«Ως γυναικες το καλο που κανουμε στο σπιτι μας το καλυτερο κανουμε για τον τοπο μας»

ΠτΘ: κ. Τουντς, ξεκινώντας θα ήθελα να μας δώσετε μια εικόνα για το δήμο Καβακλί…

Ι.Τ.: Ο δήμος Καβακλί ανήκει στο νομό των Σαράντα Εκκλησιών και απέχει από την ομώνυμη πόλη μόνο δέκα χιλιόμετρα. Έχει 4000 κατοίκους και οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία αλλά και την κτηνοτροφία. Στην περιοχή δραστηριοποιούνται οκτώ εργοστάσια και λειτουργούν τέσσερα τμήματα του πανεπιστημίου που έχει έδρα τις Σαράντα Εκκλησιές. Το πανεπιστήμιο των Σαράντα Εκκλησιών είναι ένα καινούργιο πανεπιστήμιο, έχει ένα χρόνο λειτουργίας και τα πρώτα του τμήματα, επειδή είμαστε πολύ κοντά στην πόλη, ιδρύθηκαν στο Καβακλί. Έτσι πεντακόσιοι φοιτητές μένουν στις φοιτητικές εστίες της πόλης, ενώ στα τμήματα φοιτούν χίλιοι τριακόσιοι φοιτητές. Προγραμματίζονται δε να ανοίξουν και άλλα τμήματα στην περιοχή μας και του χρόνου ο αριθμός των φοιτώντων θα φτάσουν τους έξι χιλιάδες φοιτητές. Πιστεύω ότι η ίδρυση του πανεπιστημίου θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της περιοχής. Το κράτος στηρίζει την λειτουργία του πανεπιστημίου, αλλά και εμείς ως δήμος προσπαθούμε να προσφέρουμε για αυτό.

ΠτΘ: Εκλέγεστε για πρώτη φορά δήμαρχος;

Ι.Τ.: Εκλέχτηκα για δεύτερη φορά δήμαρχος, η πρώτη φορά ήταν το 2004 Ανήκω στο σοσιαλιστικό κόμμα του Μπαικάλ και πριν από μένα για τριάντα έξι χρόνια κυβερνούσε η δεξιά και για αυτό ο κ. Μπαϊκάλ με ονόμασε «διαμάντι της Θράκης»…

ΠτΘ: Έχετε σπουδάσει;

Ι.Τ.: Στο πανεπιστήμιο γνώρισα τον άνδρα μου παντρευτήκαμε και αναγκαστικά παράτησα το πανεπιστήμιο για να συνεχίσει ο ίδιος τις σπουδές του. Σήμερα συνεχίζω τις σπουδές μου.

ΠτΘ: Μέσα στο πανεπιστήμιο ήρθατε σε επαφή με τον σοσιαλισμό;

Ι.Τ.: Οι παππούδες μου ήταν σοσιαλιστές. Ήταν οπαδοί του Κεμάλ Ατατούρκ. Οι παππούδες μου και ο πατέρας μου μας δίδαξε τις αρχές του σοσιαλισμού από παιδιά και μέχρι να πεθάνουμε θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε σε αυτόν.

ΠτΘ: Είπατε ότι στο δήμο σας λειτουργούν οκτώ εργοστάσια. Τι παράγουν; Απασχολούνται σε αυτά νέοι άνθρωποι;

Ι.Τ.: Στο δήμο Καβακλί λειτουργούν εργοστάσια κατασκευής υφασμάτων στα οποία απασχολούνται νέοι, όπως επίσης κλωστήρια, εργοστάσια βαφής υφασμάτων. Περίπου δύο χιλιάδες άτομα νεαρής ηλικίας δουλεύουν στα εργοστάσια και οι γονείς τους εργάζονται ως αγρότες

ΠτΘ: Οι νέοι μένουν στα χωριά ή φεύγουν στις μεγάλες πόλεις;

Ι.Τ.: Εμείς επειδή είμαστε πολύ κοντά σε πόλη ο δήμος δεν έχει χωριά στη δικαιοδοσία του αλλά παρόλα αυτά εμείς επειδή ο δήμος μας είναι κεντρικός στηρίζουμε όσο μπορούμε τους γύρω οικισμούς. Μ’ αρέσει να βοηθώ τους ανθρώπους.

Όσον αφορά στην ερώτησή σας αυτοί που τελειώνουν πανεπιστήμιο αναγκαστικά φεύγουν στις μεγάλες πόλεις για να μπορέσουν να βρουν δουλειά. Τα εργοστάσια δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες αυτών που τελειώνουν το πανεπιστήμιο οι οποίοι αναγκάζονται να μετακινηθούν στις μεγάλες πόλεις όπως Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα ώστε και δουλειά να βρουν αλλά και καλύτερα να αμειφθούν.

