Θανασης Μακρης, επικεφαλης της παραταξης «Οικολογια Αλληλεγγυη» στο περιφερειακο συμβουλιο «Να σπασει η μαυρη αγορα των αδειων ταξι»
Αίσθηση είχε προκαλέσει στο τελευταίο περιφερειακό συμβούλιο η θέση του επικεφαλής της παράταξης «Οικολογία – Αλληλεγγύη» Θανάση Μακρή για το θέμα της απελευθέρωσης των ταξί. Ο κ. Μακρής διαχωρίζοντας την θέση του από τους υπόλοιπους περιφερειακούς συμβούλους διετύπωσε την άποψη ότι θα πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ του ιδιοκτήτη – οδηγού ταξί και του ιδιοκτήτη – επενδυτή ταξί, θέση που υποστήριξε μιλώντας και στο ραδιόφωνο του «Παρατηρητή» και στον δημοσιογράφο Δάμωνα Δαμιανό, όπου και κατέθεσε και την πρότασή του επί του θέματος. Ο κ. Μακρής μίλησε επίσης και για το θέμα που άνοιξε με την υπογραφή από τον ΥΠΕΚΑ κ. Παπακωνσταντίνου την περίφημης άδεια για το χρυσό στην Χαλκιδική με συγκεκριμένες αναφορές ότι η τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί θα είναι φιλική προς το περιβάλλον, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει «τίποτα ψευδέστερο», όπως επίσης μετέφερε και την απογοήτευσή του για την μέχρι τώρα λειτουργία του περιφερειακού συμβουλίου, όπου, όπως υποστήριξε, «δεν έχει συζητηθεί κανένα θέμα περιφερειακού σχεδιασμού»…
Πρέπει να ξεχωρίσουμε τον ιδιοκτήτη –οδηγό ταξί από τον ιδιοκτήτη –επενδυτή ταξί
ΠτΘ: κ. Μακρή στο τελευταίο περιφερειακό συμβούλιο εντύπωση προκάλεσε η θέση σας για τα ταξί, όπου ήσασταν ο μοναδικός που είπε κάτι άλλο από τα υπόλοιπα μέλη που συνέδραμαν την άποψη των ταξιτζήδων που πήγαν εκεί. Ποια είναι η δική σας άποψη;
Θ.Μ: Από την πρώτη στιγμή είπα ότι δεν με ενδιαφέρει η πολιτική καριέρα στο περιφερειακό συμβούλιο, το οποίο είναι ουσιαστικά αυτό που λέμε η πολιτική των πολιτών, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μας ενδιαφέρει απλά να χαϊδεύουμε αυτιά αλλά να πετυχαίνουμε λύσεις των προβλημάτων. Σε ό,τι αφορά στους ταξιτζήδες το άνοιγμα του επαγγέλματος είναι ένα γεγονός που θα έπρεπε να το ζητάμε ανεξάρτητα από την κρίση που περνά η χώρα και ειδικά μετά τον εκβιασμό της τρόικας. Το θέμα θα το θέσω όπως και στο περιφερειακό συμβούλιο. Πρέπει να ξεχωρίσουμε τον ιδιοκτήτη –οδηγό ταξί από τον ιδιοκτήτη –επενδυτή ταξί. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Είναι εντελώς παράλογο να εμπορεύεται κάποιος την άδεια ταξί και να κερδίζει υπέρογκα ποσά από το να είναι αναγκασμένος να πληρώσει υπέρογκο ποσό σε ιδιώτη για να πάρει την άδεια. Ακριβώς σε αυτό το σημείο πρέπει να γίνει παρέμβαση ώστε αυτό να διαχωρισθεί. Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι επειδή υπήρξε μια μαύρη αγορά αδειών ταξί, μια αδιαφάνεια, με φοροδιαφυγή και όλα τα παρεπόμενα αυτή την κατάσταση να συνεχίσουμε να την ανεχόμαστε. Δεν μπορεί να λέμε στον καθένα που έρχεται στο περιφερειακό συμβούλιο ότι έχει δίκιο. Δεν είναι δυνατόν όλοι να έχουν δίκιο. Πρέπει να διακρίνουμε και εκεί ακριβώς έγκειται η ιδιαιτερότητα των μελών του περιφερειακού συμβουλίου που πρέπει να διακρίνουν ακόμα και τις λεπτομέρειες και να είναι ακριβώς δίκαιοι, όταν εκφράζονται πολιτικά.
