«Η Ευρωπη οφειλει να κανει σεβαστη και ορατη τη διαφορετικοτητα»

Χρόνια συνεργάτης του ΠτΘ η Ντιλέκ Χαμπίμπ, υποψήφια ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μιλά στην εφημερίδα για την υποψηφιότητά της στην εκλογική διαδικασία της Κυριακής, την απήχηση που αυτή έχει στις τάξεις της μειονότητας, εκφράζει την αντίθεσή της στις τακτικές της Συμβουλευτικής Επιτροπής και παραθέτει τον προβληματισμό της για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που υιοθετούνται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, αισιοδοξώντας παράλληλα ότι η συνειδητοποιημένη ψήφος των πολιτών είναι ικανή να αλλάξει τα δεδομένα προς το καλύτερο.

ΠτΘ: Είναι πολύ μεγάλη για όλες τις γυναίκες της περιοχής η τιμή που έγινε από μέρους του ΣΥΡΙΖΑ προς το πρόσωπό σας. Το αντιλαμβάνεσθε έτσι;

Ν.Χ.: Ακριβώς για αυτόν τον λόγο το δέχθηκα. Δεν θα ήθελα να είναι ένας ρόλος στον οποίο δεν θα μπορούσα να ανταποκριθώ και αυτός ήταν και ο αρχικός δισταγμός μου.
Ήταν μια δύσκολη περίοδος της ζωής μου, παρόλα αυτά πιστεύω ότι συμβολίζει ό,τι καλύτερο για τη Θράκη. Είμαστε σε μια προσπάθεια ανάδειξης της φωνής της σύγχρονης γυναίκας με στόχο την καταπολέμηση ανισοτικών αντιλήψεων που υπάρχουν ένθεν και ένθεν. Ο ρόλος μου θα είναι δύσκολος και αυτό το γνωρίζω. Ήδη οι εξελίξεις το δείχνουν, πιστεύω όμως ότι έχουμε ανεβάσει αρκετά υψηλά τον πήχη στην πολιτική ζωή της περιοχής.

ΠτΘ: Ένας συμβολισμός μεγάλης σημασίας, καθότι δύο θρακιώτισσες κυρίες, και εσείς και η κ. Μουσταφάογλου είστε υποψήφιες ευρωβουλευτίνες. Τα ονόματά σας θα κάνουν γνωστή παντού τη Θράκη, αφού θα διαβαστούν από όλη την Ελλάδα, μια και τα ευρωψηφοδέλτια είναι ψηφοδέλτια Επικρατείας. Κι ακόμη θα έχετε, εσείς δυο θρακιώτισσες, τη δυνατότητα να συμμετέχετε, ανεξαρτήτως εκλογής ή μη, ενεργά στη διαμόρφωση των πολιτικών του Ευρωκοινοβουλίου…

Ν.Χ.: Ακριβώς αυτό το έχουμε εντελώς ξεχάσει, γιατί τρέχουμε να προλάβουμε τα γεγονότα.
Δεν έχει συζητηθεί αυτή η πλευρά της υποψηφιότητας. Ξεχάσαμε ότι η χώρα μας θα εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο με 22 άτομα και δυστυχώς έχουμε κολλήσει σε ποια θέση βρισκόμαστε και σε ποια θέση είμαστε…

ΠτΘ: Η επιλογή σας δεν είναι μια απλή επιλογή, εφόσον παραπέμπει σε μια γυναίκα με συγκεκριμένα δείγματα γραφής στην κοινωνία, με ενεργούς αγώνες και συγκροτημένη προσωπικότητα. Επιπλέον, λειτουργεί και ως πρότυπος συμβολισμός για όλες τις γυναίκες, αυτές της πληθυσμιακής ομάδας που εκπροσωπείτε, τη γυναίκα της μειονότητας, αλλά και τη γυναίκα του ορεινού όγκου, και τις νέες γυναίκες της Θράκης που αγωνίζονται ακόμη να κατακτήσουν το δικαίωμα συμμετοχής στο δημόσιο γίγνεσθαι. Είναι έτσι;

