Οι αλλαγες αργησαν δεκαπεντε χρονια

Όταν το 1996 ξεκινούσε το ταξίδι της αναδιοργάνωσης των Κρατικών Περιφερειακών Ραδιοφωνικών Σταθμών από το Γιάννη Τζανεττάκο και τον Νικήτα Λιοναράκη, πολλοί ήταν εκείνοι που τους χλεύασαν και ακόμη περισσότεροι αυτοί που τους υπονόμευσαν. Ως ιστορική παρακαταθήκη στην μνήμη του καταθέτω την ενόραση του Νικήτα Λιοναράκη ο οποίος δεκαπέντε χρόνια πριν είχε καταλάβει ότι το μοντέλο λειτουργίας των Κρατικών Περιφερειακών Σταθμών ήταν ατελέσφορο δημοσιογραφικά απαρχαιωμένο και εμπορικά καταδικασμένο σε οικονομικό αφανισμό. Είχε από τότε δει ο Νικήτας ότι στο πλαίσιο του νέου ανταγωνισμού που ανέτειλε στα ΜΜΕ η ελληνική περιφέρεια χρειαζόταν σταθμούς ανταγωνιστικούς με τους ιδιωτικούς που όμως η διαφορά τους θα ήταν η ποιότητα στην παραγωγή του προγράμματος, ο ορθός δημοσιογραφικός λόγος καθώς και η συγχώνευση των παράλληλων μονολόγων όπως εξελισσόταν την εποχή εκείνη η διάσπαρτοι ραδιοφωνικοί σταθμοί που υπήρχαν στις μείζονες διοικητικές ελληνικές περιφέρειες. Για παράδειγμα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη υπήρχε ο ραδιοφωνικός σταθμός Κομοτηνής και δύο «ορφανά» της πάλαι ποτέ ΥΕΝΕΔ, δηλαδή οι σταθμοί Ορεστιάδας και Καβάλας. Αυτοί οι σταθμοί λειτουργούσαν και λειτουργούν ακόμη μέσα σε χώρους κατηργημένων σήμερα στρατοπέδων, το δε ύφος τους η φυσιογνωμία τους ακόμα και οι εγκαταστάσεις τους απέπνεαν καθεστωτικού τύπου ενημέρωση των δεκαετιών του ’60 και του ’70.

Η ανάδειξη της περιφερειακότητας

Ο Νικήτας Λιοναράκης συνεπικουρούμενος από το Γιάννη Τζανετάκο διαπίστωσαν τότε ότι η μόνη σωτηρία όλων αυτών των ραδιοφωνικών μορφωμάτων ήταν η ενοποίηση του προγράμματός τους και η ανάδειξη της περιφερειακότητας της είδησης ως συνεκτικό στοιχείο των κοινωνιών γειτονικών νομών που έμοίαζαν να είναι ξένοι ο ένας με τον άλλον.
Το εγχείρημα δεν ήταν καθόλου εύκολο καθώς από τις πρώτες του κιόλας στιγμές προσέκρουσε στην αντίδραση του διοικητικού κατεστημένου των ραδιοφωνικών σταθμών που διοικούσε αυτούς τους σταθμούς επί δεκαετίες ερήμην των όποιων δημοσιογράφων υπήρχαν εκεί. Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι η αντίδραση στο εγχείρημα αυτό ήρθε και από τους ίδιους τους συμβασιούχους την εποχή εκείνη και κακά αμειβόμενους δημοσιογράφους οι οποίοι διαισθάνθηκαν ότι με την υποβολή της περιφερειακότητας έχαναν τα πρωτεία που ο καθένας είχε για λογαριασμό του στην έδρα του. Έτσι λοιπόν και παρά τις φωτεινές στιγμές πού υπήρξαν με την παραγωγή αξιόλογων εκπομπών το μόνιμο άγχος που κυριαρχούσε στην Καβάλα ήταν πώς δεν θα υπολειφθεί της Κομοτηνής ενώ η Ορεστιάδα με το επιχείρημα της μεγάλης χιλιομετρικής απόστασης που την χώριζε από τα υπόλοιπα αστικά κέντρα θεωρούσε ότι η επικράτεια της ενημέρωσής της ξεκινούσε από το Τρίγωνο και τελείωνε στο Διδυμότειχο.