ΠτΘ: Λέτε δηλαδή ότι θα πρέπει να σπάσει η μαύρη αγορά των αδειών ταξί;
Θ.Μ.: Ναι. Αν χρειάζεται να πληρώνει κάποιος τόσα λεφτά αυτά ας τα παίρνει το δημόσιο. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να τα παίρνει ιδιώτης.
Η κυβέρνηση αντί να ενισχύσει την ποιότητα των ταξί, δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας εταιρειών ταξί
ΠτΘ: Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι οι άδειές τους πλέον κοστίζουν πολύ λιγότερο από ό,τι κόστιζαν πριν τρία τέσσερα χρόνια…
Θ.Ν.: Αυτό συμβαίνει λόγω κρίσης και γι’ αυτό είπα και στο περιφερειακό συμβούλιο ότι είναι ακατάλληλη η στιγμή που προσπαθούν να παρέμβουν στην αγορά. Όταν η αγορά βρίσκεται σε κάθοδο έχεις πολύ λίγα εργαλεία στα χέρια σου για να αντιμετωπίσεις την κατάσταση. Από την άλλη όμως έχουμε μια κυβέρνηση που προσπαθεί να παρέμβη με το χειρότερο δυνατό τρόπο. Αντί να ενισχύσει την εργασία, φυσικά και την εξυπηρέτηση του πολίτη αλλά και τον εργαζόμενο, δίνει τη δυνατότητα να δημιουργηθούν εταιρείες ταξί, όπου κάποιος μπορεί να επενδύει με ακόμη χειρότερο τρόπο στο ταξί, γεγονός που δεν μας εξασφαλίζει ούτε ποιότητα υπηρεσιών ούτε όμως και φθηνότερο ταξί. Η ποιότητα έχει να κάνει με την συνείδηση που δημιουργείται, με τους όρους που μπορούν να μπουν. Έχω πρόταση πάνω σε αυτό το θέμα, αλλά δεν καλούμαι εγώ να δώσω λύση.
Πρότασή μας είναι η άδεια να είναι δημόσιο αγαθό που θα εκχωρείται σε συμβασιοποίηση με το δημόσιο
ΠτΘ: Ποια είναι η πρότασή σας;
Θ.Μ: Κατ’ αρχήν πρέπει να μπει ένα χρονικό όριο για την απελευθέρωση, για παράδειγμα ότι σε πέντε χρόνια θα υπάρξει πλήρης απελευθέρωση. Ο καθένας να δηλώσει πόσο και από ποιον αγόρασε την άδεια. Να καλυφθούν τα σχετικά με την εφορία σε σχέση με αυτό και από εκεί και πέρα είτε θα υπάρξει ένα συγκεκριμένο κόστος ή αν χρειάζεται δημόσια δημοπρασία των αδειών ταξί που θα βγαίνουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, πέντε ή δέκα χρόνια. Να τονίσω ότι θέτω την γενική φιλοσοφία, ώστε αυτό να μην είναι ένα περιουσιακό στοιχείο που κληρονομείται στα παιδιά με διάφορους τρόπους.
ΠτΘ: Λέτε δηλαδή ότι η άδεια θα είναι δημόσιο αγαθό, θα εκχωρείται στον ταξιτζή, θα γίνεται συμβασιοποίηση με το δημόσιο και πλέον θα την χρησιμοποιεί για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και θα την παραδίδει στο τέλος…
Θ.Μ: Και ένας οδηγός για μια άδεια. Ο οδηγός θα πρέπει να περνά από ένα είδος ΙΕΚ με γλώσσα, με πολιτισμό γιατί πρέπει να ανεβάσουμε την ποιότητα.
