Γιωργος Πεταλωτης, Εγω δεν «κωλωνω» να περπατω μεσα στον κοσμο

Έχοντας αφήσει πίσω του το βαρύ φορτίο του κυβερνητικού εκπροσώπου και της καθημερινής του έκθεσης στους κινδύνους της δημοσιότητας ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Πεταλωτής μιλώντας στο ραδιόφωνο του Παρατηρητή και στην εκπομπή του Δάμωνα Δαμιανού «Αιχμή του Δόρατος» δημιουργεί αίσθηση με τα όσα καταθέτει τόσο για τη σχέση του με τους αγανακτισμένους και διαμαρτυρόμενους πολίτες όσο και για την αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ για τις βιαιότητες εναντίον βουλευτών των τελευταίων εβδομάδων. Εντύπωση προκαλεί παράλληλα το γεγονός ότι ο κ. Πεταλωτής επισημαίνει ότι η Ελλάδα δεν σώθηκε μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου σχεδίου δημοσιονομικής σταθερότητας και ότι υπάρχουν πολλά ακόμη να γίνουν ώστε η Ελληνική κοινωνία να ξαναβρεθεί σε απάνεμα λιμάνια οικονομικής ανάπτυξης.

ΠτΘ: κ. Πεταλωτή πώς αποφασίσατε να βάλετε πυρ ομαδόν εναντίον του ΣΥΝ τη στιγμή, που κατά την προσωπική μου άποψη, υπάρχει μια ευρύτερη λαϊκή δυσαρέσκεια που τέμνει οριζόντια το πολιτικό σύστημα και τους πολίτες και δεν μπορεί να προέρχεται μόνο από ένα κόμμα του 4%;
Γ.Π.: κ. Δαμιανέ να κρατήσω ότι μιλάτε για ΣΥΝ και όχι για ΣΥΡΙΖΑ και αυτό έχει την αξία του, γιατί άλλο ο ΣΥΝ και άλλο ο ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι γύρω από το ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν δεκάδες οργανωμένες τάσεις, οι οποίες αποδεικνύεται ότι είναι οι πιο δυναμικές και οι πιο ανήσυχες, υποτίθεται, της ελληνικής πολιτικής σκηνής, που υπερακοντίζουν πολλές φορές και άλλων εξωκοινοβολευτικών αριστερών οργανώσεων, που δρουν πολιτικά χωρίς να ασπάζοναι βιαιότητες και αθλιότητες τις όποιες πολλές φορές ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο εγκολπώνει αλλά και εκφράζει με τον πλέον επίσημο τρόπο μέσω του αρχηγού του, κ. Τσίπρα.
Από εκεί και πέρα θέλω να επισημάνω ότι δίνουμε μεγαλύτερη βαρύτητα απ’ ό,τι πρέπει στις σχέσεις ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε δικαίωμα και κριτική να κάνουμε για το πώς παρεκκλίνει ακόμη και από τη δημοκρατική νομιμότητα ένα κοινοβουλευτικό υποτίθεται κόμμα, αλλά το θέμα της αγωνίας της κοινωνίας που αμφισβητεί και έχει τις αντιρρήσεις της, – και αυτή την αγωνία την εκφράζουν πρώτοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, – δεν μπορεί να την ενσωματώνει και να την εκφράζει και μάλιστα με ένα οριζόντιο τρόπο, ένα συγκεκριμένο κόμμα του 4% ή του 54%. Να ξεκαθαρίσω ότι υπάρχει η κοινωνία η οποία έχει κάθε δικαίωμα και όλες τις θεμιτές ενστάσεις να εκφράζει, να αμφισβητεί, να εγείρεται και να ανησυχεί, γιατί πληρώνει τις αμαρτίες δεκαετιών του πολιτικού συστήματος, όπως και εμείς οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σήμερα, και από την άλλη υπάρχουν κάποιοι, μεταξύ των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΣΠΙΘΕΣ ή κάποιες άλλες οργανώσεις, που κινούνται σε παρυφές άγνωστες που προσπαθούν να καπηλευτούν και να εκμεταλλευτούν αυτή την αγωνία. Τις κινητοποιήσεις σαφώς και δεν τις κάνουν αυτές οι πολιτικές οργανώσεις αλλά πολλές φορές τις βιαιότητες και τις προκαλούν αλλά και πρωτοστατούν στελέχη ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ.

