Η νεα ΚΥΑ ρυθμιζει τις χρησεις γης στο Εθνικο Παρκο

Από το 1996 έχει θεσμοθετηθεί το Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης με την γνωστή σε όλους μας συνθήκη Ραμσάρ η οποία όμως, σύμφωνα με το τελευταίο της άρθρο, έληγε το 1999. Από το 1999 έως και σήμερα πέρασε πολύς χρόνος και κατά το διάστημα αυτό το περιβαλλοντικό καθεστώς προστασίας της λίμνης ήταν μετέωρο. Προχθές υπογράφηκε η Κοινή Υπουργική Απόφαση η οποία όπως τονίζει ο δήμαρχος Αιγείρου, Βαγγέλης Λίτσος, μιλώντας για το θέμα στον Παρατηρητή της Θράκης ρυθμίζει τις χρήσεις γης στο Εθνικό Πάρκο «συνδυάζοντας την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και την περιβαλλοντική προστασία».

Να σημειωθεί ότι ο κ. Λίτσος μετέχει στον Φορέα Διαχείρησης του Πάρκου εκπροσωπώντας την ΤΕΔΚ Ροδόπης.

ΠτΘ: κ. Λίτσο, τι τελικά ρυθμίζει η ΚΥΑ που αφορά στη θεσμοθέτηση του Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης;

Β.Λ.: Η δημοσίευση αφορά στην κύρωση της νέας Κοινής Υπουργικής Απόφασης που ρυθμίζει τις χρήσεις γης στο Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Δέλτα Νέστου, Βιστωνίδας, Ισμαρίδας. Κατ’ αρχήν το Εθνικό Πάρκο δεν είναι κάτι καινούργιο. Έχει θεσμοθετηθεί από το 1996 με την παλιότερη ΚΥΑ την οποία οι περισσότεροι γνωρίζουν ως Συνθήκη Ραμσάρ. Επομένως οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί που αφορούν στην Βιστωνίδα ούτως ή άλλως υπήρχαν από το 1996. Υπήρχε όμως ένα σημαντικό πρόβλημα. Υπήρχε ένα νομικό κενό, γιατί το τελευταίο άρθρο της ΚΥΑ του 1996 όριζε ρητά ότι η ισχύς εκείνης της ΚΥΑ έληγε στις 16 Σεπτεμβρίου του1999. Από το 1999 έως και το 2008 ουσιαστικά το περιβαλλοντικό καθεστώς προστασίας της περιοχής ήταν μετέωρο με μια διασταλτική ερμηνεία που είχαν δώσει οι τοπικές υπηρεσίες Ξάνθης και Ροδόπης σε μια γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του κράτους εφάρμοζαν την ΚΥΑ του 1996, για παράδειγμα στην έκδοση των οικοδομικών αδειών παρότι είχε λήξει. Αν προσέφευγε κάποιος σε Διοικητικό Δικαστήριο είχε πολλές πιθανότητες να ακυρώσει πράξη της διοίκησης που βασίζονταν σε μια ΚΥΑ στην οποία ρητά ορίζονταν ότι είχε λήξει το 1999. Η συγκεκριμένη ΚΥΑ ρυθμίζει χρήσης γης.

ΠτΘ: Η ΚΥΑ με τη σημερινή της μορφή ήταν αποτέλεσμα διαβούλευσης;

Β.Λ.: Ήταν μια διαδικασία μακρά η οποία ξεκίνησε από το Φεβρουάριο του 2004 και ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 2006. Τότε μετά από εισηγήσεις όλων των φορέων και μια εμπεριστατωμένη πρόταση του ΤΕΕ Θράκης και του ΤΕΕ Ανατολικής Μακεδονίας προτάθηκε το σχέδιο της ΚΥΑ, όχι δηλαδή απλά μια πρόταση για το τι θα μπορούσε να γίνει στην περιοχή, αλλά η πρόταση περιελάμβανε ολοκληρωμένο σχέδιο για την ΚΥΑ. Αυτό το σχέδιο το διαμόρφωσε στην τελική του μορφή ο Φορέας Διαχείρισης στον οποίο συμμετέχουν οι ΤΕΔΚ, οι Νομαρχίες αλλά και οι παραγωγικοί φορείς, καθώς και οι οικολογικές οργανώσεις. Το τελικό κείμενο παραδόθηκε στα τέλη του 2006 σε επίπεδο μάλιστα μορφής ΚΥΑ για να το υπογράψουν οι συναρμόδιοι υπουργοί εφόσον το ενέκριναν. Αυτό το κείμενο που εκκρεμούσε από το Νοέμβριο του 2006, υπογράφηκε τώρα από το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ.

ΠτΘ: Η προηγούμενη ΚΥΑ αντιμετωπίσθηκε με άρνηση από τους πολίτες, πολλοί ήταν αυτοί που πίστευαν ότι δεν συνέβαλε στην ανάπτυξη της περιοχής. Τι γίνεται με την σημερινή απόφαση;