Τα «ρουφιανόχαρτα»

Οι όποιες αλλαγές και παρεμβάσεις επιχειρήθηκαν να γίνουν σε επίπεδο τομών ώστε να σπάσει αυτό το γραφειοκρατικό μοντέλο λειτουργίας των σταθμών συνάντησε την σθεναρή αντίσταση των διευθυντών της εποχής εκείνης που πίστεψαν ότι Λιοναράκης και Τζανετάκος ήρθαν να τους πάρουν τα κεκτημένα. Τους θυμάμαι να δουλεύουν σαν μυρμήγκια, αθόρυβα και χωρίς να τους παίρνει χαμπάρι κανείς, έχοντας βγει από τον διαρκή τους λήθαργο με έγγραφα και διάφορα «ρουφιανόχαρτα» που πήγαιναν και έρχονταν στην Αθήνα ώστε να διαβάλλουν την αξιοπιστία των υπευθύνων ενημέρωσης, να εκμηδενίσουν τον όποιο κίνδυνο υπήρχε για τους ίδιους και να συνεχίσουν να έχουν λόγο στην διαμόρφωση του δημοσιογραφικού προγράμματος!
Είναι αλήθεια, όσο κι αν στους έξω φαίνεται εξοργιστικό ότι διοικητικοί υπάλληλοι και τεχνικοί προϊστάμενοι που ως καθήκον είχαν να ανεβοκατεβάζουν το ποτισιόμετρο στην κονσόλα του ήχου ή να επισκευάζουν τους πομπούς εκπομπής του ραδιοφωνικού σήματος, είχαν κυρίαρχη άποψη για το ποιος δημοσιογράφος πρέπει να κάνει εκπομπή και σε ποια ζώνη, με ποια σειρά θα εκφωνούνται οι ειδήσεις στο δελτίο ειδήσεων και με ποιο ύφος θα γίνεται η παραγωγή των ραδιοφωνικών προγραμμάτων.

Τα τουρκόφωνα δελτία των δημοσιογράφων

Μια άλλη τεράστια καινοτομία για την εποχή που εισήγαγε ο φωτισμένος Νικήτας Λιοναράκης μαζί με τον Γιάννη Τζανετάκο ήταν η απόφασή τους ώστε τα τουρκόφωνα δελτία ειδήσεων να γράφονται από τους ίδιους τους δημοσιογράφους που έγραφαν και το ελληνόφωνο δελτίο και ο μειονοτικός συνεργάτης του ραδιοφωνικού σταθμού απλά να μεταφράζει το δελτίο στην τουρκική γλώσσα και στη συνέχεια να το εκφωνεί.
Μέχρι τότε τα τουρκόφωνα δελτία ειδήσεων ερχόταν σε «κατεψυγμένη» μορφή κατευθείαν από το γραφείο 405 του υπουργείου Εξωτερικών εδώ στην Κομοτηνή και τις περισσότερες φορές περιείχαν ειδήσεις που δεν είχαν καμία σχέση με την τρέχουσα επικαιρότητα αλλά μάλλον περιείχαν στοιχεία κοινωνικού και πολιτικού φρονηματισμού και προπαγάνδας για τους υπηκόους ακροατές της μουσουλμανικής μειονότητας. Έφθασαν δε στην αλήστου μνήμης εποχή του νομάρχη Διονύσιου Καραχάλιου την περίοδο 1990-1993 να κάνουν λόγο άλλοτε για δελτίο ειδήσεων στην μουσουλμανική!! και άλλοτε για δελτίο ειδήσεων για τους μουσουλμάνους της Θράκης…Όπως καταλαβαίνετε το επίθετο τουρκικός, τουρκικό ήταν παντελώς απαγορευμένο για τη σημειολογία της εποχής.

Από δεκαννέα σε εννά οι σταθμοί Παραμένει της Κομοτηνής
Καταργούνται Καβάλας και Ορεστιάδας

Η αναφορά αυτή σήμερα γίνεται με αφορμή την απόφαση του Υπουργού Επικρατείας κ. Ηλία Μόσιαλου να μειώσει από 19 σε 9 τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της ΕΡΑ συγχωνεύοντας τα προγράμματα των υπό κατάργηση σταθμών σε επίπεδο ενός κεντρικού ραδιοφωνικού σταθμού περιφερειακής εμβέλειας. Το προφανές για την περιοχή μας είναι ότι θα παραμείνει εν λειτουργία ο ραδιοφωνικός σταθμός Κομοτηνής και θα συγχωνευτούν σε αυτόν τα δημοσιογραφικά προγράμματα των σταθμών της Ορεστιάδας και της Καβάλας όπως και το προσωπικό των μόνιμων εργαζομένων τους. Επίσης σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται σήμερα από τον κ. Μόσιαλο πρόκειται να καταργηθούν δεκαπέντε από τους είκοσι πομπούς που εκπέμπουν στα μεσαία κύματα και υποθέτουμε βασίμως πως μέσα στους πέντε που θα διατηρηθούν θα περιλαμβάνεται και αυτός της Κομοτηνής που εκπέμπει στους 1404 χιλιοκύκλους εδώ και εξήντα χρόνια.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.