Συλλογικά και ισοπεδωτικά δεν μπορούμε να καταδικάζουμε ούτε πολιτικές δυνάμεις ούτε πρόσωπα

ΠτΘ: Ένα θεμελιακό ερώτημα θα μπορούσε να είναι κ. Πεταλωτή αν όλοι εσείς που διαχειριστήκατε το προηγούμενο σύστημα με τη μορφή που είχε με το πελατειακό κράτος, με την αναξιοκρατία, με το ρουσφέτι, με την ανταλλάξιμη ψήφο είστε ικανοί να κάνετε την γέφυρα ώστε να περάσουμε στην επόμενη μέρα;
Γ.Π.: Είναι ένα ζήτημα που αρχίσαμε να το ακούμε πλέον. Δεν θα μπορούσα να αντιληφθώ πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Δηλαδή να καταργηθούν τα σημερινά κόμματα, να κλείσει η Βουλή, να υπάρξουν άλλου είδους ενέργειες έτσι ώστε από όλο αυτό να βγει κάτι νέο; Δεν γίνεται και δεν θα το επιτρέψουμε να γίνει, γιατί αν καταργηθούν τα κόμματα τα οποία έχουν μια ιστορία με μελανά σημεία- χωρίς να τα ισοπεδώνουμε όλα- δεν ξέρουμε τι θα έρθει. Θα πρέπει να προσδιορίσουμε τι είναι προοδευτικό και τι συντηρητικό και εν πάση περιπτώσει, αν το θέλουν έτσι, τι είναι παλιά και τι νέο. Πάντως συλλογικά και ισοπεδωτικά δεν μπορούμε να καταδικάζουμε ούτε πολιτικές δυνάμεις ούτε πρόσωπα. Ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με στοχοποίηση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι δείχνουν μια πολύ μεγάλη τόλμη και γενναιότητα στην πολιτική τους διαδρομή σήμερα όπου αμφισβητούν πολλές φορές κεντρικές επιλογές του κόμματός τους. Αυτό ποτέ δεν έγινε και δεν γίνεται σήμερα από κανένα κόμμα.

ΠτΘ: Αμφισβητούν αλλά ψηφίζουν…
Γ.Π.: Βεβαίως, γιατί είναι υπεύθυνοι. Είμαστε υπεύθυνα πολιτικά πρόσωπα και έχουμε υποχρέωση να ψηφίζουμε τη μη χρεοκοπία της χώρας. Αν κάποιοι θέλουν να ποντάρουν στην χρεοκοπία για να επιβιώσουν πολιτικά αλλά και να συμπαρασύρουν την πολιτική τους χρεοκοπία μέσα από αυτό, εμείς έχουμε την ευθύνη σήμερα ως κυβερνητική πλειοψηφία και ως κυβέρνηση να μην οδηγήσουμε τη χώρα σε χρεοκοπία.
Μπορεί η εικόνα που έχουμε στο μυαλό μας να είναι αυτή των αγανακτισμένων της πλατείας -και ο χαρακτηρισμός «αγανακτισμένος» χωρά πολύ συζήτηση-, η πάνω και κάτω πλατεία, οι αριστεροί και βολεμένοι που χάνουν, οι άνεργοι που έχουν πραγματικό ζήτημα. Υπάρχει και μια πραγματικότητα που στην ελληνική περιφέρεια είναι τελείως διαφορετική και για όλους εμάς που κυκλοφορούμε στις περιφέρειές μας και δεν «κωλώνουμε» από είκοσι και τριάντα υποτιθέμενους αγανακτισμένους.
Η κρίση είναι οξυμμένη, βρισκόμαστε στο αποκορύφωμά της, έχουμε αμφισβήτηση της καθημερινότητάς μας και του επιπέδου ζωής μας στον υπέρτερο βαθμό που έχουμε ζήσει ως ελληνική πραγματικότητα, αλλά υπάρχει και μια ολόκληρη Ελλάδα η οποία στέκεται, η οποία αντέχει.

ΠτΘ: Και αναστενάζει…
Γ.Π.: Φυσικά και αναστενάζει αλλά αντιλαμβάνεται και δεν πετροβολά.

Όσα δεν κάναμε όλοι μας τόσα χρόνια τώρα τα βρίσκουμε μπροστά μας.

