Διαλογος του ΠτΘ με υποψηφιους της Ξανθης

Άννα Μεταλλινού  «Η ψήφος ήταν, είναι και θα είναι η δύναμη της κοινωνίας να ανατρέψει αυτά που δεν επιθυμεί»

Αναστασία Μεταλλινού

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ξάνθη, σπούδασε στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και σήμερα ασκεί το επάγγελμα της δικηγόρου στην Ξάνθη. Υπήρξε εθελόντρια Σαμαρείτισσα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, μέλος της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας, της Φιλοπρόοδης Ένωσης Ξάνθης και του Ομίλου Rotaract Ξάνθης.
Τηλ: 6937 451003 –
mail: [email protected]

Μάγδα Καλογιάννη: Απώτερός στόχος μου η ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας του πολίτη

Μάγδα Καλογιάννη

Γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1973. Μεγαλωμένη σε οικογένεια ελεύθερων επαγγελματιών, τελειώνοντας το σχολείο μπαίνει στον επαγγελματικό στίβο όπου και διακρίνεται για την επιχειρηματικότητά της. Από τα 19 της είναι έμπορος και στα 23 παντρεύεται και αποκτά δύο παιδιά. Χωρίς κομματική ταυτότητα και ιδεολογικές προκαταλήψεις, με τοπικιστικό προσανατολισμό, έχει στόχο την ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας του πολίτη.
Τηλ: 6974 643091 –
mail: [email protected]

ΠτΘ: Πώς σχολιάζετε τη βαθιά κρίση της πολιτικής και συλλογικής ζωής και την απροθυμία των πολιτών να ασχοληθούν ουσιαστικά και ενεργά με τα κοινά
Άννα Μεταλλινού: Πιστεύω ότι η κρίση είναι παράλληλα και κοινωνική και κρίση θεσμών και αξιών. Τα προηγούμενα χρόνια, διανύσαμε μια μακρά περίοδο κατά την οποία επικράτησε μια φιλοσοφία υλισμού και ατομικισμού, που σε συνδυασμό με την -σε παγκόσμιο επίπεδο- κατάρρευση πολιτικών ιδεολογιών και τη σταδιακή δημιουργία έλλειψης πίστης σε αξίες όπως η οικογένεια, η δικαιοσύνη και οι ανθρώπινες σχέσεις, δημιούργησαν ένα πρότυπο ανθρώπου που τον αφορά περισσότερο η ατομική, προσωπική του εξέλιξη και δη η οικονομική. Σ’ αυτά τα πλαίσια -και πολύ περισσότερο- κινήθηκαν και οι φορείς της πολιτειακής εξουσίας, επιδεικνύοντας αδιαφορία προς τον πολίτη και τις πραγματικές του ανάγκες και εστιάζοντας στο προσωπικό τους συμφέρον και ανέλιξη, με κάθε μέσο κάποιες φορές. Και λειτούργησαν με τη γνωστή πελατειακή σχέση, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του ανθρώπου να εξασφαλίσει την εργασία και την επιβίωση, αν και σαφώς υπάρχουν πάντα οι λίγες φωτεινές παρουσίες που ήταν έξω από όλα αυτά και λειτουργούν ανιδιοτελώς. Έτσι, οι πολίτες σήμερα έχουν διαμορφώσει πλέον στο μυαλό τους την εικόνα του πολιτικού ως ενός αμοραλιστή που κοιτά μόνο πώς θα κερδίσει από την ενασχόληση του με τα κοινά. Βέβαια και οι πολίτες έχουμε τις ευθύνες μας, γιατί δεν συνειδητοποιήσαμε τη δύναμη της ψήφου και της συλλογικότητας που μπορούν να φέρουν τις μεγάλες ανατροπές. Αλλά και κάποιες φορές «βολευτήκαμε» σε αυτή την κατάσταση της πελατειακής σχέσης που κάπως κάποτε ίσως μας εξυπηρέτησε και επιλέξαμε να μας εκπροσωπούν άνθρωποι που ξέραμε εκ των προτέρων ότι δεν είναι ανιδιοτελείς. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι ο πολίτης που θέλει να ασχοληθεί με τα κοινά θεωρεί ότι θα πρέπει μπει σ’ ένα «παιχνίδι» διαφθοράς και συμφερόντων όπου η κοινή λογική και η αξιοπρέπεια δεν έχουν καμία θέση, οπότε επιλέγει να απέχει απ’ αυτό γιατί δεν τον εκφράζει.
Μάγδα Καλογιάννη: Η κρίση δεν έχει πολιτικά χαρακτηριστικά, αλλά προέρχεται πρωτίστως από την βαθιά και παρατεταμένη κομματικοποίηση της κοινωνικής ζωής. Μια κομματικοποίηση κάθετη και οριζόντια, η οποία πλέον τείνει να αποτελέσει αναπόσπαστο κομμάτι και βασική προϋπόθεση της όποιας οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δραστηριότητάς μας. Αντιθέτως, η πολιτική (και όχι οι πολιτικοί) θριαμβεύει, καθότι όλοι πλέον ασχολούμαστε και προσπαθούμε μέσα από συζητήσεις να εξηγήσουμε τα όποια κακώς δρώμενα και να δώσουμε μόνοι μας λύσεις, εκεί που δεν μπόρεσαν οι πολιτικοί να τα καταφέρουν. Αυτή η κατ’ ανάγκη καθημερινή τριβή μας με τα κοινά, είναι ο ορισμός της πολιτικής των πολιτών και ταυτόχρονα η απόρριψη της πολιτικής των πολιτικών.

