Αποσυρθηκαν τα δυο επιμαχα αρθρα για τα εγγυημενα απο το δημοσιο δανεια

Αποσύρθηκαν τελικά χθες τα δύο επίμαχα άρθρα από το σχέδιο νόμο του υπουργείου Οικονομικών με θέμα «Επενδυτικά εργαλεία ανάπτυξης, παροχή πιστώσεων και άλλες διατάξεις», που συζητούνταν στο ελληνικό κοινοβούλιο και τα οποία ξεσήκωσαν 17 Επιμελητήρια από την όλη Ελλάδα, που με επικεφαλής τον περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Άρη Γιαννακίδη, συνεχή εγρήγορση και παραστάσεις στα κόμματα, όταν ετέθησαν υπ’ όψιν τους τα συγκεκριμένα άρθρα, κατάφεραν την απόσυρσή τους, παρά τη συνεχή άρνηση και το αμετακίνητο από τις θέσεις του τού αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα. Μια επιτυχία που οφείλει πολλά τόσο στα επιμελητήρια της χώρας όσα και στον περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Άρη Γιαννακίδη που πήρε την υπόθεση στα χέρια του και ενημέρωσε ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ -είχε συνάντηση με τους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς, κ.κ. Βαγγέλη Βενιζέλο και Φώτη Κουβέλη- για το τι σημαίνει στην πράξη η υπερψήφιση των δυο άρθρων. Αμεσο καταλογισμό των ποσών των δανείων στις επιχειρήσεις, μέσω ΔΟΥ, και παροχή μιας ακόμη δυνατότητας στις εναπομείνασες – τράπεζες της χώρας – πραγματικό πλέον ολιγοπώλιο- να συμπληρώσουν το περιουσιολόγιό τους όχι μόνον με το μεγαλύτερο μέρος των αγροτικών γαιών, όπως συνέβη με την πώληση της Αγροτικής, αλλά και με την πληθώρα κινητών και ακινήτων των ελληνικών επιχειρήσεων, τον εκπλειστηριασμό της περιουσίας των οποίων διεκδικούν άμεσα, αμεσότατα. Όπως συνέβη και στο δικαστήριο για την έγκριση του σχεδίου βιωσιμότητας εντοπίας επιχείρησης όπου η επιθυμία κλεισίματός της από την Τράπεζα Πειραιώς δηλώθηκε ρητά.

Τα δύο αυτά άρθρα, το 22 και το 42, είχαν σχέση το μεν πρώτο με τον άμεσο καταλογισμό των χρεών στις επιχειρήσεις, το δε δεύτερο με την κατάργηση ουσιαστικά της δυνατότητας του ελληνικού δημοσίου «να περιορίζει το δημοσιονομικό του κόστος από τις καταπτώσεις των επιχειρήσεων, μέσω του ειδικού ρόλου (που σήμερα ρητά προβλέπεται και που με ευθύνη της υπηρεσιακής ιεραρχίας και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών δεν εφαρμόζεται), που δικαιούται προστατεύοντας τα συμφέροντά του να διαδραματίζει, κατά την διαδικασία υπαγωγής επιχειρήσεων με εγγυημένα δάνεια, στο εθνικό δίκαιο εξυγίανσης».

Ανακεφαλαιώνοντας να αναφέρουμε ότι το θέμα αφορά σε 1200 συνολικά επιχειρήσεις (στη βόρεια, τη νησιωτική Ελλάδα και την Πελοπόννησο) εκ των οποίων οι 800 εδρεύουν στην Περιφέρειά μας. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι το θέμα των εγγυημένων από το ελληνικό δημόσιο δανείων που έλαβαν οι επιχειρήσεις απασχολεί εδώ και καιρό τον οικονομικό κόσμο της περιοχής αλλά και τους θεσμικούς της φορείς. Πολλές ήταν έτσι οι συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν στις οποίες καταγγέλθηκε επανειλημμένα ότι όλες ανεξαιρέτως οι κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν υπήρξαν ψευδεπίγραφες, γιατί στην πραγματικότητα στόχος ήταν η ενίσχυση της κερδοφορίας των τραπεζών και όχι η ενίσχυση των επιχειρήσεων. Εχει καταγγελθεί επίσης ότι το θέμα καρκινοβατούσε από την αρχή της τριτοκομματικής κυβέρνησης με κύρια ευθύνη του αναπληρωτή υπουργού οικονομικών κ. Χρήστου Σταϊκούρα, διότι επί των ημερών του το συμβούλιο εγγυητικής ευθύνης του δημόσιου που ήταν αρμόδιο για την επιχειρηματικότητα δεν συνεδρίαζε και από την άλλη βεβαιώνονταν ποσά καταπτώσεων στην Τράπεζα Πειραιώς που ενδεχομένως και να πληρώνονταν χωρίς την προαπαιτούμενη λειτουργία του Συμβουλίου.

