«Κρατος και Λαναρας επιδιωκουν να φυγουν οι εργαζομενοι χωρις αποζημιωση»

Στο πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είναι ιδιαίτερα εύκολο να λειτουργήσουν όσοι εργάζονται στα εργοστάσια του πρώην Ομίλου Λαναρά και μένουν απλήρωτοι από τον Αύγουστο με κίνδυνο να μην λειτουργήσουν εκ νέου οι μονάδες, παρά τις υποσχέσεις που ακουστήκαν από στόματα πολιτικών και τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις τους στην Αθήνα στο υπουργείο Οικονομικών.

Η Λίτσα Μπρούσα, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Σωματείου Εργαζομένων στη FANCO θύμισε το ιστορικό των εταιριών που υπάγονταν στον Όμιλο Λαναρά και πλέον έχουν την ονομασία Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία. Το καλοκαίρι (τον Αύγουστο) είχαν ξεκινήσει επίσχεση εργασίας, δούλεψαν για τρεις εβδομάδες γιατί τους είχαν υποσχεθεί ότι θα τους πληρώσουν. «Μας είχαν δώσει δυο μηνιάτικα και ένα βοήθημα των 1.000 ευρώ, αλλά από τον Αύγουστο κι έπειτα είμαστε απλήρωτοι.

Στη FANCO όλοι έχουν μπει σε επίσχεση, εδώ και λίγο καιρό. Εργαζόντουσαν περίπου 50 άτομα από τους 180 που είναι συνολικά. Η πλειοψηφία του τωρινού Σωματείου είπαν στους εργαζόμενους να δουλέψουν για να φαίνεται ότι λειτουργεί η FANCO, άσχετα αν υπολειτουργούσε και δεν είχε δουλειά. Εντούτοις, οι εργαζόμενοι δεν συμφώνησαν και οι περισσότεροι δεν πήγαν στη δουλειά, κάτι που υποστηρίζω κι εγώ.

Κι αυτοί οι περίπου 50 που πήγαν στη δουλειά κατάλαβαν ότι εισέπραξαν κοροϊδία και τελικά δεν δούλεψαν. Πριν τα Χριστούγεννα βγήκαν κι αυτοί σε επίσχεση. Οι μόνοι εργαζόμενοι που συνεχίζουν να πηγαίνουν είναι αυτοί των δυο Κλωστηρίων, Μαρωνείας και Ροδόπη. Οι συγκεκριμένοι ελπίζουν ότι θα λειτουργήσουν». Η κ. Μπρούσα εξηγεί ότι οι εργαζόμενοι έχουν μεν ελπίδες αλλά δεν τίθεται θέμα ανταγωνισμού ανάμεσα στα εργοστάσια γιατί οι αποφάσεις λαμβάνονται σε πανελλαδικό επίπεδο. «Ο Όμιλος Λαναρά επιδιώκει να είναι σε κόντρα όλοι οι εργαζόμενοι και να υποστηρίζουν ότι στη μεν μια πόλη θα μείνει ανοιχτό το εργοστάσιο, στη δε άλλη θα κλείσει. Προσπαθούν να διασπάσουν τους εργαζόμενους και να λειτουργεί ο καθένας για τον τόπο του και το εργοστάσιό του αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ο Λαναράς δεν μας βλέπει σαν εργαζόμενους αλλά βλέπει το συμφέρον του.

Μέχρι τώρα, η πλειοψηφία των σωματείων και της ΓΣΕΕ υποστήριζαν ότι πρέπει οι τράπεζες να χρηματοδοτήσουν τον Λαναρά και είδαμε πού έφτασαν. Αυτό δεν γίνεται γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση το απαγορεύει. Εάν από την αρχή πίεζαν τον Λαναρά να πληρώσει όσα μας οφείλει θα είχαμε άλλα αποτελέσματα. Εμάς τους εργαζόμενους δε μας ενδιαφέρει το πού θα βρει ο Λαναράς τα χρήματα, ο οποίος κάθε φορά που παίρνει χρήματα προχωράει σε απολύσεις.

Στην παρούσα φάση δεν έχει πάρει χρήματα κι ανακοίνωσε ότι θα κάνει απολύσεις. Θέλει να πάρει χρήματα για να κλείσει τα εργοστάσια και μας αντιμετωπίζει σαν τα πιόνια του που τα αφήνει άνεργους».

Μιλώντας για τα χρήματα που κατά καιρούς λέγεται ότι θα δώσει το υπουργείο Οικονομίας ως ενίσχυση – και ήδη δόθηκε κάποιο ποσό – η κ. Μπρούσα έκανε λόγο για διφορούμενη στάση. «Εδώ και πόσο καιρό ξεκαθαρίζει το υπουργείο… το πόσα χρήματα θα πάρουμε ακόμη. Ακούμε ότι κι αυτά τα χρήματα που δόθηκαν η Ε.Ε. θέλει να επιστραφούν και ρωτάει το πώς και γιατί δόθηκαν. Αν τα ζητήσει πίσω θα πρέπει να τα επιστρέψει ο ίδιος ο Λαναράς κι όχι εμείς».

