ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΟΥΝ…ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ

Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι η φραστική επίθεση απέναντι στην στη συνδικαλίστρια του ΠΑΜΕ έγινε και μάλιστα με εκφράσεις που δε μπορούν να αναφερθούν στην ανακοίνωση και δεύτερον, κανείς δεν εμπόδισε κανέναν α ανέβει σε οποιοδήποτε λεωφορείο, οι συνδικαλιστές και οι εργαζόμενοι που συμμετέχουν στο ΠΑΜΕ, μεταξύ των οποίων και μέλη της ΚΝΕ, μοίραζαν απλώς ανακοινώσεις στο χώρο.

Το σημείο που θέλουμε να σταθούμε είναι το «λαμπρό επιχείρημα» της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, ότι δηλαδή η φραστική επίθεση δικαιολογείται αφού έγινε σε βάρος της ΚΝΕ. Για μια ακόμη φορά η συμβιβασμένη ηγεσία του εργατικού κέντρου δίνει εξετάσεις στην άρχουσα τάξη χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το ποια συμφέροντα εξυπηρετεί. Σε μια περίοδο που η πλουτοκρατία βλέπει τον εχθρό της στο συνεπές ταξικό κίνημα, στην πολιτική ρήξης και σύγκρουσης του Κόμματος μας, οξύνει τον αντικομμουνισμό, άμεσα και συγκαλυμμένα. Πάνω σ’αυτό το έδαφος φαίνεται ότι στρογγυλοκάθεται η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου και ζει σε αυταπάτες ότι τέτοιου είδους επιχειρήματα μπορούν να αγγίξουν την εργατική τάξη και τη νεολαία. Ο λαός, η νεολαία έχουν συσσωρευμένη πείρα, μπορούν και πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα. Η ιστορική πείρα αποδεικνύει περίτρανα ότι όποτε μπαίνουν στο στόχαστρο οι κομμουνιστές, έρχονται βαριά δεινά για το λαό.

Κύριοι του εργατικού, τα μέλη της ΚΝΕ έχουν βαριά ευθύνη και χρέος απέναντι στην εργατική τάξη, από τους αγώνες και τις θυσίες της Οργάνωσης μας σε όλη τη 40χρονη πορεία της , να ασχολούνται με τα προβλήματα της εργατικής τάξης και να παρεμβαίνουν. Είμαστε η νεολαία του Κόμματος της εργατικής τάξης, η ιστορία του οποίου διαπερνά όλη την ιστορία του εργατικού κινήματος στη χώρα μας όλο τον 20ο αιώνα, κληρονομιά βαριά για να μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια όταν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης βγαίνουν στο σφυρί από την πλουτοκρατία ή ξεπουλιούνται από τα φερέφωνα της στο εργατικό κίνημα.

Τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ έχουν καθαρή τη συνείδησή τους από τη στάση απέναντι στην εργατική τάξη. Το γνωρίζετε, γι’αυτό και δεν μπορείτε να κάνετε κριτική στην πρόταση και τις θέσεις του Κόμματος και προσφεύγετε σε «ψευτονταηλίκια» και τραμπουκισμούς. Τι να πείτε άλλωστε; Ότι οι ηγεσίες σας στο συνδικαλιστικό κίνημα, καταδικάζουν τους γονείς μας να ζουν με μισθούς πείνας, υπογράφοντας συμβάσεις με αυξήσεις του ενός ευρώ, την ίδια στιγμή που με ζήλο για να δείξουν τι αξίζουν για την πλουτοκρατία, ως εκφραστές των συμφερόντων της πλουτοκρατίας, ιδρύουν το πρώτο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, ανοίγοντας τις κερκόπορτες για την πλήρη εμπορευματοποίηση. Ή ότι τη στιγμή που η κυβέρνηση χαρίζει 28 δις ευρώ απλόχερα στους τραπεζίτες, πιστοί στις θέσεις των κομμάτων σας δε λέτε κουβέντα στην εργατική τάξη.

Είναι ολοφάνερο ότι τα συμφέροντα που υπηρετείται είναι εκ διαμέτρου αντίθετα προς την εργατική τάξη. Αυτό σημαίνει ότι ως μέλη της ΚΝΕ έχουμε υποχρέωση να αναδεικνύουμε το ρόλο σας στο λαό, να οξύνουμε την αντιπαράθεση με όρους πολιτικούς απέναντί σας.