ΠτΘ: Αυτό όμως και πάλι παραπέμπει σε μια κλειστή εφαρμογή της νομοθεσίας. Οι άδειες που θα συμβασιοποιούνται μεταξύ του κράτους και ιδιοκτήτη ταξί θα είναι ασφαλώς ένας πεπερασμένος αριθμός και όχι ένας αριθμός απροσδιόριστος…
Θ.Μ.: Αυτό μπορούμε να το δούμε.
ΠτΘ: Οι ταξιτζήδες ισχυρίζονται ότι παντού σε όλο τον κόσμο υπάρχει ένας αλγόριθμος ανάλογα με τον πληθυσμό μιας περιοχής που ορίζει τον αριθμό των ταξί…
Θ.Μ.: Για αυτό και είπα ότι θα μπορούσε να είναι συγκεκριμένο το ποσό που πληρώνει κάποιος ή να γίνει δημοπρασία. Το συγκεκριμένο ποσό σημαίνει ότι έχουμε απεριόριστες άδειες και όταν έχουμε συγκεκριμένο αριθμό αδειών πάμε σε δημοπρασία. Αυτό μπορούμε να το δούμε και το λέω με αυτό τον τρόπο γιατί όταν μπαίνει χρονικό διάστημα αυτό δεν σημαίνει ότι η αγορά είναι ανοιχτή. Απλά για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, τεσσάρων ή δέκα χρόνων, έχουν αυτοί την άδεια…
Είναι πιο οικολογικό να κινείται ένα ταξί με τρεις πελάτες παρά ένα ταξί για κάθε πελάτη
ΠτΘ: Θέτετε στο τραπέζι μια εντελώς διαφορετική άποψη και φιλοσοφία πολύ ενδιαφέρουσα. Εκεί που θα ήθελα να επικεντρώσω και έχει να κάνει και με τη φύση σας στο περιφερειακό συμβούλιο ως ανθρώπου που προέρχεται από το οικολογικό κίνημα, αν είναι και οικολογικό και ταυτόχρονα επενδυτικά σωστό το να ανοίξει το επάγγελμα των ταξιτζήδων;
Θ.Μ.: Θα σας πω κάτι που θα σας φανεί πολύ περίεργο. Για παράδειγμα ως οικολόγοι λέγαμε να νομιμοποιηθεί η διπλή κούρσα και η τριπλή στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, αλλά με απόδειξη, με κανόνες και ορισμούς, γιατί είναι πιο οικολογικό να κινείται ένα ταξί με τρεις πελάτες παρά ένα ταξί για κάθε πελάτη. Χρειάζεται να λύνουμε τα προβλήματα και να μην μένουμε σε αγκυλώσεις.
ΠτΘ: Σκέφτεστε δηλαδή να κοκκινίσει η Κομοτηνή και η Καβάλα μια που έχουν περίπου όμοιο χρώμα ταξί, από εκατοντάδες ταξιτζήδες οι οποίοι φορτωμένοι καθημερινά θα προσθέτουν και άλλο φόρτο στο κυκλοφοριακό χάος των πόλεων;
Θ.Μ.: Ακριβώς, για αυτό είπα ότι πρέπει να δούμε και το ζήτημα του αριθμού των ταξί. Το ταξί είναι ένα μέσο συγκοινωνίας και θα μπορούσε να γίνει και δημόσιο μέσο, αλλά, αν δεν ενισχύσουμε τα μαζικά μέσα, ό,τι και να κάνουμε δεν θα βρεθεί βασική λύση. Για παράδειγμα το ταξί είναι πολύ καλύτερο από το να έχει κάποιος ένα ΙΧ δικό του και να κινείται μέσα στην πόλη και είναι και φθηνότερη η χρήση του μέσα στην πόλη. Το ΙΧ έξω από την πόλη καλύπτει οικονομικά το κόστος. Υπάρχουν τέτοια στοιχεία που πρέπει να τα δούμε στην ουσία και αυτό που επιδιώκω κάθε φορά είναι να βλέπουμε και τις λεπτομέρειες και να προσπαθούμε να λύνουμε τα προβλήματα και να μην χαϊδεύουμε αυτιά.
Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα παρόλο που δεν υστερεί δεν μπόρεσε να εμποδίσει την οικονομική κρίση
ΠτΘ: κ. Μακρή ένα θέμα που απασχολεί είναι ο χρυσός. Με δεδομένο ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου υπέγραψε την περίφημη άδεια για το χρυσό στην Χαλκιδική με συγκεκριμένες αναφορές ότι η τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί θα είναι φιλική προς το περιβάλλον, δεν θα υπάρχουν κυανιούχα απόβλητα και βεβαίως θα υπάρχει μέρισμα κοινωνικής εταιρικής ευθύνης. Τι λέτε;
Θ.Μ.: Τίποτα ψευδέστερο. Για τη Χαλκιδική η μέθοδος που ο κ. Παπακωνστανίνου υποστηρίζει ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον, που δεν είναι, είναι σε πειραματικό στάδιο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί πουθενά βιομηχανικά και ούτε έχει καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Έχει μπει ως πρώτη εναλλακτική μέθοδος και δεύτερη εναλλακτική είναι τα κυανούχα για αυτό και στη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τα χρυσωρυχεία Χαλκιδικής υπάρχουν τα στοιχεία για το κυάνιο, οπότε ουδέν ψευδέστερο.
ΠτΘ: Υπάρχει πλέον το επιχείρημα ότι μια Ελλάδα που στενάζει και ζητά απαιτητικά πλέον επενδυτικό κλίμα για να αλλάξει αυτή η οικονομική στασιμότητα δεν έχει πια την πολυτέλεια να λέει παντού όχι…
Θ.Μ.: Σύμφωνα με τον ΙΓΜΕ είμαστε η πρώτη χώρα σε πάρα πολλά μεταλλεύματα στον κόσμο, όπως επίσης έχουμε πολύ καλή θέση στην εξόρυξη άλλων μεταλλευμάτων. Όλα αυτά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα δεν υστερεί, αυτό όμως δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει την χρεοκοπία της χώρας. Οι όροι του μεταλλευτικού κώδικα είναι αποικιοκρατικοί. Με κανένα τρόπο αυτή η εξόρυξη των μεταλλευμάτων δεν είναι προς ωφελεία της χώρας, όταν απαγορεύεται οποιαδήποτε φορολογία, απαγορεύονται οποιαδήποτε τέλη ή οποιαδήποτε επιβάρυνση πάνω στα μεταλλεύματα και τις μεταλλευτικές εταιρείες και έχουν απεριόριστη εξουσία στο χώρο που ασκούν την μεταλλευτική τους δραστηριότητα και από την στιγμή που θα βάλουν πόδι σε ένα τόπο από εκεί και πέρα είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι. Αυτό είναι γνωστό και για αυτό πολλές εταιρείες είναι διατιθέμενες να ρισκάρουν πολλά λεφτά, προκειμένου να προσπαθήσουν να βάλουν πόδι σε αυτές τις περιοχές.