ΠτΘ: Πώς χαρακτηρίζετε την παρελθούσα τετραετία, τι θα μπορούσε να γίνει, τι έγινε και τι δεν έγινε
Άννα Μεταλλινού: Θεωρώ ότι δεν έγιναν όσα θα έπρεπε στα καθημερινά πράγματα της πόλης μας και του δήμου ευρύτερα, τα οποία θεωρώ πολύ σημαντικά γιατί η καθημερινότητα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής μας. Δεν δόθηκε έμφαση στην καθαριότητα της πόλης, ψάχνεις να βρεις τους κάδους απορριμμάτων που συνήθως είναι τόσο βρώμικοι κι αυτοί, που δεν θέλεις να τους πλησιάσεις! Στην ανακύκλωση δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα, ενώ μια σύγχρονη πόλη θα έπρεπε να έχει ένα οργανωμένο δίκτυο ανακύκλωσης χαρτιού, αλουμινίου, πλαστικού, προσβάσιμο σε όλο τον πληθυσμό. Παράλληλα, η πόλη μας δεν έχει πράσινο αλλά τσιμέντο και πάλι τσιμέντο και κάποιοι χώροι πρασίνου που υπάρχουν είναι τις περισσότερες φορές απεριποίητοι και εγκαταλελειμμένοι. Και στον χώρο της νέας πλατείας το πράσινο είναι ελάχιστο συγκριτικά με την έκτασή της, θα έπρεπε να έχει λιγότερο τσιμέντο και πλακάκια και να υπήρχαν περισσότερα δέντρα. Επίσης, πεζοδρόμια ουσιαστικά δεν υπάρχουν αφού τα υπάρχοντα είναι είτε διαλυμένα είτε κατειλημμένα από αυτοκίνητα και μηχανάκια. Οπότε ο πεζός καταλήγει να κάνει «σλάλομ» πάνω και κάτω από το πεζοδρόμιο για να βρει ένα χώρο να κινηθεί χωρίς να κινδυνεύει να τον πατήσουν τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Οι δε συμπολίτες μας με κινητικά προβλήματα ή οι μητέρες με τα καροτσάκια των παιδιών, καταλήγουν να νιώθουν αποκλεισμένοι από την καθημερινή τους μετακίνηση και αυτό είναι πραγματικά απάνθρωπο. Αλλά και τα σημεία της πόλης που έχουν πεζοδρομηθεί, δεν είναι ουσιαστικά δρόμοι για τους πεζούς αλλά για τα μηχανάκια, τα αυτοκίνητα και τα ποδήλατα που είτε κινούνται πάνω τους είτε παρκάρουν σ’ αυτούς. Πρέπει επομένως να γίνουν περισσότερα parking, ποδηλατόδρομοι και οι πεζόδρομοι να είναι πραγματικά πεζόδρομοι. Επίσης θα πρέπει να γίνει μια ολοκληρωμένη προσπάθεια του δήμου να αποκτήσουμε και οι πολίτες μια καλύτερη νοοτροπία σε σχέση με την κυκλοφοριακή μας συμπεριφορά και την καθαριότητα. Ακόμη, έχω ακούσει παράπονα από μητέρες που μου λένε ότι δεν υπάρχουν αρκετές παιδικές χαρές και κάποιες που υπάρχουν δεν είναι φροντισμένες και ενέχουν κινδύνους για τα μικρά παιδιά. Πάντως, αυτό που θεωρώ πολύ σημαντικό στην τετραετία που πέρασε, είναι ότι για πρώτη φορά ίσως υπήρξε μια τόσο ισχυρή φωνή αντιπολίτευσης στον δήμο από τον συνδυασμό μας και αυτό είναι εξαιρετικά σπουδαίο.
Μάγδα Καλογιάννη: Επειδή με ένα χαρακτηρισμό μού είναι αδύνατο να περιγράψω ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, θα προσπαθήσω να προσεγγίσω θεματικά, περιγράφοντας διάφορους επιμέρους τομείς. α) Εξωτερική πολιτική: υποβάθμιση του κύρους της χώρας, έλλειψη οράματος, «πόντοι» στα σημεία, αρνητική έκβαση β) Πολιτισμός: φιλότιμες προσπάθειες σε ατομικό έως συλλογικό επίπεδο, ελλιπής αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας σε εθνικό επίπεδο. γ) Τουρισμός: συνεχής πτώση τόσο σε ποιοτικό όσο και σε ποσοτικό επίπεδο δ) Κοινωνία: μερική αποσύνθεση του κοινωνικού μας ιστού, απαξίωση των ικανών, ανάδειξη των εύπορων, αποθέωση των δημοφιλών. Βασικό κριτήριο κοινωνικής καταξίωσης η αναγνωρισιμότητα (με οποιοδήποτε τρόπο). ε) Οικονομία: ο συνεχής καλλωπισμός ενενηνταπεντάχρονης δεσποινίδος, προκείμενου να βρει… νεαρόν για να αποκατασταθεί. Τι θα μπορούσε να γίνει; Μετά Χριστόν όλοι γίνονται προφήτες και δεν θα απαντήσω σε αυτό το σκέλος.