Ν.Χ.: Χαίρομαι που το ακούω αυτό να το λέτε εσείς. Έχω σπουδάσει κοινωνιολογία και μπορεί να μην έχω κάνει πολλές κοινωνιολογικές ή επιστημονικές παρεμβάσεις αλλά πιστεύω ότι έχω αφιερώσει τη ζωή μου στην κοινωνική αλλαγή και σε κάποιες ριζοσπαστικές δραστηριότητες στον τόπο, ξεκινώντας από ένα μειονοτικό ραδιόφωνο που ιδρύσαμε παρουσιάζοντας από την πρώτη κιόλας εκπομπή μια γυναίκα από τη μειονότητα να βγαίνει και να παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με όνομα και αρχή και τέλος, μετά ήρθε η ΕΡΑ για τέσσερις μήνες, και ο «Παρατηρητής» που ήταν μια μεγάλη σχολή για μένα θα έλεγα. Κάναμε μεγάλες αλλαγές, δεχθήκαμε πιέσεις και κριτικές από πολλές πλευρές και σήμερα χαίρομαι πάρα πολύ που αυτό που κάναμε συνεχίζει να υπάρχει και βρέθηκαν άτομα που πλαισίωσαν αυτή τη θέση.

ΠτΘ: Τελικά, οι αγώνες των γυναικών της μειονότητας, και οι δικοί σας, θα καρπίσουν στο μέλλον «καλούς καρπούς», ένα νέο εξωστρεφές προφίλ για όλες τις γυναίκες της μειονότητας στις νεότερες γενιές;

Ν.Χ.: Φαντάζομαι ότι και η Σιμπέλ Μουσταφάογλου όπως και εγώ προσπαθούμε να φτάσουμε όσο περισσότερες γυναίκες μπορούμε και να τις πείσουμε, να τις συσπειρώσουμε. Πιστεύω ότι αυτό μπορεί να αναγνωριστεί πολύ μετέπειτα. Δυστυχώς η δομή μας είναι τέτοια που εγώ προεκλογικά μιλώ με περισσότερους άνδρες. Είναι η δομή της παραδοσιακής κοινωνίας. Υπάρχει όμως και μια μεγάλη προσπάθεια των γυναικών στα χωριά που έχουν ιδρύσει νεοσύστατους γυναικείους μειονοτικούς συλλόγους, που και αυτό είναι ένα δείγμα καλής γραφής και δημοκρατίας.

ΠτΘ: κ. Χαμπίμπ και τώρα οι υποψηφιότητές σας δεν είναι ανέφελες. Ηρθε η ανακοίνωση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, άτυπου μεν οργάνου αλλά που επιδιώκει επί της ουσίας να παίξει καθοριστικό ρόλο στη Θράκη και αρνείται τον διαπολιτισμό, αρνείται να δεχθεί ότι οι υποψηφιότητές σας είναι και δική μας υπόθεση και δική μας τιμή, τιμή για το σύνολο των γυναικών, βέβαια αυτό δεν θα περάσει… Εσείς τι λέτε;

Ν.Χ.: Δεν πρέπει να περάσει. Είναι η πρώτη φορά που ένα κόμμα αντιτίθεται σε αυτή την απόφαση, ιστορική είναι η ανακοίνωση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκάθαρα διατυπώνει τις απόψεις της έναντι αυτής της απόφασης της άτυπης Συμβουλευτικής Επιτροπής, η οποία βεβαίως αν ήθελε θα μπορούσε να έχει ένα καταστατικό και να νομιμοποιηθεί.
Στην αριστερά έχουμε μάθει να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Εμείς τον αγώνα θα τον συνεχίσουμε και δεν το κάνουμε για ψηφοθηρικούς λόγους. Απόδειξη είναι και η ιστορική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ που για πρώτη φορά επίσημα θέτει κάποια θέματα και θέτει όρους.