Η μοναδική Περιφέρεια που κινητοποιήθηκε για το θέμα ήταν αυτή της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης

Επιστρέφουμε στα του κοινοβουλίου όμως, και στα της χθεσινής ημέρας, όταν το μεσημέρι τα δύο επίμαχα αυτά άρθρα του νομοσχεδίου για τα «επενδυτικά εργαλεία» του Υπουργείου Οικονομικών, αναμενόταν να συζητηθούν στη Βουλή και να ψηφισθούν, τελικά όμως αποσύρθηκαν λόγω των κινήσεων περιφερειάρχη και επιμελητηρίων και τη συναίνεση ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ. Στο πλαίσιο αυτό της επιτυχούς για τη συνέχεια λειτουργίας των επιχειρήσεων διαπραγμάτευσης, ζητήσαμε από τον επικεφαλής της πρωτοβουλίας διεκδίκησης κ. Άρη Γιαννακίδη να σχολιάσει το αποτέλεσμα, ο οποίος εκφράζοντας την ικανοποίησή του ανέφερε στον «Παρατηρητή της Θράκης» τα ακόλουθα.

Άρης Γιαννακίδης, περιφερειάρχης ΑΜ-Θ «Εάν η τροπολογία περνούσε θα είχαμε λουκέτο σε επιχειρήσεις κολοσσιαίες με διαχρονική επιχειρηματική ταυτότητα και φυσικά απολύσεις»

«Ζητήσαμε το αυτονόητο, να υπάρξει διαβούλευση του επιμελητηριακού κόσμου για ένα θέμα που κυρίως αφορά στην Περιφέρειά μας, είναι 800 από τις 1200 επιχειρήσεις, και εάν η τροπολογία περνούσε θα είχαμε λουκέτο σε επιχειρήσεις κολοσσιαίες με διαχρονική επιχειρηματική ταυτότητα και φυσικά απολύσεις. Το επιμύθιο είναι ότι η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης ανέλαβε την πρωτοβουλία να έρθει στην Αθήνα και να ενημερώσει τη Βουλή. Είμαστε η μοναδική περιφέρεια που το έκανε αυτό και μάλιστα μνημονεύθηκε από τους εισηγητές των κομμάτων. Αυτό που φαινόταν τελείως ακατόρθωτο το καταφέραμε», ανέφερε ο κ. Γιαννακίδης ενώ προσδιορίζοντας την πρότασή τους τόνισε ότι «πρέπει επιτέλους να υπάρξει μια λογική λύση που να μην αναιρεί τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων».