ΠτΘ: Ποια είναι τα κίνητρα που σας ώθησαν να ασχοληθείτε με την τοπική αυτοδιοίκηση
Άννα Μεταλλινού: Το ενδιαφέρον μου για τον χώρο που ζω και εργάζομαι και η πίστη μου στις δυνατότητες της πόλης και του δήμου μας. Είναι άλλωστε καιρός για τους ανθρώπους της δικής μου γενιάς να δράσουμε και να ασχοληθούμε με τα της πόλης μας, να δώσουμε τις ιδέες μας και να τις υλοποιήσουμε, να προσπαθήσουμε να δώσουμε λύσεις σε αυτά που μας προβληματίζουν και μας ενοχλούν. Μεγάλωσα βέβαια και σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον με ανθρώπους που δούλεψαν μέσα σε συλλογικούς φορείς, πίστεψαν σ’ αυτούς και πρόσφεραν με ανιδιοτέλεια στην πόλη. Η μητέρα μου ήταν για χρόνια δημοτική σύμβουλος και μέλος πολλών συλλόγων και ο πατέρας μου διευθυντής του δημοτικού ωδείου της Ξάνθης και ο ιδρυτής της χορωδίας του.
Μάγδα Καλογιάννη: Αρνούμενη να αποδεχθώ πως μια ισοπεδωτική και ανέξοδη κριτική εκ του ασφαλούς αρκεί για να αλλάξει ή έστω να βελτιώσει τα κακώς κείμενα, θεωρώ ότι πρέπει να παλέψουμε και να αφιερώσουμε τον πολύτιμο χρόνο μας, προκειμένου να καταστήσουμε τον πολίτη συμμέτοχο και όχι παθητικό αποδέκτη των όποιων δημοτικών πεπραγμένων. Απώτερός στόχος μου η ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας του πολίτη.

