«Το ΠΑΣΟΚ εφερε τη Δημοκρατια στην καθημερινοτητα μας»

Ο Αχμέτ Μεχμέτ εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ροδόπης στις 18/10/1981. Από τα πρώτα μέλη που πλαισίωσαν το Κίνημα στη Ροδόπη, γυρίζει το χρόνο πίσω και θυμάται τις όμορφες και τις δύσκολες στιγμές. Μιλά για το χθες, για τον Ανδρέα, τις αλλαγές που το ΠΑΣΟΚ προώθησε στην κοινωνία, αλλά και για τις δύσκολες μέρες του παρόντος. «Εγώ ήμουν λαϊκός άνθρωπος και ένιωθα ότι ο χώρος ο δικός μου ήταν στο ΠΑΣΟΚ» δηλώνει και σημειώνει «έβλεπα ότι οι επικεφαλής του ήταν πιο κοντά σε μένα. Ήθελα να αγωνιστώ, να προσφέρω σε ένα λαϊκό κόμμα για τα λαϊκά στρώματα».

Τι θυμάστε από το ξεκίνημα του ΠΑΣΟΚ;

Το 1974, όταν ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ, είχε μια μεγάλη ζωντάνια. Οι πρώτοι που πλεύρισαν το ΠΑΣΟΚ, ήταν όλοι αγωνιστές, δεν περίμεναν τίποτε, δεν είχαν φιλοδοξίες για καθίσματα, δούλευαν για το κόμμα. Γι’ αυτό και μετά το 1977 έγινε μεγάλο κόμμα και το 1981 κυβέρνηση. Αγάπησαν το ΠΑΣΟΚ και δούλευαν για το ΠΑΣΟΚ.

Εσείς πότε ακούσατε για πρώτη φορά για το ΠΑΣΟΚ;

Το 1974 άκουσα για πρώτη φορά να γίνεται κουβέντα για το ΠΑΣΟΚ, είμαι από τους πρώτους. Το 1977, επειδή φοβόντουσαν το όνομα ΠΑΣΟΚ, το είχαν για κομμουνιστικό κόμμα, πήγαμε με τον Γεννηματά στους δικηγόρους της Μειονότητας, να μπει κάποιος μορφωμένος στο ψηφοδέλτιο. Αλλά δεν βρήκαμε κανέναν και οι μορφωμένοι ακόμη φοβόντουσαν.

Ποια ήταν τα πρώτα μέλη του Κινήματος στη Ροδόπη;

Εκείνη την εποχή αρχηγός μας, «πατριάρχης» ήταν ο Δημητριάδης, ήταν ο Κλάδος, ο Βαβατσικλής, ο Τσετινές και από τον χώρο της Μειονότητας εγώ. Επειδή δεν βρήκαμε κάποιο μορφωμένο, μπήκα εγώ στο ψηφοδέλτιο. Σκοπός τότε ήταν το ΠΑΣΟΚ να πάρει μια έδρα στην Κομοτηνή, όπως και έγινε με την βοήθεια τη δική μου. Πήρα 1357 ψήφους και εξελέγη ο Βραδέλης, ο σκοπός είχε επιτευχθεί.

Πότε ήρθε ο Ανδρέας Παπανδρέου για πρώτη φορά στην Κομοτηνή;

Ο Ανδρέας, αν θυμάμαι καλά, ήρθε για πρώτη φορά το 1983, τότε είχε μαζέψει 40.000 ανθρώπους στην ομιλία του. Ήμουν βουλευτής και σαν βουλευτής είχα κάνει μια κινητοποίηση πολύ καλή. Πράγματι, και από την Μειονότητα τότε, έφερα πολύ κόσμο, είχα έρθει στις εκλογές του 1981 πρώτος βουλευτής. Έγινε μια συγκέντρωση πολύ εντυπωσιακή. Ήταν συγκεντρωσιάρχης τότε ο Κουλούρης και θυμάμαι είχα αποσπάσει τα συγχαρητήρια από τον κόσμο.

Εσείς, γιατί γίνατε ΠΑΣΟΚ;

Ήταν ένα λαϊκό κόμμα κι επειδή ήμουν και εγώ ένας λαϊκός άνθρωπος, ένιωθα ότι ο δικός μου χώρος ήταν στο ΠΑΣΟΚ. Έβλεπα ότι οι επικεφαλής ήταν πιο κοντά σε μένα. Ήθελα να αγωνιστώ, να προσφέρω σε ένα λαϊκό κόμμα για τα λαϊκά στρώματα. Πράγματι, το 1981, όταν εξελέγη, άρχισε η μειονότητα να αγαπάει το ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 1985 η Αθήνα είχε ανακοινώσει το όνομά μου πρώτο στο ψηφοδέλτιο και επειδή είχαμε μεγάλες αντιδράσεις από κάποια «κυκλώματα» εδώ, ο μόνος που αλλάχτηκε και από πρώτος πήγε δεύτερος ήμουν εγώ. Όσοι από την μειονότητα ήταν κοντά στο ΠΑΣΟΚ, μ’ αυτή την αλλαγή, γύρισαν στην πλευρά της Ν.Δ. και έβγαλε η Ν.Δ. δύο βουλευτές. «Τιμώρησαν» το ΠΑΣΟΚ έτσι. Το 89 με το ανεξάρτητο κόμμα που δημιουργήθηκε, δεν μπορέσαμε να αντιδράσουμε πολύ, αλλά εγώ συνέχισα να παραμένω ΠΑΣΟΚ.

Δεν μπήκατε στον πειρασμό να πείτε «φεύγω», αφορμές σας είχαν δώσει…

Σίγουρα μου είχαν δώσει. Την πρώτη βουλευτική έδρα την πήρε ο Βραδέλης, αλλά αγαπούσα το ΠΑΣΟΚ και αυτό με κράταγε.