Ανακεφαλαιώνοντας το νέο αυτό σημαντικό βήμα που πρόλαβε το άμεσο κλείσιμο δεκάδων επιχειρήσεων στην Περιφέρειά μας –και όχι μόνον-, και προκειμένου να καταδειχθεί για μια ακόμη φορά πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των επιμελητηρίων, σ’ αυτήν τη φάση της επικυριαρχίας των αγορών στην πατρίδα μας και των σκληρών ανταγωνισμών μεταξύ ντόπιων και ξένων κεφαλαίων, για τη δική μας επιβίωση ημών των εργαζομένων και των ελαχίστων πλέον θέσεων εργασίας που με τις θυσίες των εργαζομένων διατηρούνται, παραθέτουμε ακολούθως το υπόμνημα του Επιμελητηρίου Ημαθίας, που αλιεύσαμε από τον διαδικτυακό τόπο parapolitika.gr, για την προαναφερόμενη υπόθεση. Με στόχο αυτή να γίνει κατανοητή και να καταστεί διαυγές τι και πώς διακυβεύεται σήμερα στην πατρίδα μας. Με το πρόσχημα σε πολλές των περιπτώσεων των υποχρεώσεών μας απέναντι στην ευρωπαϊκή ένωση. Ξεχνούν όμως όλοι ότι υπάρχουν ακόμη μνήμες στον τόπο από το προηγούμενο ευρωπαϊκό πλιάτσικο του 1940-1944, και λίγες μόνον ημέρες πριν από το επιχειρηθέν ΚΥΠΡΙΑΚΟ…

Υπόμνημα Επιμελητηρίου Ημαθίας για το πρόβλημα των επιχειρήσεων με τα εγγυημένα δάνεια

«Η αιτιολογία που προβλήθηκε για τη διακοπή της νόμιμης, βάσει των υφιστάμενων διατάξεων, λειτουργίας – εφαρμογής, των κανόνων και των διαδικασιών που αφορούν την διαχείριση των εγγυημένων δανείων, εκ μέρους των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Οικονομικών, ήταν απολύτως πλημμελής και ανεπηρέαστη, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας, την προοπτική των γεγονότων και την δυναμική των διαφαινόμενων εξελίξεων, με την προβολή ενός παραποιημένου, σχεδόν κακοποιημένου δημοσίου συμφέροντος και με μία επανειλημμένη επίκληση του πάντοτε βολικού έτους 2006, παραπληροφορώντας στην περίπτωση αυτή την σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών ή μέρος αυτής, με το να αποκρύπτει το γεγονός, πως η περίοδος των σκανδάλων στην 25η Διεύθυνση, του Γ.Λ.Κ. ξεκινά τεκμηριωμένα από την εποχή Λέγκα και συνεχίζεται με κλιμακούμενη επιδείνωση μέχρι σήμερα.

Για όσους ήξεραν καλά το θέμα των κρατικών ενισχύσεων και είχαν πραγματικό και εκδηλωμένο ενδιαφέρον για το μέλλον της πατρίδας μας, την πορεία της Οικονομίας της και για το βιοτικό επίπεδο του λαού της, αποτελούσε διαρκή εφιάλτη το ενδεχόμενο της αποκάλυψης, πως όλες ανεξαιρέτως οι παρασχεθείσες, επί δεκαετίες, με διάφορα εύλογα ή και παράλογα προσχήματα, κρατικές ενισχύσεις, (εγγυήσεις Ελληνικού Δημοσίου για λογαριασμό επιχειρήσεων κλάδων ή περιοχών της χώρας, προς τα πιστωτικά ιδρύματα ή επιδότηση του χρηματοοικονομικού τους κόστους με χρέωση του εν μέρει ανταποδοτικού και εν μέρει επιδοτούμενου από τον κρατικό προϋπολογισμό λογαριασμό του Ν. 128/1975), υπήρξαν ψευδεπίγραφες, στο μέτρο που επισήμως βαφτίσθηκαν σαν ενισχύσεις προς τις επιχειρήσεις και στην πραγματικότητα ο ρόλος τους περιορίσθηκε στην ενίσχυση της κερδοφορίας, της ρευστότητας και της κεφαλαιακής επάρκειας των πιστωτικών ιδρυμάτων.