ΠτΘ: Υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσετε;

Ι.Τ.: Το μεγάλο πρόβλημα αφορά στην καθαριότητα. Έχουμε ένα μικρό ποτάμι στο δήμο και εκεί καταλήγουν όλα τα λύματα των εργοστασίων. Μεγάλο επίσης πρόβλημα είχαμε με την παροχή ρεύματος το σύστημα διανομής ήταν παλιό αλλά με την νέα χρονιά θα ολοκληρωθεί το νέο σύστημα παροχής ρεύματος

ΠτΘ: Ανεργία υπάρχει στην περιοχή;

Ι.Τ.: Όπως σε όλα τα κράτη παγκοσμίως έτσι και στην περιοχή μας χτύπησε η οικονομική κρίση. Υπάρχει εργοστάσιο στο οποίο δούλευαν οκτακόσιοι εργαζόμενοι και σήμερα δουλεύουν διακόσιοι. Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανεργίας και κάθε μέρα νέοι έρχονται και μου ζητούν δουλειά. Εγώ απευθύνομαι στα εργοστάσια αλλά η απάντηση που παίρνω είναι ότι υπάρχει κρίση και προσπαθούμε να την ξεπεράσουμε. Υπάρχει πρόβλημα ανεργίας.

ΠτΘ: Επενδύετε στον πολιτισμό ως δήμος;

Ι.Τ.: Από τότε που εκλέχτηκα σε συνεργασία με όλους τους συλλόγους κάνουμε κάθε χρόνο ένα φεστιβάλ πολιτισμού και για δύο μέρες ο κόσμος συμμετέχει σε διάφορες δράσεις.

ΠτΘ: Πολλές γυναίκες κατέχουν θέσεις δημαρχιακές στην Τουρκία;

Ι.Τ.: Δυστυχώς είναι λίγες και για αυτό λυπάμαι πάρα πολύ. Σε 2.860 δήμους μόνο 22 είναι γυναίκες δήμαρχοι και μία εξ αυτών είμαι εγώ. Δεν φταίει όμως η πολιτεία, φταίνε οι ίδιες οι γυναίκες, γιατί δεν υπάρχει θέληση να ασχοληθούν με τα κοινά. Η ουσία είναι ότι οι γυναίκες πρέπει να βγουν και να απαιτήσουν. Ο πατέρας μου ήταν υποψήφιος το 1977 δήμαρχος στο δήμο. Για έξι ψήφους έχασε. Ήμουν δέκα χρονών τότε και όταν είδα τη λύπη του πατέρα μου μέσα μου είπα ότι μια μέρα θα γίνω εγώ δήμαρχος.

ΠτΘ: Πώς σας αντιμετωπίζουν ως γυναίκα δήμαρχο;

Ι.Τ.: Είστε γυναίκα και μεταξύ μας οι γυναίκες αξίζουν περισσότερο και αποδίδουν περισσότερο σε όλους τους τομείς. Εμείς οι γυναίκες έχουμε άλλα προσόντα, είμαστε θετικές, υπομονετικές και όταν ξεκινάμε μια δουλειά την τελειώνουμε. Τίποτα δεν αφήνουμε στη μέση. Εμείς ως γυναίκες καταφέρνουμε να φέρουμε σε πέρας πολλές δουλειές. Όπως ως γυναίκες φροντίζουμε το σπίτι μας να είναι όμορφο, έτσι και ως δήμαρχοι φροντίζουμε την πόλη που ζούμε και οτιδήποτε μας δοθεί να κάνουμε. Πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε στο σπίτι μας το καλύτερο κάνουμε για τον τόπο μας.

ΠτΘ: Είστε παντρεμένη έχετε μια κόρη δεκαπέντε χρονών. Έχει ελεύθερο χρόνο;

Ι.Τ.: Πολύ δύσκολο αλλά προσπαθώ. Βέβαια έχω μια γυναίκα που με βοηθά στις δουλειές. Αλλά τα φαγητά τα κάνω μόνη μου. Πάντα όταν χρειάζεται να λείψω κάποιες ημέρες μαγειρεύω εκ των προτέρων φαγητά τα βάζω στο ψυγείο για να έχουν. Μπορεί αν είμαι δήμαρχος αλλά είμαι και γυναίκα και μητέρα και για αυτό πρέπει να τα καλύψω όλα.

ΠτΘ: κ. Τουντς σας ευχαριστούμε πολύ.

Ι.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.