Β.Λ.: Πρέπει να πω ότι όντως στην αρχή όλοι εφάρμοζαν τα άρθρα της Υπουργικής Απόφασης που είχαν τις απαγορεύσεις και δεν εφάρμοζαν τα άρθρα που αφορούσαν στα δικαιώματα της περιοχής. Περίπου το 2005 ενεργοποιήθηκαν στο Υπουργείο Γεωργίας τα άρθρα που αφορούσαν στις επιδοτήσεις των αγροτών που η περιουσία τους βρίσκεται εντός περιοχής ΝΑΤΟΥΡΑ. Αυτές οι επιδοτήσεις ήταν σοβαρές και τις παίρνουν ακόμη και σήμερα, για παράδειγμα 55 ευρώ μεικτά το στρέμμα για την καλλιέργεια βαμβακιού πέρα από την υπόλοιπη ενίσχυση που δέχεται κάποιος. Ανάλογη επιδότηση υπήρχε και για άλλες καλλιέργειες. Τότε λοιπόν άρχισε για πρώτη φορά ο κόσμος να αντιλαμβάνεται ότι για να ανήκει η περιουσία του σε καθεστώς προστασίας, έχει και θετικά αποτελέσματα. Η νέα ΚΥΑ προσπαθεί να συνδυάσει και την ανάπτυξη, αλλά και την προστασία της περιοχής, και ήδη από τον τρόπο που σας είπα ότι είναι στελεχωμένο το Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης δηλαδή υπάρχουν οι παραγωγικοί φορείς που θέλουν την ανάπτυξη, οι οικολογικές οργανώσεις που θέλουν την προστασία της περιοχής και προσπάθησαν και διαμόρφωσαν μετά από μακρά διαβούλευση δυόμισι ετών ένα κείμενο που συνδυάζει την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά και την περιβαλλοντική προστασία και μάλιστα πρέπει να πω ότι ο τρόπος προσέγγισης αυτή τη φορά είναι τέτοιος που διασφαλίζει την περιβαλλοντική προστασία όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στην πράξη. Γιατί όταν τον ίδιο τον κάτοικο τον κάνεις να πιστέψει ότι η ανάπτυξή του θα προέλθει μέσα από την προστασία της περιοχής, αλλά με συγκεκριμένα μέτρα, τότε πραγματικά μπορεί να τον έχεις συμπαραστάτη στην προστασία του περιβάλλοντος, αλλιώς θα τον έχεις στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορο και στην χειρότερη εχθρικό.

Η νέα ΚΥΑ καταφέρνει να συνδυάσει την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά μέσα θα έλεγα από μια αειφορική διαδικασία, ώστε να μην εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι ούτε να θίγεται ο πυρήνας της προστατευόμενης περιοχής που είναι οι νέες εκτάσεις δηλαδή αυτές που έχουν μόνιμα νερό.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις ή αφήνει κάποια περιθώρια;

Β.Λ.: Η νέα ΚΥΑ δίνει αρκετά περιθώρια και θα λέγαμε ότι εξειδικεύει σε τέτοιο βαθμό που περιορίζει κατά πολύ τη δυνατότητα ενός υπαλλήλου, για παράδειγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ να ερμηνεύσει τα πράγματα, κάτι που συνέβαινε κατά κόρον παλιότερα και πολλές φορές ορισμένοι υπάλληλοι ήταν βασιλικότεροι του βασιλέως στις απαγορεύσεις. Τώρα έχοντας διδαχτεί από την παλιά εμπειρία, προσπαθήσαμε και εξειδικεύσαμε πάρα πολύ το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται έτσι ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα σε κάποιον να υπαγορεύει κατά την προσωπική του άποψη και να επηρεάζει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.

ΠτΘ:Σε σχέση με τις διεκδικήσεις της μονής Βατοπεδίου η ΚΥΑ έχει επιπτώσεις;

Β.Λ.: Έχει την εξής επίπτωση. Κατ΄ αρχάς η ΚΥΑ που δημοσιεύτηκε χθες, δεν αγγίζει καθόλου το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Δεν έχει να κάνει με αυτό, αλλά με ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος. Η ΚΥΑ δεν εξετάζει σε ποιους ανήκουν οι εκτάσεις. Θα σας πω ότι οι μισές εκτάσεις ανήκουν σε ιδιώτες. Ακόμη και το ίδιο το Φανάρι είναι μέσα στην προστατευόμενη περιοχή και άρα οι ιδιοκτησίες είναι πολλές. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς δεν θίγεται από την ΚΥΑ, απλά ρυθμίζεται το τι επιτρέπεται να κάνει κάποιος την περιουσία του εκεί. Αυτό που θα βοηθήσει πολύ το δημόσιο είναι ότι στην περίπτωση που η υπόθεση της Βιστωνίδας οδηγηθεί σε ένα δικαστήριο ξανά διεκδίκησης από την πλευρά της μονής όπως το 2003 και ας πούμε ότι θα τελεσφορήσει η δίκη και αν δεχθούμε το χειρότερο σενάριο να την κερδίσει η μονή εάν αποφασίσει το ελληνικό δημόσιο να την απαλλοτριώσει για να την αποκτήσει ξανά το ίδιο, επειδή ανήκει στην Α ζώνη η τιμή μονάδος ανά τετραγωνικό μέτρο θα είναι εξαιρετικά χαμηλή, γιατί θα έχουν δικαιωθεί οι καλόγεροι μια έκταση η οποία δεν θα μπορεί να γίνει τίποτα. Επομένως η πραγματική της αξία ως χρήμα, γιατί ως φυσικός πόρος είναι τεράστια και ανεκτίμητη και θα μπορούσε για παράδειγμα το δημόσιο 45000 στρέμματα να τα αποζημιώσει με ένα ευρώ το στρέμμα. Άρα έχει μεγάλη σημασία σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε καλά σε μια δίκη που πιθανόν να προκύψει από τη διεκδίκηση της μονής. Οι ορκωτοί εκτιμητές δεν θα κάνουν το σφάλμα που έκαναν την πρώτη φορά. Δεν θα μπορέσουν να εκτιμήσουν την Βιστωνίδα εξήντα εκατομμύρια ευρώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.