Ο προαναφερόμενος εφιάλτης άρχισε να επαληθεύεται, όταν:
• Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με απόφαση της, της 19ης Οκτωβρίου 2011, ζητά, την ανάκτηση μίας σειράς κρατικών ενισχύσεων, προς τις επιχειρήσεις της μισής σχεδόν επικράτειας που δόθηκαν από το 1994 έως το 2005, οι οποίες είναι σχετικές με την επιδότηση του χρηματοοικονομικού κόστους.
Η απόφαση αυτή, με ευθύνη των υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Οικονομικών, τελεσιδικεί σε βάρος της χώρας, χωρίς σε όλο το χρονικό διάστημα των συζητήσεων -διευκρινίσεων, της Ελληνικής πλευράς, με τα στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού της Κοινότητας, να ενημερωθεί οιοσδήποτε φορέας των επιχειρήσεων. Παράλληλα, τα στελέχη του Υπουργείου Οικονομικών, υποδεικνύουν συστηματικά και κυρίως καθ’ υπερβολή, πως αποκλειστικοί αποδέκτες των εξεταζομένων κρατικών ενισχύσεων, υπήρξαν οι επιχειρήσεις, χωρίς να προσμετρούν τον κίνδυνο, ενός ελέγχου ή πραγματογνωμοσύνης, ειδικά εάν διενεργηθεί κατ’ εντολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή της τρόικας ύστερα από τις καταγγελίες των θιγομένων – καταστρεφόμενων επιχειρήσεων, με αντικείμενο την αιτιολογία και το νομικό υπόβαθρο των διάφορων χρεοπιστώσεων στο λογαριασμό του Ν. 128/1975 καθώς και με την καταγραφή και ανάλυση, των πολλαπλάσιων διαχρονικά θετικών μεταβολών, της κεφαλαιακής επάρκειας, της ρευστότητας και της κερδοφορίας των πιστωτικών ιδρυμάτων, από τις αντίστοιχες επιπτώσεις (κατά κανόνα στην προοπτική τους καταστροφικών) στις επιχειρήσεις περιοχών ή κλάδων, υπέρ των οποίων υποτίθεται, ότι θεσπίσθηκε το μέτρο κρατικής ενίσχυσης. Εκδόθηκε η υπ’αριθ. πρωτ. 2/52861/0025/ 10/8/2012 απόφαση του υπουργού Οικονομικών κυρίου Γιάννη Στουρνάρα, με την οποία “Συστήνεται και συγκροτείται Ομάδα Εργασίας με σκοπό την κατάργηση του υφιστάμενου νομικού πλαισίου για τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου και τη δημιουργία νέας νομικής βάσης σύννομης με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο”. Τα συμπεράσματα – προτάσεις της συσταθείσας με βάση την ανωτέρω απόφαση επιτροπής, μαζί με το σύνολο των αποφάσεων παροχής εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου που εκδόθηκαν από το 2005 έως και σήμερα εστάλησαν, χωρίς καμία προηγούμενη συζήτηση με κανένα φορέα, στα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής “για να πουν την γνώμη τους”.

• Η κατάθεση για συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλή, στις συνεδριάσεις της 19ης και20ης Μαρτίου 2013, σχεδίου νόμου, με θέμα: “Επενδυτικά εργαλεία ανάπτυξης παροχή πιστώσεων και άλλες διατάξεις”, επιδιώκει την ψήφιση, μεταξύ άλλων και των διατάξεων του άρθρου 22, σύμφωνα με τις οποίες προβλέπεται, ότι, η ανάκτηση των ενισχύσεων που θα χαρακτηρίζονται παράνομες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα διενεργείται από την υπηρεσία που εποπτεύει την κύρια δραστηριότητα του (τιμωρούμενου) νομικού προσώπου, ανεξαρτήτως από το ύψος του ανακτηθέντος ποσού. Δηλαδή, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει, ότι, μία κρατική ενίσχυση που παρασχέθηκε σε μία γεωργική εκμετάλλευση ή έναν αγροτικό συνεταιρισμό είναι παράνομη, τότε η ανάκτησή της διενεργείται από το Υπουργείο Γεωργικής απασχόλησης, ή αντίστοιχα αν η ενισχυθείσα επιχείρηση είναι βιομηχανία, η ανάκτηση της παράνομης ενίσχυσης διενεργείται από το Υπουργείο Ανάπτυξης κ.ο.κ.