ΠτΘ: Ποιο (ή ποια, αν είναι περισσότερα του ενός) ζήτημα ιεραρχείτε ως μείζον και θέλετε να αγωνιστείτε για την επίλυσή του
Άννα Μεταλλινού: Μ’ ενδιαφέρουν κατ’ αρχήν όλα τα καθημερινά που ανέφερα, τα οποία θεωρώ ουσιώδη για την ζωή μας στην πόλη. Πέραν αυτών, μ’ ενδιαφέρουν τα ζητήματα της κοινωνικής μέριμνας προς τους πολίτες: πρέπει απαραιτήτως να δοθεί βοήθεια στους ανθρώπους που δεν έχουν πόρους για να ζήσουν, στους άστεγους, σ’ αυτούς που νιώθουν αβοήθητοι και εγκαταλελειμμένοι. Αυτοί οι άνθρωποι είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας και μας αφορούν άμεσα, πραγματικά ο καθένας μας ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρεθεί σ’ αυτήν την θέση. Είναι τραγικό να νιώθεις αβοήθητος. Με απασχολεί και ο πολιτισμός με την ευρύτερη έννοια. Η Ξάνθη έχει ανθρώπους αξιόλογους και μια ιστορία στον χώρο του πολιτισμού, αλλά και θεσμούς όπως τις Θρακικές Λαογραφικές Γιορτές, τις γιορτές Παλιάς Πόλης, τις Γιορτές Νεολαίας και το Χατζιδάκειο Φεστιβάλ, που πρέπει να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο. Για να γίνει η πόλη μας ένα κέντρο στη βόρεια Ελλάδα και όχι μόνο, όπου θα βρίσκουν απήχηση νέοι και πρωτοποριακοί αλλά και καταξιωμένοι καλλιτέχνες από τον ελληνικό αλλά και από τον ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό χώρο. Επίσης, θα ήθελα να προσπαθήσω για τη δημιουργία ενός Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου στην Ξάνθη, που θα δώσει νέα ώθηση στον πολιτισμό της.
Μάγδα Καλογιάννη: Ένα είναι το μέγα ζήτημα στον δήμο Ξάνθης και τους δημότες του, αυτό των ίσων ευκαιριών. Λέγοντας ίσες ευκαιρίες δεν εννοώ μόνο τον τρόπο για να εργαστεί κάποιος στον δήμο, αλλά αναφέρομαι σε ίσες ευκαιρίες σε κάθε έκφανση της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας. Ίσες ευκαιρίες: Στον περιπατητή, με την δυνατότητα να μπορεί να κινηθεί με ασφάλεια πάνω στο πεζοδρόμιο. Στον οδηγό, με την δυνατότητα ομαλής κίνησης και στάθμευσης. Στον καταστηματάρχη, με την πάταξη του λαθρεμπορίου. Στον επαγγελματία, με την εκχώρηση έργου κατόπιν διαφανών διαγωνισμών. Στην εργαζόμενη μητέρα, με την δημιουργία βρεφονηπιακών σταθμών. Στα παιδιά, με τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων. Στον αγρότη, με τη δυνατότητα παρουσίας του στις λαϊκές αγορές. Στον εργαζόμενο, με λειτουργία των υπηρεσιών και σε απογευματινό ωράριο. Στον άνεργο, με απασχόληση του σε επί μέρους εποχικές εργασίες. Στον καταναλωτή, με συνεχείς ελέγχους υγειονομικού ενδιαφέροντος. Στον αναξιοπαθούντα, με μέριμνα σίτισης. Στους αθλητές, με ανεκτές αθλητικές υποδομές. Στα άτομα με ειδικές ανάγκες, απελευθερώνοντας τους προβλεπόμενους χώρους και δημιουργώντας νέες προσβάσεις. Στα άτομα της τρίτης ηλικίας, με τη δημιουργία ζεστών φιλικών χώρων. Σε όλους τους δημότες: Σε θέματα ασφάλειας, με την αναδιάρθρωση και εκπαίδευση της δημοτικής αστυνομίας. Σε θέματα ύδρευσης, με νερό που να πίνεται. Σε θέματα εκπαίδευσης, με συντηρήσεις των σχολικών κτιρίων. Σε θέματα περιβάλλοντος, καθαριότητας, σήμανσης των δρόμων, επαρκούς φωτισμού κ.τ.λ.