ΠτΘ: Εξ όσων λέτε κατανοώ ότι δεν εμπιστεύεστε το κράτος όσον αφορά την υποχρέωση ελέγχων που έχει απέναντι στην επιχειρηματικότητα αλλά ούτε και τις συγκεκριμένες εταιρείες σε ό,τι αφορά την καλή τους πίστη σε σχέση με το περιβάλλον…
Θ.Μ.: Δεν είναι μια συγκεκριμένη αντίληψη. Έχω μελετήσει το θέμα της Χαλκιδικής και του Περάματος και έχω καταλήξει στο να πω ότι μας λένε ψέματα σε πολλά σημεία. Όσον αφορά στην ανταποδοτικότητα θα πάρω ως παράδειγμα αυτό που υπόσχονται για τη Θράκη Ένα εκατομμύριο το χρόνο που αντιστοιχεί σε δέκα ευρώ στα χίλια οχτακόσια ευρώ που παίρνουν για την ουγκιά
Οι εταιρείες χρυσού τα έργα που χρειάζεται να κάνουν για τις δικές τους επενδύσεις τα ονομάζουν κοινωνικά
ΠτΘ: Όσον αφορά στα ανταποδοτικά τέλη οι εταιρείες υπόσχονται ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων και τόπων ιστορικής εκμεταλλευτικής σημασίας, αντιπλημμυρικά έργα, δίκτυα ύδρευσης και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας , δασοπυρόσβεση, δασοπροστασία και σχολή μαθητείας…
Θ.Μ.: Να τα πάρουμε με τη σειρά. Η σχολή μαθητείας έχει να κάνει κυρίως για να βγάζουν οι ίδιοι στελέχη. Όσον αφορά στην ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων και τόπων ιστορικής εκμεταλλευτικής σημασίας ουσιαστικά προσπαθούν να βρουν διέξοδο για το τι θα κάνουν με τα μεταλλεία τα οποία είναι αδρανή και δεν μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν. Όσον αφορά στα αντιπλημμυρικά έργα έχω να πω ότι οι μεγάλες πλημμύρες τα τελευταία χρόνια στην Χαλκιδική οφείλονται εξ ολοκλήρου στα χρυσορυχεία. Όσον αφορά στα δίκτυα ύδρευσης και διανομής ηλεκτρικής ενέργειας είναι μια επένδυση που μπορεί να προσφέρει, αλλά η Χαλκιδική δεν είναι μια περιοχή που δεν έχει δίκτυα. Θα έλεγα ότι αυτά που χρειάζεται να κάνουν για τις δικές τους επενδύσεις τα ονομάζουν κοινωνικά, γιατί για τις δικές τους ανάγκες χρειάζονται να κάνουν δίκτυα για την μεταφορά και από εκεί και πέρα μπορεί να κάνουν και κάποια παράκαμψη αλλά η περιοχή έχει και νερό και ρεύμα. Την έχω επισκεφτεί πολλές φορές και τη γνωρίζω καλά. Να πω όμως ότι τα δίκτυα ύδρευσης καταστρέφονται από τις εκρήξεις που γίνονται στα ορυχεία και τις δονήσεις του εδάφους, οπότε σαφέστατα όταν καταστρέφω κάτι πρέπει να το φτιάξω.
Αυτό που δεν μας λένε είναι τι θα γίνουν οι χιλιάδες τόνοι των τοξικών αποβλήτων που παράγονται γιατί για κάθε γραμμάριο χρυσού έχουμε περίπου ένα τόνο τοξικών αποβλήτων.
Η προηγούμενη γενιά και η σημερινή το μόνο που έκανε ήταν να δανείζεται συνεχώς από τις μελλοντικές γενιές και οικονομικά και περιβαλλοντικά και κοινωνικά
ΠτΘ: Η κοινωνία της Χαλκιδικής είναι διχασμένη και μάλιστα θα έλεγα ότι υπάρχει και μια πλειοψηφία υπέρ της συγκεκριμένης επένδυσης…
Θ.Μ.: Αν δούμε το θέμα των λιπασμάτων που χρησιμοποιούν οι αγρότες και τις ασθένειες που έχουν προκαλέσει, αν δούμε διάφορα που οι κίνδυνοι και οι απειλές από τη χρήση τους αφορούν στο μέλλον και δεν είναι άμεσες, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η θέση μας είναι διαφορετική από το όταν αρχίζουν αυτά και τα νοιώθουμε στο πετσί μας. Μπορούμε σήμερα να ισχυριζόμαστε ότι τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα είναι ακίνδυνα για τα νερά και την υγεία των αγροτών;
ΠτΘ: Αυτό το επιχείρημα θα μπορούσε κάποιος να σας το αντιστρέψει και να σας πει ότι με την ίδια λογική κόψτε τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα…
Θ.Μ.: Είμαστε συνεπείς στον αγώνα μας..