• Η διάταξη αυτή συσχετιζόμενη με το περιεχόμενο του άρθρου 22, του Ν. 4002/2011, το οποίο η υπό ψήφιση διάταξη συμπληρώνει, οδηγεί ανεπιφύλακτα μέσα σε ένα καθεστώς απόλυτης αδιαφάνειας και χωρίς καμία διαδικασία διασταύρωσης ή ελέγχου, τα ανακτώμενα ποσά, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου, με χρέωση των επιχειρήσεων σε πίστωση – εξόφληση, των “εγγυημένων” απαιτήσεων των πιστωτικών ιδρυμάτων. Με όσα έχουν ήδη σημειωθεί – αναφερθεί και με την πρόσθετη πληροφορία, ότι, ήδη έχει δρομολογηθεί (με την προβολή ως αιτιολογία λόγων συνταγματικότητας) η κατάργηση του ΚΑΧΚΕΕΔ (δηλαδή του ειδικού λογαριασμού όπου καταγράφονταν – παρακολουθείτο η κατάπτωση των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, γεννάται η πεποίθηση, πως κάποιοι ευρηματικοί σοφοί του Υπουργείου Οικονομικών, προτίθενται να εξασφαλίσουν, με πράξεις – παραλείψεις και με νομοθετικές πρωτοβουλίες, ότι, η βέβαιη ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων ως παράνομων, (όπως θα χαρακτηρισθούν το σύνολο των κρατικών ενισχύσεων που παρασχέθηκε την τελευταία εικοσαετία) θα ωφελήσει – ενισχύσει – χρηματοδοτήσει, με το χρηματικό προϊόν της (ανάκτησης),τα πολλαπλώς ωφεληθέντα πιστωτικά ιδρύματα.

• Αυτό προβλέπεται ως φαίνεται, να υλοποιηθεί κατά τον σχεδιασμό των ιδίων σοφών του Υπουργείου Οικονομικών, με διαδικασίες απλές, μάλιστα, πολύ πιο απλές από την κατάπτωση των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, με μοναδικό τίτλο εκτελεστό για την διαδικασία, είσπραξης – ανάκτησης και καταβολής – επιστροφής των σχετικών ποσών στα πιστωτικά ιδρύματα τις σχετικές, σχεδόν υπαγορευθείσες – προκληθείσες από τις πράξεις και τις παραλείψεις της Ελληνικής πλευράς, αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και κυρίως εκτός οιουδήποτε προϋπολογισμού και χρονοδιαγράμματος καταβολών έχει καταρτισθεί μέχρι σήμερα για τις καταπτώσεις των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου και έχει υποβληθεί δεσμευτικά και προς την τρόικα.

Μαζί με τις διατάξεις του άρθρου 22, στο ίδιο προαναφερόμενο νομοσχέδιο, προωθείται, με το προτεινόμενο για ψήφιση άρθρο 42, η κατάργηση:

α) Της διάταξης του τελευταίου εδαφίου της παρ. 4, του άρθρου 1, του Ν. 2322/1995, όπως αυτό προσετέθη με την υποπαράγραφο β, της παραγράφου 6, του άρθρου 58, του Ν.4075/2012) και

β) Της διάταξης του τελευταίου εδαφίου της υποπαραγράφου α, της παραγράφου 6, του Ν. 3808/2009,όπως, αυτή προσετέθη με την υποπαράγραφο α, της παραγράφου 6, του άρθρου 58,του Ν. 4075/2012)

Η κατάργηση των διατάξεων των διατάξεων αυτών, οδηγεί:

α) Στην εξαφάνιση του συνόλου των υφιστάμενων νομοθετικών ρυθμίσεων, που επιτρέπουν στο Ελληνικό Δημόσιο, να λαμβάνει έγκαιρα, όλα τα απαραίτητα μέτρα, για την διασφάλιση των ποσών που θα κληθεί να καταβάλλει, σαν κατάπτωση εγγυήσεων. Η καταργούμενη διάταξη προβλέπει την διαδικασία και παραπέμπει στα κριτήρια, με βάση τα οποία το Ελληνικό Δημόσιο δύναται να προβάλλει ή να παραιτείται από το δικαίωμα της διζήσεως.