ΠτΘ: Τι αναμένετε για εσάς και για τον συνδυασμό σας από αυτές τις εκλογές
Άννα Μεταλλινού: Αναμένω -προσωπικά αλλά και για τον συνδυασμό μας- να μας δοθεί η ευκαιρία να προσπαθήσουμε. Και από την πλευρά της διοίκησης του δήμου να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της πόλης μας και να της δώσουμε μια πνοή εξέλιξης. Πιστεύω ότι θα πάμε πάρα πολύ καλά και ότι θα καταφέρουμε σιγά-σιγά ν’ αρχίσει να καλλιεργείται ένα κλίμα εμπιστοσύνης των πολιτών προς τον δήμο και την τοπική αυτοδιοίκηση γενικότερα. Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων με πολλή διάθεση γι’ αυτό που κάνουμε, με αλληλεγγύη και πνεύμα συνεργασίας.
Μάγδα Καλογιάννη: Ας περιμένουμε πρώτα να δούμε αν περιμένουν κάτι από εμάς και τον συνδυασμό μας οι ίδιοι οι πολίτες και μετά τις εκλογές τα ξαναλέμε…

ΠτΘ: Τι θέλετε να καταθέσετε εκτός των παραπάνω ερωτήσεων
Άννα Μεταλλινού: Αντιλαμβάνομαι πλήρως την απαξίωση των πολιτών για την πολιτική και τους ανθρώπους που ασχολούνται με τα κοινά, με όλα αυτά που ακούγονται και συμβαίνουν γύρω μας. Έχουν χαθεί η κοινή λογική, η ανθρωπιά, η ειλικρίνεια, η αξιοκρατία. Όμως, θέλω να ζητήσω απ’ αυτούς να στρέψουν το βλέμμα τους και σε κάποιους ανθρώπους που πραγματικά θέλουν να προσφέρουν με ανιδιοτέλεια και να δώσουν σ’ αυτούς μια ευκαιρία να προσπαθήσουν γι’ αυτό. Η ψήφος ήταν, είναι και θα είναι η δύναμη της κοινωνίας να ανατρέψει αυτά που δεν επιθυμεί. Ας ψηφίσουν λοιπόν οι συμπολίτες μου και ας ψηφίσουν πρόσωπα, ανθρώπους και αυτούς που πραγματικά εκτιμούν, πέρα από επικοινωνιακά παιχνίδια, κομματικά συμφέροντα και ταμπέλες.
Μάγδα Καλογιάννη: Για να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, πρέπει να δουλέψουμε μεθοδικά και ομαδικά. Ας προσπαθήσουμε. Αξίζει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.