Γιωργος Μηνοπουλος, Το εργο μου, αν και σιωπηλα, υιοθετηθηκε απο τον κοσμο Θα συνεχισω να ειμαι ενεργος πολιτης

Την τελευταία του συνέντευξη ως υπερνομάρχης Ροδόπης Έβρου παραχώρησε στον ΠτΘ ο Γιώργος Μηνόπουλος. Τέσσερα χρόνια στο τιμόνι της Διευρυμένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, ενός θεσμού που κλείνοντας δεκάξι χρόνια ζωής παύει να υφίσταται, ο Γιώργος Μηνόπουλος άφησε το δικό του στίγμα και έδωσε μια άλλη πνοή σε ένα θεσμό που για πολλούς θεωρούνταν άοσμος και τυπικός. Δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στον τομέα του πολιτισμού έθεσε τις βάσεις για πρωτοβουλίες σημαντικές που αφορούν στην ιστορία, στην παράδοση του τόπου αλλά και προχώρησε σε δράσεις που επικεντρώνουν στην κοινωνία μέσα από το πνεύμα του εθελοντισμού. Το έργο του αγκαλιάστηκε από τους πολίτες της περιοχής και δίκαια μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους προέδρους της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης – Έβρου…

Ο θεσμός της Υπερνομαρχίας προστάδιο καλλιέργειας περιφερειακής αντίληψης

ΠτΘ: κ. Μηνόπουλε ο θεσμός της Υπερνομαρχίας δέχθηκε πολλές κριτικές όσον αφορά στο ρόλο που είχε και τις αρμοδιότητες. Τέσσερα χρόνια υπηρετήσατε το θεσμό της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Ποια είναι η άποψή σας για αυτόν;
Γ.Μ.: Προσωπικά πιστεύω ότι ο θεσμός αυτός ήταν πολύ σημαντικός για την περιοχή μας και αν εξελισσόταν θα ήταν και για όλη την χώρα, γιατί σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αυτή ήταν η σκέψη του πρώην υπουργού Εσωτερικών κ. Παυλόπουλου. Αυτό το λέω, γιατί, κατά την άποψή μου, με τον «Καλλικράτη», που αποτελεί εξέλιξη αυτού του θεσμού, κάναμε ένα βήμα πίσω. Κατά την άποψή μου το σημαντικό του θεσμού της Υπερνομαρχίας ήταν ότι στη διοικητική ένωση δύο νομών, σε κάποιες περιοχές τριών, οι νομαρχιακοί σύμβουλοι αντλούσαν δύναμη και ψήφους από το σύνολο των νομών. Αυτό το συνειδητοποίησα αργότερα κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων των επιτροπών, προκειμένου να στηρίξουμε το έργο συλλόγων, οι νομαρχιακοί σύμβουλοι, ενώ προέρχονταν από τον Έβρο έδειχναν ενδιαφέρον και για τη Ροδόπη και το αντίστροφο. Αποτελούσε δηλαδή ένα προστάδιο καλλιέργειας περιφερειακής αντίληψης. Με τον Καλλικράτη κάναμε ένα βήμα πίσω, εφόσον οι περιφερειακοί σύμβουλοι αντλούν την δύναμή τους ο καθένας από το νομό του. Για μένα αποτελεί μειονέκτημα ότι είναι αιρετός ο επικεφαλής του νομού, διότι υπάρχει κίνδυνος δυαρχίας, ενώ αν ορίζονταν από τον περιφερειάρχη υπήρχε ο κίνδυνος υπερεξουσίας του περιφερειάρχη. Πρότασή μου ήταν ο περιφερειάρχης να τους προτείνει και να κρίνονται αυτοί από τα 2/3 του Περιφερειακού Συμβουλίου, ανάλογα με αυτό που γίνεται με τους Επιτρόπους στην ΕΕ. Όλοι θυμόμαστε την Μαρία Δαμανάκη, το διάβασμα που έκανε και τις εξετάσεις που έδωσε για να είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κάτι που δεν κατάφερε η υποψήφια της Βουλγαρίας. Αυτό λοιπόν είναι πολύ σημαντικό για μένα, και το έζησα σε όλη την περιφέρεια, επισκεπτόμενος δήμους και κοινότητες, όπου διέκρινα μια ομοιογένεια, δηλαδή χωρίς να χάνουμε την τοπικότητά μας δεν αναπτύσσαμε τον τοπικισμό.