ΠτΘ: Πάντως γενικά τα κόμματα στην περιοχή μας είναι ετεροχρονισμένα σε σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα, γιατί για τη Συμβουλευτική αυτός ο βρασμός και αυτή η απαίτηση για θέση υπάρχει εδώ και καιρό… Φανταστείτε η αριστερά και τα προοδευτικά κόμματα να μη μας προστατεύουν…

Ν.Χ.: Γιʼ αυτό πιστεύω ότι οφείλουμε να στηριχθούμε, οφείλει να στηριχθεί αυτή η υγιής φωνή στον τόπο. Χαίρομαι που έχουν κάνει αυτή την ανακοίνωση, γιατί κατά κάποιο τρόπο έχουν πέσει οι μάσκες τους πλέον. Δεν μίλησα τυχαία στην πλατεία της Κομοτηνής κατά των πολιτικών μη λύσης. Να πω επίσης ότι αυτήν την ανακοίνωση μπορούμε να την αναλύσουμε πολύπλευρα. Αρχική μου γνώμη είναι ότι δεν έχει πολιτική βάση, έχει πιαστεί από μόνο μία λέξη, την κοροϊδία των κομμάτων.
Όταν μιλάμε για αυτό θα πρέπει να μιλήσουμε και για ποια κόμματα μιλάμε. Γιατί την πολιτική τόσα χρόνια την καθορίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα στην περιοχή, και τα μέλη της Συμβουλευτικής ανήκουν σε αυτά. Αυτή είναι η αντίφαση της αντίφασης. Γνωρίζουν πολύ καλά την ψυχολογία του μέσου ψηφοφόρου και έχουν πιαστεί από ένα τραύμα. Την κοροϊδία. Οφείλουν όμως να την ονοματίσουν. Δεν μπορούν να μας βάλουν όλους στο ίδιο καζάνι. Και αν ήταν πολιτική θέση να υπάρξει εκλόγιμη υποψηφιότητα, θα μπορούσε να δουλευτεί, όχι όμως τρεις μέρες πριν λήξει η προεκλογική περίοδος.

ΠτΘ: Μα το γεγονός ότι πάτε στα χωριά και οι γυναίκες δεν σας παρακολουθούν είναι ευθύνη και όλων αυτών που θέλουν να παίξουν καθοδηγητικό ρόλο και στη μειονότητα. Γιατί ακούμε διάφορα να έρχονται στην επιφάνεια και στην αστική πολιτική τάξη, να το ορίσω έτσι, τελικά ποιο είναι όμως το αποτέλεσμα; Όταν ακόμη η γυναίκα είναι κλεισμένη στην αυλή του σπιτιού της, είναι θρασύτητα να θέλουμε να διακανονίσουμε ακόμη και τα της ψήφου ….

Ν.Χ.: Οι ευρωεκλογές έπρεπε να ήταν μια γιορτή δημοκρατίας, ισονομίας και ισοπολιτείας για την περιοχή.
Όλα αυτά δεν έχουν τονιστεί, όπως και οι θέσεις μας για τη μειονότητα. Έχουμε καταθέσει λύσεις, έχουμε αγκαλιάσει αιτήματα, τα μειονοτικά δικαιώματα και από τη στιγμή που υπάρχει κόμμα που λέει «ναι» στα αιτήματα της μειονότητας και οι θέσεις οι προσωπικές μου είναι ίδιες με αυτές του κόμματος, και επιπλέον, επειδή υπάρχει μεγάλη διαφορά με άλλες υποψηφιότητες και στις εθνικές εκλογές, αυτό φοβούνται. Έχουμε ανεβάσει τον πήχη ενός δημοκρατικού λόγου, εάν γίνουν γρήγορα οι εθνικές εκλογές δεν θα μπορέσουν με τις ίδιες προτάσεις να αντικρύσουν τους δικούς τους ψηφοφόρους. Δυστυχώς μας θέλουν σε ένα μαντρί.

