παραδείγματα για το πώς κατακτήθηκαν οι συλλογικές συμβάσεις, δίνουν και απάντηση στο ότι δεν υπάρχουν αγώνες χωρίς θυσίες ή εναλλακτικές μορφές πάλης, όπως μας καλούν διάφοροι το τελευταίο διάστημα. Και επίσης δίνει και απάντηση στο δόγμα του «νόμος και τάξη» της κυβέρνησης, στους εκφοβισμούς, στις απειλές και στις επιστρατεύσεις των τελευταίων μηνών, που έχουν αυξηθεί. Η ιστορία της ταξικής πάλης έχει αποδείξει ότι, όταν ο λαός και οι εργάτες παλεύουν οργανωμένα, με υπομονή, ταξικά, με ενότητα στη βάση, με συμμαχίες μέσα στην κοινωνία, τότε οι αγώνες μπορεί να είναι αποτελεσματικοί».

Πυρά κατά των ηγεσιών των συνδικαλιστικών οργανώσεων

Με αφορμή την τελευταία αναφορά του, ο κ. Σιδηρόπουλος αναφέρθηκε και στις ηγεσίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων, σημειώνοντας ότι «ενότητες και συμμαχίες κορυφών και παρατάξεων κανένα αποτέλεσμα δεν έχουν φέρει για τα δικαιώματα των εργαζομένων». «Χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα πιο πρόσφατα», επισήμανε, «ήταν κατά πρώτον των καθηγητών σε επίπεδο ΟΛΜΕ, όπου εκεί σχεδόν όλες οι παρατάξεις συμπορεύτηκαν». «Το αποτέλεσμα», σχολίασε, «ήταν και ο σχεδιασμός του αγώνα να μην είναι αντίστοιχος των απαιτήσεων, αλλά και την κρίσιμη στιγμή της επιστράτευσης να μην μπουν μπροστά αυτές οι ηγεσίες, αποφασιστικά, για να την καταργήσουν στην πράξη». Το δεύτερο παράδειγμά του αφορούσε στην ενότητα πλειοψηφίας και παρατάξεων στη ΓΣΕΕ «που κάθισαν στο τραπέζι να υπογράψουν νέα σύμβαση με τους εργοδότες, όπου στην ουσία επικύρωσαν τις μειώσεις μισθών κατά 22% και 32%, δηλαδή στα 586 ευρώ μεικτά για τους άνω των 25 και στα 511 ευρώ μεικτά για τους κάτω των 25 ετών. Γι’ αυτό διαχωρίζουμε πλήρως τη στάση μας και με τις διοικήσεις των σωματείων, των ομοσπονδιών, των εργατικών κέντρων, αλλά και μέσα στο κίνημα», υπογράμμισε ο κ. Σιδηρόπουλος. «Γιατί οι συγκεκριμένες ηγεσίες, οι συγκεκριμένες παρατάξεις», εξήγησε, «ενώνονται όταν χρειάζεται και το απαιτεί το κεφάλαιο, για να βάλουν πλάτη, να περάσουν αυτά τα αντεργατικά νομοσχέδια και τις όποιες περικοπές. Η στάση τους αυτή, βέβαια, δεν εκφράζεται μόνο κεντρικά, σε επίπεδο ομοσπονδιών και ΓΣΕΕ, εκφράζονται και τοπικά. Υπάρχουν εργοστάσια, στα οποία άλλη απόφαση παίρνουν οι γενικές συνελεύσεις και άλλα πάνε και υπογράφουν τα διοικητικά συμβούλια των σωματείων με την εργοδοσία. Υπάρχουν διοικήσεις σωματείων, οι οποίες πάνε και υπογράφουν μειώσεις μισθών και εκ των υστέρων έρχονται στους εργαζόμενους και τους λένε να συμφωνήσουν σε αυτές τις μειώσεις. Πολλές φορές εκβιάζουν κιόλας, όχι ο ίδιος ο εργοδότης, αλλά οι διοικήσεις των σωματείων. Σε αυτές τις διοικήσεις είναι άλλες φορές είναι η ΔΑΚΕ, άλλες η ΠΑΣΚ, άλλες οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και πολλές φορές διάφοροι που εμφανίζονται ανεξάρτητοι, ακομμάτιστοι και αχρωμάτιστοι, αλλά έχουν συγκεκριμένο ιδεολογικό υπόβαθρο. Απέναντι σε αυτές τις καταστάσεις, λοιπόν, καλούμε τον πρώτο λόγο να τον έχουν οι ίδιοι οι εργάτες. Μέσα από τα σωματεία τους, τον κλάδο, στον τόπο δουλειάς τους, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους κι εκεί που οι διοικήσεις δεν τους εκφράζουν να τις αντικαταστήσουν, να τις παραμερίσουν, να βγουν μπροστά να διεκδικήσουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Είναι ο μόνος τρόπος για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες και τα σημερινά δικαιώματα, στην κατάσταση που βρισκόμαστε. Καλούμε λοιπόν τους εργαζόμενους, με το όπλο της ταξικής οργάνωσης σε κάθε εργοστάσιο, κάθε επιχείρηση και κάθε κλάδο, να σχεδιαστεί η πάλη για αξιοπρεπείς μισθούς, για δουλειά με δικαιώματα. Να γίνει καθολικό αίτημα όλων των κλάδων και όλων των σωματείων η υπογραφή νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς και δικαιώματα, με βάση τις σύγχρονες ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Σύσσωμη η εργατική τάξη να διεκδικήσει επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, χωρίς διάκριση στην ηλικία, και αυτό να είναι η βάση για διαπραγματεύσεις και διεκδίκηση από τους εργοδότες για παραπέρα αυξήσεις. Καλούμε λοιπόν την εργατική τάξη της Ροδόπης, κάθε υπάλληλο στον ιδιωτικό ή δημόσιο τομέα, κάθε άνεργο και συνταξιούχο, να δώσει δυναμικό «παρών» στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ την Πέμπτη στις 7 το απόγευμα στην κεντρική πλατεία».