Ήθελα να περπατήσω περισσότερο την Κομοτηνή

ΠτΘ: Πώς αισθάνεσθε τώρα με το τέλος της τετραετίας;
Γ.Μ.; Λυπάμαι γιατί αποσύρομαι από την Κομοτηνή. Όταν ήρθα αισθανόμουν λίγο περίεργα. Την γνώριζα διαφορετικά. Η πολυπολιτισμικότητά της, οι άνθρωποί της, το χρώμα της, ο χαρακτήρας της, το πανεπιστήμιο, οι εκδηλώσεις, και όσο κι αν φαίνεται περίεργο αισθανόμουν ξένος. Μπορεί να ζούσα στην Αλεξανδρούπολη αλλά ήμουν ξένος. Αυτά όλα τα συμπτύξαμε, και αν θέλετε έχοντας και μια εμπειρία και από το Πανεπιστήμιο και ειδικότερα από την Ιατρική και από την εμπειρία που είχα από την ενασχόλησή μου με τον πολιτισμό μέσω του Συλλόγου Αρχαιοφίλων και με την συνεργασία που είχαμε μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων με την Βουλγαρία με την Τουρκία, δημιουργήσαμε ένα δίκτυο, ένα σχηματισμό παραγωγικό και αποδοτικό, γιατί πάντα στο μυαλό μας, – μπορεί με τους γείτονες να είχαμε διαφορές, και δεν ξέρω τι θα γίνει στο μέλλον, – είχαμε να συμβαδίζουμε, γιατί αν δεν γίνει αυτό ούτε εμείς θα προκόψουμε ούτε αυτοί. Με αυτό το πνεύμα δουλέψαμε. Πραγματικά με πιάνει μελαγχολία που φεύγω από την Κομοτηνή και δεν πρόλαβα να τη δω. Ήθελα να την περπατήσω περισσότερο. Εν πάση όμως περιπτώσει γνώρισα πολλούς ανθρώπους που με αγάπησαν και τους αγάπησα και πιστεύω πως δεν θα χάσουμε την επαφή μας.

Για μένα ο ρόλος του ενεργού πολίτη είναι ο περισσότερο σημαντικός

ΠτΘ: Σας προβληματίζει το πώς θα λειτουργήσει ο «Καλλικράτης»;
Γ.Μ.: Όλοι μας ζητούσαμε να γίνει ο Καλλικράτης αυτό το μεγάλο βήμα, η μεγάλη περιφέρεια και οι ισχυροί δήμοι, που λειτουργεί σε όλη την Ευρώπη. Υπάρχει ένας προβληματισμός για το αν θα πετύχει αυτό το εγχείρημα. Είμαστε υποχρεωμένοι να πετύχει. Η κατάργηση υπηρεσιών και η δημιουργία εκ του μηδενός της περιφέρειας φαίνεται να είναι δύσκολη, και θα είναι δύσκολη σε μια φάση μεταβατική. Πάντα λέω ότι εμείς οι πολίτες πρέπει να συμπαρασταθούμε σε αυτούς που έχουν εκλεγεί, διότι και ικανοί είναι και όρεξη έχουν, διότι αν πετύχουν θα πετύχουμε εμείς, ενώ αν αποτύχουν θα αποτύχουμε εμείς. Πιστεύω ότι με αυτό το θεσμό παίρνουμε την τύχη στα χέρια μας. Στηρίζουμε αυτή την προσπάθεια και κλείνοντας τον κύκλο μας, -δεκαέξι χρόνια ήταν ο θεσμός της Υπερνομαρχίας, – θα έλεγα ότι ρόλοι για τα άτομα υπάρχουν παντού, ο ενεργός πολίτης για μένα είναι ο περισσότερο σημαντικός ρόλος, και όσοι είναι σε θεσμικές θέσεις είναι για να εξυπηρετούν τον πολίτη.

Με προβληματίζει το μέλλον του συνεδρίου για τον «Ορφέα»