ΠτΘ: Να μιλήσουμε όμως και για το Ευρωκοινοβούλιο. Το σύνθημα της αποχής καλλιεργείται πλέον συστηματικά από τα αθηναϊκά μέσα…

Ν.Χ.: Πλέον έχουμε και την απόδειξη με υπογραφή και βούλα και τοπικά, στο δικό μας μικρόκοσμο, γιατί πιστεύω ότι στηρίχτηκε ένθεν και ένθεν από τους μηχανισμούς και των δύο τοπικών κομμάτων, αλλιώς θα καλούσαν τους εκλεγμένους τους βουλευτές ή τους εκλεγμένους στην τοπική αυτοδιοίκηση να λογοδοτήσουν για τη στάση που κράτησαν.
Μπορεί να βγαίνουν στα παράθυρα ή στις εκπομπές και να προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο αλλά δεν το καταφέρνουν. Καλλιεργείται η αποχή. Θέλουν να πάει στην κάλπη μόνο ο δικός τους κομματικός μηχανισμός.

ΠτΘ: Παρόλα αυτά η αποχή βολεύει σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής τη Νέα Δημοκρατία για να μπορεί να «μαγειρέψει τα ποσοστά», γιατί κάθε εκλογική διαδικασία έχει και χαρακτήρα δημοψηφίσματος. Βέβαια, αυτή η εκλογή αφορά στην ΕΕ και, όπως λένε όλοι οι αναλυτές, μπορούν τα πεντακόσια εκατομμύρια που ψηφίζουν να διαμορφώσουν μια διαφορετική Ευρώπη. Μπορούμε όντως εμείς οι πολίτες να φτιάξουμε την άλλη Ευρώπη;

Ν.Χ.: Μπορούμε να τη φτιάξουμε την άλλη Ευρώπη. Χαίρομαι που στον τόπο μας υπάρχουν τρεις μειονοτικοί υποψήφιοι σε τρία διαφορετικά ψηφοδέλτια. Αυτό είναι ένδειξη ισονομίας – ισοπολιτείας και δημοκρατίας.
Άρα δεν είναι τυχαίο που και στην Ευρώπη αλλά και στη Θράκη διαπραγματευόμαστε ποια Ευρώπη θέλουμε, για ποια Ευρώπη μαχόμαστε. Βλέπουμε κολοσσούς να καταρρέουν, τα εργασιακά δικαιώματα να συρρικνώνονται, νέους σε προγράμματα stage που στηρίζονται και από τις δημόσιες υπηρεσίες, είναι τα παιδιά που βγάζουν την περισσότερη δουλειά και οι άλλοι κάθονται. Βλέπουμε προβλήματα μεταναστών, προβλήματα φυλετικά άρα οφείλουμε να κάνουμε χώρο πλέον, και στο δημόσιο βίο, στο διαφορετικό.

ΠτΘ: Σας ενοχλούν κι αυτά που βλέπουμε και στα μέρη μας, στην Αθήνα με τους μετανάστες…

Ν.Χ.: Με ενοχλούν φοβερά. Με ενοχλεί και μια ακραία δεξιά θέση που μετονομάζει όλους τους μουσουλμάνους μετανάστες, για παράδειγμα ο Καρατζαφέρης μιλούσε για 2 εκατομμύρια μετανάστες μουσουλμάνους. Δεν νομίζω ότι ευσταθεί στο debate να λέγεται ότι ο μόνος κίνδυνος είναι οι μουσουλμάνοι.
Είναι η γνωστή λογική. Προσπαθούν να αναβιώσουν φαντάσματα της ιστορίας. Οφείλουμε να το ξεπεράσουμε και να βάλουμε πολλά πράγματα στο τραπέζι και να τα διαπραγματευθούμε και να τα συζητήσουμε δημοκρατικά.