ΠτΘ: Λέγεται όμως ότι η οικονομία και η εξέλιξή της δεν συμβαδίζει με ένα τέτοιο παραγωγικό πρότυπο…
Θ.Μ.: Το αντίθετο, είναι βιώσιμο, γιατί αυτά δεν μας δίνουν μέσα στο χρόνο βιωσιμότητα. Τι θα κάνουμε όταν όλα αυτά τα τοξικά θα έχουν καταστρέψει το νερό για τα παιδιά μας, όταν θα έχουν καταστρέψει τον τόπο και δηλητηριάσει το DNA των παιδιών μας, όπως έγινε με τα πυρηνικά; Μπορεί σήμερα στην Ελλάδα η κοινή γνώμη να τάσσεται ξεκάθαρα κατά των πυρηνικών εργοστασίων, αλλά αυτό δεν ήταν πάντα έτσι, και έχει να κάνει με τους αγώνες του οικολογικού κινήματος. Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε τους κινδύνους που έχουμε μπροστά μας. Κάθε φορά πού πηγαίνω στο περιφερειακό συμβούλιο η αγωνία μου είναι να μειώσω το χρέος που αφήνουμε στις μελλοντικές γενιές, το οικονομικό, το κοινωνικό και το περιβαλλοντικό. Αυτό που έκανε η προηγούμενη γενιά και η σημερινή είναι να δανείζεται συνεχώς από τις μελλοντικές γενιές και οικονομικά και περιβαλλοντικά και κοινωνικά. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούμε και ο πλούτος βρίσκεται εκεί δίπλα μας. Οι εξαγωγές μας προς τη Δυτική Ευρώπη σε ό,τι αφορά στα αγροτικά προϊόντα έχουν μειωθεί γιατί χρησιμοποιούμε πολλά χημικά και φυτοφάρμακα και ενώ παλιότερα τα φρούτα και τα λαχανικά τα ζητούσαν σήμερα δεν τα θέλει. Το λέω αυτό γιατί πρόσφατα φιλοξένησα μια γερμανίδα συγγραφέα που θέλοντας να βοηθήσει στην κρίση μας έλεγε να αλλάξουμε τον τρόπο που παράγουμε. «Έχετε ένα θησαυρό και τον δηλητηριάζετε», μας είπε.
Στο περιφερειακό συμβούλιο δεν έχει έρθει κανένα θέμα περιφερειακού σχεδιασμού
ΠτΘ: Πώς αποτιμάτε κ. Μακρή την μέχρι τώρα πορέια του Περιφερειακού συμβουλίου;
Θ.Μ.: Δεν είμαι ευχαριστημένος, γιατί δεν έχει έρθει στο περιφερειακό συμβούλιο κανένα θέμα περιφερειακού σχεδιασμού για κανένα τομέα. Έρχονται αποσπασματικά θέματα, μας καλούν να ψηφίζουμε έργα μεμονωμένα. χωρίς να έχουμε συζητήσει και να έχουμε καταλήξει στο τι μοντέλο θέλουμε και πού πρέπει να πάμε. Είναι αυτό που λέμε, όπως δουλεύαμε πάντα δουλεύουμε και τώρα, χωρίς να εξετάζουμε τη σημερινή κατάσταση. Βρισκόμαστε σε μια τρομερή κρίση και για αυτό έχω ζητήσει επανειλημμένα από το προεδρείο και από τον κ. περιφερειάρχη να συζητήσουμε για την τοπική οικονομία και την κοινωνική αλληλεγγύη. Το έφερα ως θέμα ημερήσιας διάταξης στο προηγούμενο περιφερειακό συμβούλιο και το απέσυρα γιατί θεώρησα απαράδεκτο να συζητάμε μετά από τρεις ώρες θέματα προ ημερησίας διατάξεως. Δεν έχει συζητηθεί στην ουσία κανένα θέμα περιφερειακού σχεδιασμού και αυτό είναι πρόβλημα, γιατί αν δεν συζητήσουμε για αυτόν, δεν θέσουμε τις προτεραιότητες, ειδικά σε μια περίοδο τεράστιας οικονομικής κρίσης που έχει πολύ μεγάλη επίδραση στον τόπο μας και η ανεργία έχει περάσει το 20% στην περιφέρειά μας επίσημα, πώς θα μπορέσουμε να επιλέξουμε έργα; Όλα τα έργα είναι καλά αν όμως πρέπει να επιλέξεις και να θέσεις προτεραιότητες αυτό αφορά στο δικό μας ρόλο».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