ΠτΘ: Κάνατε απολογισμό του έργου σας τόσο στην Αλεξανδρούπολη όσο και στην Κομοτηνή. Υπάρχουν κάποια σημεία αυτού που χρήζουν συνέχειας. Για παράδειγμα σας προβληματίζει το μέλλον του συνεδρίου για τον Ορφέα, ένα συνέδριο που θα το χαρακτήριζα «παιδί σας»;
Γ.Μ.: Προβληματίζομαι για το μέλλον του συνεδρίου. Ήταν μια συλλογική προσπάθεια στην οποία ήμουν επικεφαλής και ήταν κάτι που με απασχόλησε από τότε που ήμουν στο πανεπιστήμιο. Όταν δόθηκε η ευκαιρία να το κάνουμε, κινητοποιήσαμε πρόσωπα και έτσι διοργανώσαμε τα τρία συνέδρια για τον Ορφέα και η επιτυχία φάνηκε στο τρίτο συνέδριο από την κινητοποίηση των ανθρώπων, και ιδίως των νέων. Το συνέδριο αγκαλιάστηκε από τον κόσμο και πραγματικά ανακαλύψαμε ότι ο Ορφέας είναι δικός μας, και αυτό δεν το λέω με σοβινιστικό τρόπο, αλλά αφού εδώ έδρασε έχουμε την υποχρέωση να μάθουμε για αυτόν, να τον αναδεικνύουμε και να διδασκόμαστε από αυτόν. Τον έχουμε συνδέσει μόνο με την μουσική, αλλά αφορά όλες τις τέχνες , ήταν φιλόσοφος και είχε ασχοληθεί με την κοσμογονία και όλα αυτά δεν μπορούμε να τα προσπερνάμε έτσι. Η τελευταία εισηγήτρια στο τρίτο συνέδριο μίλησε, ύστερα από δική μου πρόταση, για τα μυστήρια και τους μύστες, παρουσία του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ.κ. Ανθίμου, ο οποίος επεσήμανε ότι η ομιλία συνέδεσε τον αρχαίο κόσμο με το Βυζάντιο και το σημερινό. Όσον αφορά στο τι θα γίνει δεν έχω να σας πω κάτι συγκεκριμένο, είμαστε σε μεταβατική περίοδο, υπάρχει μια ανησυχία από τον κόσμο. Το θέμα είναι από εδώ και πέρα να πείσουμε τους νέους φορείς να υιοθετήσουν αυτές τις διοργανώσεις και να τις κάνουν θεσμικές. Η Κομοτηνή πρωτεύουσα της περιφέρειας έχει ένα μέγαρο καταπληκτικό, το Μέγαρο Μουσικής, το οποίο ακόμη δεν παραδόθηκε, όπου μπορούν να γίνουν καταπληκτικά πράγματα. Ο «Ορφέας» μπορεί να μας ενώσει και όχι μόνο την περιφέρειά μας αλλά και με τη νότια Βουλγαρία και την Τουρκία, ώστε να έχουμε μια βάση και να γίνονται διάφορα πράγματα προς διάφορες κατευθύνσεις από ανθρώπους που θα μπορούν να περνάνε αυτά τα πράγματα στον πολύ κόσμο, γιατί αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία, να μην μένουν μόνο στους επιστήμονες αλλά η γνώση να περνά και στο ευρύτερο κοινό.

Με την σημερινή εμπειρία κάποια πράγματα θα τα έκανα διαφορετικά

ΠτΘ: Σε αυτά τα τέσσερα χρόνια κ. Μηνόπουλε υπήρξαν κάποια πράγματα που θα θέλατε να κάνετε αλλά δεν τα προλάβατε;
Γ.Μ.: Θα μπορούσε κανείς να πει ότι δεν πρόλαβα να κάνω το ένα ή το άλλο. Είμαι της άποψης ότι μπορεί πολλά να μην προλάβαμε να τα υλοποιήσουμε, αλλά ο χρόνος δεν τελειώνει, μπορεί για εμάς τους ανθρώπους να τελειώνει ως φυσικά πρόσωπα, αλλά αν κάναμε κάτι καλό, ο επόμενος θα το συνεχίσει. Με την έννοια αυτή δεν μπορώ να πω ότι κάτι δεν πρόλαβα να κάνω. Αν όμως μου κάνετε την ερώτηση αν ξεκινούσα τώρα αν θα τα έκανα με τον τρόπο που έγιναν θα σας έλεγα ότι με την εμπειρία που έχω θα τα έκανα διαφορετικά πιστεύοντας ότι αυτό θα έχει μεγαλύτερη απόδοση στο σύνολο. Αυτό όμως που κάναμε χωρίς να το καταλάβουμε, γιατί πάντα έτσι δρούσα, ήταν η συνεργασία με τους πολίτες. Αυτό που κάναμε για τον εθελοντισμό επισκεπτόμενοι δήμοι και κοινότητες και συνεργαζόμενοι με τους πολίτες ή για τον πολιτισμό, – αυτόν τον πολιτισμό της παράδοσης που βγαίνει μέσα από τα χωριά μας, οι άνθρωποί μας που κρατήσανε την πρωτόλεια μάζα αναλλοίωτη στην καλύτερή της μορφή και αυτό δεν αφορά μόνο τους γέρους αλλά και τη νεολαία που χορεύει και φορά τα παραδοσιακά ρούχα, είναι ότι συντηρήσαμε τον πολιτισμό της παράδοσης. Αυτό τον πολιτισμό της παράδοσης τον αναδείξαμε ως πολιτισμό της νεωτερικότητας. Μη ξεχνάμε ότι στο πρώτο συνέδριο του Ορφέα μπήκε μέσα η γκάιντα και ο Αηδονίδης μας καλωσόρισε με ένα παραδοσιακό τραγούδι το «Φίλοι μ’ καλώς ορίσατε», τραγούδι που τραγούδησε και στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας αλλά και τη νέα χιλιετία. Προσπαθούσαμε αντλώντας δυνάμεις και ιδέες από την παράδοση να το μεταφέρουμε στο σύγχρονο κόσμο. Αυτή την συνεργασία μου τη χάρηκα και σας ευχαριστώ που μου δίνετε την ευκαιρία να ευχαριστήσω δημόσια τους πολίτες, γιατί πραγματικά αυτή η προσπάθεια με γέμισε και με γεμίζει χαρά.