ΠτΘ: Παρόλο που η Ευρώπη έχει καλλιεργήσει την ανεκτικότητα δεν είναι στην πράξη τόσο ανεκτική και σε επίπεδο ιδεολογίας. Η ταύτιση του μουσουλμάνου με τον κακοποιό πιστεύω ότι η Ευρώπη πρέπει να προσπαθήσει να το άρει και στην πράξη σε σχέση με τους μετανάστες…

Ν.Χ.: Στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκινήσει μια μεγάλη κουβέντα ειδικά σε οικονομικά θέματα όσον αφορά στο δημόσιο και ιδιωτικό βίο.
Θεωρώ ότι και η κοινωνία οφείλει να το αγκαλιάσει και να το δει. Οφείλει να δει την διαφορετικότητα και να την κάνει ορατή και σεβαστή. Μόνο έτσι θα ξεπεραστούν κάποια στερεότυπα και προκαταλήψεις. Και η Ευρώπη βεβαίως διαπραγματεύεται αυτή τη διαφορετικότητα αλλά θέλει πάντα να βάζει μέτρο ποια διαφορετικότητα και πόση. Δυστυχώς όμως οι άνθρωποι δεν χωράμε σε κουτιά.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ.

N.X. :
Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Για το αφιέρωμα στις υποψήφιες ευρωβουλευτίνες της Θράκης εργάστηκαν:

Τζένη Βαφειάδη – Άννα Πατρωνίδου

Να αγκαλιάσουμε προοδευτικές πολιτικές, προοδευτικά κόμματα

Οφείλουμε να αγκαλιάσουμε προοδευτικές πολιτικές, προοδευτικά κόμματα οφείλουμε να θυμηθούμε τους αγώνες που έχει δώσει η γηραιά Ευρώπη σε θέματα εργασιακά και κοινωνικά, δεν μπορούμε να σβήσουμε μια τέτοια ιστορία και να πορευθούμε προς ένα νεοφιλελευθερισμό, γιατί δεν βλέπουμε μέλλον και ελπίδα ότι πιθανόν αυτό να μπορεί να αλλάξει. Και όμως μπορεί. Υπάρχει όμως και μια δυσκολία. Σε μια Γαλλία που συζητά με τους μετανάστες έχει τόσα προβλήματα και οι νέοι εξεγείρονται γίνεται μια μεγάλη κουβέντα για γκέτο – αντιγκέτο, υπάρχει μια κουβέντα για την τρίτη γενιά πλέον των μεταναστών, υπάρχουν ανησυχίες για τα εργασιακά θέματα, αναδεικνύεται πρωθυπουργός ο Σαρκοζί. Είναι η καλή βιτρίνα και από πίσω συμβαίνουν πολλά άλλα. Δεν βλέπω τον μετανάστη πρωθυπουργό να μιλά και να στηρίζει τη μεσαία τάξη, τα εργασιακά δικαιώματα, βλέπω ένα νεοφιλελεύθερο με νεοφιλελεύθερες πολιτικές που μπορεί και πολώνει καταστάσεις..

Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια ομάδα που στηρίζει ο ένας τον άλλον

Στον ΣΥΡΙΖΑ η δουλειά είναι ομαδική. Δεν μπαίνω μόνη σε ένα καφενείο, έχω νοιώσει αποδοχή, έχω νοιώσει μια ανάγκη επικοινωνίας, έχω νοιώσει ότι έχουν πολλές απορίες ειδικά τώρα με τις ευρωεκλογές, δεν έχουν καταλάβει οι άνθρωποι γιατί πρέπει να ψηφίσουν λευκό. Στα περισσότερα χωριά που πάμε αυτό ρωτάνε. Κάνουμε πολύ καλές και σοβαρές συζητήσεις. Ο πρώην βουλευτής Μουσταφά – Μουσταφά με συνοδεύει παντού. Είναι δείγμα γραφής για την περιοχή αυτό. Υπάρχει μια ομάδα που στηρίζει ο ένας τον άλλον. Δεν περίμενα αυτή την αναγνώριση και τη στήριξη που έχω. Στα χωριά έχουμε πια αυτή την ανακοίνωση της Συμβουλευτικής στον πίνακα και επιχειρηματολογούμε κατά του περιεχομένου της.