Πότε γνωρίσατε τον Ανδρέα;

Τον Ανδρέα τον είδα το 1981, όταν εκλέχτηκα βουλευτής. Κάλεσε στο Καστρί τους βουλευτές. Είχαμε και τις συζύγούς μας μαζί, εκεί γνώρισαν τον Ανδρέα από κοντά και την τότε γυναίκα του, την Μαργαρίτα. Μας είχε δώσει συγχαρητήρια. Από τότε γνωρίζομαι με το σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, είχε εκλεγεί και εκείνος για πρώτη φορά το 1981 και είχαμε επαφές από τότε συνέχεια…

Εσείς με τι είδους θέματα ασχολούσασταν περισσότερο;

Εγώ ασχολούμουν περισσότερο με τα θέματα της Μειονότητας. Πάντα τα ζητήματα αυτά «κολλούσαν» στο ΥΠΕΞ, αλλά με το ΠΑΣΟΚ άρχισε ο κόσμος μας να μην φοβάται. Το ΠΑΣΟΚ έδιωξε το φόβο από την μειονότητα. Πιο μπροστά δεν μπορούσαν να μιλήσουν στο καφενείο, ακόμη και όταν ήταν παρόν ένας απλός αγροφύλακας ή ένας δασοφύλακας. Ο φόβος έφυγε, αλλά οι περιορισμοί συνεχιζόταν. Πολλές φορές φωνάξαμε, μαλώσαμε, παρακαλέσαμε, κλάψαμε για να αλλάξουμε τα πράγματα. Εκείνη την εποχή όλοι ήλπιζαν ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες. Ο Ανδρέας δεν έβλεπε με διαχωριστικές γραμμές τους ανθρώπους, αλλά τα θέματα της μειονότητας «κολλούσαν» στο ΥΠΕΞ, αυτή ήταν η αλήθεια και εγώ πάντα την αλήθεια λέω, αδιαφορώντας από ποια πλευρά είναι.

Τι θεωρείτε ότι πέτυχε το ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ έφερε μια μεγάλη αλλαγή, το κατάλαβαν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής. Οι νέοι δεν το ξέρουν, δεν έζησαν, αλλά οι μεγαλύτεροι, όλοι, ξέρουν ότι το ΠΑΣΟΚ έφερε μια δημοκρατία και την εφάρμοσε στην καθημερινότητά μας. Με το ΠΑΣΟΚ άρχισε να γίνεται μια δίκαιη κατανομή πόρων, ανέβηκαν τα ημερομίσθια, το επίπεδο ζωής της χώρας. Ο Ανδρέας ήταν ένας αξέχαστος πολιτικός, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία. Όσοι έζησαν εκείνα τα χρόνια, θα τον θυμούνται.

Υπήρχαν και βήματα τα οποία δεν έγιναν…

Δεν μπορούσε, λόγω της οικονομίας, να κάνει περισσότερα. Ό,τι καλό να κάνει ένας πολιτικός, ξεχνιέται. Έρχεται κάποια στιγμή και ξεχνιέται. Αν το ΠΑΣΟΚ ήταν σήμερα στην εξουσία, ο κόσμος θα είχε καλύτερο βιοτικό επίπεδο. Λυπάμαι να βλέπω στην τηλεόραση ηλικιωμένες να μαζεύουν φύλλα από μαρούλια στις λαϊκές. Επί ΠΑΣΟΚ δεν είδαμε τέτοια πράγματα. Επί Ανδρέα υπήρχε μια καλή κυβέρνηση, υπήρχε μια ασφάλεια, και όρεξη για δουλειά. Οι πόρτες των Υπουργών ήταν ανοιχτές πάντα. Αυτό που θυμάμαι, είναι ότι ο Ανδρέας επέπληττε τους Υπουργούς, αν μάθαινε ότι δεν δέχονται τους βουλευτές στα γραφεία τους.

Γιατί το ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια έρχεται μονίμως δεύτερο στις δημοσκοπήσεις και χάνει την μια εκλογική αναμέτρηση μετά την άλλη…

Κατά τη γνώμη μου η εσωτερική φαγωμάρα φταίει. Αν δεν την εξαλείψει, θα συνεχίζεται. Είμαι συνταξιούχος, αλλά τα παρακολουθώ όλα, όταν κάποιος κατηγορεί τον αρχηγό του κόμματος, τότε πώς θα πάει το ΠΑΣΟΚ μπροστά; Αν συνεργαστούν όλοι μαζί, το ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ μπροστά από τη Ν.Δ.. Αυτή τη στιγμή ο κόσμος πεινάει. Κάντε μια βόλτα στην αγορά και θα διαπιστώσετε ότι περνούν δύσκολες ώρες. Αν συνεχιστεί αυτό, είναι πολύ λυπηρό. Και οι φτωχοί άνθρωποι πρέπει να ζήσουν.

Πώς περνά ο χρόνος ενός απόμαχου της πολιτικής;

Βοηθώ στο καφενείο τα παιδιά μου. Διαβάζω στις εφημερίδες τι γράφετε και παρακολουθώ την επικαιρότητα και τα προβλήματα του τόπου. Υπάρχουν νέοι για να πάνε μπροστά. Είμαι της άποψης να γίνεται ανανέωση, όπως συμβαίνει στις ποδοσφαιρικές ομάδες, και στη Βουλή. Το βουλευτιλίκι είναι κουραστική δουλειά, το έζησα και το ξέρω, πρέπει να εκλέγονται νέοι, τίμιοι άνθρωποι, αγωνιστές, για να βοηθήσουν τον τόπο και να προχωρήσουν μπροστά.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.