Το μόνο που με στεναχωρεί είναι ότι κάποιες εκδηλώσεις θα μπορούσαν να διοργανωθούν καλύτερα

ΠτΘ: Υπήρξαν κάποιοι που σας πλήγωσαν κατά τη διάρκεια αυτής της τετραετίας;
Γ.Μ.: Στην αρχή θα έλεγα κάποια δημοσιεύματα, στρεβλά θα έλεγα, που με αδικούσαν. Δεν απάντησα ποτέ και αυτό γιατί μια είδηση όταν έχει μια βάση αναδημοσιεύεται, αναπαράγεται. Όταν δεν γίνεται αυτό, έχω την αίσθηση, ότι δεν υιοθετείται από τους πολλούς. Προσωπικά πάντα αποκαλούσα τους δημοσιογράφους συνεργάτες και είστε, γιατί μας κρατάτε σε μια ενεργητικότητα ώστε να μην είμαστε υπερβολικοί προς άλλες κατευθύνσεις ή άδικοι σε άλλες. Έτσι το ξεπέρασα πολύ γρήγορα. Με στενοχωρεί μόνο όταν σκέπτομαι ότι κάποιες εκδηλώσεις θα μπορούσαμε να τις είχαμε κάνει πολύ καλύτερες, αλλά και αυτό ήταν μάθημα για την επόμενη φορά, ώστε να είμαστε περισσότερο ολοκληρωμένοι.

ΠτΘ: Δηλώσατε ότι θα παραμείνετε ενεργός πολίτης. Τι ακριβώς αυτό σημαίνει για εσάς;
Γ.Μ.: Ενεργός πολίτης σημαίνει ότι δεν είσαι αποστασιοποιημένος και παρακολουθείς τα κοινά, όχι απέναντι κάνοντας στείρα κριτική, αλλά δίπλα, γιατί λάθη θα γίνουν όπως και παραλείψεις, αλλά το ισοζύγιο να είναι θετικό. Συμμετέχεις ενεργά και βοηθάς να πάνε τα πράγματα μπροστά και μέσα από τις δράσεις σου δείχνεις ποιος είσαι. Δεν χρειάζεται να είσαι με αυτούς και με εκείνους. Ο, τι έκανα εδώ το έκανα σιωπηλά και αθόρυβα και υιοθετήθηκε το έργο αυτό από τον κόσμο. Χαίρομαι πολύ για αυτό.

ΠτΘ: Πάντως κ. Μηνόπουλε πολλά ακούγονται για την συνέχιση της ενεργούς παρουσίας σας…
Γ.Μ.: Κάποια έχουν βάση κάποια όχι. Θα δούμε.

ΠτΘ: κ. Μηνόπουλε σας ευχαριστούμε πολύ.
Γ.Μ.: Εγώ σας ευχαριστώ και να ευχηθώ σε όλους καλή χρονιά η οποία θα είναι δύσκολη, αλλά η φτώχεια μας δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και θεσμική. Τους θεσμούς μπορούμε να τους βελτιώσουμε, όπως και να βελτιώσουμε τους εαυτούς μας. Προχθές άκουσα να λένε «να μη βλέπουμε μόνο αυτούς που είναι καλύτερα από εμάς αλλά και αυτούς που είναι κατώτερα από εμάς». Ας δίνουμε χέρι βοήθειας με οποιοδήποτε τρόπο, όχι μόνο οικονομική βοήθεια. Ας μη μας λείψει το χαμόγελο και η αισιοδοξία. Περνάμε δύσκολες καταστάσεις και θα τα καταφέρουμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.