Σεμπιλέ Γκιουνέζ – Μπογιατζή

Η ανεψιά μου η Ντιλέκ

Θα μπορούσε να μιλά για μέρες ως μάνα, ως θεία, ως δασκάλα για την ανεψιά της Ντιλέκ Χαμπίμπ η Σεμπιλέ Γκιουνέζ – Μπογιατζή, δασκάλα συνταξιούχα. Υπηρέτησε για 43 χρόνια την εκπαίδευση, εκ των οποίων την πρώτη χρονιά στο Μεγάλο Δουκάτο και στη συνέχεια όλα τα χρόνια, στο 2ο Μειονοτικό της Κομοτηνής.

«Όπως κάθε μάνα θα μπορούσα να σας πω πολλά για τη Ντιλέκ, αλλά και σαν δασκάλα της και σαν θεία της. Η Ντιλέκ είναι κόρη μου. Είναι πολύ καλός άνθρωπος και σωστός. Και δεν το λέω επειδή είναι συγγενής μου»

Η Ντιλέκ μικρή

«Όταν γεννήθηκε η Ντιλέκ όλοι χαρήκαμε. Αγαπώ πολύ τη μητέρα της, η οποία είναι κουνιάδα μου, αλλά την αισθάνομαι περισσότερο από αδελφή μου. Ο άνδρας μου είχε την μητέρα της Ντιλέκ αδελφή και ήμασταν αγαπημένη οικογένεια. Όταν γεννήθηκε η Ντιλέκ ήταν σαν να είχα γεννήσει εγώ, την είχαμε σαν δικό μας παιδί. Ήταν υπάκουο παιδί και ήσυχο. Όταν άρχισε να περπατά και να μιλά ό,τι της λέγαμε μας άκουγε». Κάποια στιγμή οι γονείς της Ντιλέκ έφυγαν στη Γερμανία και γύρισαν όταν πέθανε ο παππούς της. «Με την επιστροφή στην Ελλάδα ήρθε στο σχολείο που δίδασκα ως μαθήτρια».

Αγάπη για τα βιβλία

«Η Ντιλέκ ήταν η πρώτη μαθήτρια. Διάβαζε πάρα πολύ από μικρό παιδάκι. Μάλιστα φορούσε γυαλιά. Ό,τι της έδινα το διάβαζε και το συζητούσε και μάλιστα θα έλεγα ότι έκανε και κριτική. Και ακόμη και σήμερα διαβάζει πάρα πολύ. Τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που έχει είναι με ένα βιβλίο στο χέρι».

Οι σχέσεις της

με την οικογένεια

Η Ντιλέκ πάντα μας σεβόταν πολύ και προσωπικά την αγαπώ σαν κόρη μου επειδή δεν έχω και κόρη αλλά μόνο ένα γιο. Με το γιο της οι σχέσεις της είναι πάρα πολύ καλές και θα έλεγα ότι ο γιος της τη θαυμάζει. Όταν την κοιτάζει λάμπουν τα μάτια του.

Στηρίζω τις επιλογές της

«Πάντα στηρίζω τις επιλογές της. Πιστεύω σε αυτήν και ότι θα κάνει κάτι καλό για τη μειονότητα. Όπως και ο Μουσταφά – Μουσταφά ο οποίος ήταν μαθητής μου κι ήταν θα έλεγα σαν την Ντιλέκ, και αυτός διάβαζε πολύ. Πιστεύω στη Ντιλέκ και στις δυνατότητές της. Αγαπά τον τόπο της και μόνο καλό έχει να προσφέρει».

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.