Η κ. Μπρούσα τονίζει ότι το όπλο των εργαζομένων είναι η ενότητα, το κοινό πλαίσιο διεκδίκησης και υποστηρίζει ότι αγώνας με δουλειά δεν γίνεται αυτή τη στιγμή, γιατί «σημαίνει ότι τα βρίσκεις με την εργοδοσία. Μέχρι στιγμής, όμως, η εργοδοσία και η κυβέρνηση μας κορόιδεψαν. Οι εργαζόμενοι, απλήρωτοι τόσους μήνες, χωρίς δώρο, χωρίς βοήθημα, έκαναν φτωχικά Χριστούγεννα. Έπρεπε να δοθεί ένα επίδομα για να κάνουμε στοιχειωδώς γιορτές. Η εργοδοσία παίζει το παιχνίδι της. Οι κυβερνήσεις τι κάνουν;» είναι το ερώτημα που θέτει, εκτιμώντας ότι μάλλον στόχος της διοίκησης είναι να κουραστούν και να παραιτηθούν οι εργαζόμενοι. «Πριν από δυο μήνες στα Κλωστήρια είχαν φύγει ήδη 70 άτομα, το 1/3, χωρίς αποζημίωση και στη FANCO μού τηλεφωνούν αρκετοί και ρωτούν τι πρέπει να κάνουν για να φύγουν.

Μεθοδευμένα, κράτος και Λαναράς επιδιώκουν να φύγουν οι εργαζόμενοι χωρίς να πάρουν αποζημίωση. Στη FANCO η αποζημίωση – λόγω του ότι οι περισσότεροι δουλεύουμε 20 χρόνια – είναι μεγάλη και προφανώς θέλουν να την αποφύγουν».

Η κ. Μπρούσα εξηγεί ότι από τη μια είναι η απώλεια της αποζημίωσης αν φύγουν από την άλλη είναι ο ξεκάθαρος κίνδυνος να μη μπορέσουν να βρουν δουλειά. «Εδώ και μισό χρόνο μας κοροϊδεύουν. Κάποιοι βρήκαν δουλειά, αλλά εμείς που είμαστε πάνω από τα 45 δεν πρόκειται να βρούμε.

Λόγω του ότι συμμετέχω και στην Ομοσπονδία γνωρίζω για τα εργοστάσια που έχουν κλείσει στη Νάουσα και οι εργαζόμενοι που πήραν πρόωρη συνταξιοδότηση με 7.500 ένσημα αποτελούν ένα μικρό ποσοστό. Εξάλλου, προσωπικά στα 48 μου δε θέλω να πάρω σύνταξη, θέλω να εργαστώ και να βοηθήσει το κράτος να βρω δουλειά».

Η κ. Μπρούσα υποστήριξε ότι διοίκηση και κυβέρνηση έχουν στοχεύσει να εξαντλήσουν τους εργαζόμενους. «Τι να κάνουμε να πάμε ξανά στην Αθήνα; Την τελευταία φορά καθίσαμε έξω από το υπουργείο μέχρι τις 7.00 το βράδυ μέσα στο κρύο και είχαμε ξεκινήσει από το προηγούμενο βράδυ. Μας είχαν και περιμέναμε όλη την ημέρα έξω από το υπουργείο χωρίς να δίνουν καμία απάντηση.

Ο Λαναράς μας βγάζει στο δρόμο ν’ αγωνιστούμε γι’ αυτόν και να πάρει χρήματα. Στα Οινόφυτα, ένα εργοστάσιο που δεν είχε σωματείο, ήταν μόνο αλλοδαποί, τούς πήγε η εργοδοσία μ’ ένα πανό έξω από το υπουργείο!»

Η κ. Μπρούσα πρόσθεσε ότι και στα Κλωστήρια οι εργαζόμενοι είναι έτοιμοι για επίσχεση. «Τους έδωσαν 300 ευρώ για να τους κρατήσουν ενώ τους χρωστούν 6.000 ευρώ!» μετέφερε.

Τόνισε ότι στόχος τους είναι να πληρωθούν και να δουλέψουν τα εργοστάσια κι αν αποφασιστεί να κλείσουν τουλάχιστον να γίνουν άλλα για να μπορέσουν να βρουν δουλειά. Προσθέτει ότι αυτή η ιστορία έρχεται σε μια πολύ δυσάρεστη διεθνή οικονομική συγκυρία που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την επιβίωση των απλήρωτων του πρώην Ομίλου Λαναρά.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.