Κωνσταντίνος Κουβανίδης, από το ΜΑΣ «Οι φοιτητές πρέπει να ενώσουν τη φωνή τους γιατί αύριο θα βγουν στην αγορά εργασίας»

Ο Κωνσταντίνος Κουβανίδης από το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών, έκανε λόγο για αναγκαιότητα πάλης των φοιτητών για την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας και για κλαδικές συμβάσεις, επικαλούμενος αφενός η συνολικότερη επίθεση στο εισόδημα της λαϊκής οικογένειας άμεσα και τους ίδιους, κι αφετέρου, το σημαντικότερο, ότι «σήμερα οι νέοι φοιτητές αποτελούν την επόμενη βάρδια των εργαζομένων». «Είναι αυτοί, που σε ένα, δύο, τρία χρόνια», επισήμανε, «θα βγουν στην αγορά εργασίας-αν όχι άνεργοι, με μισθούς κατακρεουργημένους και με λαϊκά δικαιώματα ανύπαρκτα». «Πρέπει λοιπόν από σήμερα», συνέχισε, «να ενώσουν τη φωνή τους με το ριζοσπαστικό κίνημα των εργατών, των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, των φτωχών γυναικών, και να δώσουν αυτή τη μάχη με προοπτική την υπογραφή της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης και κλαδικών συμβάσεων. Μαχητικά, όχι φυσικά με την πρόταση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ, αλλά με την πρόταση που κατοχυρώνει αρκετά δικαιώματα στους εργαζομένους και μπορεί να αποτελέσει ένα δίχτυ προστασίας και για εμάς τους φοιτητές μεθαύριο στην αγορά εργασίας».

Γωγώ Φακιρίδου, μέλος του Συλλόγου Γυναικών Ροδόπης «Χειροτέρευση των όρων εργασίας της γυναίκας»

Από το Σύλλογο Γυναικών Ροδόπης, η κ. Γωγώ Φακιρίδου, κάλεσε τις γυναίκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών οικογενειών να δώσουν δυναμικό «παρών» στο αυριανό συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ, υπογραμμίζοντας πως «η επίθεση στις συλλογικές συμβάσεις πρέπει να σημάνει συναγερμό και στις γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων». «Κι αυτό, γιατί δίπλα στο μισθό και στο μεροκάματο», εξήγησε, «περιέχονται ρυθμίσεις που πραγματικά αφορούν ιδιαίτερα τις εργαζόμενες γυναίκες και που η κατάργησή τους θα σημάνει τη χειροτέρευση των όρων εργασίας τους, αλλά και την επιδείνωση των συνθηκών ζωής όλης της λαϊκής οικογένειας. Γονεϊκές άδειες, μειωμένα ωράρια, ρυθμίσεις για τις εργαζόμενες θηλάζουσες μητέρες, μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού στους τόπους δουλειάς, όλα τα δικαιώματα δηλαδή που κατακτήθηκαν με μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες, τίθενται σήμερα υπό αίρεση με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Δίπλα στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, δίνουμε τη μάχη για να υπερασπίσουμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίες και να φέρουμε στο προσκήνιο τις πραγματικές ανάγκες της λαϊκής οικογένειας. Εμείς είμαστε που παράγουμε τον πλούτο και για ανταμοιβή η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ένωση, η εργοδοσία μας επιφυλάσσουν χειροτέρευση των συνθηκών της δουλειάς και της ζωής μας, για να ενισχυθούν τα κέρδη τους και για τη λεγόμενη ανταγωνιστικότητα μιας χούφτας μονοπωλίων».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.