ΠτΘ: Τα έχετε βάλει με όλες τις κοινωνικές ομάδες. Οι επαγγελματίες διαμαρτύρονται, οι πανεπιστημιακοί, οι ταξιτζήδες, οι υπάλληλοι, όλες οι κοινωνικές ομάδες. Θεωρείτε ότι μέσα σε ένα καλοκαίρι θα αλλάξετε την ελληνική κοινωνία;
Γ.Π.: Κάνετε λάθος. Η σκέψη αυτή είναι που μας έφερε στο σημείο στο οποίο υπάρχουμε. Δηλαδή το να προσπαθείς να τα έχεις καλά με τους εστιάτορες, με την Ομοσπονδία, το να προσπαθείς να τα έχεις καλά με κάποιους καθηγητές που μπορεί να είναι εξαιρετικοί αλλά συζητούν και λειτουργούν με την ιδιότητα των συνδικαλιστών. Ακριβώς όλο αυτό το πράγμα είναι το πελατειακό και συντεχνιακό, όχι από την πλευρά των ανθρώπων του επαγγέλματος γιατί σαφέστατα ο κ. Αργυρόπουλος έχει υποχρέωση να βλέπει την επαγγελματική ομάδα την οποία εκπροσωπεί, ο Κώστας ο Ρέμελης έχει υποχρέωση να υπερασπίζεται μια κατάσταση στην οποία είναι πρύτανης το ίδιο και οι ταξιτζήδες που δουλεύουν για το ψωμί τους είναι και δικαιολογημένοι και υποχρεωμένοι να τα πουν. Εμείς ως πολιτικό σύστημα όταν χαϊδεύαμε τα αυτιά όλων όσων έρχονταν στα πολιτικά μας γραφεία για να μας πουν μην ανοίγετε τα κλειστά επαγγέλματα και φθάσαμε να έχουμε εκατοντάδες κλειστά επαγγέλματα, μην πειράζετε το πανεπιστήμιο το οποίο γνωρίζουμε πόσο υποβαθμισμένο είναι, τι πτυχία και τι εκπαίδευση παρέχει, πώς γίνονται τα μεταπτυχιακά, τι αντίκρισμα έχουν τα παιδιά μας βγάζοντας αυτά τα πανεπιστήμια.
Εμείς από την πρώτη στιγμή αποφασίσαμε να κάνουμε κάποια πράγματα όχι επειδή είμαστε καλοί σαν άνθρωποι ή επειδή είμαστε σοσιαλιστές αλλά επειδή η ίδια η αναγκαιότητα και η ίδια η πράξη μας έφερε αντιμέτωπους με το δίλημμα, «ή κάνουμε μια από τα ίδια και πάμε για φούντο σαν χώρα ή προσπαθούμε να αλλάξουμε τα πάντα με τα ελλείμματα με αστοχίες με καθυστερήσεις». Όσα δεν κάναμε όλοι μας τόσα χρόνια τώρα τα βρίσκουμε μπροστά μας. Αν κάποιοι θέλουν να χαϊδεύουν κάποιους που δικαιολογημένα χάνουν τα προνόμιά τους ή και το ίδιο τους το ψωμί αλλά με στρεβλές καταστάσεις που εξυπηρετούσαμε μέχρι σήμερα, τότε πραγματικά έχουμε μια διαφορετική λογική την οποία εμείς παλεύουμε.

Ζούμε το απότοκο και το αποκορύφωμα μιας κρίσης

ΠτΘ: Είναι δυνατόν όλοι οι υπόλοιποι να σας εγκαλούν για μια πολιτική την οποία μόνο εσείς θεωρείτε ότι είναι η ενδεδειγμένη;
Γ.Π.: Με την αγωνία και την υπευθυνότητα που αισθάνομαι ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ως υπουργός τονίζω ότι θα πρέπει όλοι να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε από εδώ και πέρα. Να αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό που ζούμε σήμερα δεν είναι απότοκο ενός μνημονίου το οποίο ψευδεπίγραφα έλεγε η Νέα Δημοκρατία και κάποιοι άλλοι, αλλά ζούμε το απότοκο και το αποκορύφωμα μιας κρίσης. Δεν φταίει κανένα μνημόνιο, καμία κυβερνητική πολιτική. Αυτή την κρίση έχουμε υποχρέωση να την ξεπεράσουμε και κυρίως όλοι οι πολίτες. Επειδή έρχομαι σε επαφή με τον απλό κόσμο, θα πω ότι αντιλαμβάνεται αυτά, που κάποιοι που κινούν τα νήματα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, αρνούνται να αντιληφθούν. Πρέπει να δούμε μετά την κρίση πλέον.

ΠτΘ: Πολλοί δικαστές που δικάζουν στην έδρα ταυτόχρονα κάνουν διδακτορικά και μεταπτυχιακά στο πανεπιστήμιο σε καθηγητές που ταυτόχρονα είναι και δικηγόροι που δικάζουν στην αίθουσα του δικαστηρίου έχοντας πάνω στην έδρα τους φοιτητές τους. Αυτό δεν αφορά στην απονομή μιας δίκαιης δίκης;
Γ.Π.: Θα προχωρήσω την σκέψη σας και θα σας δώσω ένα μεγαλύτερο επιχείρημα. Εξ όσων γνώριζα οι δικαστές εισέρχονται σε μεταπτυχιακά τμήματα χωρίς εξετάσεις, απλά εγγράφονται. Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει κάτι και αυτό το λέω με κάποια επιφύλαξη. Αυτό βέβαια έχει ένα συγκεκριμένο νόημα, χωρίς να υπερασπίζομαι τίποτα από αυτά. Θέλουμε δικαστές όσον το δυνατόν περισσότερο μορφωμένους, γιατί όσο πιο μορφωμένος είναι ο δικαστής τόσο πιο χρήσιμος είναι σε νομικό επίπεδο για τη δικαιοσύνη. Αν δημιουργούνται σχέσεις εξάρτησης που θα πρέπει και το πανεπιστήμιο να τη δει. Επειδή το θέμα το βάζετε σε δημόσιο διάλογο είμαι σίγουρος ότι μπορούμε να το δούμε όλοι μας.

Μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι ψηφίσαμε το μεσοπρόθεσμο και βγήκαμε από την κρίση

ΠτΘ: Μου είπατε πολλά. Σε ένα πράγμα όμως ο ελληνικός λαός δεν βρίσκει απάντηση και στοιχειώνει τα όνειρά του καθημερινά. Φαίνεται ότι την χρεοκοπία δεν την αποφύγαμε παρά το γεγονός ότι ψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο ο εφαρμοστικός νόμος και κάναμε ό,τι μας ζήτησαν οι δανειστές μας. Τι θα συμβεί το φθινόπωρο;
Γ.Π.: Αλλοίμονο αν πιστεύαμε ότι με την ισχύ ενός νόμου όπως ήταν το μνημόνιο ή το μεσοπρόθεσμο ότι είτε θα σωθούμε είτε θα καταστραφούμε.

ΠτΘ: Θα σωθούμε;
Γ.Π.: Και το μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο στρατηγικό σχέδιο δίνει κατευθύνσεις και στόχους όμως μέσα σε ένα ρευστότατο κοινωνικό και πολιτικό- και κυρίως οικονομικό τοπίο. Η μάχη που δίνουμε είναι καθημερινή. Κανείς δεν μας έδωσε μια συνταγή όπως και κανείς δεν μας επέβαλλε πώς θα πρέπει να την ακολουθήσουμε. Είχαμε και άλλη επιλογή, να χρεοκοπήσουμε. Είπαμε για να μην χρεοκοπήσουμε να δανεισθούμε και οι εταίροι μας που τους βρίζουμε, και είναι εύκολο να εκτονωνόμαστε εναντίον τους, ζητούν κάποια εχέγγυα και κάποιες εγγυήσεις γιατί και τα ποσά που μας δανείζουν είναι δυσθεώρητα από την άλλη όμως έχουμε και μια ελληνική πολιτεία που πολλές φορές έχει αποδειχθεί άκρως αναξιόπιστη στο να επιστρέψει αυτά τα χρήματα. Ο αγώνας που δίνουμε είναι καθημερινός, είναι αγώνας με στόχους που βάζουμε ως κυβέρνηση και ως πολιτεία και εκεί φυσικά κρινόμαστε πρώτα η κυβέρνηση αλλά και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ως προς την υπευθυνότητα που θα πρέπει να δείχνουμε. Κυρίαρχα κρίνεται και θα κρίνεται η κυβέρνηση αλλά μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι ψηφίσαμε το μεσοπρόθεσμο και βγήκαμε από την κρίση.

Ο ευρύτερος δημόσιος τομέας τροχοπέδη για την ανάπτυξη

ΠτΘ: Δημόσιοι υπάλληλοι θα απολυθούν;
Γ.Π.: Πρώτα απ’ όλα σύμφωνα με το Σύνταγμα οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν μονιμότητα και κανείς δεν πρόκειται να απολυθεί. Στην Ελλάδα όμως ανακαλύψαμε πολλές εργασιακές μορφές για να ξεγελάμε τους ίδιους μας τους εαυτούς. Μιλάμε για ευρύτερο δημόσιο τομέα και αυτόν τον κάναμε μεγαλύτερο από το δημόσιο τομέα. Εάν δεν υπάρξει εξορθολογισμός του ευρύτερου δημόσιου τομέα τις αμαρτίες του οποίου πληρώνουμε σήμερα δεν μπορούμε να πάμε μπροστά. Άρα, χρειάζεται ένας εξορθολογισμός με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Το πρώτο μέλημά μας είναι να μην χάνονται θέσεις εργασίας και να μην κινδυνεύουν άνθρωποι που έχουν επενδύσει οικογενειακά και εργασιακά πάνω σε μια θέση. Αλλοίμονο αν ξεκινήσουμε από εκεί. Δεν μπορούμε όμως να αφήσουμε ανοικτές καταστάσεις ενός δημοσίου που όχι μόνο δεν βοηθά αλλά πολλές φορές ακόμη και σήμερα γίνεται τροχοπέδη στο να μπορέσουμε αναπτυξιακά να προχωρήσουμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.