β) Στην αφαίρεση από το Ελληνικό Δημόσιο της κάθε ουσιαστικά δυνατότητας να περιορίζει το δημοσιονομικό του κόστος από τις καταπτώσεις των επιχειρήσεων, μέσω του ειδικού ρόλου (που σήμερα ρητά προβλέπεται και που με ευθύνη της υπηρεσιακής ιεραρχίας και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών δεν εφαρμόζεται), που δικαιούται προστατεύοντας τα συμφέροντά του να διαδραματίζει, κατά την διαδικασία υπαγωγής επιχειρήσεων με εγγυημένα δάνεια, στο εθνικό δίκαιο εξυγίανσης.

Οι επιχειρήσεις και οι φορείς τους, ανεξάρτητα από τις υφιστάμενες, περιρρέουσες μέχρι σήμερα διαφορετικές εκτιμήσεις τους, που έχουν σαν συνέπεια την μη διαμόρφωση προς το παρόν μίας κοινής τους στάσης ή μία κοινής τους έκφρασης, με πολύ γρήγορους ρυθμούς συνειδητοποιούν, ότι:

• Η ανάκτηση του συνόλου των ενισχύσεων που παρασχέθηκαν από το 1995 έως το 2004, με αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι γεγονός, και ότι τα ποσά της ανάκτησης θα αναζητηθούν από αυτές (τις επιχειρήσεις)..

• Πως η διαδικασία ανάκτησης, μέσω της βεβαίωσης των ανακτώμενων ποσών, στο Α,Φ,Μ. των εταιριών, τις οδηγεί σε άμεση και πλήρη καταστροφή και τους φορείς τους σε πλήρη εξαθλίωση.

• Η προσφυγή εκ μέρους τους στην εθνική ή στην κοινοτική δικαιοσύνη, είναι χρονοβόρα και δεν θα έχει σύντομα πρακτικά αποτελέσματα.

• Η διέξοδος που είχε βρεθεί για την “εκκαθάριση” των κρατικών ενισχύσεων μέσω του θεσπισθέντος ειδικού ρόλου του Ελληνικού Δημοσίου στην πτωχευτική διαδικασία, με απόλυτη ευθύνη της υπηρεσιακής ιεραρχίας και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, έχει ολοσχερώς υπονομευθεί – καταστραφεί, στο μέτρο που θα εκληφθεί και πλέον δίκαια εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ως παράνομη κρατική ενίσχυση.

• Οι αυθαίρετες πράξεις της υπηρεσιακής ιεραρχίας και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών, έχουν κλονίσει πλήρως την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των φορέων τους, προς αυτούς.

[…] σε συνεννόηση – συμφωνία της Πολιτείας, του Ελληνικού πιστωτικού συστήματος και των επιχειρήσεων, να εξευρεθεί λύση μείωσης έως εξουδετέρωσης των αρνητικών συνεπειών που συνεπάγεται η ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων και η κατάπτωση όσων τυχόν διαφύγουν της ανάκτησης (μέρους των ενισχύσεων) εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου

Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι επιχειρήσεις, οι επιχειρηματίες και οι φορείς τους, θα οδηγηθούν εκ των πραγμάτων και για λόγους απλής αυτοσυντήρησης να αποδείξουν πολύ σύντομα, ενώπιον της εθνικής και της κοινοτικής δικαιοσύνης, των οργάνων της τρόικας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ότι, αποκλειστικά και μόνο αληθώς, πολλαπλώς ωφεληθέντα, από τον τρόπο που σχεδιάσθηκε και εφαρμόσθηκε το πλαίσιο παροχής και διαχείρισης των κρατικών ενισχύσεων στη χώρα μας, υπήρξαν και παραμένουν τα πιστωτικά ιδρύματα και όχι οι επιχειρήσεις οι οποίες φέρονται, ότι ωφελήθηκαν από τις ενισχύσεις αυτές και ότι από τα πιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να ζητηθεί η ανάκτησή τους, με ότι συνεπάγεται αυτό από συνέπειες, για την κεφαλαιακή επάρκεια των πιστωτικών ιδρυμάτων το δημόσιο έλλειμμα και το ίδιο το ευρώ.»

Ρεπορτάζ: Νατάσσα Βαφειάδου, Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη, Άννα Πατρωνίδου
[email protected], [email protected], [email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.